Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 8 4 2007 12 01 Zinc modulates heat-induced degenerative effects in mice testes تعدیل اثرات دژنراتیو ناشی از حرارت در بیضه موش‌ها توسط روی 298 303 5 10.22099/ijvr.2007.5 EN H Babaei Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Bahonar University of Kerman, Kerman, Iran A Derakhshanfar Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Bahonar University of Kerman, Kerman, Iran A Kheradmand Department of Clinical Sciences, College of Veterinary Medicine, University of Lorestan, Khorram Abad, Iran J Bazy Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Bahonar University of Kerman, Kerman, Iran; Journal Article 2006 08 01 This study was designed to investigate whether administration of zinc sulphate could improve the response of mouse testis to degenerative effects of short term exposure heating. Fifty-four adult male Balb/C mice were anaesthetized and the scrotums of 36 of them were immersed for 15 min in a waterbath at 43°C. Immediately after the heating, half of the heated animals (n = 18) were injected with saline solution (HS) and the other half (n = 18) were given 10 mg/kg of zinc sulphate intraperitoneally (HZ), and this was continued every other day for 60 days. Control group of mice (n = 18) were treated identical to the HS group with the exception that the waterbath was held at 23°C. Mice were sacrificed at 15, 30 and 60 days after heating and the testes were gently excised. Seminiferous tubules diameter and percentage of spermatogenesis were measured in each testis. There was a significant reduction in the mean seminiferous tubules diameter and the percentage of spermatogenesis up to day 30 after heating in the HS group in comparison with the control group (172.5 ± 2.55 μm vs 208.2 ± 1.53 μm and 18.00 ± 0.77% vs 99.33 ± 0.33%, respectively) but in the HZ group, only initial decline (up to day 15) was observed in the mean seminiferous tubules diameter (199.1 ± 1.90 μm vs 206.0 ± 2.51 μm, not significant) and the percentage of spermatogenesis (91.33 ± 0.95% vs 97.67 ± 0.66%, PHistopathological observations showed progressive degeneration up to day 30 after heating and then normal structure was returned in the HS group. In the HZ group, normal structure was returned up to day 15. The results from this study indicated that administration of zinc sulphate may improve the spermatogenesis process after testicular damage caused by a short term exposure of the mouse testis to heat. مطالعه تجربی حاضر به منظور بررسی تاثیر تجویز روی در بهبود پاسخ بیضه‌های موش در برابر حرارت موضعی کوتاه مدت طراحی شده است. پس از بیهوشی 54 موش نژاد Balb/C، اسکروتوم 36 سر از آن‌ها در حمام آب °C43 به مدت 15 دقیقه قرار داده شدند. به نیمی از موش‌های حرارت دیده (18 سر) سالین نرمال و به 18 سر دیگر روی با دوز 10 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن (به صورت داخل صفاقی) تزریق شد. این تزریقات یک روز در میان و تا 60 روز ادامه داشت. گروه شاهد (18 سر) مشابه با گروه سالین تزریق شده، درمان شدند ولی دمای حمام آب °C23 بود. 6 موش از هر سه گروه در روزهای 15، 30 و 60 پس از حرارت دیدن کشته شدند و بیضه‌های آن‌ها بلافاصله خارج گردید. دو پارامتر شامل قطر لوله‌های سمینی فر و درصد اسپرماتوژنز در این بیضه‌ها مورد اندازه‌گیری قرار گرفت. کاهش معنی‌دار در متوسط قطر لوله‌های سمینی فر و درصد اسپرماتوژنز در گروه سالین تزریق شده در مقایسه با گروه شاهد تا روز 30 پس از حرارت دیدن وجود داشت (55/2 ± 5/172 در برابر 53/1 ± 2/208 و 77/0 ± 18 در برابر 33/0 ± 33/99، به ترتیب). اما در گروه روی تزریق شده تنها تا روز 15 کاهش اولیه در متوسط قطر لوله‌های سمینی فر (90/1 ± 1/199 در برابر 51/2 ± 206، معنی‌دار نیست) و درصد اسپرماتوژنز (95/0 ± 33/91 در برابر 66/0 ± 67/97 ،P<0.001) مشاهده شد. سپس هر دو فاکتور بهبود پیش رونده‌ای تا انتهای آزمایش داشتند. مشاهدات هیستوپاتولوژیک حاکی از وجود دژنراسیون پیشرونده تا روز 30 بعد از حرارت دادن بود و بعد از این مدت در گروه سالین تزریق شده ساختار طبیعی درحال برگشت بود. در گروه روی تجویز شده تا روز 15 پس از حرارت دادن ساختار طبیعی بافت بازگشت. چنین نتیجه‌گیری شد که، پس از آسیب به بیضه‌ها با حرارت کوتاه مدت، تجویز مدت‌دار روی ممکن است بهبود سریع‌تر روند اسپرماتوژنز را در پی داشته باشد. https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_5_1a4af6624980bdf7b83a7c4f4e293c73.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 8 4 2007 12 01 Relationships between chemical composition of meat from carcass cuts and the whole carcass in Iranian fattailed sheep as affected by breed and feeding level تاثیر نژاد و سطح تغذیه بر همبستگی بین ترکیب شیمیایی گوشت قطعه‌های لاشه و کل لاشه در گوسفندان دنبه‌دار ایرانی 304 312 6 10.22099/ijvr.2007.6 EN R Fozooni Department of Animal Sciences, College of Agriculture, University of Shiraz, Shiraz, Iran M.J Zamiri Department of Animal Sciences, College of Agriculture, University of Shiraz, Shiraz, Iran Journal Article 2005 12 20 To investigate the relationship between chemical composition of meat from the carcass cuts and the whole carcass, 48 nine-month-old randomly selected ram lambs of Ghezel and Mehraban (24 rams per breed) were used in a trial arranged as a 2 × 2 factorial experiment with two breeds and two feeding levels (high and low), in a completely randomized design. After 80 days, all animals were slaughtered and the right side of the carcass was cut into the leg, shoulder, back, neck, brisket and flap joints. Dry matter (DM), crude protein (CP), crude fat and ash were determined in meat from individual cuts and combined meat of all cuts (carcass meat). In general, average meat composition was not significantly affected by breed, feeding level and their interaction. Significant correlations were found between chemical composition of meat in most carcass cuts and carcass meat. Carcass DM in Ghezel sheep was highly correlated (Pback (r = 0.74) meat DM. In Mehraban sheep, back meat DM showed the highest correlation with carcass meat DM (r = 0.84, P0.80, P0.76) and Mehraban (r = 0.84). In Ghezel, correlation coefficients of carcass meat ash and other parameters were generally small and non-significant. In Mehraban, carcass meat ash showed a small correlation with shoulder ash (r = 0.58, Pwhole, chemical composition of the meat in the back joint showed the highest correlation coefficients with the corresponding parameters in the carcass, and may be used as a good predictor of carcass composition in these breeds. Regression analysis of the data indicated that percentages of fat and protein in back meat accounted for about 65% of total variation in carcass meat fat and protein. همبستگی بین ترکیب شیمیایی گوشت قطعه‌های لاشه و کل لاشه‌ی 48 بره‌ی نر 9 ماهه‌ی قزل و مهربان (هر نژاد 24 بره) در یک آزمایش فاکتوریل با دو نژاد (قزل و مهربان) و دو سطح تغذیه (بالا و پایین) و در قالب یک طرح کاملا تصادفی تعیین شد. پس از80 روز تغذیه، بره‌ها کشتار شدند و نیمه‌ی راست لاشه‌ی سرد به قطعه‌های ران، دست، گردن، پیش‌سینه، قلوه‌گاه و راسته تقسیم شد. ماده‌ی خشک (DM)، پروتئین خام (CP)، چربی و خاکستر گوشت لاشه و قطعه‌های لاشه اندازه‌گیری شدند. به طور کلی، نژاد و سطح تغذیه تاثیر معنی‌داری بر ترکیب شیمیایی گوشت نداشتند اما همبستگی معنی‌داری بین ترکیب شیمیایی گوشت بیشتر قطعه‌ها و گوشت لاشه وجود داشت. در نژاد قزل، درصد ماده‌ی خشک گوشت دست (81/0r = ) و چربی خام (در ماده‌ی خشک) گوشت راسته (74/0r = ) بزرگ‌ترین ضرایب همبستگی را با درصد ماده‌ی خشک لاشه نشان دادند (P<0.001). در نژاد مهربان، درصد ماده‌ی خشک گوشت راسته بیشترین همبستگی را با درصد ماده‌ی خشک لاشه داشت )84/0r = ، (P<0.001. در هر دو نژاد، درصد پروتئین خام گوشت راسته (در ماده‌ی خشک)، بیشترین همبستگی را با درصد پروتئین خام لاشه نشان داد )80/0r = ، (P<0.001. درصد چربی خام گوشت لاشه، بزرگ‌ترین ضریب همبستگی را با درصد چربی گوشت راسته در گوسفندان قزل (76/0r = ) و مهربان (84/0r = ) داشت (P<0.001). ضریب همبستگی بین درصد خاکستر گوشت لاشه‌ی گوسفندان قزل با درصد خاکستر گوشت هیچ یک از قطعه‌ها، معنی‌دار نبود. درصد خاکستر گوشت لاشه‌ی گوسفندان مهربان، همبستگی کوچکی با درصد خاکستر گوشت دست )58/0r = ، (P<0.01، راسته )49/0r = ، (P<0.05 و پیش سینه )43/0r = ، (P<0.05 نشان داد. در این آزمایش، در بین قطعه‌های مختلف لاشه، ترکیب شیمیایی گوشت راسته بیشترین همبستگی را با ترکیب گوشت لاشه نشان داد و به نظر می‌رسد شاخص مناسبی برای تعیین ترکیب شیمیایی گوشت لاشه در گوسفندان قزل و مهربان ‌باشد. آنالیز رگرسیون داده‌ها نشان داد که درصد پروتئین و چربی گوشت راسته، 65% از پراکنش کل درصد پروتئین و چربی گوشت لاشه‌ی گوسفندان قزل و مهربان را توجیه کردند. https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_6_84fdebad34a2440be79eac4d823da5f6.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 8 4 2007 12 01 Kinetic disposition, urinary excretion and dosage regimen of subcutaneously administered levofloxacin in cross bred calves وضعیت کینتیکی، دفع ادراری و دوزاژ داروی لوفلوکساسین به دنبال تجویز زیر پوستی در گوساله‌های نژاد آمیخته 313 318 7 10.22099/ijvr.2007.7 EN V.K Dumka Department of Pharmacology and Toxicology, College of Veterinary Sciences, Guru Angad Dev Veterinary and Animal Sciences University, Ludhiana-141004, India A.K Srivastava Faculty of Veterinary Sciences and Animal Husbandry, SKUAST(J), R S Pura, Jammu-181102, India Journal Article 2006 11 05 The present study was conducted on five healthy male cross bred calves to study the kinetic disposition and urinary excretion of levofloxacin following its single subcutaneous administration at the dose of 4 mg.kg-1. The concentration of levofloxacin in plasma and urine samples was estimated by microbiological assay. Peak plasma level of levofloxacin (2.8 ± 0.3 μg.ml-1) was observed at 45 min and the drug level above MIC90 in plasma, was detected up to 12 hrs of administration. The bioavailability of levofloxacin was 41.9 ± 3.2%. High value of AUC (9.88 ± 0.1 μg.ml-1.hr) reflected a vast area of body covered by drug concentration. Good distribution of the drug was reflected by the high value of Vdarea (0.73 ± 0.04 L.kg-1). The elimination half-life and MRT were 3.0 ± 0.2 hr and 4.79 ± 0.2 hr, respectively. A suitable subcutaneous dosage regimen for levofloxacin was calculated to be 1.25 mg.kg-1 repeated at 12-hr intervals in calves. مطالعه حاضر بر روی 5 گوساله نر سالم نژاد آمیخته به منظور بررسی وضعیت کینتیکی و دفع ادراری لوفلوکساسین به دنبال یک تزریق زیر پوستی با دوز mg.kg-1 4 انجام گرفت. غلظت لوفلوکساسین در نمونه‌های پلاسما و ادرار با استفاده از آزمایش‌های میکروبیولوژیکی اندازه‌گیری گردید. حداکثر سطح پلاسمایی دارو (μg.ml-1 3/0 ± 8/2) بعد از 45 دقیقه مشاهده گردید و سطح دارو بالای MIC90 در پلاسما، 12 ساعت پس از تزریق نشان داده شد. فراهمی زیستی لوفلوکساسین 2/3 ± 9/41% بود. مقدار بالای AUC ( μg.ml-1.hr1/0 ± 88/9) نشان‌دهنده‌ی پوشش بخش وسیعی از بدن توسط دارو بود. توزیع مناسب دارو با مقدار بالای Vdarea (L.kg-1 04/0 ± 73/0) مشخص ‌گردید. نیمه عمر دفع و MRT به ترتیب hr 2/0 ± 3 و hr 2/0 ± 79/4 بود. دوزاژ مناسب برای تزریق زیر پوستی لوفلوکساسین mg.kg-1 25/1 با تکرار در فواصل زمانی 12 ساعته در گوساله‌ها محاسبه گردید. https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_7_66ad88ddee2ba71b03ee84537a034373.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 8 4 2007 12 01 Prevalence of Escherichia coli O157:H7 on dairy farms in Shiraz, Iran by immunomagnetic separation and multiplex PCR تعیین میزان وقوع باکتری اشریشیا کولایO157:H7 در گاوداری‌های شیری صنعتی شیراز به روش IMS و M-PCR 319 324 8 10.22099/ijvr.2007.8 EN Masoud Sami Department of Food Hygiene and Public Health, School of Veterinary Medicine, Shahid Bahonar University of Kerman, Kerman, Iran Roya Firouzi Department of Pathobiology, School of Veterinary Medicine, University of Shiraz, Shiraz, Iran Seyed Shahram Shekarforoush Department of Food Hygiene and Public Health, School of Veterinary Medicine, University of Shiraz, Shiraz, Iran Journal Article 2006 06 25 To identify the reservoirs of shiga toxin-producing Escherichia coli O157, sensitive detection and isolation methods are necessary. The sensitivity of traditional culture methods can be improved significantly by the inclusion of an immunoconcentration step, resulting in less false-negative results. In this study, enrichment procedure and immunomagnetic separation (IMS) were compared for use in conjunction with a multiplex polymerase chain reaction (M-PCR) method for detection of genes stx1, stx2, eaeA and hlyA. A total number of 975 faecal samples were collected from 26 dairy farms in Shiraz area, Shiraz, southern Iran. The samples were cultured at 37°C for 18–24 hrs in modified tryptic soy broth (m-TSB). Each of five enriched samples were pooled and examined in two ways—direct PCR and IMS. The detection limit of the M-PCR protocol for seeded E. coli O157:H7:ATCC:43895 in m-TSB without stool was 1.23 × 102 CFU/ml, whereas it was 1.23 × 106 CFU/ml with enriched faecal sample. In direct PCR of enriched samples, no positive sample was detected. However, in IMS of enriched samples one specimen was positive. The prevalence of E. coli O157:H7 in faeces of cows in examined farms was 0.51% and the herd prevalence was 3.86%. Isolation of this serotype from faecal samples indicates that cattle are reservoirs of this pathogen and potentially a source of human infection. This finding is of considerable public health importance به منظور تشخیص مخازن اشریشیا کولای O157 تولید کننده توکسین شیگا، روش‌های جداسازی و تشخیصی حساس مورد نیاز می‌باشد. حساسیت روش‌های متداول کشت را با استفاده از روش‌های ایمنولوژیک تغلیظی به طور معنی‌داری می‌توان افزایش داد و نتایج منفی کاذب کمتری به دست آورد. در مطالعه حاضر روش غنی‌سازی و جداسازی ایمنو مگنتیک (IMS) همراه با آزمایش واکنش زنجیره‌ای پلی‌مراز چندگانه (M-PCR) به منظور تشخیص ژن‌های hlyA، eaeA، stx2 و stx1 مورد مقایسه قرار گرفتند. در این مطالعه تعداد 975 نمونه مدفوع از 26 گاوداری شیری صنعتی اطراف شیراز اخذ گردید. نمونه‌های اخذ شده در محیط کشت برات تریپتوز سویا برات تغییر یافته(m-TSB) و در دمای °C37 به مدت 18 تا 24 ساعت غنی‌سازی شدند. نمونه‌های غنی‌سازی شده به صورت 5 تایی با هم مخلوط شده و با دو روشPCR و IMS مورد آزمایش قرار گرفتند. در ارزیابی حساسیت روش M-PCR به کار رفته، حداقل تعداد باکتری اشریشیا کولای O157:H7 در واکنش مثبت، CFU 102 × 23/1 در میلی‌لیتر m-TSB بدون حضور مدفوع و CFU 106 × 23/1 در میلی‌لیتر مدفوع غنی شده در m-TSB به دست آمد. در PCR نمونه‌های غنی شده هیچ مورد مثبتی شناسایی نشد اما در روش IMS یک نمونه مثبت تشخیص داده شد و با روش M-PCR صحت آن تایید گردید. میزان وقوع این باکتری در مدفوع گاوهای شیری گاوداری‌های شیراز برابر 51/0% و میزان وقوع گله‌ای این باکتری 86/3% به دست آمد. جداسازی این سروتیپ از نمونه‌های مدفوع نشان می‌دهد که گاو مخزن این پاتوژن است و می‌تواند منشا عفونت برای انسان واقع شود. این یافته دارای اهمیت قابل توجهی از دیدگاه بهداشت عمومی می‌باشد https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_8_813e40c15ea07d45b9c91feffafca0ed.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 8 4 2007 12 01 Serologic and bacteriologic diagnosis of bovine leptospirosis in Tehran suburb dairy farms تشخیص سرولوژیک و باکتریولوژیک لپتوسپیروز در گاوداری‌های شیری اطراف تهران 325 332 9 10.22099/ijvr.2007.9 EN E Sakhaee Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Bahonar University of Kerman, Kerman, Iran GH.R Abdollahpour Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran M Bolourchi Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran A.M Hasani Tabatabayi Department of Food Hygiene and Public Health, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran S Sattari Tabrizi Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Journal Article 2006 07 02 Leptospirosis is a worldwide zoonosis caused by Leptospira interrogans. This study was conducted to evaluate serologic and bacteriologic findings of leptospirosis in clinically-suspected cows. 380 sera and 33 urine samples were collected from 6 industrial dairy farms in Tehran suburb, from December 2004 to June 2005. The prevalence of disease was determined by microscopic agglutination test (MAT), enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA), direct dark-field microscopic (DFM) examination, indirect fluorescent antibody test (IFAT), microbiologic cultural isolation technique and polymerase chain reaction (PCR). Antibodies were detected by MAT at least against one serovar of L. interrogans in 55 sera (14.5%) among 380 samples at a dilution of ≥ 1:100. L. interrogans serovar icterohaemorrhagiae was the most prevalent serovar. Leptospiral antibodies were detected by ELISA in 85 sera (22.4%) among 380 samples. Four (12.1%) of 33 urine samples were suspected by DFM examination and no positive sample by IFAT was observed. Leptospires could be isolated from none of the 33 samples taken from industrial farms. In this study, positive controls were detected at a dilution of ≥ 2000 leptospires per each ml of urine sample by PCR. Therefore, no DNA from serum and urine samples were collected from 6 industrial dairy farms could be detected by this method. It seems that, to increase the accuracy in the diagnosis of the disease, using a range of reliable techniques and comparing the results is important in reaching final conclusion. لپتوسپیروز یک بیماری مشترک بین انسان و دام با انتشار جهانی است که عامل آن، گونه بیماری‌زای باکتری، تحت عنوان لپتوسپیرا اینتروگانس می‌باشد. به منظور ارزیابی شواهد سرولوژیک و باکتریولوژیک ناشی از این بیماری، در دامپروری‌های صنعتی اطراف تهران، از آذرماه 83 تا خرداد ماه 84، تعداد 380 نمونه سرم و 33 نمونه ادرار از دام‌هایی که حداقل یکی از علایم بالینی بیماری را در زمان نمونه‌گیری و یا در گذشته نزدیک نشان می‌دادند، تهیه شد. نمونه‌های اخذ شده، با استفاده از آزمایش آگلوتیناسیون میکروسکوپی (MAT)، الیزا (ELISA)، آزمایش مستقیم با میکروسکوپ زمینه تاریک (DFM)، آزمون پادتن درخشان غیر مستقیم (IFAT)، کشت میکروبی و جداسازی باکتری (Culture methods) و در نهایت واکنش زنجیره پلی‌مراز (PCR)، مورد بررسی قرار گرفتند که از مجموع 380 نمونه سرم، 55 مورد (47/14%)، حداقل با یک سروتیپ، با رقت سرمی 1:100 یا بیشتر، در آزمایش آگلوتیناسیون میکروسکوپی واکنش مثبت نشان دادند، که سروتیپ ایکتروهموراژیه به عنوان شایع‌ترین عامل مطرح بود. از مجموع 380 نمونه سرمی اخذ شده، 85 مورد (37/22%)، با استفاده از آزمون الیزا مثبت تشخیص داده شدند. تعداد 4 نمونه ادرار (12/12%)، از مجموع 33 نمونه اخذ شده، در مشاهده مستقیم با استفاده از میکروسکوپ زمینه تاریک، مشکوک تلقی شدند، ولی اجرام لپتوسپیرایی در هیچ یک از این 33 نمونه، با استفاده از آزمون پادتن درخشان غیر مستقیم مشاهده نشدند و کشت 33 نمونه ادرار اخذ شده از جمعیت مورد مطالعه نتیجه مثبتی در بر نداشت. در این مطالعه با استفاده از روش واکنش زنجیره پلی‌مراز، ردیابی باکتری تا رقت 2000 جرم در هرمیلی‌لیتر ادرار در نمونه‌های کنترل مثبت، انجام گرفت. بنابراین در استفاده از این تست جهت تشخیص نمونه‌های اخذ شده از دامپروری‌های مذکور، نتیجه مثبتی حاصل نشد. در مجموع به نظر می‌رسد که استفاده همزمان از چندین روش تشخیص آزمایشگاهی و مقایسه نتایج آن‌ها با یکدیگر، دقت تشخیص نهایی را افزایش می‌دهد. https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_9_f50b52afaa7a33c9910d6005b136f426.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 8 4 2007 12 01 Serologic study on leptospiral infection in sheep in Ahvaz, southwestern Iran مطالعه سرولوژیکی عفونت لپتوسپیرایی در گوسفندان اهواز، جنوب غرب ایران 333 336 10 10.22099/ijvr.2007.10 EN M.R Haji Hajikolaei Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran M Ghorbanpour Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran; D Gharibi Graduated from Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran G.R Abdollapour Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Journal Article 2006 08 27 To investigate the seroprevalence of leptospiral infection in sheep in Ahvaz, southwestern Iran, blood samples were taken from 181 female sheep. Sera were stored at -20°C until use. They were initially screened at serum dilution of 1:100 against six live antigens of Leptospira interrogans serovars pomona, canicola, hardjo, ballum, icterohaemorrhagiae, grippotyphosa using the microscopic agglutination test (MAT). The samples were considered positive if ≥ 50% of agglutination of leptospire in a dilution test serum of ≥ l:100 were observed. Sera with positive results were titrated against reacting antigens in serial two-fold dilutions from l:100 to 1:1600. Antibodies against one or more serovars were detected in 27 (14.9%) sera at dilution ≥1:100. Antibodies against more than one serovar were found in 5 (18.5%) positive sera. Among the positive sera, antibodies were most frequent to serovar pomona (43.8%) followed by canicola (21.9%), icterohaemorrhagiae (12.5%), grippotyphosa (9.4%), ballum and hardjo (each of them 6.3%). The results of this survey indicate that leptospiral infection is common in sheep in Ahvaz and that various serovars concur in the etiology. به منظور بررسی سرمی عفونت لپتوسپیرایی در گوسفندان اهواز، نمونه خون از 181 راس گوسفند ماده اخذ گردید. سرم‌ها بعد از جداسازی در دمای °C20- نگهداری شدند. نمونه‌ها با استفاده از 6 آنتی‌ژن زنده لپتوسپیرا اینتروگانس سرووارهای پومونا، گریپوتیفوزا، کانیکولا، هارجو، ایکتروهموراژیه و بالوم و با استفاده از روش آگلوتیناسیون میکروسکوپیک جهت جستجوی آنتی‌بادی علیه این سروارها مورد آزمایش قرار گرفتند. نمونه‌هایی که در آن‌ها بیش از 50% لپتوسپیراها در رقت 1:100 یا بیشتر آگلوتینه می‌شدند، مثبت در نظر گرفته شدند. سپس از نمونه‌های مثبت رقت‌های مختلف، تا 1:1600 تهیه و مورد آزمایش قرار ‌گرفتند. از این تعداد (92/14%) 27 نمونه به یک یا چند سروار در رقت‌های مساوی یا بیشتر از 1:100 واکنش مثبت نشان دادند. از نظر فراوانی پومونا با 75/43% دارای بیشترین و بعد از آن به ترتیب کانیکولا (87/21%)، ایکتروهموراژیه (5/12%)، گریپوتیفوزا (38/9%) و هارجو و بالوم ( هر کدام 25/6%) قرار داشتند. نتایج حاصل از این بررسی نشان می‌دهد که عفونت لپتوسپیرایی در بین گوسفندان اهواز شایع بوده و سروارهای متعددی می‌توانند باعث بروز آن گردند https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_10_cb8cfb55437bbaf10d684954f9cc28ef.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 8 4 2007 12 01 Morphological and morphometrical study of cyclophosphamide-induced changes in the ovary and uterus in the Syrian mice بررسی اثرات سیکلو فسفامید بر مورفولوژی و مورفومتری تخمدان و رحم در موش سوری 337 342 11 10.22099/ijvr.2007.11 EN F Farokhi Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Urmia, Urmia, Iran R Sadrkhanlou Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Urmia, Urmia, Iran SH Hasanzadeh Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Urmia, Urmia, Iran F Sultanalinejad Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Urmia, Urmia, Iran Journal Article 2006 01 14 The objective of this research was to evaluate the cause of fertility reduction after chemotherapy. Cyclophosphamide is a common chemotherapy and immunosuppressive agent used for the treatment of a wide range of neoplastic and some auto-immune diseases. In the present study, morphometrical changes in the ovary and uterus of 12 5–6-week-old female Syrian mice after intraperitoneal injection of 75 mg cyclophosphamide/kg BW were assessed. Control animals (n = 8) were injected with sterile distilled water using similar method. The results of this study revealed that cyclophosphamide eliminated almost more than 50% of the primordial follicles (PMF) reserve. The mean ± SE number of PMF in the control group was 1210 ± 135 compared to 464 ± 55 in the test group. The mean number of secondary, tertiary follicles and corpora lutea also showed significant (Pshowed that the mean ± SE diameter of the ovary in the control group was 1703 ± 78 μm as compared to 900.9 ± 86 μm in the test group (Pwith a mean ± SE of 745.7 ± 13 μm in the control and 393.1 ± 23 μm in the test group. The mean ± SE thickness of endometrium in the control group was 392.1 ± 16 μm, whereas in the test group it was 194 ± 10 μm (Pdestruction of PMF as well as other growing follicles; accordingly, the reproductive potential was negatively affected. The method used in this study can be most likely used as a sensitive and inexpensive tool to predict the damage to fertility caused by new chemotherapy protocols. In conclusion, chemotherapy brings about a) reduction in ovarian follicular populations, especially PMF, b) it causes reduction in diameter and size of ovary and c) decreases thickness of uterine wall, especially endometrium. هدف از انجام این تحقیق مطالعه علت کاهش میزان باروری بعد از شیمی درمانی بود. سیکلو فسفامید یکی از داروهای مهم در شیمی درمانی است که در درمان بسیاری از بیماری‌های سرطانی و خود ایمنی مصرف می‌شود. در این تحقیق 20 قطعه موش سوری ماده به سن 5 تا 6 هفته انتخاب شد. به 12 قطعه داروی سیکلوفسفامید به مقدارmg/kg BW 75 و به 8 قطعه دیگر، به عنوان شاهد، آب مقطر استریل به طریق داخل صفاقی (i. p.) تزریق گردید. در مطالعه ساختار بافتی تخمدان، انواع فولیکول‌های باقی‌مانده در هر دو تخمدان و جسم زرد شمارش شدند و قطر تخمدان‌ها هم اندازه‌گیری گردید. میانگین تعداد فولیکول‌های مقدماتی در گروه شاهد 135 ± 1210 و در گروه آزمایش 55 ± 464 بود. این ارقام نشان می‌دهند که بیش از 50٪ از ذخیره فولیکول‌های مقدماتی تخریب شده‌اند. البته میانگین فولیکول‌های ثانویه، ثالثیه و جسم زرد هم در نمونه‌های آزمایش به طور معنی‌دار کاهش یافته بود (P<0.05). در مطالعه هیستومورفومتری، قطر تخمدان هم بررسی گردید که در نمونه‌های آزمایش به طور معنی‌دار کاهش یافته بود (P<0.01). میانگین قطر تخمدان در گروه آزمایش 86 ± 9/900 میکرومتر و در گروه شاهد 78 ± 1703 میکرومتر بود. در مطالعه هیستومورفومتری ضخامت کل رحم و آندومتر نیز اندازه‌گیری شد. ضخامت رحم در گروه آزمایش 23 ± 1/393 و در گروه شاهد 13 ± 7/745 میکرومتر بود و ضخامت مخاط رحم (آندومتر) در گروه آزمایش 10 ± 194 و در گروه شاهد 16 ± 1/392 میکرومتر بود که اختلاف معنی‌داری (P<0.001) را نشان می‌دهد. نتایج تحقیق حاضر نشان می‌دهد که شیمی درمانی با سیکلو فسفامید بر روی ساختار تخمدان اثر گذاشته و آن را تغییر می‌دهد. این تغییر به صورت تخریب فولیکول‌های تخمدانی، به خصوص فولیکول‌های مقدماتی است. با کاهش فولیکول‌های تخمدانی، تخمدان کاهش قطر (آتروفی) یافته و ضخامت آندومتر نیز کاهش می‌یابد. این روش مطالعه به نظر می‌رسد برای اثبات اثرات سوء شیمی درمانی بر روی توان تولید مثلی مناسب باشد. https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_11_4609e6279bb33e6b7802b72a5a09eb04.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 8 4 2007 12 01 The prevalence of rabies and animal bites during 1994 to 2003 in Kerman province, southeast of Iran بررسی فراوانی هاری و حیوان گزیدگی طی سال‌های 1373 تا 1382 در استان کرمان، جنوب شرق ایران 343 350 12 10.22099/ijvr.2007.12 EN M Rezaeinasab Department of Surgery, Faculty of Medicine, University of Medical Sciences and Health Services of Rafsanjan, Rafsanjan, Iran I Rad Graduated from Faculty of Sciences, University of Tehran and MSc student in National Institute of Genetic Engineering and Biotechnology, Tehran, Iran A.R Bahonar Department of Epidemiology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran H Rashidi Kerman Veterinary Organization, Kerman, Iran A Fayaz WHO Collaborating Center for Reference and Research on Rabies, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran S Simani WHO Collaborating Center for Reference and Research on Rabies, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran A.A Haghdoost Department of Social Medicine and Epidemiology, Faculty of Medicine, University of Medical Sciences of Kerman, Kerman, Iran; F Rad Graduated from Faculty of Civil Engineering, University of Tehran, Tehran, Iran and academic member of Faculty of Engineering, Rafsanjan Vali-E-Asr University (RVU), Rafsanjan, Iran M.A Rad Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Journal Article 2006 02 18 To find the prevalence of domestic and wild animal bites in general, and that of rabies disease in human, in particular in Kerman province, southeastern Iran, a retrospective study was conducted. The necessary data including residence place (urban or rural) of bitten persons, age and job of people were collected during a 10- year period from 21 March 1994 to 21 March 2003 from all regional cities including the urban and rural areas of the province. Data were analysed by chi-square, Fisher’s exact test, Pearson correlation coefficient, Student’s t-test and Kolmogrov Smironov test using SPSS (v. 11.5). The results of the present study showed that the fatal cases of human rabies in the province of Kerman from 1994 to 2003 were 10 persons (8 males and 2 females), half of whom had been bitten by dogs and the others by foxes. No human rabies reported in 1994 in Kerman province. 47% of animal bitten persons had been injured through feet; 41% hands; 7% trunks; 3% faces and 2% through head and neck. From all (21,546 people) who had been bitten by animals during the studied period, 55.57% were living in rural and 44.43% in urban areas; 79.36% of them were treated by non-completed rabies prophylaxis regimens and 20.64% received completed rabies prophylaxistreatment regimens. The most common affected age group was 10–19-year-old persons; the least was children aged under 4 years. Males were more frequently (73.48%) affected than females (26.52%) (PWe found that there was a significant inverse correlation between the amount of annual raining and the incidence of animal bites (r = 0.5, P = 0.01); the incidence of animal bites was increased during the drought years. The increasing number of stray dogs and cats should not be ignored by public health authorities as well as Veterinary Public Health Organizations related to strategic programs of rabies control in the southeast of Iran. هدف از این بررسی یافتن میزان فراوانی موارد هاری در جمعیت‌های انسانی کلیه مناطق شهری و روستایی استان کرمان می‌باشد. در این مطالعه با توجه به اهمیت استان کرمان از نظر وسعت جغرافیایی و شرایط اقلیمی و آب و هوایی ویژه و متنوع، بررسی بیماری هاری و حیوان گزیدگی در جمعیت‌های انسانی شهرستان‌های ده‌گانه استان در طول مدت ده سال (1373 تا 1382) طی پژوهشی به انجام رسید و پس از جمع‌آوری داده‌های رسمی به ثبت رسیده و آنالیز آماری با روش‌های "مربع کای"، "تی-تست"، "کولموگروف اسمیرنوف" و ضریب همبستگی "پیرسون" و با استفاده از نرم افزار "اس. پی. اس .اس" مشخص شد که از سال 1373 تا سال 1382 تعداد 10 نفر انسان (2 زن و 8 مرد) در اثر بیماری هاری متعاقب گاز گرفتگی توسط سگ و روباه‌ هار فوت کرده‌اند. در سال1373 (برابر با 1994 میلادی) موردی از هاری انسان در استان کرمان گزارش نشده بود. از نظر نقش حیوانات گزنده در 50% موارد (5 نفر)، حیوان مهاجم سگ و در 50% (5 نفر) حیوان حمله کننده به انسان روباه بوده است. هیچکدام از بیماران (ده نفر) مبتلا به هاری قبل از بروز علایم، تحت معالجه برنامه ویژه پیشگیری-درمانی ضد هاری قرار نداشته‌اند. موارد حیوان گزیدگی انسان‌ها در طول 10 سال در استان کرمان بالغ بر 21546 نفر بوده است که 57/55% موارد آن در مناطق روستایی و 43/44% در مناطق شهری اتفاق افتاده است (P<0.05). از میان کل جمعیت افراد حیوان گزیده در طول ده سال مورد نظر، بالغ بر36/79% موارد از برنامه ویژه پیشگیری-درمانی کامل ضد هاری استفاده نکرده‌اند و تنها 64/20% افراد بلافاصله بعد از گاز گرفتگی توسط حیوان هار و یا مشکوک به هاری به مراکز بهداشتی-درمانی استان کرمان جهت معالجه مراجعه نموده و به موقع نجات یافته‌اند. از نظر سن مجروحین حیوان گزیده، بیشترین گروه مواجهه یافته افراد 10 تا 19ساله و کمترین گروه افراد زیر چهار سال سن بوده‌اند. از نظر جنسیت افراد گاز گرفته شده تعداد افراد مذکر با نسبت 48/73% به طور معنی‌داری بیشتر از افراد مونث (52/26%) بوده‌اند (P<0.01). از نظر اعضای آسیب دیده، بررسی کل مجروحین حیوان گزیده در طول ده سال مورد نظر نشان داد که گاز گرفتگی در ناحیه پاها (47%) و دست‌ها (41%) بیشترین و تنه (7%)، صورت (3%) و ناحیه سر و گردن (2%) به ترتیب کمترین اندام‌های آسیب دیده بدن مجروحین را تشکیل می‌داده‌اند. با انجام آزمون ضریب همبستگی "پیرسون" بین میزان بارندگی سالانه و موارد حیوان گزیدگی در استان کرمان رابطه معکوس و معنی‌داری به دست آمد 0.01) =P ، 5/0 = (r. بر اساس مطالعه حاضر، اگر چه نقش روباه و "خدنگ" و سایر حیوانات وحشی در انتقال بیماری هاری به حیوانات اهلی و افراد در معرض خطر در استان کرمان حایز اهمیت به نظر می‌رسد، اما افزایش روز افزون سگ‌‌ها و گربه‌های ولگرد نشان می‌دهد که هنوز هم لزوم توجه و همکاری بین بخشی دستگاه‌های ذیربط برای از بین ‌بردن سگ‌ها و گربه‌‌های ولگرد در سطح استان اجتناب ناپذیر است https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_12_0a95d34417c637c62f461337876b53a0.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 8 4 2007 12 01 An outbreak of Chorioptes bovis mange on a dairy farm in Tabriz, Iran گزارش شیوع جرب کوریوپتس بویس در یک گاوداری شیری اطراف تبریز، ایران 351 354 26 10.22099/ijvr.2007.26 EN A Nematollahi Department of Parasitology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tabriz, Tabriz, Iran GH Moghaddam Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tabriz, Tabriz, Iran H Golezardy Department of Veterinary Tropical Diseases, Faculty of Veterinary Medicine, University of Pretoria, Pretoria, South Africa Journal Article 2006 04 24 This report is on infestation with Chorioptes bovis of Holstein cattle on a dairy farm included 900 cows in Tabriz. Ten heifers and 25 milking cows under the age of 5 years were infested. Clinical signs consisted of alopecia, crusts, ulcerations and superficial skin fissures. Pruritus and itching were severe in all cases. Lesions were present around the base of the tail, on the neck and below the knee. Skin scrapings were examined and eggs, larvae, nymphs and adult mites were recovered. The infested animals were separated from others and treated three times at weekly intervals with 0.05% solution of sebacil. Signs of improvement were observed after the final treatment. این گزارش در مورد آلودگی گاوهای شیری هلشتاین به کوریوپتس بویس در یک گاوداری با 900 راس دام می‌باشد. ده راس تلیسه و 25 راس گاو بالغ شیری کمتر از 5 سال آلوده بودند. نشانه‌های کلینیکی شامل ریزش مو، دلمه، زخم و ترک‌های سطحی جدا شونده بود. خارش شدید در همه دام‌ها مشاهده گردید. جراحات به طور عمده در ناحیه قاعده دم، گردن و زیر زانو بودند. در آزمایش اسکرپینگ پوست، تخم، لارو، نمف و فرم بالغ مایت مشاهده گردید. دام‌های آلوده جدا گردیده و در سه نوبت به فاصله یک هفته با محلول 05/0% سباسیل تحت درمان قرار گرفتند. نشانه‌های بهبودی بعد از آخرین درمان مشاهده گردید.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_26_2fcd10115b1defd7f4da68c6b694a98d.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 8 4 2007 12 01 Isolation of Ornithobacterium rhinotracheale from the chickens of a broiler farm in Kermanshah province, west of Iran جداسازی اورنیتوباکتریوم راینوتراکیال از ماکیان یک مزرعه پرورش مرغ گوشتی در استان کرمانشاه، غرب ایران 355 359 27 10.22099/ijvr.2007.27 EN M Rahimi Department of Poultry Diseases, College of Veterinary Medicine, Razi University, Kermanshah, Iran M Banani Department of Poultry Diseases, Razi Vaccine and Serum Research Institute, Karadj, Iran Journal Article 2006 03 18 On June 2005, a respiratory disease was observed in the chickens of a large broiler farm in Kermanshah province, west of Iran. Relatively severe respiratory signs started with sneezing at 27 days of age. The disease lasted up to the end of fattening period and accompanied by increased mortality (13.6%). At postmortem examination, tracheitis, airsacculitis and pneumonia were obvious. Serologic examinations were negative for Mycoplasma gallisepticum and Mycoplasma synoviae. On virologic examinations, virulent infectious bronchitis virus (IBV), avian influenza virus (AIV) and virulent Newcastle disease virus (NDV) could not be isolated. Histopathologic examinations showed no pathognomonic lesion typical for infectious laryngotracheitis. On bacteriologic examinations, Ornithobacterium rhinotracheale (ORT) was isolated from trachea, lungs and air sacs of the affected birds. Based on clinical, post-mortem and laboratory findings, ORT could be probably the primary cause of respiratory disease on this farm <pre dir="RTL"><tt>درخرداد ماه سال 1384 یک بیماری تنفسی در ماکیان یک مزرعه بزرگ پرورش مرغ گوشتی در استان کرمانشاه مشاهده شد. در سن 27 روزگی نشانه‌های نسبتا شدید بیماری تنفسی با عطسه شروع شد. بیماری تا پایان دوره پرورش ادامه داشت و با تلفات نسبتا زیاد (6/13%) همراه بود. در کالبدگشایی، تراکئیت، آماس کیسه‌های هوایی و ذات‌الریه مشاهده شد. نتیجه آزمایش‌های سرولوژیک از نظر آلودگی به مایکوپلاسما گالی سپتیکوم و مایکوپلاسما سینوویه منفی بود. در آزمایش‌های ویروس‌شناسی، ویروس‌های حاد برونشیت عفونی، آنفلوآنزای پرندگان و بیماری نیوکاسل جدا نشدند. در بررسی‌های هیستوپاتولوژی، جراحت پاتوگنومونیک بیماری لارنگوتراکئیت عفونی مشاهده نگردید. در بررسی‌های باکتریولوژی، اورنیتوباکتریوم راینوتراکیال از نای، ریه‌ها و کیسه‌های هوایی ماکیان مبتلا جدا گردید. بر اساس نشانه‌های درمانگاهی، جراحات کالبدگشایی و یافته‌های آزمایشگاهی، اورنیتوباکتریوم راینوتراکیال را شاید بتوان به عنوان عامل اولیه بروز بیماری تنفسی در این گله مرغ گوشتی قلمداد کرد.</tt></pre>

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_27_92f51c53114cf78cc72ce6132be33cf9.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 8 4 2007 12 01 Histomorphologic study of the renal artery in post-natal life of sheep (Ovis aries) مطالعه هیستومورفولوژیک سرخرگ کلیه در زندگی پس از تولد گوسفند (Ovis aries) 360 364 28 10.22099/ijvr.2007.28 EN S Gholami Department of Anatomical Sciences, School of Veterinary Medicine, University of Shiraz, Shiraz, Iran M Haghighat Jahromi Graduated from School of Veterinary Medicine, University of Shiraz, Shiraz, Iran Journal Article 2005 09 12 The purpose of this study was to gain more information on the structure of different layers of renal artery and comparing these structures in post-natal male and female sheep. To do so, right and left renal arteries of 6 adult and 6 newborn animals were dissected; the middle parts of arteries were only collected. After tissue processing using paraffin embedding method, 5–6-μm sections were cut and stained with haematoxylin and eosin, green Masson’s trichrome and Verhoeff’s elastic fiber methods. Three layers were identified in the wall of artery in both sexes. In tunica media the number of rows of circular smooth muscle cells was 15–25 rows in newborn and 30–40 in adult sheep. External elastic membrane was visible in adult and was structurally thinner than the internal membrane. Tunica adventitia was visible in all samples and collagen fibers and smooth muscles bundle were distinguished. The existence of these muscle bundles in external layer of renal artery was not reported previously in domestic animals and regarded as a new finding in the present study. These muscle bundles were thicker in adult than in newborn animals and probably have a relationship with the function of kidney’s vascular system. It was concluded that these bundles may potentiate the tunica media muscle cells to prevent hypertension crisis هدف از این تحقیق کسب اطلاعات دقیق در مورد ساختار لایه‌های مختلف سرخرگ کلیه و مقایسه این ساختارها در زندگی پس از تولد گوسفند نر و ماده می‌باشد. به این منظور از 12 راس گوسفند نر و ماده (6 راس گوسفند بالغ و 6 راس بره نوزاد) و از هر جنس سه راس استفاده شد. پس از تشریح، سرخرگ‌های کلیوی راست و چپ جدا و از هر نمونه قطعه میانی جدا گردید. پس از آماده‌سازی اولیه، نمونه‌ها به دستگاه اتوماتیک تهیه بافت انتقال و سپس قالب‌گیری و برش داده شدند. مقاطع بافتی به روش رنگ‌آمیزی معمول H&E و اختصاصی ماسون‌ تری کروم سبز و ورهوف رنگ‌آمیزی شدند و نتایج در سنین و جنس مختلف مقایسه گردید. بر اساس نتایج به دست آمده هر سه لایه عروقی به خوبی تکامل یافته بودند. لایه میانی در بره نوزاد دارای 15 تا 25 ردیف سلول‌های ماهیچه صاف به صورت حلقوی است که این تعداد در گوسفندان بالغ افزایش یافته و به 30 تا 40 ردیف می‌رسد. غشای الاستیک خارجی در گوسفندان بالغ مشخص بود ولی نازک‌تر از غشای الاستیک داخلی مشاهده گردید. لایه ادوانتیس در تمام نمونه‌ها مشاهده گردید و در این لایه الیاف کلاژن و باندل‌های ماهیچه‌ای صاف به شکل طولی منظم مشاهده گردید. وجود این باندل‌های ماهیچه‌ای در لایه خارجی سرخرگ کلیه حیوانات اهلی قبلا گزارش نشده است و به صورت یافته جدید در گوسفند مشاهده گردید. الیاف عضلانی تشکیل دهنده باندل‌های ماهیچه‌ای در نوزاد کمتر و با قطر کمتر و در بالغین بیشتر و ضخیم‌تر می‌باشند. وجود این سلول‌های عضلانی احتمالا به علت عملکرد خاص شریان کلیه و نقش ویژه آن در تنظیم فشار خون می‌باشد و در واقع می‌توان گفت این سلول‌های عضلانی کمک کننده سلول‌های عضلانی لایه میانی هستند تا در مواقع حاد از تغییر ناگهانی فشار خون جلوگیری کنند.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_28_0fba2d858fbdb22ddbf7c3abfe64a05a.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 8 4 2007 12 01 Small colon faecalith impaction in a thoroughbred foal گزارش انباشتگی سنگ مدفوع در قولون کوچک یک کره اسب نژاد تروبرد 365 367 29 10.22099/ijvr.2007.29 EN S Dehghani Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, University of Shiraz, Shiraz, Iran A Bigham Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, University of Shahrekord, Shahrekord, Iran Journal Article 2005 12 26 An 8-month-old female thoroughbred foal was presented showing signs of colic. The foal was anxious, exhibiting signs of abdominal pain and distention. The foal had tachycardia (120 beats/min), tachypnea (40 breaths/min). Blood samples obtained for haematologic and serum biochemistry analysis that showed a PCV of 30% and a TPP of 70 g/L. The peritoneal fluid analysis revealed a clear fluid with mild elevation of total protein. The early treatment involved intravenous administration of a balanced electrolyte solution and analgesics. The signs of abdominal pain were progressive and nonresponsive to treatments. Therefore, exploratory laparatomy was elected. During the exploratory laparatomy a faecalith impaction of small colon was detected. The mass was manipulated, macerated and milked toward the rectum and anus. It was finally removed via the anus without enterotomy incision. Midline incision and skin incision were sutured routinely. The foal made an uneventful recovery یک کره اسب ماده هشت ماهه با علایم دل درد به درمانگاه ارجاع داده شد. علایم نگرانی و درد در ناحیه شکم و اتساع محوطه شکمی در کره اسب مشهود بود. ضربان قلب به صورت تاکی کاردی (min/120) و تنفس به حالت تاکی پنه (min/40) ثبت شد. آزمایش‌های نمونه خون و سرم نشان داد که 30% = PCV و پروتئین تام g/L70 می‌باشد. مایع صفاقی با رنگ روشن حاکی از افزایش جزئی پروتئین تام بود. درمان با تجویز محلول الکترولیتی و داروی آرام‌بخش شروع شد. علایم درد شکمی پیش رونده و بدون پاسخ به درمان بود. لذا لاپاراتومی اکتشافی تحت بی‌هوشی عمومی انجام گرفت. در حین اکتشاف درون قولون کوچک سنگ مدفوع بزرگی یافت شد که با دستکاری از روی دیواره روده این توده خورد شد و به طرف راست روده و مقعد هدایت شد و در نهایت از طریق مقعد بیرون آورده شد و لذا بدون نیاز به شکافتن روده‌ها این مشکل بر طرف گردید. شکاف لاپاراتومی در خط میانی و پوست به طور مرسوم بخیه شد. این گزارش احتمالا اولین تشخیص انباشتگی سنگ مدفوعی در قولون کوچک کره اسب نژاد تروبرد می‌باشد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_29_e99ea35582095400123aa59ea7b73684.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 8 4 2007 12 01 Hepatocellular carcinoma in a sheep کارسینوم سلول‌های کبدی در یک گوسفند 368 369 30 10.22099/ijvr.2007.30 EN H Nourani Department of Pathobiology, School of Veterinary Medicine, University of Shahrekord, Shahrekord, Iran I Karimi, Department of Pathobiology, School of Veterinary Medicine, University of Shahrekord, Shahrekord, Iran Journal Article 2005 10 18 At necropsy of a five-year-old sheep, a pear shaped, lobular yellow-brownish mass measuring about 12 × 15 × 20 cm was found to involve the right hepatic lobe. Microscopic examination revealed two trabecular and solid patterns of neoplastic hepatocytes. In solid pattern, there were numerous tumoral giant cells that contain one or more large hyperchromatic bizarre-shaped nuclei scattered among clusters of neoplastic hepatocytes. In addition, mitotic figures, dilated sinusoids and large vascular spaces filled with red blood cells were observed in some sections. Based on gross and histopathologic characteristics, the mass was diagnosed as hepatocellular carcinoma در کالبدگشایی یک راس گوسفند 5 ساله توده‌ای گلابی شکل به رنگ زرد تا قهوه‌ای و با ابعاد cm 20 × 15 × 12 لب راست کبد را درگیر نموده بود. مطالعات میکروسکوپی دو الگوی رشد سلول‌های کبدی توموری شده شامل الگوی ترابیکولر و توپر را نشان دادند. در الگوی ترابیکولر هپاتوسیت‌های کبدی توموری شده شبیه سلول‌های کبدی طبیعی بودند. در الگوی توپر در بین تجمعات سلول‌های کبدی توموری، سلول‌های غول پیکر متعددی وجود داشتند که حاوی یک یا چندین هسته هیپرکروم، بزرگ و با شکل‌های عجیب و غریب بودند. علاوه بر آن، اشکال میتوزی، سینوزوئیدهای متسع شده و فضاهای عروقی بزرگ که با گلبول‌های قرمز پر شده بودند در برخی مقاطع مشاهده شدند. بر اساس خصوصیات ماکروسکوپی و هیستوپاتولوژیک، توده فوق کارسینوم سلول‌های کبدی تشخیص داده شد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_30_ee2cdcd13e8197b9d1cd271a93f31f8d.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 8 4 2007 12 01 Pupillotonia in a Spitz dog: a case report پاپیلوتونیا در یک قلاده سگ نژاد اشپیتز 370 373 31 10.22099/ijvr.2007.31 EN A.A Sarchahi Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, University of Shiraz, Shiraz, Iran 0000-0002-4856-6244 Journal Article 2006 01 21 An 8-year-old female Japanese Spitz dog was reffered to Shiraz University Veterinary Clinic, with sign of anisocoria. Clinical examinations revealed mydriasis in the right eye. Ocular examination revealed a dilated and unresponsive right pupil to focal illumination. By testing with topical 2% pilocarpine, the tentative diagnosis was parasympathetic denervation of the right iris sphincter muscle—pupillotonia یک قلاده سگ 8 ساله ماده از نژاد اشپیتز ژاپنی به علت هم اندازه نبودن مردمک چشم‌ها (anisocoria) به کلینیک دانشکده دامپزشکی شیراز ارجاع گردید. پس از معاینه و آزمایش افتالموسکوپیک چشم‌ها و تاباندن نور قوی به چشم‌ها مشخص شد که چشم راست حیوان دچار میدریاز شده است. پس از چکاندن قطره 2% پیلوکارپین به چشم راست از دست دادن عصب دهی پاراسمپاتیک عضله اسفنگتر (پاپیلوتونیا) در چشم راست تشخیص داده شد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_31_51e2518d10fe304e6c4daa82b2edabea.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 8 4 2007 12 01 Accidental self-inoculation in a veterinarian with attenuated vaccine of bovine Johne’s disease تزریق تصادفی واکسن تخفیف حدت یافته بیماری یون گاوی به یک دامپزشک در تهران 374 376 32 10.22099/ijvr.2007.32 EN A Tavasoly Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Z Moosavi 1Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran T Taghipour Bazargani Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran M Bazargani Private Veterinarian, Tehran, Iran Journal Article 2006 05 23 Herein, we described the first case of self-inoculation in a veterinarian with bovine Johne’s disease (BJD) attenuated vaccine in Iran that required medical attention. A needle-stick injury to the right thumb of a young veterinarian during vaccination of cattle with BJD vaccine resulted in an inflammation that not only failed to resolve but also progressed to a lesion 2.5 cm in diameter. The usual conservative treatment of this wound was not effective. Surgical intervention for debridement of the inflammatory tissue was not performed. For diagnosis of lesion, needle biopsy was prepared from the inflamed tissue mass. Histopathologic examination revealed a tuberculoid granulomatous inflammation without any caseous necrosis. The wound healed by taking rifampin. در این مطالعه اولین مورد تزریق به خود با واکسن تخفیف حدت یافته بیماری یون گاوی (BJD) در ایران که نیاز به مداخله پزشکی پیدا کرد، شرح داده شده است. آسیب توسط فرو رفتن سوزن به شست راست یک دامپزشک جوان طی واکسیناسیون گاوها با این واکسن، منجر به التهابی شد که برطرف نگردید و تا قطر cm 5/2 گسترش یافت. درمان‌های معمول روی این زخم اثر نداشت و عمل جراحی برای برداشت بافت ملتهب انجام نشد. برای تشخیص ضایعه، از توده بافتی ملتهب بیوپسی سوزنی تهیه گردید. آزمایش‌های هیستوپاتولوژی، یک آماس گرانولوماتوز توبرکولوئید، بدون هیچگونه نکروز کازئوز نشان داد. زخم به وسیله دریافت ریفامپین بهبود یافت.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_32_021cfc1ccf936bd54c4e047d5b09e292.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 8 4 2007 12 01 Nitrate intoxication due to ingestion of pigweed red-root (Amaranthus retroflexus) in cattle مسمومیت با نیترات ناشی از مصرف گیاه تاج خروس (Amaranthus retroflexus) در گاو 377 380 33 10.22099/ijvr.2007.33 EN M.R Aslani Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran M Vojdani Private Veterinarian, Mashhad, Iran Journal Article 2005 11 27 Nitrate toxicosis associated with consumption of pigweed red-root (Amaranthus retroflexus) was diagnosed in a small herd of cattle in the suburb of Mashhad, northeastern Iran. The clinical signs were ruminal tympany, incoordination, tachycardia, dyspnea, head pressing, aggressive movements and jugular distension. Seven animals including 3 young calves and 4 cows died of intoxication; other affected cattle were treated by intravenous administration of epinephrine and ascorbic acid. No further mortality was observed after the treatment. One of the treated cows aborted a 6-month-old fetus more than three days after intoxication. Two samples of suspected plants were analysed for nitrate. The nitrate content of those plants was 6.6% and 10.4% in dry matter مسمومیت با نیترات به علت مصرف گیاه تاج خروس در یگ گله کوچک گاو در اطراف مشهد تشخیص داده شد. نشانه‌های درمانگاهی مسمومیت شامل نفخ، عدم تعادل، تاکی کاردی، دیس پنه‌آ، فشردن سر، حرکات تهاجمی و اتساع وریدهای وداج بود. هفت راس از دام‌ها، 3 راس گوساله جوان و 4 راس گاو بالغ شیری در مدت کوتاهی بعد از بروز نشانه‌ها تلف شدند و تعدادی از دام‌ها نیز به وسیله تزریق داخل وریدی اسید اسکوربیک و اپی نفرین تحت درمان قرار گرفتند. به دنبال درمان تلفات جدید رخ نداد ولی یکی از گاوها در روز سوم جنین 6 ماهه‌ای را سقط کرد. دو نمونه از گیاه تاج خروس برای نیترات آنالیز شدند که میزان آن 6/6 و 4/10% در ماده خشک بود.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_33_b95e8aa720e64e8fd826d2af8065a2a9.pdf