Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 10 4 2009 12 01 The effect of platelet activating factor on the motility and acrosome reaction of ram spermatozoa بررسی تأثیر فاکتور فعال کننده پلاکتی (PAF) بر تحرک و واکنش آکروزومی اسپرم‌های قوچ 315 322 1714 10.22099/ijvr.2009.1714 EN A. Kheradmand Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, University of Lorestan, Khorramabad, Iran A. Sookhtezary Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, University of Lorestan, Khorramabad, Iran S. M. Moosavi Department of Animal Production, Faculty of Agriculture, University of Lorestan, Khorramabad, Iran S. Joorabi MSc in Agronomy, Jahade-Keshavarzy of Lorestan Province, Khorramabad, Iran Journal Article 2009 01 19 Platelet activating factor (PAF) is a novel signaling phospholipids that in addition to platelet activation has many biological properties. The acrosome reaction, as an essential step in mammalian fertilization, can occur in response to several agents such as PAF. Therefore, the present study aimed to assess the effect of PAF on the motility and acrosome reaction of ram spermatozoa. Semen was collected from 18 fertile rams and incubated with four levels of PAF (10-7, 10-8, 10-9 and 10-10 mol) at 37°C for 15, 30, 60 or 120 min. Sperm motility and acrosome reaction were analyzed at varying levels of PAF with different incubation periods. With increasing PAF concentration, acrosome reaction was enhanced, while sperm motility was reduced (P2 = 0.86) and reduction in sperm motility (R2 = 0.82).In addition, it was found that a PAF level of 10-9 and incubation time for 30 min is the best optimum for inducing acrosome reaction in ram spermatozoa without drastically decreases in sperm motility. The present study optimized for the first time the concentration and incubation time of PAF for induction of acrosome reaction in fresh ram spermatozoa. فاکتور فعال کننده پلاکتی (PAF) یک سیگنال جدید فسفولیپیدی می‌باشد که دارای عملکرد بیولوژیکی فراوان و نیز فعال کننده پلاکت‌ها می‌باشد. واکنش آکروزومی را می‌توان به عنوان یک مرحله ضروری در باروری اسپرم پستانداران در پاسخ به بعضی مواد محرک مثل PAF ایجاد کرد. بنابراین هدف از این مطالعه بررسی تأثیر PAF بر تحرک و واکنش آکروزومی اسپرم‌های قوچ می‌باشد. به همین منظور، نمونه منی از 18 قوچ بالغ و بارور جمع‌آوری شده و در چهار غلظت از PAF (7-10، 8-10، 9-10 و 10-10 مول) در دمای 37 درجه سانتی‌گراد به مدت 15، 30، 60 و 120 دقیقه قرار داده شدند و سپس تحرک اسپرم‌ها و واکنش آکروزومی آن‌ها در غلظت‌های مختلف PAF و در زمان‌های متفاوت ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت PAF، واکنش آکروزومی افزایش می‌یابد، در حالیکه از تحرک اسپرم‌ها کاسته می‌شود (P2 = 0.86) و کاهش تحرک اسپرم (R2 = 0.82) وجود داشت. همچنین مشخص شد که غلظت 9-10 مول PAF و زمان انکوباسیون 30 دقیقه بهترین شرایط برای القاء واکنش آکروزومی اسپرم‌های قوچ می‌باشد، بدون اینکه باعث کاهش شدید تحرک اسپرم‌ها شود. مطالعه حاضر برای اولین بار غلظت و زمان مناسب انکوباسیون با PAF را برای ایجاد واکنش آکروزومی در اسپرم‌های تازه قوچ نشان می‌دهد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_1714_95313881da7c6e66359bd6bcea25b595.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 10 4 2009 12 01 L-methionine attenuates gentamicin nephrotoxicity in male Wistar rat: pathological and biochemical findings ال-متیونین سمّیت کلیوی جنتامیسین در موش صحرایی نر نژاد Wistarرا کاهش می‌دهد: یافته‌های پاتولوژیک و بیوشیمیایی 323 328 1715 10.22099/ijvr.2009.1715 EN A. Derakhshanfar Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Bahonar University of Kerman, Kerman, Iran A. Bidadkosh Graduated from Faculty of Veterinary Medicine, Kazeroun Branch, Islamic Azad University, Kazeroun, Iran M. Hashempour Sadeghian Larestan Veterinary Office, Khonj, Iran Journal Article 2008 07 13 The clinical uses of gentamicin have so far been restricted due to nephrotoxicity and ototoxicity. The exact mechanism of nephrotoxicity is still unknown; however, it appears that free radicals may be involved. Methionine has previously been shown to alleviate oxidative stress involved in ototoxicity due to its antioxidant properties. Therefore, the effect of methionine supplementation on the gentamicin induced nephrotoxicity was examined in this study. Twenty eight male Wistar rats were randomly divided into 4 equal groups to receive a daily corresponding dose of either gentamicin (80 mg/kg B.W.; i.m.; group GN), Lmethionine (100 mg/kg B.W.; i.p.; MT), combination thereof (MG), and normal saline as control (CT). After slaughtering the animals on day 11, values of blood urea nitrogen (BUN), serum creatinine concentration (SCr), urinary gamma glutamyl transpeptidase (GGT) activity, and renal cortical reduced glutathione (GSH) contents with histopathologic investigations were measured. In group GN, biochemical profiles showed a remarkable increase in BUN, SCr and urinary GGT concentration, and depletion of renal cortical of GSH. In addition, histopathologic studies revealed severe acute tubular necrosis, congestion and hyaline casts, verifying gentamicin-induced nephrotoxicity. In group MG, only mild epithelial changes and renal congestion were prominent findings. Moreover, these changes in rats given the combined therapy (MG) were significantly less than those of group GN, thereby suggesting that supplemented L-methionine ameliorate gentamicin nephrotoxicity in rat. In group MT, only medullary congestion was seen without change in the biochemical factors as was in the CT group with normal kidney structure. Generally, results of this study showed that methionine may significantly prevent gentamicin nephrotoxicity, removing the oxidative stress. استفاده کلینیکی جنتامیسین به دلیل سمیت کلیوی و شنوایی محدود گشته است. مکانیسم دقیق این سمیت کلیوی ناشناخته است هر چند که به نظر می‌رسد رادیکال‌های آزاد در آن موثر باشند. در گذشته نشان داده شده است که متیونین به دلیل خواص آنتی‌اکسیدانی خود، می‌تواند باعث کاهش آسیب‌های ناشی از اکسیداسیون در سمیت گوش گردد. بنابراین، اثر کمک درمانی با متیونین در سمیت کلیوی ناشی از جنتامیسین در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفت. تعداد بیست و هشت موش صحرایی از نژاد Wistar به طور تصادفی در چهار گروه به منظور دریافت جنتامیسین (١٠٠ میلی‌گرم/کیلوگرم وزن بدن: تزریق عضلانی)، ال-متیونین (١٠٠ میلی‌گرم/کیلوگرم وزن بدن: تزریق عضلانی)، ترکیبی از این دو و سرم فیزیولوژی به عنوان گروه کنترل تقسیم گشتند. بعد از کشتن حیوانات در روز ١١، مقادیر اوره خون، غلظت کراتینین سرم، گاما گلوتامیل ترانس پپتیداز ادرار و محتویات گلوتاتیون احیای قشر کلیه به همراه ارزیابی‌های بافت شناسی مورد بررسی قرار گرفت. در گروه جنتامیسین، نمای بیوشیمیایی افزایش قابل توجه اوره خون، غلظت کراتینین سرم، گاما گلوتامیل ترانس پپتیداز ادرار و کاهش محتویات گلوتاتیون احیای قشر کلیه را نشان داد. به علاوه اینکه مطالعات بافت شناسی نکروز حاد توبولی، پرخونی و تشکیل قالب‌های هیالینی را که موید سمیت کلیوی ناشی از جنتامیسین است را آشکار ساختند. در گروه جنتامیسن و متیونین، تنها تغییرات ملایم بافت اپیتلیال و پرخونی کلیوی از یافته‌های قابل توجه بودند. در ادامه، این تغییرات در موش‌های صحرایی درمان شده با ترکیب دو ماده به طور مشخص نسبت به موش‌هایی که در گروه جنتامیسین بودند کمتر دیده شد، که بدین وسیله پیشنهاد می‌دهد که کمک درمانی با متیونین سمیت کلیوی جنتامیسین را در موش صحرایی کاهش می‌دهد. در گروه متیونین تنها پرخونی عمقی بدون حضور تغییرات بیوشیمیایی به مانند گروه کنترل به همراه ساختار طبیعی کلیه قابل مشاهده بود. در کل نتایج این مطالعه نشان داد که احتمالا متیونین به واسطه کاهش استرس اکسیداتیو از سمیت کلیوی جنتامیسین پیشگیری می‌کند.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_1715_37ed66abe5a34afa19586200a34c9e06.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 10 4 2009 12 01 Ultrasonographic findings of some ocular structures in Caspian miniature horse یافته‌های اولتراسونوگرافی برخی از ساختارهای چشمی در اسبچه خزر 329 333 1716 10.22099/ijvr.2009.1716 EN S. Soroori Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran M. Masoudifard Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran A. Raoofi Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran M. Aghazadeh Graduated from Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Journal Article 2008 11 30 Ultrasonography is a relatively easy, safe and non-invasive examination method which can be used in diagnosis of ocular disorders as complementary to routine ophthalmic examinations. As there has been no collated study undertaken on the normal measurements of ocular structures in Caspian miniature horse, obtaining these measurements could be a benchmark to diagnose some of the diseases and eye problems of this miniature breed. Transpalpebral ultrasonographic scanning of left and right eyes of six Caspian horses was performed using a 10-13 MHz transducer. Qualitative ultrasonographic findings of the eyes were described and measurements of the ocular structures were obtained. Mean ± standard deviation of the anterior-posterior length of the eye axis, thickness of the lens, depth of the anterior chamber and depth of vitreous were as 32.9 ± 1.0, 10.8 ± 0.8, 3.0 ± 0.5 and 18.3 ± 1.0 mm, respectively. اولتراسونوگرافی یک روش تشخیصی بی‌ خطر، غیر تهاجمی و نسبتا آسان بوده که می‌تواند در تشخیص عوارض چشمی به عنوان مکمل معاینات معمول چشم انجام گیرد. با توجه به اینکه تاکنون مطالعه‌ای مدون در خصوص اندازه‌های طبیعی چشم اسبچه خزر انجام نشده است، به دست آوردن این اندازه‌ها می‌تواند معیاری برای تشخیص بیماری‌ها و مشکلات چشم در این نژاد باشد. بدین منظور اولتراسونوگرافی چشم‌های راست و چپ 6 رأس اسبچه خزر سالم با استفاده از یک ترانسدیوسر دارای فرکانس 10 تا 13 مگاهرتز انجام شد. پس از توصیف یافته‌های کیفی اولتراسونوگرافی چشم، مقادیر کمّی ساختارهای مختلف چشم اندازه‌گیری شد. میانگین و انحراف معیار طول محور قدامی-خلفی چشم، قطر (ضخامت) عدسی، عمق اطاقک قدامی و عمق زجاجیه به ترتیب 0/1 ± 9/32، 8/0 ± 8/10، 5/0 ± 0/3 و 0/1 ± 3/18 میلی‌متر به دست آمد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_1716_c31848eef4439de37ba39d8b03f30eba.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 10 4 2009 12 01 Morphological and histological study of superior lacrimal gland of third eyelid in camel (Camelus dromedarius) مطالعه مورفولوژی و بافت شناسی غده اشکی فوقانی پلک سوم در شتر یک کوهانه 334 338 1717 10.22099/ijvr.2009.1717 EN A. A. Mohammadpour Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran Journal Article 2009 01 19 In this study ten pairs of superior gland of third eyelid of 10 adult male camels free of apparent ocular disease were examined to compare the normal anatomical and histological properties of these glands. After dissecting, all of the glands were characterized and measured (length and width) on both the left and right side. In the camels, the superior gland of the third eyelid was oval shaped and irregular in outline. The gland was located within the orbit on the medial aspect of the eyeball in animals that possess a nictitating membrane. Posterior surface of the gland was convex and attached to the nictitating membrane. The anterior surface that is contacted with the bulb of the eye was concave. The mean length of the superior gland of the third eyelid was 28.7 ± 2.7 mm and 27.2 ± 2.4 mm in the left and right side, respectively in the anteriorposterior direction. The mean width was 17.4 ± 0.8 mm and 16.1 ± 0.9 mm on the left and right side, respectively in the superior-inferior dimension. There was significant difference between the width of the left and right superior gland of the third eyelid. The mean width of the left superior gland was greater than the right (P<0.05). The histology of the gland revealed secretary units of tubuloacinar and serous with scattered alveolar units. Secretory cells had the typical appearance of serous cells. Tubuloacinar units completely surrounded the hyaline cartilage of the third eyelid. The Masson Trichrome stained connective tissue septae surround the individual acinus and tubules in camel superior gland. Larger sheets of connective tissue with inter and intralobular ducts as well as veins and arteriols were found and separated the gland into lobules. در این تحقیق از ده جفت غده اشکی فوقانی پلک سوم گرفته شده از ده نفر شتر نر بالغ که عاری از عارضه چشمی بودند جهت بررسی آناتومی و بافت شناسی استفاده شد. بعد از تشریح طول و عرض غدد اشکی سمت چپ و راست اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که در شتر غده اشکی فوقانی پلک سوم به شکل بیضی نامنظم می‌باشد و در داخل حدقه و در سمت داخلی کره چشم همراه با پلک سوم قرار دارد. سطح خلفی آن محدب و در تماس با پلک سوم و سطح جلویی آن مقعر و در تماس با کره‌ی چشم است. میانگین طول آن در جهت قدامی خلفی به ترتیب در سمت چپ 7/2 ± 7/28 میلی‌متر و در سمت راست 4/2 ± 2/27 میلی‌متر بود. میانگین عرض آن در جهت بالا و پایینی به ترتیب در سمت چپ 8/0 ± 4/17 میلی‌متر و راست 9/0 ± 1/16 میلی‌متر بود. اختلاف معنی‌داری بین میانگین عرض سمت چپ و راست این غده مشاهده شد و میانگین عرض سمت چپ بیشتر از راست بود (P<0.05). نتایج بافت شناسی غده نشان داد که واحدهای ترشحی از نوع لوله‌ای آسینی سروزی همراه با واحدهای لوله‌ای پراکنده می‌باشند. سلول‌های ترشحی خصوصیات سلول‌های سروزی را دارا بودند. واحدهای لوله‌ای آسینی کاملا غضروف پلک سوم را احاطه کرده بودند. در رنگ‌آمیزی ماسون تری کروم تیغه‌هایی از بافت پیوندی در بین واحدهای ترشحی لوله‌ای آسینی وجود داشت و تیغه‌های بزرگتری این غده را به قطعاتی تقسیم کرده بود. در بافت پیوندی مجاری بین لوبولی، داخل لوبولی، سیاهرگ و سرخرگ‌های بسیار کوچک مشاهده شدند.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_1717_13087e8562cbcdb4758e983afcf63af9.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 10 4 2009 12 01 Cryopreservation of in situ cool stored buffalo (Bubalus bubalis) epididymal sperm تأثیر ذخیره سازی بیضه و اپیدیدیم گاومیش بر انجماد اسپرم حاصل از آن 339 345 1718 10.22099/ijvr.2009.1718 EN Journal Article 2009 03 09 The objectives of this study were to investigate the effects of testis-epididymis cool storage on viability and progressive motility of buffalo epididymal sperm (EP) and to compare the influences of two basic semen extenders on post thaw EP viability and progressive motility. Abattoir collected buffalo testicles were allotted to three storage times (0 h: n = 10; 24 h: n = 10 and 48 h: n = 12). Following storage, isolated sperm were subjected to cryopreservation with two different cryoprotective media: whole cow milk-7%glycerol (MG) or egg yolk-tris-citrate-7%glycerol (EYG). Pre freeze and post thaw sperm progressive motility and viability were evaluated. Results indicated that viability and progressive motility of sperm decreased after 24 h cool storage of the epididymis (P<0.05). There was no difference between 24 and 48 h of storage on sperm viability (P>0.05), but progressive motility decreased across storage times (24 h versus 48 h: P<0.05). Cryopreservation severely influenced viability and progressive motility of EP (P<0.05). Milk-7%glycerol protected viability and progressive motility of EP against cold shock more efficiently than EYG (P<0.05). The results of this study demonstrate that it is possible to preserve buffalo EP within the epididymis at 4°C short term, but that it has poor freezability upon recovery by basic semen freezing protocols. اهداف مطالعه حاضر بررسی تاثیر ذخیره سازی بیضه و اپیدیدیم گاومیش در دمای یخچال بر زنده مانی و تحرک پیشرونده اسپرم و تاثیر دو رقیق کننده پایه انجماد اسپرم گاو (شیر-گلیسرول و زرده تخم مرغ گلیسرول) بر تحرک و زنده مانی پس از انجماد اسپرم گاومیش است. به این منظور بیضه گاومیش بالغ از کشتارگاه تهیه و در کنار یخ به آزمایشگاه منتقل گردید. جهت انجام آزمایش بر اساس مدت زمان ذخیره سازی در دمای یخچال بیضه‌ها به سه گروه (گروه صفر: 10= n، گروه 24 ساعت: 10= n و گروه 48 ساعت: 12= n ) تقسیم شدند. پس از پایان ذخیره سازی بیضه‌ها، اسپرم اپیدیدیمی استخراج و با دو رقیق کننده شیر کامل گاو و زرده تخم مرغ حاوی 7% گلیسرول در استراوهای فرانسوی منجمد شدند. زنده مانی و تحرک اسپرم پس از 24 ساعت ذخیره سازی در دمای یخچال به شدت کاهش یافت (P<0.05). میزان زنده مانی اسپرم 48 ساعت پس از ذخیره سازی تفاوتی با 24 ساعت نداشت اما تحرک اسپرم در همین زمان به طور قابل توجهی کاهش یافت. انجماد به شدت تحرک و زنده مانی اسپرم اپیدیدیمی را کاهش داد (P<0.05). رقیق کننده حاوی شیر گاو بهتر از زرده تخم مرغ تحرک و زنده مانی اسپرم اپیدیدیمی را محافظت نمود. نتایج نشان داد اسپرم اپیدیدیمی گاومیش پس از 48 ساعت ذخیره سازی در اپیدیدیم در یخچال، زنده و متحرک است و رقیق کننده حاوی شیر بهتر از زرده تخم مرغ اسپرم اپیدیدیمی گاومیش را در مقابل اثرات نامطلوب محافظت می‌کند.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_1718_354f16050fe0fb2226c57858cb3b6c76.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 10 4 2009 12 01 Study on the growth and survival of Escherichia coli O157:H7 during the manufacture and storage of Iranian white cheese in brine مطالعه رشد و بقاء اشریشیا کلی O157:H7 در طی فرآیند تولید و نگهداری پنیر سفید ایرانی در آب نمک 346 351 1719 10.22099/ijvr.2009.1719 EN Journal Article 2009 04 12 The behaviour of Escherichia coli O157:H7 was studied during the manufacture and storage of Iranian white cheese in brine. Cheese was manufactured using pasteurized cow milk and inoculated with E. coli O157:H7 with inoculum level of 103 cfu/ml. Four treatments were designed. Cheeses were made with or without starter culture and kept immersed in 6 or 8% salt brine during ripening and storage. Cheese samples were analysed for E. coli O157:H7 during manufacture and storage period. During cheese manufacture the number of E. coli O157:H7 increased by 106 cfu/g, but during ripening and cheese storage the number of organism decreased significantly in the cheese samples made with starter culture (P<0.05). The results showed an inhibitory effect of starter culture on E. coli O157:H7, but the organism can survive in this kind of cheese for up to 60 days of storage, respecting using starter culture, salt brine concentration and cheese storage time. در این تحقیق توانایی رشد و بقاء اشریشیا کلی O157:H7 در طی مراحل تولید و نگهداری پنیر سفید آب-‌‌نمکی ایرانی مورد مطالعه قرار گرفت. پنیر با استفاده از شیر پاستوریزه گاو و با تلقیح مقدار cfu/ml 103 اشریشیا کلی O157:H7 تولید شد. چهار تیمار طراحی شد. پنیرها با یا بدون استفاده از استارتر تولید شدند و در طی زمان رسیدن و نگهداری در آب‌ نمک 6% یا 8% غوطه‌ور شدند. نمونه‌‌های پنیر از نظر تعداد اشریشیا کلی O157:H7 در طی روند ساخت و نگهداری ارزیابی شدند. در طی مرحله ساخت پنیر، تعداد باکتری اشریشیا کلی O157:H7 تا cfu/g 106 افزایش یافت، اما در مرحله رسیدن و نگهداری پنیرهایی که در تهیه آن‌ها از استارتر استفاده شده بود تعداد ارگانیسم به طور معنی‌داری (P<0.05) کاهش پیدا کرد. نتایج نشان داد که استارتر بر باکتری اشریشیا کلی O157:H7 اثر مهاری دارد، اما با در نظر گرفتن استفاده از استارتر، غلظت نمک و مدت زمان نگهداری پنیر، باکتری می‌تواند در این نوع پنیر تا 60 روز بقاء خود را حفظ کند.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_1719_b357a36332127005bde95fc30400b73f.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 10 4 2009 12 01 Canine atopic/allergic dermatitis in Mashhad (North-East of Iran): clinical observations ارزیابی درماتیت آتوپیک/آلرژیک سگ سانان در شهر مشهد (شمال شرق ایران): مشاهدات بالینی 352 359 1720 10.22099/ijvr.2009.1720 EN Journal Article 2009 01 03 The aim of this study was to elucidate the prevalence of canine atopic/allergic dermatitis in Mashhad (North-East of Iran) in a hospital-population of dogs and to evaluate its clinical features according to the diagnostic criteria of the disease by Willemse and Prélaud. Among 111 canine patients with dermatologic problems, admitted to Ferdowsi University of Mashhad, Veterinary Teaching Hospital between October 2007 and October 2008, atopic/allergic dermatitis was diagnosed in a total of 8 dogs by combining the compatible historical evidence and clinical signs and the seasonality of the clinical signs. The affected dogs consisted of 2 males and 6 females (females predisposition). Terriers were the most often represented breeds (6/8), which is mainly because of overrepresentation of this breed in our hospital. The age of the dogs when presented varied from 6 months to 4.5 years (median: 1.7 years). Pruritus, the outstanding clinical sign in all the 8 dogs, was either localized (5/8) or generalized (3/8). Most of the animals (6/8) had non-seasonal pruritus. Skin lesions were generalized (64%) or localized (36%), involving the head, the ear flaps, the neck, the lateral and dorsal aspects of the body trunk, the axillae and ventral chest, the abdomen and inguinal region, the perineum and the feet. Otitis externa, seen in 3/8 cases, was unilateral (1/3) or bilateral (2/3), either non-exudative or purulent. هدف از این مطالعه، تعیین شیوع درماتیت آتوپیک/آلرژیک در مشهد (واقع در شمال شرقی ایران) در جمعیت سگ‌های مراجعه کننده به بیمارستان دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد و ارزیابی شاخصه‌های بالینی بیماری بر اساس دستورالعمل تشخیصی Willemse و Prélaud بود. در بررسی سابقه، نشانه‌های بالینی و نقش فصل در بروز نشانه‌های بیماری، از مجموع 111 سگ مبتلا به بیماری پوستی،‌ که از مهرماه 1386 تا مهرماه 1387 به بیمارستان آموزشی دانشکده‌ دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد مراجعه کردند، درماتیت آتوپیک/آلرژیک در 8 سگ تشخیص داده شد. دو مورد از مبتلایان، نر و 6 مورد ماده بودند که نشان دهنده‌ی گرایش رخداد بیماری در جنس ماده است. سگ‌های نژاد تریر، بیشترین موارد مبتلایان به درماتیت آتوپیک/آلرژیک را تشکیل دادند (6 سگ). دلیل اصلی این یافته، تعداد زیاد سگ‌های تریر در میان نژادهای مختلف مراجعه کننده‌ به بیمارستان ماست. سن سگ‌های مبتلا به هنگام تشخیص از 6 ماه تا 5/4 سال (متوسط 7/1 سال) بود. خارش به عنوان نشانه‌ی بالینی اصلی و مهم بیماری، در تمامی مبتلایان به صورت موضعی (در 5 بیمار) یا فراگیر در تمام بدن (در 3 بیمار) وجود داشت. خارش در اکثر مبتلایان (6 بیمار) غیر فصلی بود. ضایعات جلدی به اشکال فراگیر در تمام بدن (64%) یا موضعی (36%) در مناطق سر، گوش‌ها، گردن، کنار و بالای تنه، زیر بغل، سینه، شکم، ناحیه‌ی مغابنی، پرینه و پاها حضور داشتند. اوتیت خارجی در 3 بیمار و به اشکال یک یا دو طرفه (غیر اکسودایی یا چرکی) دیده شد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_1720_379453fab868c49bff42e28106cc845a.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 10 4 2009 12 01 Stereological study of Arabian ram testis during different seasons مطالعه استریولوژیک بیضه قوچ نژاد عربی خوزستان طی فصول مختلف سال 360 366 1721 10.22099/ijvr.2009.1721 EN Journal Article 2008 11 01 Quantitative microscopic structure of testis in adult Arabian rams, raised under closed grazing system in Khuzestan province of Iran, was studied in four seasons over a one year period. For this purpose, thirty adult rams were randomly selected and the live weight and scrotal circumference of rams were recorded. At the beginning of each season, among the study group, four rams were randomly selected, slaughtered and their left testes were removed and weighed. For microscopic studies, tissue samples were excised from the left testes, fixed in Bouin’s solution and embedded in paraffin. Cross-sections (5 μm thickness) were stained with haematoxylin-eosin and evaluated with quantitative techniques. The results showed that scrotal circumferences, weight and volume of testis varied significantly throughout the year, with the lowest values in early summer (P<0.05). Seminiferous tubule diameter was highest in early winter (220.97 ± 12.15 μm). Also, relative and total volumes of seminiferous tubules and germinal epithelium gradually increased during the summer and autumn, with highest values in early winter. Higher relative volume of seminiferuos tubuli lumina (P<0.05) was found in early summer (%12.15 ± 0.35). Lower relative volume of interstitial tissue (P<0.05) was found in early winter (%15.70 ± 0.49). Scrotal circumference was significantly correlated with the seminiferous tubule diameter and the total volume of seminiferous tubules (r = 0.70, P<0.01). The results indicated that the stereological structure of testis in Arabian rams raised under closed grazing system in the Khuzestan province of Iran is highly affected by season. مطالعه حاضر با هدف تعیین مشخصات کمّی ساختار میکروسکوپی بیضه قوچ نژاد عربی، تحت سیستم پرورشی بسته در منطقه خوزستان، طی فصول مختلف سال انجام گرفت. در ابتدای مطالعه سی رأس قوچ بالغ به طور تصادفی انتخاب شدند و وزن زنده و محیط اسکروتوم بیضه آن‌ها اندازه‌گیری شد. در ابتدای هر فصل از میان قوچ‌های اخیر، چهار رأس قوچ به طور تصادفی انتخاب شده، و پس از ذبح بیضه‌های چپ برداشت، وزن آن‌ها اندازه‌گیری و در محلول پایدار کننده بوئن قرار داده شدند. حجم بیضه در فصول مختلف سال با استفاده از اصل کاوالیه برآورد گردید. جهت انجام مطالعات میکروسکوپی، نمونه‌های بافتی از بیضه هر حیوان برداشت و پس از انجام مراحل آماده سازی، مقاطع پارافینی 5 میکرونی تهیه شده با روش هماتوکسیلین-ائوزین مورد رنگ آمیزی قرار گرفتند. محیط اسکروتوم، وزن و حجم بیضه در سرتاسر سال به طور معنی‌داری (P<0.05) تغییر یافت به طوریکه کمترین میزان آن‌ها در اوایل فصل تابستان مشاهده گردید. بیشترین قطر لوله‌های اسپرم ساز (15/12 ± 97/220) در اوایل فصل زمستان اندازه‌گیری شد. حجم نسبی و مطلق لوله‌های اسپرم‌ ساز و اپی تلیوم زایا طی فصول تابستان و پاییز به تدریج افزایش نشان داد، به طوریکه بیشترین مقادیر آن‌ها در اوایل زمستان مشاهده گردید. بیشترین حجم نسبی لومن لوله‌های اسپرم ساز (35/0 ± 15/12 درصد) در اوایل تابستان اندازه‌گیری شد (P<0.05). کمترین حجم نسبی بافت بینابینی بیضه (49/0 ± 70/15 درصد) در اوایل زمستان مشاهده گردید (P<0.05). محیط اسکروتوم بیضه همبستگی معنی‌داری با قطر و حجم کلی لوله‌های اسپرم ساز داشت. نتایج به دست آمده نشان داد که تغییرات بسیار مشهودی در ساختار استریولوژیک بیضه قوچ نژاد عربی، تحت سیستم پرورشی بسته در منطقه خوزستان، طی فصول مختلف سال صورت می‌گیرد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_1721_0c967b5f1ae1701d664c213b37f569cc.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 10 4 2009 12 01 Molecular identification of anaplasmosis in goats using a new PCR-RFLP method شناسایی مولکولی آناپلاسموزیس در بزها با استفاده از روش جدید PCR-RFLP 367 372 1722 10.22099/ijvr.2009.1722 EN Journal Article 2009 04 27 In this study blood samples were collected from 193 goats in north and northeastern Iran with the aim to develop a PCR-RFLP assay, as a specific and sensitive diagnostic tool enabling direct and concurrent identification of two Anaplasma species (A. ovis, A. marginale) in goats. A polymerase chain reaction (PCR) for amplification of a fragment of the major surface protein 4 (msp4) gene from A. ovis and A. marginale was developed. The results revealed that 123 out of 193 blood samples were positive for Anaplasma spp.infection. All 43 positive samples detected by microscopic examination were approved as positive by PCR, whereas no rickettsials were seen through light microscopy in the other 80 PCR positive cases. All positive samples were A. ovis as confirmed by restriction fragments length polymorphism (RFLP) method. Our results showed that PCR-RFLP of the msp4 gene could be a useful method for the detection of A. ovis in goats. در این مطالعه 193 نمونه خون بز از شمال و شمال شرق ایران با هدف عرضه روش PCR-RFLP، به عنوان ابزار تشخیصی حساس و اختصاصی که قادر است به طور همزمان دو گونه آناپلاسما (آناپلاسما اویس، آناپلاسما مارژیناله) را در بز شناسایی کند جمع‌آوری شدند. از روش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) برای ازدیاد بخشی از ژن پروتئین سطحی اصلی 4 (msp4) آناپلاسما اویس و مارژیناله استفاده شد. نتایج واکنش زنجیره‌ای پلیمراز نشان داد که 123 نمونه از 193 نمونه از نظر آلودگی با گونه آناپلاسما مثبت بودند. تمام 43 نمونه مثبتی که به وسیله آزمایش میکروسکوپی تشخیص داده شده بودند توسط واکنش زنجیره‌ای پلیمراز تایید شدند، در حالیکه هیچ ریکتزیایی توسط میکروسکوپ نوری در 80 مورد مثبت واکنش زنجیره‌ای پلیمراز دیده نشد. تمام نمونه‌های مثبت آناپلاسما با روش RFLP آناپلاسما اویس مورد تایید قرار گرفتند.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_1722_c187c001944174452d439b2ab1b7fb6e.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 10 4 2009 12 01 Immune-mediated hemolytic anemia in cats referring to Veterinary Teaching Hospital of Tehran (2006-2007) کم خونی همولیتیک وابسته به ایمنی در گربه‌های ارجاعی به بیمارستان آموزشی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران (2006 تا 2007) 373 377 1723 10.22099/ijvr.2009.1723 EN Journal Article 2008 10 12 Immune-mediated hemolytic anemia (IMHA) is characterized by the destruction of erythrocytes or sometimes bone marrow erythroid precursors mediated by immunoglobulins (IgG, IgM), with or without complement (C 3). The main objectives of this study were to assess the laboratory test results of IMHA and to investigate its possible underlying causes in cats referring to the Veterinary Teaching Hospital of Tehran. The Coombs’ test (CT) was performed in 74 cats with PCV below 0.35. The test was positive in 26 cats. These positive CT cats were categorized into four groups based on the PCV ranges and type of anemia including: Group A: 9 of 26 cats had nonregenerative anemia (PCV median, 0.22) (1 feline leukemia virus positive which had erythroleukemia, 1 feline infectious peritonitis positive, 1 with Hemoplasma spp., 3 with renal failure, 2 with inflammatory disease and 1 with no diagnosis). Group B: 4 cats (PCV median, 0.31) had a regenerative anemia with severe dehydration. Group C: the other 9 cats with a normal range of PCV (median, 0.34) involved with various conditions (vaccination, parturition, acetaminophen poisoning, osteoporosis, and renal failure). Group D: the remaining 4 cats with a marginal range of PCV (median, 0.30) had a history of inflammatory disease and drug therapy. The results of this study indicated that infectious diseases and drug therapy were the main factors associated with positive Coombs’ test results. کم خونی همولیتیک وابسته به ایمنی با تخریب گلبول‌های قرمز بالغ و یا گاهی تخریب پیش سازهای رده اریتروئیدی در مغز استخوان به واسطه ایمنوگلوبولین‌های G و M در حضور یا عدم حضور جزء 3 کمپلمان (C3) شناخته می‌شود. هدف از انجام این مطالعه ارزیابی آزمایشگاهی این بیماری و همچنین جستجوی عوامل احتمالی مسبب این نوع کم خونی در گربه‌های ارجاعی به بیمارستان آموزشی دامپزشکی تهران می‌باشد. آزمایش کومبس در مورد 74 قلاده گربه (دارای هماتوکریت زیر 35/0) انجام پذیرفت که نتایج حاصل از آن در 26 مورد مثبت بود. گربه‌های مثبت بر اساس نوع کم خونی و دامنه هماتوکریت به چهار گروه تقسیم شدند. گروه A: 9 مورد از 26 گربه کومبس مثبت، کم خونی جبران ناپذیر داشتند (میانه هماتوکریت 22/0)، که شامل یک مورد ابتلا به لوسمی اریتروئیدی (FeLV مثبت)، یک مورد مبتلا به پریتونیت عفونی گربه (FIP)، یک مورد آلودگی به هموپلاسما، 3 مورد نارسایی کلیوی و 2 مورد درگیری بیماری التهابی بود و در یک مورد نیز بیماری خاصی تشخیص داده نشد. گروه B: 4 گربه که دارای کم خونی جبران پذیر بودند هماتوکریت متوسط 31/0 و دهیدراسیون شدید را از خود نشان دادند. گروه C: 9 گربه دیگر با دامنه هماتوکریت طبیعی (میانه34/0)، یکی از موارد واکسیناسیون، زایمان، مسمومیت با استامینوفن، استئوپروز و نارسایی کلیوی را در سابقه خود داشتند و گروه D: شامل 4 گربه باقی مانده دارای هماتوکریت با مقادیر مرزی (میانه 30/0) بوده و همگی دارای سابقه درمان با دارو بودند. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می‌دهد که ابتلا به بیماری‌های عفونی و دارو درمانی اصلی‌ترین عواملی بودند که با مثبت شدن واکنش کومبس در گربه‌ها همراه بودند

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_1723_5873b08fd86344dfe08f88faab9e362e.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 10 4 2009 12 01 The effect of short-time microwave exposures on Salmonella typhimurium inoculated onto chicken drumettes اثر تابش کوتاه مدت اشعه میکرو ویو بر باکتری سالمونلا تیفی موریوم تلقیح شده به پاچین مرغ 378 382 1730 10.22099/ijvr.2009.1730 EN A. Jamshidi Department of Food Hygiene and Aquatics, Faculty of Veterinary Medicine, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran A. Ghasemi, Graduated from Faculty of Veterinary Medicine, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran A. Mohammadi Ph.D. Student in Veterinary Biotechnology, Department of Pathobiology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran Journal Article 2009 03 08 Salmonella species show different disease syndromes and host specificity, according to their antigenic profile. Salmonella enterica serovar typhimurium is one of the most frequently isolated serovar from foodborne outbreaks. Poultry meat has been identified as one of the principal foodborne sources of Salmonella. In this study, the effect of microwave treatment of chicken meat samples which were inoculated with Salmonella typhimurium were investigated. Drumette of broiler carcasses were soaked in fully growth of Salmonella typhimurium in BHI broth. The swab samples were taken from the inoculated samples, after different times of radiation (5, 10, 15, 20, 25, 30 and 35 sec), using a domestic microwave oven at full power. The bacterial counts were performed on XLD agar. After each experiment the surface temperature of treated samples were measured. It was concluded that the microwave radiation which enhances the surface temperature more than 72°C, can eliminate the superficial contamination of chicken meat with Salmonella typhimurium. گونه‌های سالمونلا بر اساس تنوع آنتی‌ژنیکی عامل بیماری‌های مختلف در میزبان‌های متفاوت می‌باشند. باکتری سالمونلا انتریکا سرووار تیفی موریوم عامل بسیاری از موارد شیوع بیماری سالمونلوز ناشی از مصرف غذای آلوده بوده است. گوشت طیور به عنوان یکی از منابع غذایی مهم از نظر آلودگی به سالمونلا شناخته شده است. در این مطالعه اثر تابش اشعه میکرو ویو بر باکتری سالمونلا تیفی موریوم که به قطعات گوشت طیور تلقیح شده بود مورد بررسی قرار گرفت. پاچین طیور گوشتی ابتدا در کشت باکتری در محیط براث BHI غوطه‌ور گردید، و سپس به مدت 5، 10، 15، 20، 25، 30 و 35 ثانیه در یک دستگاه میکرو ویو خانگی با حداکثر قدرت کامل تحت تابش قرار گرفت و سپس با استفاده از سواب از سطح قطعه مورد تابش نمونه‌برداری گردید و در محیط آگار XLD کشت داده شد. پس از تابش هر قطعه، دمای سطحی آن مورد اندازه‌گیری قرار گرفت. کلیه مراحل آزمایش در پنج نوبت تکرار شد. نتایج نشان داد در صورتی که دمای سطحی قطعه به بالاتر از °C72 برسد منجر به حذف آلودگی سطحی آن به باکتری سالمونلا تیفی موریوم می‌گردد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_1730_57cb9e11cd55cb62c95e4ea7b98305e9.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 10 4 2009 12 01 A serological survey on Brucella canis in companion dogs in Ahvaz بررسی سرولوژی بروسلا کنیس در سگ‌های خانگی شهرستان اهواز 383 386 1731 10.22099/ijvr.2009.1731 EN B. Mosallanejad Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran M. Ghorbanpoor Najafabadi Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran R. Avizeh Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran N. Mohammadian Graduated from Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran Journal Article 2008 10 20 Canine brucellosis is a zoonotic infectious disease caused by Brucella canis. This bacterium can be transmitted to humans as well as other dogs. It is a significant cause of reproductive failure, predominantly in kennels. The aim of this study was to determine the seroprevalence of Brucella canis infection in companion dogs referred to the Veterinary Hospital of Shahid Chamran University of Ahvaz in the southwest of Iran. A total of 102 blood samples were obtained from dogs between 2006 and 2008. Sera were examined by Immunochromatography assay. The studied dogs were divided into two age groups (1-5 years and >5 years) and based on clinical signs (related signs to brucellosis such as scrotum dermatitis, diskospondylitis, lymphadenitis, abortion and infertility) into two groups also. Prevalence to Brucella canis antibodies in these dogs was 4.90% (5 of 102). The infection had more prevalence in dogs above 5 years (9.3%; 4 of 43) in comparison with dogs less than 5 years (1.69%; 1 of 59), but the difference between the two age groups was not statistically significant (P>0.05). There was no significant difference between the different sexes either (P>0.05). Nevertheless, the difference for related signs to brucellosis was significant between the groups (P=0.018). Three out of 14 cases (21.4%) which had clinical signs and two out of 88 cases (2.3%) which had no clinical signs were seropositive. This study showed that antibody against Brucella canis is present among the companion dog population of the Ahvaz area and preventive measures should be taken to control pathogenic bacteria. بروسلوز در سگ‌ها، یکی از بیماری‌های عفونی مشترک است که در اثر بروسلا کنیس ایجاد می‌گردد. این باکتری می‌تواند به انسان و همچنین سگ‌ها منتقل شود و یکی از علل مهم در ایجاد مشکلات تولید مثلی به ویژه در کنل‌ها (لانه سگ) می‌باشد. هدف از انجام این مطالعه تعیین میزان شیوع عفونت ناشی از بروسلا کنیس در سگ‌های خانگی ارجاعی به بیمارستان دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز، در جنوب غرب ایران بود. تعداد 102 نمونه خون از سگ‌ها در طول سال‌های 1385 تا 1387 جمع‌آوری گردید. نمونه‌های سرم با استفاده از روش ایمونوکروماتوگرافی مورد آزمایش قرار گرفتند. سگ‌های تحت مطالعه به 2 گروه سنی (1 تا 5 سال و بالای 5 سال) و بر اساس علائم بالینی (علائم مرتبط با بروسلوز نظیر درماتیت اسکروتوم، دیسکواسپوندیلوز، لنفادنیت، سقط و ناباروری) نیز به 2 گروه تقسیم شده بودند. شیوع آنتی‌بادی بر علیه بروسلا کنیس در این سگ‌ها 9/4% (5 تا از 102 مورد) به دست آمد. عفونت شیوع بالاتری در سگ‌های بالای 5 سال (3/9%؛ 4 تا از 43 مورد) در مقایسه با سگ‌های کمتر از 5 سال (69/1%؛ یکی از 59 مورد) داشت، اما تفاوت ما بین دو گروه سنی از نظر آماری معنی‌دار نبود (P>0.05). همچنین تفاوت معنی‌داری بین جنس‌های مختلف دیده نشد (P>0.05). با این وجود تفاوت برای علائم مرتبط با بروسلوز بین دو گروه معنی‌دار بود (P=0.018). سه مورد از 14 موردی (4/21%) که دارای علائم بالینی بودند و 2 تا از 88 موردی (3/2%) که علائم بالینی نداشتند از نظر سرمی مثبت بودند. این مطالعه نشان داد که آنتی‌بادی ضد بروسلا کنیس در میان جمعیت سگ‌های خانگی منطقه اهواز موجود است و روش‌های پیشگیری جهت کنترل باکتری‌های بیماری‌زا می‌بایست انجام شود.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_1731_54cdb2be759526abf87e2634344f71db.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 10 4 2009 12 01 Prevalence of parasitic infections in the red fox (Vulpes vulpes) and golden Jackal (Canis aureus) in Iran شیوع آلودگی‌های انگلی روباه قرمز (Vulpes vulpes) و شغال طلایی (Canis aureus) در ایران 387 391 1732 10.22099/ijvr.2009.1732 EN B. Meshgi Department of Parasitology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran A. Eslami Department of Parasitology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran A. R. Bahonar Department of Food Hygiene and Public Health, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran M. Kharrazian-Moghadam Environmental Department, Tehran, Iran A. Gerami-Sadeghian BSc in Laboratory of Parasitology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Journal Article 2008 11 03 Red foxes and golden jackals are the two most abundant wild carnivores of Iran which have the ability to adopt a variety of habitats and human proximity. Despite this, very few investigations on their helminth and none on their external parasites infections have been carried out in Iran. Between 2003 and 2004, a total of 79 jackals and 37 foxes were collected from 3 different climatic zones of Iran and examined for helminth and ectoparasite infections. A number of parasites including: Mesocestoides lineatus, Taenia hydatigenaT، Dipylidium caninum, Diplopylidium nolleri, Ancylostoma caninum, Uncinaria stenocephala, Toxocara canis, Onicola canis, Dirofilaria immitis, Rhipicephalus sp., Ctenocephalides canis and Pulex irritans were common parasites between jackals and foxes, whereas Echinococcus granulosus, Spirocerca lupi, Rictularia affinis, Macracanthorhynchus hirudinaceus, Dermacentor sp. parasitized jackals and Jeuyoxiella pasquali, Ixodes ricinus, Haemaphysalis sp. were collected only from foxes. All ectoparasites, S. lupi and O. canis reported from jackals and foxes in this study represent new host and distribution records. روباه قرمز و شغال طلایی فراوان‌ترین گوشتخواران وحشی موجود در اکثر بوم سازگان‌های (اکوسیستم) ایران هستند. آن‌ها خود را با شرایط محیطی مختلف سازگار کرده و تماس نزدیکی با محل سکونت انسان دارند. ولی درباره آلودگی آن‌ها به انگل‌های خارجی و داخلی گزارش‌های محدودی وجود دارد. در سال‌های 1382 تا 1383 در مجموع 79 شغال طلایی و 37 روباه قرمز از سه منطقه جغرافیایی مختلف جمع‌آوری و پس از آرام‌کشی با روش صحیح، از نظر آلودگی‌های کرمی و انگل‌های خارجی آزمایش شدند. کرم‌ها و بند پایان مختلف شامل: مزوسستوئیدس لینه‌اتوس، تنیا هیداتیژنا، دیپیلیدیوم کانینوم، دیپلوپیلیدیوم نولری، انکیلوستوما کانینوم، انسیناریا استنوسفالا، توکسوکارا کانیس، اونیکولا کانیس، دیروفیلاریا ایمی‌تیس، ریپیسفالوس (گونه نامشخص) کتنوسفالیدس کانیس و پولکس ایریتانس از هر دو گوشتخوار جدا گردید. اکینوکوکوس گرانولوزوس، اسپیروسرکا لوپی، ریکتولاریا افی‌نیس، ماکراکانتورنکوس هیرودیناسئوس و درماسنتور (گونه نامشخص) فقط از شغال طلایی و جویوکسیلا پاسکالی، ایکسودس ریسینوس و همافیزالیس (گونه نامشخص) فقط از روباه قرمز جدا گردید. کلیه انگل‌های خارجی، اسپیروسرکا لوپی و اونیکولا کانیس برای اولین بار در این بررسی از روباه و شغال ایران گزارش می‌شوند.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_1732_ce38e8fc0a81b5211780f8afdd937b48.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 10 4 2009 12 01 Restore to good health in baby turtle, Trachemys scripta elegans with chronic anorexia and blind eyes بهبود بچه لاک پشت Trachemys scripta elegans با سابقه بی‌ اشتهایی مزمن و کوری 392 394 1733 10.22099/ijvr.2009.1733 EN S. Akbari Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran Journal Article 2008 11 01 As the first case, a baby red eared slider turtle, Trachemys scripta elegans, 1.77 inches long, with a 4 month history of anorexia and blind eyes was referred to the Aquatic Animal Clinic, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Iran. The eyes of the pet were swollen and he was not active in swimming and feeling around. In the clinic, after stress treatment, he was kept in a clean aquarium containing a rock for him to get on. Water temperature in the aquarium was set at 27-29°C. As the basic treatment, the animal was fed with trash fish and shrimp minced with cod liver oil during treatment. As its eyes opened, the baby turtle was treated with a drop of ciprofloxacin (%0.3 ciprofloxacin hydrochloride) eye drop two times a day for prevention of any secondary infections. The case was diagnosed as vitamin A deficient baby turtle. It was restored to good health after three weeks following the prescribed treatments. The results of the investigation of this case show the need for special care in the feeding of baby turtles as they are kept as pets. به عنوان اولین مورد، یک بچه لاک پشت از گونه Trachemys scripta elegans به طول 77/1 اینچ با چهار ماه سابقه بی اشتهایی و کوری چشم به درمانگاه آبزیان دانشکده دامپزشکی دانشگاه شیراز ارجاع گردید. چشمان حیوان متورم بوده، در آب شنا نمی‌کرد و نسبت به اطراف خود بدون احساس بود. در کلینیک پس از درمان کردن استرس، حیوان در یک آکوواریم تمیز که دارای یک سنگ مرتفع برای خارج شدن او از آب بود قرار داده شد. درجه حرارت آب آکوواریم در 27 تا 29 درجه سانتی‌گراد تنظیم گردید. به عنوان درمان اصلی در طول درمان حیوان از غذای تهیه شده از ماهی و میگوی خورد شده مخلوط با روغن کبد ماهی تغذیه گردید. پس از باز شدن چشمان حیوان یک قطره از قطره چشمی سیپروفلاکساسین 3/0% برای پیشگیری از عفونت ثانویه در هر چشم به صورت دو بار در روز چکانیده شد. مورد ارائه شده به عنوان مبتلا به کمبود ویتامین آ تشخیص داده شد. حیوان پس از سه هفته با استفاده از درمان ارائه شده سلامتی کامل خود را کسب نمود. نتیجه بررسی حیوان نشان می‌دهد که توجه اختصاصی در تغذیه بچه لاک پشتهایی که به عنوان حیوانات خانگی نگهداری می‌شوند لازم می‌باشد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_1733_ed2c0ad862c26be30807a0c26b95e44c.pdf