معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 جداسازی، تعیین خصوصیت و ارزیابی توان درمانی باکتریوفاژهای بیماری‌زا برای استافیلوکوکوس اورئوس مرتبط با ورم پستان در بز جداسازی، تعیین خصوصیت و ارزیابی توان درمانی باکتریوفاژهای بیماری‌زا برای استافیلوکوکوس اورئوس مرتبط با ورم پستان در بز 320 325 2585 10.22099/ijvr.2014.2585 EN آنیل کومار میشرا نیتیکا شارما آشوک کومار ناوین کومار مانجوناتا رِدی گوندالله علی بایاپا سوجیت کومار نیرانجان کومار Journal Article 2013 05 21 در مطالعه حاضر، باکتریوفاژهای بیماری‌زا برای<em> استافیلوکوکوس اورئوس</em> مرتبط با ورم پستان در بز جداسازی و شناسایی شدند و توان درمانی آن‌ها مورد ارزیابی قرار گرفت. <em>استافیلوکوکوس اورئوس </em>(باکتری میزبان یا شاخص) از یک بز که دچار ورم پستان بالینی بود جدا شد. برای تأیید ارگانیسم به عنوان <em>استافیلوکوکوس اورئوس </em>از روش کشت، تست‌های مورفولوژیکی، بیوشیمیایی و افزوده‌ سازی ژن ترمونوکلئاز اختصاصی <em>استافیلوکوکوس اورئوس </em>به روش PCR استفاده شد. باکتریوفاژها از خاک و نمونه‌های مدفوع (42=n) که از بخش‌های مختلف در منطقه ماتورا، یوتر پردش (هند) جمع‌آوری شده بودند جدا شدند. باکتریوفاژهای شناسایی شده به کمک تکثیر قطعه ژن اندولیزین اختصاصی باکتریوفاژ به روش PCR تأیید شدند. مطالعات مقاومت حرارتی نشان داد که تمام فاژهای جدا شده در 30 و 40 درجه سانتی‌گراد با اثربخشی لیتیک 100% پایدار بودند، در 50 درجه سانتی‌گراد فعالیتشان به 80-62% کاهش یافت و در 60 درجه سانتی‌گراد اثر بخشی آن‌ها به شدت کاهش یافت و به کمتر از 5% رسید. همچنین در pH 5/6 و 5/7 میزان بقای تمام جدایه‌ها 100% بود و در pH 5/5 و 5/8 به ترتیب به 79-70% و 91-84% رسید. تمام جدایه‌ها در 37 درجه سانتی‌گراد بیشتر از 3 ماه و در 4 درجه سانتی‌گراد به مدت 16 ماه پایدار بودند، اما پایداری اندولیزین مربوط به هر کدام در 37 درجه سانتی‌گراد فقط 23-12 روز و در 4 درجه سانتی‌گراد 6 ماه به طول انجامید. سه جدایه از باکتریوفاژها، فاژ<em> استافیلوکوکوس اورئوس</em>/GIRG/1، فاژ<em> استافیلوکوکوس اورئوس</em>/GIRG/4 و فاژ<em> استافیلوکوکوس اورئوس</em>/GIRG/5 فعالیت لیتیک علیه بیش از 80% از جدایه‌های استافیلوکوکی داشتند. نتایج این مطالعه نشان داد که می‌توان از باکتریوفاژهای لیتیک به عنوان مداخلات درمانی علیه <em>استافیلوکوکوس اورئوس </em>با مقاومت دارویی چندگانه که ایجاد کننده ورم پستان در بز است استفاده کرد. در مطالعه حاضر، باکتریوفاژهای بیماری‌زا برای<em> استافیلوکوکوس اورئوس</em> مرتبط با ورم پستان در بز جداسازی و شناسایی شدند و توان درمانی آن‌ها مورد ارزیابی قرار گرفت. <em>استافیلوکوکوس اورئوس </em>(باکتری میزبان یا شاخص) از یک بز که دچار ورم پستان بالینی بود جدا شد. برای تأیید ارگانیسم به عنوان <em>استافیلوکوکوس اورئوس </em>از روش کشت، تست‌های مورفولوژیکی، بیوشیمیایی و افزوده‌ سازی ژن ترمونوکلئاز اختصاصی <em>استافیلوکوکوس اورئوس </em>به روش PCR استفاده شد. باکتریوفاژها از خاک و نمونه‌های مدفوع (42=n) که از بخش‌های مختلف در منطقه ماتورا، یوتر پردش (هند) جمع‌آوری شده بودند جدا شدند. باکتریوفاژهای شناسایی شده به کمک تکثیر قطعه ژن اندولیزین اختصاصی باکتریوفاژ به روش PCR تأیید شدند. مطالعات مقاومت حرارتی نشان داد که تمام فاژهای جدا شده در 30 و 40 درجه سانتی‌گراد با اثربخشی لیتیک 100% پایدار بودند، در 50 درجه سانتی‌گراد فعالیتشان به 80-62% کاهش یافت و در 60 درجه سانتی‌گراد اثر بخشی آن‌ها به شدت کاهش یافت و به کمتر از 5% رسید. همچنین در pH 5/6 و 5/7 میزان بقای تمام جدایه‌ها 100% بود و در pH 5/5 و 5/8 به ترتیب به 79-70% و 91-84% رسید. تمام جدایه‌ها در 37 درجه سانتی‌گراد بیشتر از 3 ماه و در 4 درجه سانتی‌گراد به مدت 16 ماه پایدار بودند، اما پایداری اندولیزین مربوط به هر کدام در 37 درجه سانتی‌گراد فقط 23-12 روز و در 4 درجه سانتی‌گراد 6 ماه به طول انجامید. سه جدایه از باکتریوفاژها، فاژ<em> استافیلوکوکوس اورئوس</em>/GIRG/1، فاژ<em> استافیلوکوکوس اورئوس</em>/GIRG/4 و فاژ<em> استافیلوکوکوس اورئوس</em>/GIRG/5 فعالیت لیتیک علیه بیش از 80% از جدایه‌های استافیلوکوکی داشتند. نتایج این مطالعه نشان داد که می‌توان از باکتریوفاژهای لیتیک به عنوان مداخلات درمانی علیه <em>استافیلوکوکوس اورئوس </em>با مقاومت دارویی چندگانه که ایجاد کننده ورم پستان در بز است استفاده کرد.

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 بررسی ویژگی‌های همولیزین جدایه‌های استافیلوکوکوس به دست آمده از گاو و انسان در جنوب ایران بررسی ویژگی‌های همولیزین جدایه‌های استافیلوکوکوس به دست آمده از گاو و انسان در جنوب ایران 326 330 2586 10.22099/ijvr.2014.2586 EN زهرا مروجی محمد طباطبایی 0000-0002-3743-6583 حسام‌الدین شیرزاد اسکی راحم خوشبخت Journal Article 2013 11 05 استافیلوکوکوس‌ها باکتری‌های بیماریزای مهمی هستند که مسبب عفونت‌های مختلفی در انسان و حیوانات می‌باشند. همولیزین یکی از فاکتورهای حدت استافیلوکوکوس‌های کواگولاز مثبت (CPS) و کواگولاز منفی (CNS) است. اهداف این مطالعه بررسی فنوتیپی و ژنوتیپی همولیزین جدایه‌های <em>استافیلوکوکوس</em> با منشاء انسان و گاو و همچنین تعیین الگوهای همولیتیک این جدایه‌ها بود. بررسی فنوتیپی الگوهای همولیزین روی پلیت‌های بلاد آگار حاوی خون گوسفند، اسب و خرگوش انجام پذیرفت. ژن‌های کد کننده همولیزین توسط پرایمرهای اختصاصی و با استفاده از تکنیک واکنش زنجیره‌ای پلیمراز تکثیر شدند. به صورت فنوتیپی فعالیت همولیتیکی به ترتیب در 60 و 90% کل جدایه‌های گاو و انسان مشاهده شد. به طور معنی‌داری همه جدایه‌های غیر همولیتیک از گروه CNS بودند (P≤0.05). حضور ژن‌های <em>hla</em> و <em>hld</em> در همه جدایه‌ها توسط تکنیک واکنش زنجیره‌ای پلیمراز نشان داده شد. هیچ یک از جدایه‌های گاو و انسان همولیز گاما را به صورت فنوتیپی و ژنوتیپی نشان ندادند. نتایج به دست آمده از این بررسی الگوهای همولیزین متفاوتی را در بین جدایه‌های گاو و انسان مشخص کرد. همچنین، این مطالعه نشان داد که جدایه‌های <em>استافیلوکوکوس</em> کواگولاز منفی می‌تواند به عنوان یک پاتوژن مهم تلقی شود. استافیلوکوکوس‌ها باکتری‌های بیماریزای مهمی هستند که مسبب عفونت‌های مختلفی در انسان و حیوانات می‌باشند. همولیزین یکی از فاکتورهای حدت استافیلوکوکوس‌های کواگولاز مثبت (CPS) و کواگولاز منفی (CNS) است. اهداف این مطالعه بررسی فنوتیپی و ژنوتیپی همولیزین جدایه‌های <em>استافیلوکوکوس</em> با منشاء انسان و گاو و همچنین تعیین الگوهای همولیتیک این جدایه‌ها بود. بررسی فنوتیپی الگوهای همولیزین روی پلیت‌های بلاد آگار حاوی خون گوسفند، اسب و خرگوش انجام پذیرفت. ژن‌های کد کننده همولیزین توسط پرایمرهای اختصاصی و با استفاده از تکنیک واکنش زنجیره‌ای پلیمراز تکثیر شدند. به صورت فنوتیپی فعالیت همولیتیکی به ترتیب در 60 و 90% کل جدایه‌های گاو و انسان مشاهده شد. به طور معنی‌داری همه جدایه‌های غیر همولیتیک از گروه CNS بودند (P≤0.05). حضور ژن‌های <em>hla</em> و <em>hld</em> در همه جدایه‌ها توسط تکنیک واکنش زنجیره‌ای پلیمراز نشان داده شد. هیچ یک از جدایه‌های گاو و انسان همولیز گاما را به صورت فنوتیپی و ژنوتیپی نشان ندادند. نتایج به دست آمده از این بررسی الگوهای همولیزین متفاوتی را در بین جدایه‌های گاو و انسان مشخص کرد. همچنین، این مطالعه نشان داد که جدایه‌های <em>استافیلوکوکوس</em> کواگولاز منفی می‌تواند به عنوان یک پاتوژن مهم تلقی شود.

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 پلی‌مورفیسم اکسون 6 ژن POU1F1 و ناحیه 3'UTR گوسفندی و رابطه آن‌ها با صفات تولید شیر پلی‌مورفیسم اکسون 6 ژن POU1F1 و ناحیه 3'UTR گوسفندی و رابطه آن‌ها با صفات تولید شیر 331 335 2587 10.22099/ijvr.2014.2587 EN اُزگه اُزمن سلیم کول اِمل اُزکان یونال Journal Article 2013 10 10 هدف از مطالعه، ردیابی پلی‌مورفیسم <em>Alu</em>I و <em>Dde</em>I در اکسون 6 ژن <em>POU1F1</em> و ناحیه 3'UTR در نژادهای گوسفند ترکی و ارتباط آن‌ها با صفات تولید شیر بود. نمونه‌های خون وداجی از 50 گوسفند ساکیز، 50 کارامان سفید، 50 آواسی با استفاده از ضد انعقاد EDTA جمع‌آوری شد. PCR-RFLP و آنالیز تعیین توالی به ‌منظور پلی‌مورفیسم‌های احتمالی در ناحیه جانبی اکسون 6 و '3 ژن <em>POU1F1</em> انجام شدند. محصولات PCR توسط اندونوکلئاز محدود کننده <em>Alu</em>I و <em>Dde</em>I هضم شده و پلی‌مورفیسم دو اللی توسط اندونوکلئاز محدود کننده <em>Alu</em>I و دو ژنوتیپ (<em>TT</em> (296 bp و 173 bp)) و (<em>CC</em> (235 bp، 173 bp و 61 bp)) شناسایی شدند. نژادهای کارامان سفید و آواسی برای محل‌های محدودکننده <em>Alu</em>I پلی‌مورفیسم نشان ندادند. در محل شکافت <em>Dde</em>I در سه نژاد گوسفندان پلی‌مورفیسم تشخیص داده نشد. نتایج آماری معنی‌داری در میزان تولید شیر (PTT و <em>CC</em> دیده شد، هر چند رابطه معنی‌دار ژنوتیپ‌های <em>TT</em> و <em>CC</em> با مقادیر پروتئین شناسایی نشد (P>0.05) و موارد با ژنوتیپ <em>TT</em> تولید شیر بهتری در نژادهای گوسفندی ساکیز داشتند. به عنوان نتایج ترتیبی، هفت نقطه تغییر برای اکسون 6 (g.185T>C) و 3'UTR g.220G>A)، g.229C>T، g.248C>T، g.250A>C، g.255T>C و (g.258C>T ژن <em>POU1F1</em> گوسفند تعیین شدند. ما اینجا برای اولین بار پلی‌مورفیسم‌های نوکلئوتید منفرد ژن <em>POU1F1</em> برای هر دوی اکسون 6 و 3'UTR گزارش کرده و اثرات آن را بر روی صفات شیر در نژادهای گوسفند ترکی ارزیابی نموده‌ایم. هدف از مطالعه، ردیابی پلی‌مورفیسم <em>Alu</em>I و <em>Dde</em>I در اکسون 6 ژن <em>POU1F1</em> و ناحیه 3'UTR در نژادهای گوسفند ترکی و ارتباط آن‌ها با صفات تولید شیر بود. نمونه‌های خون وداجی از 50 گوسفند ساکیز، 50 کارامان سفید، 50 آواسی با استفاده از ضد انعقاد EDTA جمع‌آوری شد. PCR-RFLP و آنالیز تعیین توالی به ‌منظور پلی‌مورفیسم‌های احتمالی در ناحیه جانبی اکسون 6 و '3 ژن <em>POU1F1</em> انجام شدند. محصولات PCR توسط اندونوکلئاز محدود کننده <em>Alu</em>I و <em>Dde</em>I هضم شده و پلی‌مورفیسم دو اللی توسط اندونوکلئاز محدود کننده <em>Alu</em>I و دو ژنوتیپ (<em>TT</em> (296 bp و 173 bp)) و (<em>CC</em> (235 bp، 173 bp و 61 bp)) شناسایی شدند. نژادهای کارامان سفید و آواسی برای محل‌های محدودکننده <em>Alu</em>I پلی‌مورفیسم نشان ندادند. در محل شکافت <em>Dde</em>I در سه نژاد گوسفندان پلی‌مورفیسم تشخیص داده نشد. نتایج آماری معنی‌داری در میزان تولید شیر (PTT و <em>CC</em> دیده شد، هر چند رابطه معنی‌دار ژنوتیپ‌های <em>TT</em> و <em>CC</em> با مقادیر پروتئین شناسایی نشد (P>0.05) و موارد با ژنوتیپ <em>TT</em> تولید شیر بهتری در نژادهای گوسفندی ساکیز داشتند. به عنوان نتایج ترتیبی، هفت نقطه تغییر برای اکسون 6 (g.185T>C) و 3'UTR g.220G>A)، g.229C>T، g.248C>T، g.250A>C، g.255T>C و (g.258C>T ژن <em>POU1F1</em> گوسفند تعیین شدند. ما اینجا برای اولین بار پلی‌مورفیسم‌های نوکلئوتید منفرد ژن <em>POU1F1</em> برای هر دوی اکسون 6 و 3'UTR گزارش کرده و اثرات آن را بر روی صفات شیر در نژادهای گوسفند ترکی ارزیابی نموده‌ایم.

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 کاهش آنتی مولرین هورمون (AMH) سرم در مادیان‌های مبتلا به فولیکول‌های هموراژیک غیر تخمکگذار کاهش آنتی مولرین هورمون (AMH) سرم در مادیان‌های مبتلا به فولیکول‌های هموراژیک غیر تخمکگذار 336 340 2588 10.22099/ijvr.2014.2588 EN فرامرز قراگوزلو وحید اکبری‌نژاد رضا یوسفی مجید مسعودی‌فرد 0000-0002-4548-1771 نوید حسنی Journal Article 2013 09 14 کاهش آنتی مولرین هورمون (AMH) همزمان با شکل‌گیری فولیکول‌های هموراژیک غیر تخمکگذار (HAFs) در مادیان مشاهده شده است. دو مطالعه به منظور ارزیابی مقادیر AMH در مادیان‌های مبتلا به HAF در مقایسه با مادیان‌های آنستروس فصلی و سیکلیک، و همچنین جهت بررسی تغییرات AMH همزمان با شکل‌گیری فولیکول‌های لوتئینه نگسیخته (LUFs) به انجام رسید. در مطالعه اول، AMH و پروژسترون در مادیان‌های آنستروس فصلی، غیر تخمکگذار (مبتلا به HAF) و سیکلیک (در اواسط فاز لوتئال) مورد ارزیابی قرار گرفتند. در مطالعه دوم، مادیان‌ها در گروه شاهد و LUF هنگامی که دارای فولیکول 32≤ میلی‌متری و ادم رحمی درجه سه بودند با 1500 واحد بین المللی به ازای هر دام hCG تیمار شدند (روز صفر). مادیان‌ها در گروه شاهد تیمار دیگری دریافت نکردند. مادیان‌ها در گروه LUF میزان 7/1 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن فلونکسین مگلوماین همزمان با تجویز hCG و همچنین 12، 24 و 36 ساعت پس از آن دریافت کردند. سونوگرافی و خونگیری جهت ارزیابی AMH و پروژسترون در روزهای صفر، 1، 2، 4، 6 و 8 صورت پذیرفت. در مطالعه اول، مقادیر AMH و پروژسترون در مادیان‌های آنستروس فصلی و غیر تخمکگذار کمتر از مادیان‌های سیکلیک بود (P0.05). در مطالعه دوم، تفاوتی در مقادیر AMH میان گروه‌های شاهد و LUF وجود نداشت (P>0.05). اما، پروژسترون در گروه LUF در مقایسه با گروه شاهد کمتر و همچنین افزایش آن پس از تجویز hCG با تأخیر بود (P کاهش آنتی مولرین هورمون (AMH) همزمان با شکل‌گیری فولیکول‌های هموراژیک غیر تخمکگذار (HAFs) در مادیان مشاهده شده است. دو مطالعه به منظور ارزیابی مقادیر AMH در مادیان‌های مبتلا به HAF در مقایسه با مادیان‌های آنستروس فصلی و سیکلیک، و همچنین جهت بررسی تغییرات AMH همزمان با شکل‌گیری فولیکول‌های لوتئینه نگسیخته (LUFs) به انجام رسید. در مطالعه اول، AMH و پروژسترون در مادیان‌های آنستروس فصلی، غیر تخمکگذار (مبتلا به HAF) و سیکلیک (در اواسط فاز لوتئال) مورد ارزیابی قرار گرفتند. در مطالعه دوم، مادیان‌ها در گروه شاهد و LUF هنگامی که دارای فولیکول 32≤ میلی‌متری و ادم رحمی درجه سه بودند با 1500 واحد بین المللی به ازای هر دام hCG تیمار شدند (روز صفر). مادیان‌ها در گروه شاهد تیمار دیگری دریافت نکردند. مادیان‌ها در گروه LUF میزان 7/1 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن فلونکسین مگلوماین همزمان با تجویز hCG و همچنین 12، 24 و 36 ساعت پس از آن دریافت کردند. سونوگرافی و خونگیری جهت ارزیابی AMH و پروژسترون در روزهای صفر، 1، 2، 4، 6 و 8 صورت پذیرفت. در مطالعه اول، مقادیر AMH و پروژسترون در مادیان‌های آنستروس فصلی و غیر تخمکگذار کمتر از مادیان‌های سیکلیک بود (P0.05). در مطالعه دوم، تفاوتی در مقادیر AMH میان گروه‌های شاهد و LUF وجود نداشت (P>0.05). اما، پروژسترون در گروه LUF در مقایسه با گروه شاهد کمتر و همچنین افزایش آن پس از تجویز hCG با تأخیر بود (P

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 مقادیر مرجع پارامترها و شاخص‌های اکوکاردیوگرافی مد حرکت در سگ‌های لابرادور رتریور هوشیار مقادیر مرجع پارامترها و شاخص‌های اکوکاردیوگرافی مد حرکت در سگ‌های لابرادور رتریور هوشیار 341 346 2589 10.22099/ijvr.2014.2589 EN موداسیر بشیر گوگجو مزمل حقو آبهیشک چاندرا ساکسنا مالک محمد سومسوز زاما صاحدب دی Journal Article 2013 08 25 از آنجایی که در سگ‌ها تفاوت ساختار بدن و قفسه سینه باعث محدودیت استفاده از اطلاعات یک نژاد در بقیه نژادها می‌شود، مقادیر استاندارد به صورت اختصاصی برای یک نژاد گزارش شده است. لابرادور رتریورها از سگ‌های شکاری مشتق شده‌اند و مقادیر اکوکاردیوگرافی آن‌ها ممکن است با دامنه طبیعی استاندارد بقیه سگ‌ها متفاوت باشد. بنابراین هدف مطالعه حاضر تعیین دامنه مرجع اکوکاردیوگرافی مد حرکت در سگ‌های لابرادور رتریور و بررسی اثر وزن بدن و جنس بر این پارامترها می‌باشد. اطلاعات به دست آمده با اطلاعات بقیه نژاد‌ها نیز مقایسه شدند. سگ‌های لابرادور رتریور هوشیار و از نظر کلینیکی سالم (تعداد=24) از هر دو جنس برای مطالعه انتخاب شدند. تمام اندازه‌گیری‌ها از نمای طولی کنار جناغی راست، مسیر خروجی بطن چپ انجام شدند و پارامترهای اندازه‌گیری شده شامل: ابعاد بطن چپ، عملکرد بطن چپ، حجم بطن چپ، اندازه دهلیز چپ و ریشه آئورت و پارامترهای دریچه میترال بودند. اطلاعات به دست آمده با پارامترهای موجود سایر نژادهای سگ نیز مقایسه شد. ارتباط معنی‌دار (P0.5) این ارتباط قوی، در مورد LVPWd، LVPWs، EPSS، EF Slope و SV (r=0.3 to 0.5) ارتباط متوسط و در مورد EDV و ESV (r از آنجایی که در سگ‌ها تفاوت ساختار بدن و قفسه سینه باعث محدودیت استفاده از اطلاعات یک نژاد در بقیه نژادها می‌شود، مقادیر استاندارد به صورت اختصاصی برای یک نژاد گزارش شده است. لابرادور رتریورها از سگ‌های شکاری مشتق شده‌اند و مقادیر اکوکاردیوگرافی آن‌ها ممکن است با دامنه طبیعی استاندارد بقیه سگ‌ها متفاوت باشد. بنابراین هدف مطالعه حاضر تعیین دامنه مرجع اکوکاردیوگرافی مد حرکت در سگ‌های لابرادور رتریور و بررسی اثر وزن بدن و جنس بر این پارامترها می‌باشد. اطلاعات به دست آمده با اطلاعات بقیه نژاد‌ها نیز مقایسه شدند. سگ‌های لابرادور رتریور هوشیار و از نظر کلینیکی سالم (تعداد=24) از هر دو جنس برای مطالعه انتخاب شدند. تمام اندازه‌گیری‌ها از نمای طولی کنار جناغی راست، مسیر خروجی بطن چپ انجام شدند و پارامترهای اندازه‌گیری شده شامل: ابعاد بطن چپ، عملکرد بطن چپ، حجم بطن چپ، اندازه دهلیز چپ و ریشه آئورت و پارامترهای دریچه میترال بودند. اطلاعات به دست آمده با پارامترهای موجود سایر نژادهای سگ نیز مقایسه شد. ارتباط معنی‌دار (P0.5) این ارتباط قوی، در مورد LVPWd، LVPWs، EPSS، EF Slope و SV (r=0.3 to 0.5) ارتباط متوسط و در مورد EDV و ESV (r

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 تنوع فنوتیپی و ژنوتیپی باکتری‌های اسید لاکتیک غالب جدا شده از ماست‌های بومی ایران تنوع فنوتیپی و ژنوتیپی باکتری‌های اسید لاکتیک غالب جدا شده از ماست‌های بومی ایران 347 352 2590 10.22099/ijvr.2014.2590 EN ساناز روشن‌زاده محمد هادی اسکندری سید شهرام شکرفروش ارسلان حسینی Journal Article 2013 06 15 به منظور شناسایی باکتری‌های اسید لاکتیک غالب موجود در ماست‌های بومی کشور ایران، خصوصیات مورفولوژیک، بیوشیمیایی و مولکولی این جدایه‌ها مورد ارزیابی قرار گرفت. از 60 نمونه ماست مورد ارزیابی، 137 باکتری اسید لاکتیک جداسازی گردید که از میان آن 66 جدایه کوکسی مربوط به خانواده باکتری‌های اسید لاکتیک و 71 ایزوله تحت عنوان لاکتوباسیل شناسایی شدند. نتایج آزمون‌های بیوشیمیایی در مورد جدایه‌های کوکسی نشان داد که 76/9% از جدایه‌ها به صورت هموفرمانتیو مزوفیل، 98/10% هتروفرمانتیو مزوفیل، 56/47% هموفرمانتیو ترموفیل و در میان ایزوله‌های لاکتوباسیلوس 26% به صورت هتروفرمانتیو اختیاری، 56% هموفرمانتیو اجباری و 18% هتروفرمانتیو اجباری می‌باشند. داده‌های مربوط به آزمون مولکولی 9% از جدایه‌های لاکتوباسیل و 46/38% از جدایه‌های کوکسی دارای عدم تطابق با آزمون بیوشیمیایی بودند. مطالعه حاضر به عنوان اولین گام در فرآیند تولید باکتری‌های آغازگر به منظور تولید محصولاتی با ویژگی‌های حسی ماست‌های بومی ایران می‌باشد. بدیهی است در ادامه این مطالعه بررسی خصوصیات تکنولوژیکی ایزوله‌ها به منظور گزینش کارآمدترین جدایه‌ها ضروری می‌باشد. به منظور شناسایی باکتری‌های اسید لاکتیک غالب موجود در ماست‌های بومی کشور ایران، خصوصیات مورفولوژیک، بیوشیمیایی و مولکولی این جدایه‌ها مورد ارزیابی قرار گرفت. از 60 نمونه ماست مورد ارزیابی، 137 باکتری اسید لاکتیک جداسازی گردید که از میان آن 66 جدایه کوکسی مربوط به خانواده باکتری‌های اسید لاکتیک و 71 ایزوله تحت عنوان لاکتوباسیل شناسایی شدند. نتایج آزمون‌های بیوشیمیایی در مورد جدایه‌های کوکسی نشان داد که 76/9% از جدایه‌ها به صورت هموفرمانتیو مزوفیل، 98/10% هتروفرمانتیو مزوفیل، 56/47% هموفرمانتیو ترموفیل و در میان ایزوله‌های لاکتوباسیلوس 26% به صورت هتروفرمانتیو اختیاری، 56% هموفرمانتیو اجباری و 18% هتروفرمانتیو اجباری می‌باشند. داده‌های مربوط به آزمون مولکولی 9% از جدایه‌های لاکتوباسیل و 46/38% از جدایه‌های کوکسی دارای عدم تطابق با آزمون بیوشیمیایی بودند. مطالعه حاضر به عنوان اولین گام در فرآیند تولید باکتری‌های آغازگر به منظور تولید محصولاتی با ویژگی‌های حسی ماست‌های بومی ایران می‌باشد. بدیهی است در ادامه این مطالعه بررسی خصوصیات تکنولوژیکی ایزوله‌ها به منظور گزینش کارآمدترین جدایه‌ها ضروری می‌باشد.

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 میزان پروتئین جیره و عملکرد بزهای بلادی در حال رشد میزان پروتئین جیره و عملکرد بزهای بلادی در حال رشد 353 358 2591 10.22099/ijvr.2014.2591 EN معتصم محمد عبدالرحمان ریاض صالح الجمعه Journal Article 2013 04 27 مطالعه‌ای به منظور بررسی اثر تغذیه با سطوح مختلف پروتئین در بزغاله‌های سیاه نژاد بلادی انجام شد. بزغاله‌های بلادی تازه از شیر گرفته (18 راس، 75 تا 90 روزه) انتخاب شدند و به صورت جداگانه در مزرعه آزمایشی نگهداری شدند. بزغاله‌ها به طور تصادفی و به مدت 12 هفته در یکی از سه تیمار قرار گرفتند. سه تیمار غذایی شامل: T1، جیره شاهد که با توجه به NRC برای تامین پروتئین (سطح 1) و مواد مورد نیاز دیگر فرموله شده بود. T2، جیره فرموله شده برای تامین تنها 75٪ از پروتئین (سطح 2) توصیه شده توسط .NRC T3، جیره شاهد 4/2+ گرم متیونین غیر قابل تجزیه (Smartamine®)/روز/بزغاله (سطح 3). خوراک مصرفی، وزن اولیه بدن و وزن بدن به طور ماهانه ثبت شد. نمونه‌های خون به صورت ماهانه جمع‌آوری شد و برای اندازه‌گیری متابولیت‌ها و سطوح کبالت، روی و مس استفاده شد. کاهش سطح پروتئین جیره (T2) به صورت معکوس (P مطالعه‌ای به منظور بررسی اثر تغذیه با سطوح مختلف پروتئین در بزغاله‌های سیاه نژاد بلادی انجام شد. بزغاله‌های بلادی تازه از شیر گرفته (18 راس، 75 تا 90 روزه) انتخاب شدند و به صورت جداگانه در مزرعه آزمایشی نگهداری شدند. بزغاله‌ها به طور تصادفی و به مدت 12 هفته در یکی از سه تیمار قرار گرفتند. سه تیمار غذایی شامل: T1، جیره شاهد که با توجه به NRC برای تامین پروتئین (سطح 1) و مواد مورد نیاز دیگر فرموله شده بود. T2، جیره فرموله شده برای تامین تنها 75٪ از پروتئین (سطح 2) توصیه شده توسط .NRC T3، جیره شاهد 4/2+ گرم متیونین غیر قابل تجزیه (Smartamine®)/روز/بزغاله (سطح 3). خوراک مصرفی، وزن اولیه بدن و وزن بدن به طور ماهانه ثبت شد. نمونه‌های خون به صورت ماهانه جمع‌آوری شد و برای اندازه‌گیری متابولیت‌ها و سطوح کبالت، روی و مس استفاده شد. کاهش سطح پروتئین جیره (T2) به صورت معکوس (P

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 عصاره چای کوهی Vahl Stachys lavandulifolia، محرک رشد و ایمنی در کپور معمولی (Cyprinus carpio) عصاره چای کوهی Vahl Stachys lavandulifolia، محرک رشد و ایمنی در کپور معمولی (Cyprinus carpio) 359 363 2592 10.22099/ijvr.2014.2592 EN صمد بهرامی باباحیدری فاطمه پیکان حیرتی مصطفی اخلاقی سالار درافشان Journal Article 2013 10 05 در مطالعه حاضر، اثر عصاره چای کوهی Stachys lavandulifolia بر رشد و بعضی از پاسخ‌های ایمنی در کپور معمولی بررسی شد. غلظت‌های متفاوت چای کوهی 0، 2، 4 و 8% (گرم به ازای 100 گرم از جیره) به جیره تجاری افزوده شد. هر تیمار در سه تکرار به صورت تصادفی توزیع شد. میانگین وزن اولیه ماهیان 62/0 ± 44 گرم و طول مدت آزمایش 10 هفته بود. نتایج نشان داد که در یک الگوی وابسته به دوز، با افزایش میزان چای کوهی در جیره، وزن نهایی، ضریب تبدیل غذایی، میزان رشد ویژه و فاکتور وضعیت ماهیان بهبود یافت. به طوری که بهترین شاخص‌های رشد در ماهیان تغذیه شده با بالاترین غلظت عصاره چای کوهی مشاهده شد (P در مطالعه حاضر، اثر عصاره چای کوهی Stachys lavandulifolia بر رشد و بعضی از پاسخ‌های ایمنی در کپور معمولی بررسی شد. غلظت‌های متفاوت چای کوهی 0، 2، 4 و 8% (گرم به ازای 100 گرم از جیره) به جیره تجاری افزوده شد. هر تیمار در سه تکرار به صورت تصادفی توزیع شد. میانگین وزن اولیه ماهیان 62/0 ± 44 گرم و طول مدت آزمایش 10 هفته بود. نتایج نشان داد که در یک الگوی وابسته به دوز، با افزایش میزان چای کوهی در جیره، وزن نهایی، ضریب تبدیل غذایی، میزان رشد ویژه و فاکتور وضعیت ماهیان بهبود یافت. به طوری که بهترین شاخص‌های رشد در ماهیان تغذیه شده با بالاترین غلظت عصاره چای کوهی مشاهده شد (P

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 ارتباط ژنتیکی جمعیت‌های گاوی لیدیا پرتغالی ارتباط ژنتیکی جمعیت‌های گاوی لیدیا پرتغالی 364 369 2593 10.22099/ijvr.2014.2593 EN پدرو کوریا اِریکا بارون جوآکوایم موریرا دا سیلوا اُسکار کورتس Journal Article 2013 12 18 به منظور روشن نمودن ارتباط ژنتیکی میان رده‌های نژاد لیدیا و دو جمعیت اصلی گاوهای لیدیا پرتغالی، کاستا پرتغالی و براوا دوس آکرس، 24 میکروستلایت اتوزومی در 120 نمونه مورد تجزیه ‌و تحلیل قرار گرفتند. براوا دوس آکرس بالاترین هتروزیگوسیتی مشاهده شده و مورد انتظار را نشان داد (به ترتیب 73/0 و 70/0) در حالی‌ که کاستا پرتغالی کمترین هتروزیگوسیتی مشاهده شده و مورد انتظار را نشان داد (به ترتیب 51/0 و 50/0). نتایج این مطالعه با داده‌های میکروستلایتس قبلی از رده‌های اصلی گاوی لیدیا مقایسه شدند. کاستا پرتغالی از لحاظ ژنتیکی بیشترین جمعیت گاو لیدیای جدا شده بود همان ‌طوری که به‌ وسیله میزان فاصله ژنتیکی متوسط F_ST نسبت به دودمان‌های دیگر (32%) تأیید شد. تمامی جمعیت‌های لیدیا پرتغالی مقادیر F_IS منفی داشتند. دندروگرام اتصال به همسایه کاستا پرتغالی را در شاخه مشابهی با میورا گروه‌بندی نمود، که با استفاده از نرم افزار STRUCURE حمایت شد. نتایج سطوح پایین تنوع ژنتیکی و سطوح بالای تمایز ژنتیکی در کاستا پرتغالی و سطوح بالای تنوع ژنتیکی در جمعیت‌های براوا دوس آکرس را احتمالاً ناشی از جفت‌گیری متقاطع رده‌های گاوی مختلف، و جریان ژنتیکی در بین گله‌ها را ثابت کردند. به منظور روشن نمودن ارتباط ژنتیکی میان رده‌های نژاد لیدیا و دو جمعیت اصلی گاوهای لیدیا پرتغالی، کاستا پرتغالی و براوا دوس آکرس، 24 میکروستلایت اتوزومی در 120 نمونه مورد تجزیه ‌و تحلیل قرار گرفتند. براوا دوس آکرس بالاترین هتروزیگوسیتی مشاهده شده و مورد انتظار را نشان داد (به ترتیب 73/0 و 70/0) در حالی‌ که کاستا پرتغالی کمترین هتروزیگوسیتی مشاهده شده و مورد انتظار را نشان داد (به ترتیب 51/0 و 50/0). نتایج این مطالعه با داده‌های میکروستلایتس قبلی از رده‌های اصلی گاوی لیدیا مقایسه شدند. کاستا پرتغالی از لحاظ ژنتیکی بیشترین جمعیت گاو لیدیای جدا شده بود همان ‌طوری که به‌ وسیله میزان فاصله ژنتیکی متوسط F_ST نسبت به دودمان‌های دیگر (32%) تأیید شد. تمامی جمعیت‌های لیدیا پرتغالی مقادیر F_IS منفی داشتند. دندروگرام اتصال به همسایه کاستا پرتغالی را در شاخه مشابهی با میورا گروه‌بندی نمود، که با استفاده از نرم افزار STRUCURE حمایت شد. نتایج سطوح پایین تنوع ژنتیکی و سطوح بالای تمایز ژنتیکی در کاستا پرتغالی و سطوح بالای تنوع ژنتیکی در جمعیت‌های براوا دوس آکرس را احتمالاً ناشی از جفت‌گیری متقاطع رده‌های گاوی مختلف، و جریان ژنتیکی در بین گله‌ها را ثابت کردند.

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 مطالعه مقطعی شیوع سرمی و عوامل گله‌ای موثر بر بروسلوز در جمعیت گوسفند و بز جنوب شرق ایران مطالعه مقطعی شیوع سرمی و عوامل گله‌ای موثر بر بروسلوز در جمعیت گوسفند و بز جنوب شرق ایران 370 374 2594 10.22099/ijvr.2014.2594 EN حمید شریفی سعید طباطبایی حسین رشیدی صدیقه کاظمی‌نیا فرید صباغ پریسا خواجوئی محمد کارآموزیان امید نکوئی محسن عادلی ساردوئی لئونیداس لئونتیداس Journal Article 2013 12 07 هدف از انجام این مطالعه مقطعی، ارزیابی شیوع سرمی و عوامل خطر وابسته به گله ابتلا به بروسلوز در گله‌های گوسفند و بز ‏استان کرمان، جنوب ‌شرق ایران بود. در مهر و آبان 1390 از 1767 راس گوسفند و 1233 راس بز مسن‌تر از 18 ماه، از 300 ‏گله، نمونه سرم اخذ گردید. نمونه‌های سرم جهت حضور آنتی‌بادی‌های ضد بروسلا با آزمایش رزبنگال مورد ارزیابی قرار ‏گرفتند. نمونه‌های مثبت با آزمون‌های رایت و          2-مرکاپتواتانول مورد آزمایش قرار گرفتند. پرسش‌نامه‌ای جهت جمع‌آوری ‏عوامل خطر مرتبط با گله استفاده گردید. جهت ارزیابی عوامل موثر از رگرسیون لجستیک استفاده گردید. شصت و یک گله ‏‏(0/21%، فاصله اطمینان 95%: 60/26-80/16) حداقل یک نمونه مثبت داشتند. شیوع در سطح حیوان 10/3% (فاصله ‏اطمینان 95%: 90/3-60/2) محاسبه گردید. حضور حیوان خریداری شده (نسبت شانس = 42/3، فاصله اطمینان 95%: 65/8-‏‏35/1) به عنوان عامل مهم مثبت شدن گله شناخته شد. نتایج این مطالعه نقش جابه‌جایی حیوانات در بین گله‌ها را در ‏اپیدمیولوژی بروسلوز در سطح منطقه نشان داد؛ بنابراین، برنامه کنترل بروسلوز در منطقه بایستی جابه‌جایی حیوانات در بین ‏گله‌ها و ارتقا دانش صاحبان گله‌ها در مورد اصول قرنطینه حیوانات تازه خریداری شده را مد نظر قرار دهد.‏‏‎‎ هدف از انجام این مطالعه مقطعی، ارزیابی شیوع سرمی و عوامل خطر وابسته به گله ابتلا به بروسلوز در گله‌های گوسفند و بز ‏استان کرمان، جنوب ‌شرق ایران بود. در مهر و آبان 1390 از 1767 راس گوسفند و 1233 راس بز مسن‌تر از 18 ماه، از 300 ‏گله، نمونه سرم اخذ گردید. نمونه‌های سرم جهت حضور آنتی‌بادی‌های ضد بروسلا با آزمایش رزبنگال مورد ارزیابی قرار ‏گرفتند. نمونه‌های مثبت با آزمون‌های رایت و          2-مرکاپتواتانول مورد آزمایش قرار گرفتند. پرسش‌نامه‌ای جهت جمع‌آوری ‏عوامل خطر مرتبط با گله استفاده گردید. جهت ارزیابی عوامل موثر از رگرسیون لجستیک استفاده گردید. شصت و یک گله ‏‏(0/21%، فاصله اطمینان 95%: 60/26-80/16) حداقل یک نمونه مثبت داشتند. شیوع در سطح حیوان 10/3% (فاصله ‏اطمینان 95%: 90/3-60/2) محاسبه گردید. حضور حیوان خریداری شده (نسبت شانس = 42/3، فاصله اطمینان 95%: 65/8-‏‏35/1) به عنوان عامل مهم مثبت شدن گله شناخته شد. نتایج این مطالعه نقش جابه‌جایی حیوانات در بین گله‌ها را در ‏اپیدمیولوژی بروسلوز در سطح منطقه نشان داد؛ بنابراین، برنامه کنترل بروسلوز در منطقه بایستی جابه‌جایی حیوانات در بین ‏گله‌ها و ارتقا دانش صاحبان گله‌ها در مورد اصول قرنطینه حیوانات تازه خریداری شده را مد نظر قرار دهد.‏‏‎‎

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 مقایسه همزمان سازی فحلی و پروتکل بر پایه پروژسترون برای القای تخمک‌گذاری همزمان و میزان آبستنی در بوفالو ساب استروس در فصل کم جفت‌گیری مقایسه همزمان سازی فحلی و پروتکل بر پایه پروژسترون برای القای تخمک‌گذاری همزمان و میزان آبستنی در بوفالو ساب استروس در فصل کم جفت‌گیری 375 378 2595 10.22099/ijvr.2014.2595 EN ساروپریت سینگ قومن مریگانک هونپارخ جاگیر سینگ Journal Article 2013 09 03 هدف از این مطالعه مقایسه تأثیر همزمان سازی فحلی و پروتکل بر پایه پروژسترون همزمان سازی تخمک‌گذاری بر روی پاسخ تخمدان و آبستنی در بوفالوهایی (تعداد = 19) که در ساب استروس طی فصل جفت‌گیری پایین قرار دارند (ماکزیمم دمای محیط و رطوبت نسبی به ترتیب در محدوده C°45-36 و 80-30%)، بود. بوفالوهای گروه یک (تعداد = 10) پروتکل همزمان سازی فعلی (روز 0 و 9، 20 µg بوسرلین استات؛ روز 7، 500 µg سدیم کلوپروستنول؛ داخل عضلانی) و به دنبال آن AI در روزهای 9 و 10 استفاده کردند. در طی دوره مشابه، به گروه دیگری از بوفالوها (تعداد = 9) پروژسترون داخل واژنی (38/1 گرم) برای مدت 10 روز همراه با تجویز (داخل عضلانی) 500 µg سدیم کلوپروستنول در روز 9 و 20 µg بوسرلین استات در روز 11 و پس از آن AI در روزهای 12 و 13 تجویز شدند. با همزمان سازی فحلی در روز 7 تمامی بوفالوها در پاسخ به اولین GnRH تخمک‌گذاری کرده و CL عملکردی داشتند (پروژسترون پلاسما، ng/ml 23/0 ± 61/1؛ جسم زرد، CL، mm 67/0 ± 36/11). سپس، بعد از دومین GnRH، پنج بوفالو در مدت 24 ساعت و پنج بوفالوی باقی مانده بین 24 تا 48 ساعت تخمک‌گذاری کردند. در مقایسه، با پروتکل بر پایه پروژسترون، همزمان سازی بهتری از تخمک‌گذاری (P هدف از این مطالعه مقایسه تأثیر همزمان سازی فحلی و پروتکل بر پایه پروژسترون همزمان سازی تخمک‌گذاری بر روی پاسخ تخمدان و آبستنی در بوفالوهایی (تعداد = 19) که در ساب استروس طی فصل جفت‌گیری پایین قرار دارند (ماکزیمم دمای محیط و رطوبت نسبی به ترتیب در محدوده C°45-36 و 80-30%)، بود. بوفالوهای گروه یک (تعداد = 10) پروتکل همزمان سازی فعلی (روز 0 و 9، 20 µg بوسرلین استات؛ روز 7، 500 µg سدیم کلوپروستنول؛ داخل عضلانی) و به دنبال آن AI در روزهای 9 و 10 استفاده کردند. در طی دوره مشابه، به گروه دیگری از بوفالوها (تعداد = 9) پروژسترون داخل واژنی (38/1 گرم) برای مدت 10 روز همراه با تجویز (داخل عضلانی) 500 µg سدیم کلوپروستنول در روز 9 و 20 µg بوسرلین استات در روز 11 و پس از آن AI در روزهای 12 و 13 تجویز شدند. با همزمان سازی فحلی در روز 7 تمامی بوفالوها در پاسخ به اولین GnRH تخمک‌گذاری کرده و CL عملکردی داشتند (پروژسترون پلاسما، ng/ml 23/0 ± 61/1؛ جسم زرد، CL، mm 67/0 ± 36/11). سپس، بعد از دومین GnRH، پنج بوفالو در مدت 24 ساعت و پنج بوفالوی باقی مانده بین 24 تا 48 ساعت تخمک‌گذاری کردند. در مقایسه، با پروتکل بر پایه پروژسترون، همزمان سازی بهتری از تخمک‌گذاری (P

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 ارزیابی اثرات ایمونوپاتولوژیک عصاره اکیناسه پورپورآ بر روی عفونت تجربی با پاستورلا مولتوسیدا سروتیپ A در موش سوری ارزیابی اثرات ایمونوپاتولوژیک عصاره اکیناسه پورپورآ بر روی عفونت تجربی با پاستورلا مولتوسیدا سروتیپ A در موش سوری 379 384 2596 10.22099/ijvr.2014.2596 EN آناهیتا رضائی 0000-0001-7430-6211 داریوش غریبی مسعود قربانپور سحرناز عنبری مهدی پورمهدی بروجنی Journal Article 2013 09 24 در این مطالعه به منظور بررسی اثرات ایمونوپاتولوژیک عصاره آبی<em> اکیناسه پورپورآ </em>بر روی آلودگی تجربی ایجاد شده توسط <em>پاستورلا مولتوسیدا</em> سروتیپ A، تعداد 40 عدد موش سوری ماده نژاد بالب/سی به صورت تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند. گروه‌ها به ترتیب عبارت بودند از: گروه کنترل (آب مقطر استریل را 2 بار در هفته به مدت 2 هفته به صورت داخل صفاقی و سپس 100 میکرولیتر نرمال سالین را به صورت داخل بینی دریافت نمودند)، گروه PMA (آب مقطر استریل را مشابه گروه کنترل و بعد از دو هفته 10³ × 6/5 cfu/ml از باکتری <em>پاستورلا مولتوسیدا</em> سروتیپ A را به صورت داخل بینی دریافت نمودند)، گروه EPE+PMA (عصاره <em>اکیناسه پورپورا</em> را 2 بار در هفته به مدت 2 هفته به صورت داخل صفاقی و سپس مشابه گروه PMA با باکتری چالش داده شدند) و گروه EPE (عصاره <em>اکیناسه پورپورآ</em> را مشابه گروه EPE+PMA و سپس 100 میکرولیتر نرمال سالین را به صورت داخل بینی دریافت نمودند). پس از گذشت 24 و 48 ساعت از زمان چالش با باکتری‏ حیوانات مورد آسان کشی قرار گرفتند و تعداد باکتری‌ها در ریه و کبد‏، سطوح سرمی TNF_α و تغییرات هیستوپاتولوژیک مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج این تحقیق مبین اختلاف معنی‌دار در تعداد باکتری‌های شمارش شده در بافت ریه و کبد گروه PMA و EPE+PMA بود. در بررسی هیستوپاتولوژی ریه موش‌های گروه PMA نفوذ نوتروفیل‌ها در دیواره آلوئول‌های هوایی و پر خونی دیده شد. علائم برونکوپنومونی تا حدودی در گروه EPE+PMA بر طرف گردیده بود. به طور کلی نتایج این مطالعه نشان داد که عصاره <em>اکیناسه پورپورآ</em> می‌تواند جهت پیشگیری یا درمان پنومونی‌های پاستورلایی در نظر گرفته شود. در این مطالعه به منظور بررسی اثرات ایمونوپاتولوژیک عصاره آبی<em> اکیناسه پورپورآ </em>بر روی آلودگی تجربی ایجاد شده توسط <em>پاستورلا مولتوسیدا</em> سروتیپ A، تعداد 40 عدد موش سوری ماده نژاد بالب/سی به صورت تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند. گروه‌ها به ترتیب عبارت بودند از: گروه کنترل (آب مقطر استریل را 2 بار در هفته به مدت 2 هفته به صورت داخل صفاقی و سپس 100 میکرولیتر نرمال سالین را به صورت داخل بینی دریافت نمودند)، گروه PMA (آب مقطر استریل را مشابه گروه کنترل و بعد از دو هفته 10³ × 6/5 cfu/ml از باکتری <em>پاستورلا مولتوسیدا</em> سروتیپ A را به صورت داخل بینی دریافت نمودند)، گروه EPE+PMA (عصاره <em>اکیناسه پورپورا</em> را 2 بار در هفته به مدت 2 هفته به صورت داخل صفاقی و سپس مشابه گروه PMA با باکتری چالش داده شدند) و گروه EPE (عصاره <em>اکیناسه پورپورآ</em> را مشابه گروه EPE+PMA و سپس 100 میکرولیتر نرمال سالین را به صورت داخل بینی دریافت نمودند). پس از گذشت 24 و 48 ساعت از زمان چالش با باکتری‏ حیوانات مورد آسان کشی قرار گرفتند و تعداد باکتری‌ها در ریه و کبد‏، سطوح سرمی TNF_α و تغییرات هیستوپاتولوژیک مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج این تحقیق مبین اختلاف معنی‌دار در تعداد باکتری‌های شمارش شده در بافت ریه و کبد گروه PMA و EPE+PMA بود. در بررسی هیستوپاتولوژی ریه موش‌های گروه PMA نفوذ نوتروفیل‌ها در دیواره آلوئول‌های هوایی و پر خونی دیده شد. علائم برونکوپنومونی تا حدودی در گروه EPE+PMA بر طرف گردیده بود. به طور کلی نتایج این مطالعه نشان داد که عصاره <em>اکیناسه پورپورآ</em> می‌تواند جهت پیشگیری یا درمان پنومونی‌های پاستورلایی در نظر گرفته شود.

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 تاثیر پوترسین خوراکی بر رشد، هضم‌پذیری، مورفولوژی روده و غلظت پلی‌آمین‌های بافتی در ماکیان گوشتی تغذیه شده با جیره‌های کم پروتئین تاثیر پوترسین خوراکی بر رشد، هضم‌پذیری، مورفولوژی روده و غلظت پلی‌آمین‌های بافتی در ماکیان گوشتی تغذیه شده با جیره‌های کم پروتئین 385 391 2597 10.22099/ijvr.2014.2597 EN سید محمد هاشمی تک چوآن لو هوی لینگ فو ادریس زولکیفلی محمد هیر بجو Journal Article 2013 10 21 تحقیق حاضر به منظور مطالعه تاثیرات پوترسین و جیره‌های کم پروتئین بر پاسخ مرغ‌های گوشتی انجام گردید. تعداد 192 قطعه ماکیان یک روزه نر با تیمارهای خوراکی شامل چینش فاکتوریلی دو سطح پوترسین (0 و 03/0%) و دو سطح پروتئین جیره (نرمال و کم) تغذیه شدند. عملکرد رشد به صورت هفتگی و محاسبه هضم‌پذیری مواد مغذی و مورفولوژی روده در سن 21 روزگی انجام گردید. همچنین در دو سن (21 و 42 روزگی) غلظت ترکیبات پلی‌آمین شامل پوترسین، اسپرمیدین و اسپرمین در بافت‌های روده و کبد مورد سنجش واقع شد. جیره‌های کم پروتئین باعث کاهش معنی‌دار (P تحقیق حاضر به منظور مطالعه تاثیرات پوترسین و جیره‌های کم پروتئین بر پاسخ مرغ‌های گوشتی انجام گردید. تعداد 192 قطعه ماکیان یک روزه نر با تیمارهای خوراکی شامل چینش فاکتوریلی دو سطح پوترسین (0 و 03/0%) و دو سطح پروتئین جیره (نرمال و کم) تغذیه شدند. عملکرد رشد به صورت هفتگی و محاسبه هضم‌پذیری مواد مغذی و مورفولوژی روده در سن 21 روزگی انجام گردید. همچنین در دو سن (21 و 42 روزگی) غلظت ترکیبات پلی‌آمین شامل پوترسین، اسپرمیدین و اسپرمین در بافت‌های روده و کبد مورد سنجش واقع شد. جیره‌های کم پروتئین باعث کاهش معنی‌دار (P

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 تاثیر یوبیکینون بر شاخص‌های عملکردی و مورفولوژی رژنراسیون عصب سیاتیک تاثیر یوبیکینون بر شاخص‌های عملکردی و مورفولوژی رژنراسیون عصب سیاتیک 392 396 2598 10.22099/ijvr.2014.2598 EN زینب مرادی سعید عزیزی رحیم حب نقی Journal Article 2013 08 17 تروما یکی از علت‌های معمول جراحت اعصاب محیطی می‌باشد. به تازگی اثرات مثبت آنتی اکسیدان‌ها در تقویت رژنراسیون اعصاب مورد توجه قرار گرفته است. در این تجربه تاثیر مثبت احتمالی تجویز داخل صفاقی یوبیکینون در جراحت تجربی حاد کراش عصب سیاتیک موش صحرایی مورد مطالعه قرار گرفت. تعداد 45 قطعه موش صحرایی نر نژاد ویستار با وزن 160 تا 180 گرم مورد استفاده قرار گرفت. موش‌های صحرایی به طور تصادفی در دو گروه تجربی 20 تایی تقسیم شدند. هر کدام از گروه‌ها دوباره در چهار زیر گروه پنج تایی تقسیم شدند. بهبود سریع‌تر رژنراسیون آکسون‌ها در گروه درمان نسبت به گروه شاهد در مطالعه عملکردی مورد تایید قرار گرفت (P تروما یکی از علت‌های معمول جراحت اعصاب محیطی می‌باشد. به تازگی اثرات مثبت آنتی اکسیدان‌ها در تقویت رژنراسیون اعصاب مورد توجه قرار گرفته است. در این تجربه تاثیر مثبت احتمالی تجویز داخل صفاقی یوبیکینون در جراحت تجربی حاد کراش عصب سیاتیک موش صحرایی مورد مطالعه قرار گرفت. تعداد 45 قطعه موش صحرایی نر نژاد ویستار با وزن 160 تا 180 گرم مورد استفاده قرار گرفت. موش‌های صحرایی به طور تصادفی در دو گروه تجربی 20 تایی تقسیم شدند. هر کدام از گروه‌ها دوباره در چهار زیر گروه پنج تایی تقسیم شدند. بهبود سریع‌تر رژنراسیون آکسون‌ها در گروه درمان نسبت به گروه شاهد در مطالعه عملکردی مورد تایید قرار گرفت (P

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 غلظت‌های سرمی برخی پروتئین‌های فاز حاد و غلظت‌های ایمونوگلوبولین‌ در گوساله‌های مبتلا به روتا ویروس، کرونا ویروس، E. coli F5 و گونه‌های آیمریا غلظت‌های سرمی برخی پروتئین‌های فاز حاد و غلظت‌های ایمونوگلوبولین‌ در گوساله‌های مبتلا به روتا ویروس، کرونا ویروس، E. coli F5 و گونه‌های آیمریا 397 401 2599 10.22099/ijvr.2014.2599 EN اِنجین بالیکسی مورات اَل Journal Article 2013 10 21 هدف این مطالعه ارزیابی تغییرات در غلظت‌های سرمی هاپتوگلوبین (Hp)، آمیلوئید A سرم (SAA)، IgG و IgA در گوساله‌های مبتلا به اسهال ایجاد شده توسط روتا ویروس، کرونا ویروس، Escherichia coli F5 و گونه‌های آیمریا بود. آزمایش بر روی 40 گوساله اسهالی و 10 گوساله غیر اسهالی (گروه C) انجام گرفت. تعداد 13 گوساله با روتا ویروس یا کرونا ویروس آلوده شدند (گروه V)، 12 گوساله با E. coli F5 (گروه B) و 15 گوساله با گونه‌های آیمریا (گروه P) آلوده شدند. سطوح SAA و Hp گوساله‌ها در گروه‌های V، B و P از لحاظ آماری بیشتر از گروه C بودند (P هدف این مطالعه ارزیابی تغییرات در غلظت‌های سرمی هاپتوگلوبین (Hp)، آمیلوئید A سرم (SAA)، IgG و IgA در گوساله‌های مبتلا به اسهال ایجاد شده توسط روتا ویروس، کرونا ویروس، Escherichia coli F5 و گونه‌های آیمریا بود. آزمایش بر روی 40 گوساله اسهالی و 10 گوساله غیر اسهالی (گروه C) انجام گرفت. تعداد 13 گوساله با روتا ویروس یا کرونا ویروس آلوده شدند (گروه V)، 12 گوساله با E. coli F5 (گروه B) و 15 گوساله با گونه‌های آیمریا (گروه P) آلوده شدند. سطوح SAA و Hp گوساله‌ها در گروه‌های V، B و P از لحاظ آماری بیشتر از گروه C بودند (P

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 ردیابی مولکولی گونه‌های لپتوسپیرا در نمونه ادرار گاو در شمال ایران ردیابی مولکولی گونه‌های لپتوسپیرا در نمونه ادرار گاو در شمال ایران 402 405 2600 10.22099/ijvr.2014.2600 EN طوبی شفیقی تقی زهرائی صالحی غلامرضا عبداله‌پور لیلا اسدپور حسام‌الدین اکبرین علی صالح‌زاده Journal Article 2014 01 05 لپتوسپیروز همواره به عنوان یک بیماری مشترک و قابل انتقال میان انسان و حیوانات با گسترش جهانی مطرح بوده است که عامل ایجاد کننده آن سرووارهای مختلف باکتری <em>لپتوسپیرا</em> می‌باشند. در این بیماری انتقال معمولاً به دنبال تماس مستقیم یا غیر مستقیم با ادرار یا سایر مایعات بیولوژیک حیوانات لپتوسپیروریک رخ می‌دهد. بنابراین این حیوانات ممکن است به صورت منبع عفونت برای انسان و یا سایر حیوانات محسوب شوند. استان گیلان به دلیل داشتن آب و هوای معتدل و مرطوب و بارش سالانه فراوان محیط بسیار مناسبی برای بقاء <em>لپتوسپیرا</em> محسوب می‌شود. از اینرو تشخیص سریع <em>لپتوسپیرا</em> در بدن میزبان در کنترل بیماری و محافظت در برابر آن بسیار سودمند است. هدف از مطالعه حاضر تعیین حضور DNA لپتوسپیرایی در نمونه‌های ادرار گاوها با استفاده از روش مولکولی واکنش زنجیره‌ای پلیمراز است. از مجموع 98 نمونه ادرار که به طور تصادفی از مثانه گاوهای ارجاعی به کشتارگاه رشت جمع‌آوری شد و مورد آزمایش واکنش زنجیره‌ای پلیمراز قرار گرفت، 42 نمونه (43%) از نظر حضور ژن 16S rRNA مثبت بودند. نتایج حاصله با آزمون nested PCR تایید شد. با توجه به نتایج به دست آمده، حضور تعداد زیاد <em>لپتوسپیرا</em> در ادرار حاملین، تهدیدی جدی برای بهداشت عمومی محسوب می‌شود و نیازمند انجام اقدامات کنترلی موثر است. لپتوسپیروز همواره به عنوان یک بیماری مشترک و قابل انتقال میان انسان و حیوانات با گسترش جهانی مطرح بوده است که عامل ایجاد کننده آن سرووارهای مختلف باکتری <em>لپتوسپیرا</em> می‌باشند. در این بیماری انتقال معمولاً به دنبال تماس مستقیم یا غیر مستقیم با ادرار یا سایر مایعات بیولوژیک حیوانات لپتوسپیروریک رخ می‌دهد. بنابراین این حیوانات ممکن است به صورت منبع عفونت برای انسان و یا سایر حیوانات محسوب شوند. استان گیلان به دلیل داشتن آب و هوای معتدل و مرطوب و بارش سالانه فراوان محیط بسیار مناسبی برای بقاء <em>لپتوسپیرا</em> محسوب می‌شود. از اینرو تشخیص سریع <em>لپتوسپیرا</em> در بدن میزبان در کنترل بیماری و محافظت در برابر آن بسیار سودمند است. هدف از مطالعه حاضر تعیین حضور DNA لپتوسپیرایی در نمونه‌های ادرار گاوها با استفاده از روش مولکولی واکنش زنجیره‌ای پلیمراز است. از مجموع 98 نمونه ادرار که به طور تصادفی از مثانه گاوهای ارجاعی به کشتارگاه رشت جمع‌آوری شد و مورد آزمایش واکنش زنجیره‌ای پلیمراز قرار گرفت، 42 نمونه (43%) از نظر حضور ژن 16S rRNA مثبت بودند. نتایج حاصله با آزمون nested PCR تایید شد. با توجه به نتایج به دست آمده، حضور تعداد زیاد <em>لپتوسپیرا</em> در ادرار حاملین، تهدیدی جدی برای بهداشت عمومی محسوب می‌شود و نیازمند انجام اقدامات کنترلی موثر است.

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 پلی‌مورفیسم ژنتیکی و ارتباط ژن کاپا-کازئین با صفات تولید شیر میان نژاد آمیخته فریسوال (سایوال × HF) با منشأ هندی پلی‌مورفیسم ژنتیکی و ارتباط ژن کاپا-کازئین با صفات تولید شیر میان نژاد آمیخته فریسوال (سایوال × HF) با منشأ هندی 406 408 2601 10.22099/ijvr.2014.2601 EN راجیب دب یومش سینگ سوشیل کومار رانی سینگ گیانندرا سنگار آرجاوا شارما Journal Article 2014 01 20 هدف از مطالعه حاضر غربال‌سازی پروفایل ژنتیکی ژن کاپا-کازئین میان گاوهای دو رگه فریسوال (سایوال × HF) پرورش یافته در هند بود. تعداد 200 گاو فریسوال برای HinfI RFLP بر اساس تعیین ژنوتیپ ژن کاپا-کازئیین مورد ارزیابی قرار گرفتند. ما مشاهده کردیم که تنها دو ژنوتیپ (AA و AB) در میان جمعیت مورد مطالعه به ترتیب با فراوانی ژنوتیپ 58/0 (تعداد = 117) و 24/0 (تعداد = 83) وجود دارند. فراوانی الل مورد محاسبه برای A و B، به ترتیب 79/0 و 21/0 بود. رابطه ژنوتیپ‌ها با صفات تولید شیر مشخص تأیید نمود که AB اثر معنی‌داری (P هدف از مطالعه حاضر غربال‌سازی پروفایل ژنتیکی ژن کاپا-کازئین میان گاوهای دو رگه فریسوال (سایوال × HF) پرورش یافته در هند بود. تعداد 200 گاو فریسوال برای HinfI RFLP بر اساس تعیین ژنوتیپ ژن کاپا-کازئیین مورد ارزیابی قرار گرفتند. ما مشاهده کردیم که تنها دو ژنوتیپ (AA و AB) در میان جمعیت مورد مطالعه به ترتیب با فراوانی ژنوتیپ 58/0 (تعداد = 117) و 24/0 (تعداد = 83) وجود دارند. فراوانی الل مورد محاسبه برای A و B، به ترتیب 79/0 و 21/0 بود. رابطه ژنوتیپ‌ها با صفات تولید شیر مشخص تأیید نمود که AB اثر معنی‌داری (P

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 پروفایل‌های ژنی انتروتوکسین در میان Staphylococcus aureus جدا شده از شیر خام پروفایل‌های ژنی انتروتوکسین در میان Staphylococcus aureus جدا شده از شیر خام 409 412 2602 10.22099/ijvr.2014.2602 EN راضیه نظری حسین گودرزی فاطمه رحیمی باقی مصطفی معین‌راد Journal Article 2013 12 02 شیر به دلیل دارا بودن مواد مغذی مهم مانند پروتئین‌ها و ویتامین‌ها به عنوان یک غذای مفید در نظر گرفته می‌شود. همچنین شیر قادر به انتقال باکتری‌های پاتوژن مختلف مانند <em>استافیلوکوکوس اورئوس</em> می‌باشد. در این مطالعه فراوانی ژن‌های کد کننده 9 انتروتوکسین استافیلوکوکی و پروفایل‌های ژنی انتروتوکسین در <em>استافیلوکوکوس اورئوس</em>‌های جدا شده از شیر خام گاو مورد بررسی قرار گرفت. در مجموع 246 نمونه شیر از 246 گاو شیری از هشت دامداری مختلف در شهر قم جمع‌آوری و 52 ایزوله <em>استافیلوکوکوس اورئوس</em> به دست آمد. بر اساس ویژگی‌های کشتی، بیوشیمیایی و تکثیر ژن 23S rRNA اختصاصی <em>استافیلوکوکوس اورئوس</em>، تمامی ایزوله‌ها به عنوان <em>استافیلوکوکوس اورئوس</em> شناسایی شدند. از 52 ایزوله بررسی شده، 7/80% ایزوله‌ها، از نظر یک یا چند ژن کد کننده انتروتوکسین مثبت بوده و 12 ژنوتیپ مختلف شناسایی گردید. شایع‌ترین ژن، ژن کد کننده انتروتوکسین A (<em>Sea</em>) (16 ایزوله، 7/30%)، پس از آن <em>Seb</em> (14 ایزوله، 9/26%) و <em>Sed</em> (8 ایزوله، 37/15%) بود. ژن‌های <em>Sec</em> و <em>See</em> در هیچکدام از ایزوله‌ها شناسایی نشد. در میان ژن‌های کد کننده سایر انتروتوکسین‌ها، شایع‌ترین ژن، <em>Seg</em> و <em>Seh</em> هر کدام در (8 ایزوله، 38/15%) و پس از آن <em>Sej</em> (6 ایزوله، 5/11%) و <em>Sei</em> (1 ایزوله، 84/3%) بود. امروزه با شناسایی انتروتوکسین‌های جدید، فراوانی سویه‌های مولد انتروتوکسین افزایش یافته است که سبب افزایش احتمال پتانسیل بیماریزایی استافیلوکوک‌ها نسبت به تصورات قبلی گردیده است. نتایج حضور استافیلوکوک‌های واجد ژن‌های انتروتوکسین در شیر، به عنوان یک خطر بالقوه برای سلامتی مصرف کننده به حساب می‌آید. شیر به دلیل دارا بودن مواد مغذی مهم مانند پروتئین‌ها و ویتامین‌ها به عنوان یک غذای مفید در نظر گرفته می‌شود. همچنین شیر قادر به انتقال باکتری‌های پاتوژن مختلف مانند <em>استافیلوکوکوس اورئوس</em> می‌باشد. در این مطالعه فراوانی ژن‌های کد کننده 9 انتروتوکسین استافیلوکوکی و پروفایل‌های ژنی انتروتوکسین در <em>استافیلوکوکوس اورئوس</em>‌های جدا شده از شیر خام گاو مورد بررسی قرار گرفت. در مجموع 246 نمونه شیر از 246 گاو شیری از هشت دامداری مختلف در شهر قم جمع‌آوری و 52 ایزوله <em>استافیلوکوکوس اورئوس</em> به دست آمد. بر اساس ویژگی‌های کشتی، بیوشیمیایی و تکثیر ژن 23S rRNA اختصاصی <em>استافیلوکوکوس اورئوس</em>، تمامی ایزوله‌ها به عنوان <em>استافیلوکوکوس اورئوس</em> شناسایی شدند. از 52 ایزوله بررسی شده، 7/80% ایزوله‌ها، از نظر یک یا چند ژن کد کننده انتروتوکسین مثبت بوده و 12 ژنوتیپ مختلف شناسایی گردید. شایع‌ترین ژن، ژن کد کننده انتروتوکسین A (<em>Sea</em>) (16 ایزوله، 7/30%)، پس از آن <em>Seb</em> (14 ایزوله، 9/26%) و <em>Sed</em> (8 ایزوله، 37/15%) بود. ژن‌های <em>Sec</em> و <em>See</em> در هیچکدام از ایزوله‌ها شناسایی نشد. در میان ژن‌های کد کننده سایر انتروتوکسین‌ها، شایع‌ترین ژن، <em>Seg</em> و <em>Seh</em> هر کدام در (8 ایزوله، 38/15%) و پس از آن <em>Sej</em> (6 ایزوله، 5/11%) و <em>Sei</em> (1 ایزوله، 84/3%) بود. امروزه با شناسایی انتروتوکسین‌های جدید، فراوانی سویه‌های مولد انتروتوکسین افزایش یافته است که سبب افزایش احتمال پتانسیل بیماریزایی استافیلوکوک‌ها نسبت به تصورات قبلی گردیده است. نتایج حضور استافیلوکوک‌های واجد ژن‌های انتروتوکسین در شیر، به عنوان یک خطر بالقوه برای سلامتی مصرف کننده به حساب می‌آید.

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 جدا شدگی تروکانتر بزرگ و در رفتگی قدامی-پشتی مفصل هیپ در یک قلاده گربه: اهمیت ارزیابی دقیق رادیوگرافی جدا شدگی تروکانتر بزرگ و در رفتگی قدامی-پشتی مفصل هیپ در یک قلاده گربه: اهمیت ارزیابی دقیق رادیوگرافی 413 415 2603 10.22099/ijvr.2014.2603 EN استفانیا پینا والنتینا سلا Journal Article 2013 06 06 یک در رفتگی تروماتیک مفصل هیپ-ران در یک گربه نر اخته شده اروپایی 15 ماهه تشخیص داده شد، و بر اساس ارزیابی رادیوگرافی جا اندازی بسته انجام گرفت. بنابراین، گربه به دلیل شکست درمان به دانشگاه بولونیا ارجاع داده شد. آزمایش رادیوگرافیک تکمیلی جدا شدگی پیوسته تروکانتر بزرگ را تایید کرد، بنابراین مدیریت جراحی در رفتگی کفل-رانی با موفقیت انجام شد. از اینرو، جهت جلوگیری از اشتباهات احتمالی بایستی به برنامه‌ریزی صحیح ارزیابی رادیوگرافی توجه شود. یک در رفتگی تروماتیک مفصل هیپ-ران در یک گربه نر اخته شده اروپایی 15 ماهه تشخیص داده شد، و بر اساس ارزیابی رادیوگرافی جا اندازی بسته انجام گرفت. بنابراین، گربه به دلیل شکست درمان به دانشگاه بولونیا ارجاع داده شد. آزمایش رادیوگرافیک تکمیلی جدا شدگی پیوسته تروکانتر بزرگ را تایید کرد، بنابراین مدیریت جراحی در رفتگی کفل-رانی با موفقیت انجام شد. از اینرو، جهت جلوگیری از اشتباهات احتمالی بایستی به برنامه‌ریزی صحیح ارزیابی رادیوگرافی توجه شود.

معاونت پژوهشی‌ دانشگاه شیراز مجله تحقیقات دامپزشکی ایران 1728-1997 15 4 2014 12 30 درمان کاتاراکت دو طرفه سگ سانان القا شده توسط افیدیسم با خارج ساختن عدسی خارج کپسولی و کاشت عدسی داخل چشمی درمان کاتاراکت دو طرفه سگ سانان القا شده توسط افیدیسم با خارج ساختن عدسی خارج کپسولی و کاشت عدسی داخل چشمی 416 419 2604 10.22099/ijvr.2014.2604 EN مورات کیبر 0000-0001-8879-4121 سِم اِوِرک لیوغلو ظفر دوغان Journal Article 2013 11 02 هدف از این مطالعه، گزارش یک عامل جدید کاتاراکت، به نام کاتاراکت القا شده توسط نیش مار در یک قلاده سگ بود. یک قلاده سگ نر سه ساله نژاد مونگرل برای بررسی کاتاراکت در دو چشم به کلینیک ما ارجاع داده شد. این سگ حدود 4 ماه قبل توسط یک مار نیش زده شده بود. یک عدسی اکریلیک 40 دیوپتری همراه با لامسه 13 میلی‌متری به داخل کپسول عدسی پیوند زده شد. در چشم چپ، سینشی خلفی در بخش گیجگاهی عنبیه شناسایی شد، اما پایین آمدن عدسی داخل چشمی مشاهده نشد. بر اساس آگاهی ما، این اولین گزارش کاتاراکت دو طرفه ایجاد شده توسط افیدیسم و درمان شده با دخالت جراحی در یک قلاده سگ می‌باشد. هدف از این مطالعه، گزارش یک عامل جدید کاتاراکت، به نام کاتاراکت القا شده توسط نیش مار در یک قلاده سگ بود. یک قلاده سگ نر سه ساله نژاد مونگرل برای بررسی کاتاراکت در دو چشم به کلینیک ما ارجاع داده شد. این سگ حدود 4 ماه قبل توسط یک مار نیش زده شده بود. یک عدسی اکریلیک 40 دیوپتری همراه با لامسه 13 میلی‌متری به داخل کپسول عدسی پیوند زده شد. در چشم چپ، سینشی خلفی در بخش گیجگاهی عنبیه شناسایی شد، اما پایین آمدن عدسی داخل چشمی مشاهده نشد. بر اساس آگاهی ما، این اولین گزارش کاتاراکت دو طرفه ایجاد شده توسط افیدیسم و درمان شده با دخالت جراحی در یک قلاده سگ می‌باشد.