Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 13 4 2012 12 01 Behavior pattern as the indicator of reproductive success of Alpine musk deer ارزیابی الگوهای رفتاری به عنوان شاخص موفقیت تولید مثلی گوزن مشکی آلپاین 276 281 605 10.22099/ijvr.2012.605 EN Q. Meng Department of Biology, College of Life and Environment Sciences, Minzu University of China, Beijing 100081, China H. Li Department of Biology, College of Life and Environment Sciences, Minzu University of China, Beijing 100081, China X. Meng Department of Biology, College of Life and Environment Sciences, Minzu University of China, Beijing 100081, China Journal Article 2011 06 22 To establish the behavioral indicator of reproductive success of female captive Alpine musk deer (Moschus sifanicus), the focal sampling was used to record the individual behaviors at Xinglongshan Musk Deer Farm (XMDF), Gansu province, China. Conducted between June 2008 and January 2009, 31 adult females were observed, of which 26 had successfully bred in the previous year, and five of which were barren. The frequencies of 12 behaviors were recorded and compared to explore variation in reproductive success and general behavior patterns. The results showed that there were differences in behavioral frequencies between females barren and fawned in the previous year. Compared to successful individuals, barren females expressed environment sniffing more frequently during non-mating season, but less frequently during mating season (P<0.05). Females which had previously fawned expressed ano-genital sniffing less frequently than barren females in non-mating season (P<0.05). Furthermore, both female groups elicited the male specific tail-pasting behavior, although the demonstration levels were not different significantly between both. The above behavioral differences have implications for musk deer farming practices, whereby females should be grouped and separated by their previous reproduction history, to maximize future reproductive success. برای اثبات شاخص بودن الگوهای رفتاری برای موفقیت تولید مثلی گوزن ماده مشکی آلپاین (Moschus sifanicus) در محصور، از نمونه‌برداری کانونی برای ثبت رفتارهای انفرادی دام‌ها در مزرعه نگهداری گوزن مشکی منطقه زینگلانگ شان استان گانسو چین استفاده شد. در فاصله زمانی بین ژوئن 2008 تا ژانویه 2009 الگوی رفتاری 31 گوزن ماده بالغ مورد مشاهده قرار گرفت. از این تعداد، 26 راس در سال قبل جفت‌گیری کرده و 5 راس غیر آبستن بودند. فراوانی 12 نوع رفتار گوزن‌ها ثبت شد و مورد مقایسه قرار گرفت تا تغییرات آن‌ها در رابطه با موفقیت تولید مثلی و الگوی رفتارهای معمول گوزن مشخص گردد. نتایج نشان داد که تفاوت‌هایی در فراوانی رفتارهای گوزن‌های غیر آبستن و آبستن شده در سال قبل وجود دارد. با مقایسه انفرادی گوزن‌های دارای موفقیت تولید مثلی مشخص شد ماده‌های غیر آبستن رفتار بو کردن محیط پیرامونی را در فصل غیر تولید مثل بیشتر نشان می‌دهند (P<0.05). گوزن‌های ماده‌ای که قبلا آبستن شده‌اند رفتار بو کردن ناحیه پرینه را کمتر از گوزن‌های غیر آبستن در فصل غیر تولید مثلی نشان می‌دهند (P<0.05). به علاوه هر دو گروه از گوزن‌های ماده رفتار دم تکان دادن در مقابل گوزن نر را نشان می‌دادند، اگر چه فراوانی این رفتار از لحاظ آماری بین دو گروه معنی‌دار نبود. آگاهی از وجود این تفاوت‌های رفتاری در مزارع پرورش و نگهداری گوزن‌های مشکی کاربرد دارد و از طرفی گوزن‌های ماده باید بر اساس تاریخچه تولید مثلی دسته‌بندی و جدا از هم نگهداری شوند تا میزان موفقیت تولید مثلی آن‌ها حداکثر باشد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_605_d4b8ce0af8299328c8b4ee913dc07ff6.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 13 4 2012 12 01 Antibacterial effects of Iranian native sour and sweet pomegranate (Punica granatum) peel extracts against various pathogenic bacteria اثرات ضد باکتریایی عصاره‌های پوست انار ترش و شیرین (پونیکا گراناتوم) بومی ایران بر علیه باکتری‌های بیماریزا 282 288 606 10.22099/ijvr.2012.606 EN Z. Naziri Ph.D. Student in Bacteriology, Department of Pathobiology, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran H. Rajaian Department of Basic Sciences, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran R. Firouzi Department of Pathobiology, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran Journal Article 2011 10 19 Nowadays, uncontrolled and frequent use of antibiotics may cause emergence of microbial resistance among pathogenic agents. Therefore, the use of new synthetic and natural antimicrobial compounds is inevitable. One source of natural compounds in this respect comes from plants. The purpose of this study was to examine the antibacterial effects of peel extracts from sour and sweet pomegranate. Methanolic extracts of sour and sweet pomegranate peels and aqueous solutions of tetracycline and chloramphenicol were prepared. Antibiogram tests using disk diffusion technique and serial dilution method were performed against ten pathogenic bacteria isolated from animals, and relative minimum inhibitory concentration (MIC) and minimum bactericidal concentration (MBC) values were also determined for the above compounds. The greatest zone of inhibition induced by the action of pomegranate peel extracts was obtained for Staphylococcus aureus (about 25 mm) and the smallest zone of inhibition was obtained for Pasteurella multocida (about 9 mm). In addition, the lowest MIC and MBC values of pomegranate peel extract were obtained for Staphylococcus aureus (7.8 and 62.5 mg/ml, respectively). Results of serial dilution tests indicate that bactericidal effect of sour pomegranate peel extract was more than that for sweet pomegranate peel extract; and sweet pomegranate peel extract exerts a bacteriostatic action against bacteria. The antibacterial effect was greater against Gram-positive bacteria compared to that for the Gram-negative bacteria. Effects of these extracts were considerably lower than those for tetracycline and chloramphenicol. In conclusion, methanolic extracts of pomegranate peels exhibit relatively good bacteriostatic and bactericidal effects. مصرف بیش از حد و مداوم آنتی‌بیوتیک‌ها، امروزه سبب گسترش مقاومت میکروبی در عوامل بیماری‌زا شده است. بنابراین، می‌بایست به طور مستمر در پی کشف ترکیب‌های جدید ضد میکروبی سنتزی و طبیعی بود. گیاهان یک منبع ترکیبات طبیعی از این نقطه نظر می‌باشند. هدف از انجام مطالعه حاضر، آزمایش و مقایسه اثرات ضد باکتریایی عصاره‌های پوست انار ترش و انار شیرین بود. عصاره متانولی پوست انار ترش و انار شیرین و محلول آبی آنتی‌بیوتیک‌های تتراسایکلین و کلرامفنیکل تهیه گردید. آزمایش‌ آنتی‌بیوگرام با روش انتشار از دیسک و رقیق سازی متوالی بر روی ده باکتری بیماری‌زا جدا شده از دام انجام گرفت و مقادیر نسبی حداقل غلظت مهار کننده رشد باکتری (MIC) و حداقل غلظت کشنده باکتری (MBC) ترکیبات فوق تعیین شد. بیشترین قطر هاله مهار رشد باکتری توسط عصاره‌های گیاهی برای استافیلوکوکوس اورئوس حدود 25 میلی‌متر و کمترین قطر هاله مهار رشد برای پاستورلا مولتوسیدا حدود 9 میلی‌متر به دست آمد. کمترین MIC و MBC عصاره‌های گیاهی فوق برای استافیلوکوکوس اورئوس به ترتیب 8/7 و 5/62 میلی‌گرم در میلی‌لیتر تعیین گردید. نتایج آنتی‌بیوگرام به روش رقت نشان دهنده آن است که قدرت باکتریسیدال عصاره پوست انار ترش در مقایسه با انار شیرین بیشتر می‌باشد و پوست انار شیرین بیشتر به صورت باکتریواستاتیک عمل می‌کند. از طرفی، نتایج بیانگر آن است که اثر ضد باکتریایی عصاره‌های فوق بر روی باکتری‌های گرم مثبت بیشتر از باکتری‌های گرم منفی بوده و اثر این عصاره‌ها به طور قابل توجهی کمتر از تتراسایکلین و کلرامفنیکل می‌باشد. به طور کلی می‌توان نتیجه گرفت که عصاره متانولی پوست انار دارای اثرات باکتریواستاتیک و باکتریسیدال نسبتا خوبی می‌باشد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_606_da72efc0177d42ee16a07f2143574939.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 13 4 2012 12 01 The use of two enrichment forms (Brachionus plicatilis enrichment and rearing water enrichment) with probiotic bacilli spore on growth and survival of Silver carp (Hypophthalmichthys molitrix) استفاده از دو حالت غنی سازی (غنی سازی روتیفر Brachionus plicatilis و آب محیط پرورش) با اسپور باسیل‌های پروبیوتیکی و تاثیر آن بر نرخ رشد و ماندگاری لارو ماهی کپور نقره‌ای (Hypophthalmichthys molitrix) 289 295 607 10.22099/ijvr.2012.607 EN J. Sahandi 1MSc in Aquaculture, Department of Fishery, Faculty of Natural Resource, Gonbad Kavous University, Gonbad Kavous, Golestan, Iran H. Jafariyan Department of Fishery, Faculty of Natural Resource, Gonbad Kavous University, Gonbad Kavous, Golestan, Iran R. Roozbehfar MSc in Aquaculture, Department of Fishery, Faculty of Fishery, Khorramshahr University of Marine Science and Technology, Khorramshahr, Iran S. Babaei BSc in Aquaculture, Department of Fishery, Faculty of Natural Resource, Gonbad Kavous University, Gonbad Kavous, Golestan, Iran M. Dehestani BSc in Aquaculture, Department of Fishery, Faculty of Natural Resource, Gonbad Kavous University, Gonbad Kavous, Golestan, Iran Journal Article 2012 01 02 This study was carried out to evaluate the effect of probiotic (Bacillus latrospores and Bacillus licheniformis) on growth and survival of Silver carp larvae (Hypophthalmichthys molitrix). Rotifers (Brachionus plicatilis) were used as live prey vehicle for probiotic transport. They were cultured in sea water with 15 ppt salinity and Nannochloropsis oculata microalgae was used as feed. Five treatments were prepared with three replicates (four experimental treatments and one control). Silver carp larvae were obtained from a local fish farm (Golestan, Iran). Rotifers were filtered from intensive cultivation tanks with 200 rotifer/ml density and then transferred to conical glasses for the enrichment process, and were kept under enrichment conditions for 24 h. Two forms of enrichment were carried out: rotifer biocapsulation and rearing water enrichment. T1 and T2 were fed with biocapsulated rotifers and T3 and T4 were fed non-biocapsulated rotifers. Instead of biocapsulation, the same density of bacteria was injected directly into the rearing water of T3 and T4. T3 (4.4 ± 1.2 mg) and T4 (5.05 ± 1.95 mg) treatments of probiotic injected water had significantly higher growth rates than T1 (2.21 ± 0.94 mg) and T2 (3.9 ± 0.36 mg), (P<0.05). T1 (3.9 ± 1.03 mg) and T2 (3.3 ± 0.36 mg) had higher growth rates than the control (2.21 ± 0.94 mg) and were also significantly different from each other (P<0.05). در این مطالعه تاثیر اسپورهای پروبیوتیکی Bacillus laterosporus) و (Bacillus licheniformis بر نرخ رشد و بقاء لارو ماهی کپور نقره‌ای (Hypophthalmichthys molitrix) مورد ارزیابی قرار گرفت. روتیفر دریایی Brachionus plicatilis به عنوان غذای زنده جهت انتقال پروبیوتیک‌ها در نظر گرفته شد. در قدم اول روتیفر در آب دریا با شوری 15 گرم در لیتر مورد پرورش قرار گرفت و در طول دوره پرورش از ریز-جلبک دریایی Nannochloropsis oculata تغذیه گردید. لارو ماهی کپور نقره‌ای از مرکز تکثیر و پرورش ماهیان گرمابی تهیه گردید (گلستان، ایران) و در پنج تیمار با 3 تکرار (4 تیمار آزمایشی و یک تیمار شاهد) تقسیم شد. روتیفرها از تانک‌های پرورش متراکم، با تراکم 200 روتیفر در میلی‌لیتر فیلتر گردیده و جهت فرآیند غنی سازی به ظروف مخروطی منتقل شدند و به مدت 24 ساعت تحت شرایط غنی سازی قرار گرفتند. دو حالت از غنی سازی در نظر گرفته شد: غنی سازی روتیفرها و غنی سازی آب محیط پرورش. تیمارهای T1 و T2 از روتیفر غنی سازی شده با پروبیوتیک تغذیه می‌شدند این در حالی بود که تیمارهای T3 و T4 از روتیفرهای غیر غنی سازی شده استفاده می‌نمودند، در عوض غلظت برابر با غلظت استفاده شده جهت غنی سازی به محیط پرورش لاروها افزوده می‌شد. در انتهای مطالعه (2/1 ± 4/4) T3 و (95/1 ± 05/5) T4 که غلظت مشابه پروبیوتیک مصرفی جهت غنی سازی، مستقیما به محیط پرورش آن‌ها افزوده می‌شد، نرخ رشد معنی‌داری را نسبت به T1 و T2 نشان دادند (P<0.05). در تیمارهای (03/1 ± 9/3) T1 و (36/0 ± 3/3) T2 نیز اختلاف معنی‌داری از جهت نرخ رشد با تیمار شاهد (94/0 ± 21/2) وجود داشت (P<0.05).

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_607_771800b4c010fac3c867895e05638010.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 13 4 2012 12 01 An investigation on the effects of the Aloe Vera extract on the thickness of the retina in male diabetic rats بررسی تأثیر عصاره‌ آلوئه‌ورا (صبر زرد) بر ضخامت شبکیه‌ موش صحرایی نر با دیابت تجربی 296 302 608 10.22099/ijvr.2012.608 EN M. Saberi Ph.D. Student in Comparative Histology, Department of Anatomical Sciences, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran S. Gholami Department of Anatomical Sciences, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran Journal Article 2012 03 07 Retina is a part of the central nervous system derived from the neuroectoderm and made up of 5 layers. In this study, the changes in the thickness of the retinal layers as a consequence of diabetes and effect of Aloe Vera gel extract in male rats were assessed. Thirty Sprague Dawley adult male rats (175 ± 25 g) in two age groups (4 and 8 weeks) were divided into 6 groups of 5 as control, diabetic and diabetic receiving 400 mg/kg Aloe Vera extract. Diabetes was induced by IP injection of 50 mg/kg of STZ (streptozotocin). The animals were weighed and their blood sugar was measured by glucometer before STZ administration and 24 h thereafter. Animals were anesthetized with sodium thiopental (40 mg/kg) via IP injection. After removal of eyes on both sides, retina was dissected out precisely and fixed in 4% glutaraldehyde, post fixed in osmium tetroxid 1%, dehydrated and then embedded in TAAB resin. Thin sections (1 μm) were stained with toluidine blue stain and viewed under light microscope. Ten slides were prepared from each animal. The results revealed reduction of the blood glucose levels and body weight in treated rats in comparison to diabetic groups. The thickness of neural retina and its layers were different as well. In the group treated with Aloe Vera the thickness of retina and its layers retained their normal histologic structures. شبکیه بخشی از سیستم عصبی مرکزی است که از اکتودرم عصبی مشتق می‌شود و از 5 لایه تشکیل شده است. در مطالعه حاضر، تغییرات ضخامت لایه‌های شبکیه در موش‌های صحرایی با دیابت تجربی و درمان شده با عصاره آلوئه‌ورا بررسی گردید. 30 موش صحرایی نر بالغ از نژاد اسپراگ داولی (متوسط وزن 25 ± 175 گرم) در دو گروه سنی 4 و 8 هفته به 6 گروه 5 تایی،‌ کنترل، دیابتی و دیابتی که عصاره آلوئه‌ورا به میزان mg/kg 400 دریافت کردند، تقسیم شدند. دیابت توسط تزریق داخل صفاقی استرپتوزوتوسین (STZ) به میزان mg/kg 50 القاء شد. حیوانات وزن شدند و قند خون آن‌ها قبل از تزریق و 24 ساعت بعد از آن توسط گلوکومتر اندازه‌گیری شد. حیوانات توسط تیوپنتال سدیم (mg/kg 40) از طریق داخل صفاقی بیهوش گردیدند. چشم‌های هر دو طرف خارج، شبکیه به دقت تشریح و در گلوتارآلدیید 4% ثابت شد. ثابت کردن ثانویه در تترا اکسیداسمیوم 1% صورت پذیرفت. نمونه آبگیری و سپس در رزین TAAB قالبگیری گردید. برش‌های نازک (µm 1) با رنگ تولوییدین بلو رنگ‌آمیزی شد و زیر میکروسکوپ نوری مشاهده گردید. از هر حیوان 10 اسلاید تهیه شد. نتایج، کاهشی در میزان قند خون و وزن بدن در موش‌های صحرایی درمان شده در مقایسه با گروه دیابتی نشان داد. ضخامت شبکیه عصبی و لایه‌های آن نیز متفاوت بود. در گروه درمان شده با آلوئه‌ورا ضخامت شبکیه و لایه‌های آن ساختار طبیعی بافت ‌شناسی خود را حفظ نمود.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_608_ebca1a0d7083143f6f6f2d8fdc2b8c94.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 13 4 2012 12 01 Effects of homo-fermentative bacterial inoculants on fermentation characteristics and nutritive value of low dry matter corn silage بررسی اثرات افزودنی‌های باکتریایی همگن تولید کننده اسید لاکتیک بر خصوصیات تخمیری و ارزش تغذیه‌ای سیلاژ ذرت با ماده خشک پایین 303 309 610 10.22099/ijvr.2012.610 EN K. Sadeghi Department of Animal Sciences, College of Agriculture, Isfahan University of Technology, Isfahan, Iran M. Khorvash Department of Animal Sciences, College of Agriculture, Isfahan University of Technology, Isfahan, Iran G. R. Ghorbani Department of Animal Sciences, College of Agriculture, Isfahan University of Technology, Isfahan, Iran M. A. Forouzmand Department of Animal Sciences, College of Agriculture, Yasouj University, Yasouj, Iran M. Boroumand Isfahan Agricultural Jahad Education Center, Isfahan, Iran F. Hashemzadeh-Cigari Department of Animal Sciences, College of Agriculture, Isfahan University of Technology, Isfahan, Iran Journal Article 2011 04 17 This study was conducted to evaluate the effects of inoculation of homo-fermentative lactic acid bacteria (LAB) on ensiling characteristics and nutritive value of low dry matter corn silage (LDMCS). Corn forage was harvested at milk stage (22.8 ± 0.9% DM), chopped at theoretical length of cut (TLC) 2.5 cm, and stored in eighteen 3.8 L mini silos for each treatment. The following treatments were used, 1) control (uninoculated), 2) ecosyl (treated with ecosylTM corn silage inoculants containing Lactobacillus plantarum), and 3) biotal (treated with biotalTM corn silage inoculants containing Lactobacillus plantarum, Pediococcus pentosaceus and Propionibacter freudenreichii). Triplicate silos for each treatment were opened and sampled for chemical analyses after 3, 6, 12, 16, 21 and 90 days of ensiling. Neither ecosyl nor biotal improved fermentation characteristics of LDMCS compared to the control silage. Neutral detergent fiber (NDF), acid detergent fiber (ADF), crude protein (CP), water soluble carbohydrate (WSC) contents and lactic acid (LA) concentration were not affected significantly by inoculants (P>0.05). Acetic acid concentration of control silages was higher; however, ethanol concentration was lower than the other silages. Biotal treated silages had the highest ammonia-N (NH3-N) concentrations compared to the control (P<0.05). In vitro dry matter disappearance (IVDMD) of control silage was higher than treated silages (P<0.05). In conclusion, the results showed that homo-fermentative LAB inoculants used in this experiment did not improve the fermentation characteristics and nutritive value of LDMCS. هدف از تحقیق حاضر بررسی اثرات افزودنی‌های باکتریایی همگن تولید کننده اسید لاکتیک بر خصوصیات تخمیری و ارزش تغذیه‌ای سیلاژ ذرت با ماده خشک پایین در سیلوهای آزمایشگاهی بود. علوفه ذرت در مرحله شیری (حاوی 8/22% ماده خشک) برداشت و به قطعات 5/2 سانتی‌متری خرد و در 18 سیلوی آزمایشگاهی (8/3 لیتری) برای هر تیمار، سیلو شد. تیمارها شامل 1) کنترل (بدون افزودنی باکتریایی)، 2) تیمار حاوی افزودنی باکتریایی اکوسایل (شامل لاکتوباسیلوس پلانتاروم) و 3) تیمار حاوی افزودنی باکتریایی بیوتال (شامل لاکتوباسیلوس پلانتاروم، پدیوکوکوس پنتازئوس و پروپیونی‌باکتر فرودنرچی) بودند. در روزهای 3، 6، 12، 16، 21 و 90 پس از سیلو شدن، سه سیلو برای هر تیمار باز و نمونه‌برداری انجام شد. هیچ یک از افزودنی‌های باکتریایی خصوصیات تخمیری سیلاژ ذرت با ماده خشک پایین را در مقایسه با تیمار شاهد بهبود ندادند. دیواره سلولی، دیواره سلولی منهای همی‌سلولز، پروتئین خام و کربوهیدرات‌های محلول در آب تحت تاثیر افزودنی‌های باکتریایی قرار نگرفت (P>0.05). تیمار شاهد حاوی مقدار بیشتری اسید استیک و مقدار کمتری اتانول نسبت به تیمارهای دیگر بود. سیلاژهای تلقیح شده با بیوتال حاوی بیشترین مقدار نیتروژن آمونیاکی بودند (P<0.05). تجزیه‌پذیری آزمایشگاهی ماده خشک سیلاژهای شاهد بیشتر از سیلاژهای دیگر بود (P<0.05). به طور کلی، نتایج نشان داد که باکتری‌های همگن تولید کننده اسید لاکتیک استفاده شده در این تحقیق، خصوصیات تخمیری و ارزش غذایی سیلاژ ذرت حاوی ماده خشک پایین را بهبود ندادند.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_610_8ba9ff41f8d4049819fd9f80e6d209e2.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 13 4 2012 12 01 Effects of diets enriched in different sources of fatty acids on reproductive performance of Zel sheep تاثیر جیره‌های غنی از منابع مختلف اسیدهای چرب روی عملکرد تولید مثلی میش‌های زل 310 316 611 10.22099/ijvr.2012.611 EN V. Akbarinejad Department of Theriogenology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran A. Niasari-Naslaji Department of Theriogenology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran H. Mahmoudzadeh Department of Animal and Poultry Health and Nutrition, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran M. Mohajer Research Center for Agriculture and Natural Resources of Golestan Province, Gorgan, Iran Journal Article 2011 10 11 The present study evaluated the effects of diets enriched in saturated and polyunsaturated fatty acids (n-3 and n-6) on reproductive indices, metabolic hormones and metabolites prior to ram introduction in oestrus synchronized ewes. Zel ewes (n=188) were assigned to 4 groups. Ewes in the control group (CON) did not receive fat. Ewes in the 3 other groups received 3% oil/DM/day of palmolein oil (PLM), safflower seed (SAF), or flaxseed (FLX). Fat supplementation was carried out for 31 days (day 0 = initiation of fat supplementation). Oestrus was synchronized using CIDR for 14 days starting from day 16 of fat supplementation. Rams were introduced 24 h after CIDR removal. Blood samples were collected on days 0, 30, and 39. There was no difference in oestrus expression and mating parameters among groups. There was no difference in non-esterified fatty acids (NEFAs), insulin and insulin-like growth factor-1 (IGF-1) between day 0 and day 30 among groups. However, changes in cholesterol and LDL concentrations during the same occasions were greater in PLM, SAF, and FLX groups than in CON (P<0.05). There was no difference in reproductive indices, including: fertility rates, prolificacy and sex ratio of lambs among groups. In conclusion, diets enriched in n-6 and n-3 polyunsaturated fatty acid prior to mating did not affect reproductive performance, insulin, IGF-1 and progesterone in Zel sheep. پژوهش حاضر تأثیر تغذیه با جیره‌های غنی از اسیدهای چرب اشباع و غیر اشباع امگا 3 و امگا 6 پیش از شروع قوچ‌ اندازی را روی شاخص‌های تولید مثلی، هورمون‌های متابولیک و متابولیت‌های میش‌های زل مورد ارزیابی قرار داد. میش‌های نژاد زل (188 رأس) با در نظر گرفتن سن و وزن در 4 گروه آزمایشی قرار گرفتند. جیره میش‌های گروه شاهد فاقد مکمل چربی بود. میش‌های سه گروه دیگر منابع چربی شامل روغن نخل، دانه گلرنگ و دانه بذرک به میزان 3 درصد روغن به ازای ماده خشک جیره در روز دریافت کردند. تغذیه با جیره‌های آزمایشی به مدت 31 روز صورت پذیرفت (روز صفر آزمایش= روز شروع تغذیه با خوراک‌های آزمایشی). از روز 16 آزمایش، همزمانی فحلی میش‌ها با استفاده از سیدر به مدت 14 روز صورت پذیرفت. قوچ اندازی 24 ساعت پس از خروج سیدر انجام شد. نمونه‌های خون در روزهای صفر، 30 و 39 آزمایش اخذ گردید. تفاوتی در بروز فحلی و پارامترهای جفت‌گیری میان گروه‌های مختلف مشاهده نشد. مقادیر NEFA، انسولین و IGF-1 در روزهای صفر و 30 میان گروه‌های مختلف متفاوت نبود. مقادیر کلسترول و LDL، در یک بازه زمانی مشابه، در گروه‌های دریافت کننده‌ی منابع چربی بیشتر از گروه شاهد بود (P<0.05). تفاوتی در شاخص‌های تولید مثلی در بین گروه‌های مختلف مشاهده نشد. به طور خلاصه، تغذیه با اسیدهای چرب غیر اشباع امگا 3 و امگا 6، به مدت 31 روز قبل از قوچ اندازی، تاثیری بر عملکرد تولید مثلی، انسولین، IGF-1 و پروژسترون میش‌های نژاد زل نداشت.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_611_3f0691029b80c7ca2a459efe053ea896.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 13 4 2012 12 01 Assessment of avian osteoporosis by a quantitative radiographic method استئوپروز تجربی در مرغان تخم‌گذار: ارزیابی کمی با تکنیک رادیوگرافی 317 322 612 10.22099/ijvr.2012.612 EN S. Soroori Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran F. Hosseini Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahrekord University, Shahrekord, Iran A. Zamani-Moghaddam, Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahrekord University, Shahrekord, Iran M. Hosseininejad Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahrekord University, Shahrekord, Iran I. Karimi Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, Shahrekord University, Shahrekord, Iran M. Masoudifard Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran M. M. Dehghan Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Journal Article 2011 07 09 The aim of this study was to develop a quantitative radiographic method for assessment of experimental osteoporosis in Leghorn breed laying hens. Three groups of 24 Leghorn pullets were reared in cage and fed a ration containing different calcium levels, including 3.55, 2.075 and 0.6 percent (for groups 1-3, respectively). The hens were fed this diet from 17 weeks of age to the end of the experiment. At 20, 28 and 36 weeks of age, 8 hens from each group were selected randomly. Radiographs were obtained from the tibiotarsus and the humerus of each hen. Radiographs were digitized using a camera and assessed by “Image J” software. Bone radiopacities and bone cortex/diameter (C/D) ratios were measured. The hens were sacrificed and the bone ash and calcium contents were measured. Bone densities of the birds in different groups were significantly different at just 36 weeks of age; they were greater in the tibiotarsus bone of the control group than in the tibiotarsus bone of median (P=0.02) and with the low calcium (P=0.007) groups. Humerus densities were also greater in control group compared with that of median (P=0.04) and with low calcium (P=0.0004) diet group. Cortex/diameter index of the tibiotarsus bone was different in all three stages between control and the two other groups, while there were no significant differences between the humeri C/D indices and the three groups in the first stage. Humeri C/D indices of the second and third stages had significant differences between control and the two other groups (P≤0.05). This study showed that radiographic evaluation of bone density is valuable just in progressed osteoporosis, while C/D index can be used for diagnosis of osteoprotic bones in earlier stages. هدف از این مطالعه، بررسی تغییرات استخوانی ایجاد شده در استئوپروز تجربی مرغان تخم‌گذار نژاد لگهورن با استفاده از اندازه‌گیری دانسیته رادیوگرافی و نسبت کورتکس به قطر استخوان‌های تیبیوتارس و بازو بود. به این منظور، اقدام به پرورش و نگهداری سه گروه بیست و چهارتایی از مرغان تخم‌گذارگردید. از سن 17 هفتگی اقدام به استفاده از سه نوع جیره متفاوت از نظر میزان کلسیم، در هر کدام از گروه‌ها شد. جیره غذایی گروه‌های کنترل، حد واسط و بدون کلسیم افزوده، به ترتیب حاوی 55/3، 075/2 و 6/0 درصد کلسیم بودند. در سنین 20، 28 و 36 هفتگی، از استخوان‌های بازو و تیبیوتارس هشت قطعه از مرغان هر گروه، رادیوگراف تهیه شد و با استفاده از نرم افزار Image J دانسیته استخوان و نسبت C/D، اندازه‌گیری شد. در مرحله بعد، مرغان مذکور ذبح شده و درصد خاکستر و کلسیم در استخوان‌های مذکور مورد اندازه‌گیری قرار گرفتند. نتایج حاصل از بررسی دانسیته رادیوگرافی استخوان‌های تیبیوتارس و بازو، اختلاف معنی‌داری را در مراحل اول و دوم نشان نداد. در حالیکه در مرحله سوم، دانسیته استخوان تیبیوتارس، به طور معنی‌داری در گروه کنترل، بیشتر از گروه‌های حد واسط (P=0.02) و بدون کلسیم بود (P=0.007). در مورد استخوان بازو نیز دانسیته استخوان، در گروه کنترل، بیشتر از گروه حد واسط (P=0.04) و بدون کلسیم (P=0.0004) بود. نسبت C/D در استخوان تیبیوتارس، در هر سه مرحله بررسی در گروه کنترل به طور معنی‌داری بیشتر از دو گروه دیگر بود. بررسی اندازه‌گیری‌های مربوط به استخوان بازو، نشان دهنده وجود اختلاف معنی‌داری در بین داده‌های مربوط به سه گروه در مرحله اول بررسی نبود در حالی که در مراحل دوم و سوم بررسی، این شاخص در گروه کنترل اختلاف معنی‌داری را با دو گروه دیگر نشان می‌داد (P≤0.05). در مجموع، این بررسی نشان داد که اندازه‌گیری دانسیته استخوان، تنها در مراحل نهایی استئوپروز می‌تواند معیار مناسبی در تشخیص این عارضه باشد. در حالی که نسبت C/D، پارامتر مناسبی بوده و به خوبی و از همان مراحل ابتدایی، می‌تواند بیانگر حضور بیماری استئوپروز بوده و در تشخیص آن کارآمد باشد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_612_91f42c00c873348905e8fb1fd6a56bbd.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 13 4 2012 12 01 Heritability parameters for some body measurements in Turkish Arabian foals شاخص‌های وراثت‌پذیری برخی از اندازه‌های بدن کره اسب‌های عرب ترکی 323 329 613 10.22099/ijvr.2012.613 EN S. Çilek Department of Animal Breeding, Faculty of Veterinary Medicine, Kırıkkale University, Kırıkkale, Turkey Journal Article 2011 08 27 The aim of the present study was to estimate genetic parameters of body measurements in Turkish Arabian foals. Records of wither height, front cannon circumference, heart girth, and body length were used for body measurements at birth, 6 months of age, 1-year-old and 2-year-old. Heritability of body measurements of Turkish Arabian foals was estimated by using records of foals sired by stallions which had at least 5 foals. Body measurement records at birth of 1597 foals sired by 40 stallions were used in heritability calculation of withers height, front cannon circumference, and heart girth. Heritability of all body measurements was estimated by paternal half-sib method. Estimated heritability ranged from 0.05 (heart girth) to 0.58 (wither height). Heritability estimates can be used to improve body measurements of Turkish Arabian horses. These results indicate that mass selection method based on the individual phenotype of the horses at different ages can provide genetic improvement in the herd. Phenotypic correlations between body measurements at consecutive age periods were all positive, ranging from 0.22 to 0.63. Thus, early body measurements of the Turkish Arabian foals can be used for prediction of the size of the adult horse. هدف پژوهش حاضر برآورد شاخص‌های ژنتیکی اندازه‌های بدن کره اسب‌های عرب ترکی بود. سوابق ارتفاع جدوگاه، قطر استخوان قلم اصلی، اندازه دور قفسه سینه و طول بدن به عنوان اندازه‌های بدن در زمان تولد، 6 ماهگی، 1 سالگی و 2 سالگی استفاده شدند. وراثت‌پذیری اندازه‌های بدن کره اسب‌های عرب ترکی با استفاده از سوابق کره اسب‌هایی که پدرشان نریان‌هایی بودند که حداقل 5 کره داشتند، تخمین زده شد. سوابق اندازه‌های بدن زمان تولد 1597 کره اسب که فرزندان 40 نریان بودند در محاسبات وراثت‌پذیری ارتفاع جدوگاه، قطر استخوان قلم اصلی و اندازه دور قفسه سینه استفاده شدند. وراثت‌پذیری تمام اندازه‌های بدن با روش ناتنی پدری تخمین زده شد. محدوده وراثت‌پذیری تخمینی از 05/0 (اندازه دور قفسه سینه) تا 58/0 (ارتفاع جدوگاه) بود. وراثت‌پذیری تخمین زده شده می‌تواند برای بهبود اندازه‌های بدن اسب عرب ترکی استفاده شود. این نتایج نشان می‌دهد که روش گزینش توده‌ای بر اساس فنوتیپ فردی اسب‌ها در سنین مختلف می‌تواند برای اصلاح ژنتیکی در گله استفاده شود. همه همبستگی‌های فنوتیپی بین اندازه‌های بدن در دوره‌های سنی متوالی مثبت بودند و در محدوده 22/0 تا 63/0 قرار داشتند. بنابراین اندازه‌گیری زود هنگام بدن کره اسب‌های عرب ترکی می‌تواند برای تخمین اندازه اسب بالغ استفاده شود.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_613_4457868a19c252a3ee8eea35645eb61f.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 13 4 2012 12 01 Effect of Garcinia cambogia extract on body weight gain, feed intake and feed conversion ratio, and serum non-esterified fatty acids and C-reactive protein levels in rats fed with atherogenic diet تاثیر عصاره گارسینیا کامبوجیا (Garcinia cambogia) بر وزن‌گیری، دریافت غذا و ضریب تبدیل مواد غذایی و نیز میزان پروتئین واکنشگر C و اسیدهای چرب غیر استریفیه سرم در موش‌های صحرایی تغذیه شده با جیره آتروژنیک 330 333 614 10.22099/ijvr.2012.614 EN T. Bilal Department of Animal Nutrition and Nutritional Diseases, Faculty of Veterinary Medicine, Istanbul University, 34320 Avcilar, Istanbul, Turkey F. Esen Gursel Department of Biochemistry, Faculty of Veterinary Medicine, Istanbul University, 34320 Avcilar, Istanbul, Turkey A. Ateş Department of Biochemistry, Faculty of Veterinary Medicine, Istanbul University, 34320 Avcilar, Istanbul, Turkey A. Altiner Department of Biochemistry, Faculty of Veterinary Medicine, Istanbul University, 34320 Avcilar, Istanbul, Turkey Journal Article 2011 09 03 The aim of the study was to investigate the improving effect of Garcinia cambogia extract on performance metrics, and serum non-esterified fatty acids (NEFA) and C-reactive protein (CRP) levels in rats fed with atherogenic diet. Thirty, one-year-old, female Sprague-Dawley rats were randomly assigned to three experimental groups of ten animals each. Control group was fed with basal diet (2% liquid vegetable oil, 0% cholesterol), while the diets of groups 2 and 3 contained vegetable oil (2% liquid- and 5% hydrogenatedvegetable oil) and cholesterol (3%). 4.5% Garcinia cambogia was added to the diet of group 3 from day 45. Performance metrics were significantly lower in group 3 than the other groups. Serum NEFA levels were significantly higher in group 3 than the control group on day 45, and in group 3 compared with the other groups on day 75. Serum CRP levels were not significantly different among all groups in all days. In conclusion, the reduced performance metrics indicate that supplementation with Garcinia cambogia extract is a novel therapeutic tool for weight management. Also, this study indicates that large doses of Garcinia cambogia can lead to a substantial increase in serum NEFA concentrations which may be due to the increased fat degradation. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اثر بهبود دهنده عصاره گارسینیا کامبوجیا بر شاخص‌های مربوط به عملکرد و نیز میزان پروتئین واکنشگر C و اسیدهای چرب غیر استریفیه سرم موش‌های صحرایی تغذیه شده با جیره آتروژنیک انجام شد. سی موش صحرایی ماده یک ساله از نژاد Sprague-Dawley به طور تصادفی به سه گروه آزمایشی، هر کدام 10 حیوان، تقسیم شدند. گروه شاهد با جیره پایه (حاوی 2% روغن مایع گیاهی و صفر درصد کلسترول) تغذیه شد، حال آن که جیره غذایی موش‌های گروه‌های دو و سه حاوی روغن گیاهی (2% روغن گیاهی مایع و 5% روغن گیاهی هیدروژنه) و 3% کلسترول بود. از روز چهل و پنجم به میزان 5/4% عصاره گارسینیا کامبوجیا به جیره گروه سه اضافه شد. پارامترهای مربوط به عملکرد در گروه سه به نحو معنی‌داری از دیگر گروه‌ها کمتر بود. میزان اسیدهای چرب غیر استریفیه سرم در روز 45 در گروه سه بیش از کنترل و در روز 75 بیش از سایر گروه‌ها بود. میزان پروتئین واکنشگر C سرم تفاوت معنی‌داری در میان گروه‌ها نداشت. در کل نتیجه گرفته می‌شود که عصاره گارسینیا کامبوجیا به دلیل توانایی در کاهش دادن شاخص‌های عملکرد، ممکن است به عنوان ابزار جدیدی در مدیریت وزن بدن قابل استفاده باشد. به علاوه، مطالعه حاضر نشان می‌دهد که دوزهای بالای این عصاره می‌تواند موجب افزایش قابل توجه در غلظت اسیدهای چرب غیر استریفیه سرم شود که احتمالا ناشی از افزایش تجزیه چربی‌های بدن است.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_614_074c6fd2c3780f89c391632075423d0e.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 13 4 2012 12 01 Histopathological study of naturally occurring ovine pulmonary adenocarcinoma in native goat in Khuzestan, Iran مطالعه هیستوپاتولوژیک موارد وقوع طبیعی آدنوکارسینوم ریوی در بزهای استان خوزستان 334 338 615 10.22099/ijvr.2012.615 EN M. Sayyari Department of Pathobiology, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran B. Mohamadian Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran Journal Article 2011 12 25 Sheep (ovine) pulmonary adenocarcinoma (SPA), also known as ovine pulmonary adneomatosis (OPA), jaagsiekte and ovine pulmonary carcinoma (OPC) is a contagious lung tumor in sheep and, more rarely, in goats. This study was carried out in Khuzestan, in the southwest of Iran for a period of six months. A total number of 3985 native breed goats were clinically inspected and postmortem examination was recorded at the abattoir in Ahvaz. In necropsy 4 of these goats showed gross pulmonary lesions characteristic of classical pulmonary adenomatosis. The lungs were usually heavy and appeared “waterlogged”, but affected areas of the lungs were solid and light grey in color, and tissue looked slightly translucent. The cut surface showed numerous small, slightly-elevated white-grey nodules in each section. The affected alveoli in these areas were lined by proliferating cuboidal cells forming irregular folds and papillary projections. The bronchi and the bronchioles exhibited moderate epithelial hyperplasia and metaplasia. The bronchial associated lymphoid tissue and the smooth muscles of terminal and respiratory bronchioles were hyperplastic. The affected areas were essentially the same and also nearly similar to previous reports. آدنوکارسینومای ریوی گوسفندان به عنوان آدنوماتوز ریوی شناخته شده است. بیماری به صورت واگیر بیشتر در گوسفندان و در بزها به ندرت گزارش شده است. این مطالعه در خوزستان به مدت 6 ماه انجام گرفت. 3985 لاشه بز مورد بازرسی کشتارگاهی قرار گرفت و ضایعات ماکروسکوپیک 100 ریه ثبت گردید. تعداد 4 ریه ضایعات آدنوماتوز ریوی نشان دادند. ریه‌ها سنگین، مرطوب و نواحی درگیر سفت دارای رنگ خاکستری بودند. در سطح مقطع ندول‌های متعدد تیره زرد رنگ کاملا مشهود بود. بافت پوششی آلول‌های درگیر حالت افزایشی مکعبی و به صورت پردی شکل در سطح مشاهده شد. متاپلازی و هیپرپلازی در برونش‌ها و برونشیول‌ها مشاهده شد. اطراف برونشیول‌ها همراه با بافت لنفوئیدی و عضلات صاف هیپرپلاستیک بود. نواحی درگیر و ضایعات کاملا مشابه سایر گزارش‌ها است. این اولین گزارش از آدنوماتوز ریوی در بز در خوزستان، ایران است.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_615_815c082a210f52f75f7040047827564d.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 13 4 2012 12 01 The distribution of serotonin-immunoreactive cells in larynx, trachea and bronchi of goat (Capra aegagrus) and bovine (Bos taurus) توزیع سلول‌های واکنش دهنده ایمنی سروتونینی در حنجره، نای و برونش بز (Capra aegagrus) و گاو (Bos taurus) 339 342 616 10.22099/ijvr.2012.616 EN E. Demirbağ Department of Biology, Faculty of Arts and Sciences, Suleyman Demirel University, Isparta, Turkey K. Çınar Department of Biology, Faculty of Arts and Sciences, Suleyman Demirel University, Isparta, Turkey Journal Article 2011 09 03 The respiratory tract contains numerous peptides secreted from special pulmonary epithelial cells which are called endocrine cells. The function of neuroendocrine cells is modulated by amines. Serotonin has strong vasomotor and bronchomotor effects in the airway mucosa. The objective of this study was to determine presence and distribution of serotonin-positive endocrine cells in respiratory tract of goat and bovine via PAP (peroxidase anti-peroxidase) technique. As a result, while serotonin-immunoreactive cells were found in glands of larynx and bronchial epithelium in bovine, no positive cells were detected in goat. The present study suggests that the distribution of serotonin-immunoreactive cells may show differences between both respiratory tract regions and mammalian species. دستگاه تنفسی دارای تعداد زیادی پپتیدهایی است که از سلول‌های پوششی تخصص یافته ششی که به آن‌ها سلول‌های اندوکرینی می‌گویند، ترشح می‌شوند. اعمال سلول‌های نورواندوکرینی توسط آمین‌ها تعدیل می‌شود. سروتونین دارای اثرات قوی بر انقباضات ماهیچه صاف عروق و مجاری دستگاه تنفسی می‌باشد. هدف از این مطالعه، مشخص نمودن حضور و یا چگونگی پخش سلول‌های اندوکرینی سروتونینی مثبت به روش PAP (پراکسیداز-آنتی‌پراکسیداز)، در دستگاه تنفس بز و گاو است. نتایج نشان داد که سلول‌های واکنش دهنده ایمنی سروتونینی در غدد موجود در حنجره و بافت مخاط برونش در گاو وجود داشته ولی در بز دیده نمی‌شود. نتایج این مطالعه پیشنهاد می‌کند که چگونگی پخش سلول‌های واکنش دهنده ایمنی سروتونینی ممکن است نشان دهنده اختلاف بین نواحی مختلف دستگاه تنفس و یا گونه‌های مختلف پستانداران باشد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_616_4074065105aa4be7eea9d8f06311aa11.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 13 4 2012 12 01 Coincidence of meibomian adenoma and squamous cell carcinoma in the upper eyelid of a sheep: histopathological and immunohistochemical studies بررسی ایمونوهیستوشیمیایی و هیستوپاتولوژیک وقوع همزمان آدنوم غدد میوبومین و کارسینوم سلول‌های خاردار در پلک گوسفند 343 346 617 10.22099/ijvr.2012.617 EN A. Rezaie Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran H. Golshahi Graduated from Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran H. Naddaf Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran Journal Article 2011 11 12 This report is related to a female 7-year-old crossbreed sheep whose right eye had been protruded and swelling of upper eyelid was observed. Routine enucleating was performed. Histopathological evaluation of eyelid revealed coincidence of two kinds of neoplasms. The first part was composed of multiple lobules of sebocytes, which were detected as meibomian adenoma. The second section included infiltrating islands of neoplastic squamous epithelium extending through the basal lamina of the epithelium with keratin pearls and was noted as grade I squamous cell carcinoma. Immunohistochemical study of cytokeratin showed positive reaction in both kinds of neoplastic cells. This is a rare case of meibomian adenoma in sheep with squamous cell carcinoma coincidence. این گزارش مربوط به یک گوسفند ماده 7 ساله‏، دارای نژاد مختلط بوده که چشم راست آن بیرون‌زده و تورم در پلک‌ها مشاهده شد. تخلیه چشم به روش معمول صورت گرفت. بررسی هیستوپاتولوژی پلک‌ها و کره چشم مبین دو نوع مختلف تومور بود. اولین مورد شامل لوبول‌های متعدد از سبوسیت‌ها بوده که تحت عنوان آدنوم میوبومین نام‌گذاری شدند. قسمت دوم شامل جزایر متعددی از اپیتلیوم سنگفرشی بوده که به بافت زیرین تهاجم یافته و مرواریدهای شاخی متعددی نیز مشاهده گردید و درجه تومور، نوع یک تشخیص داده شد. بررسی ایمونوهیستوشیمی کراتین نشان دهنده واکنش مثبت در هر دو توده توموری بود. این یک مورد نادر گزارش آدنوم غدد میوبومین در گوسفند همراه با وقوع همزمان کارسینوم سلول‌های خاردار است.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_617_67c3d2c436bf214109f2f9ffb631b73b.pdf