Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 25 4 2024 12 20 Mechanisms in colistin-resistant superbugs transmissible from veterinary, livestock and animal food products to humans مکانیسم‌های موجود در میکروب‌های سوپرباگ مقاوم به کولیستین قابل انتقال از دامپزشکی، دام و محصولات غذایی حیوانی به انسان 298 311 7987 10.22099/ijvr.2024.50497.7453 EN N. Satarzadeh Ph.D. in Pharmaceutical Biotechnology, Stem Cells and Regenerative Medicine Innovation Center, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran A. Saraee Graduated from College of Basic Sciences, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran Z. Hatif Mahdi Department of Pathological Analysis, College of Applied Medical Sciences, University of Karbala, Karbala, Iraq A. Sadeghi Dousari Ph.D. in Bacteriology, Stem Cells and Regenerative Medicine Innovation Center, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran M. Armanpour Department of Pharmacy, School of Pharmacy, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran M. Taati Moghadam Department of Microbiology, School of Medicine, Guilan University of Medical Sciences, Rasht, Iran Journal Article 2024 06 18 In the era of antibiotic resistance, where multidrug-resistant (MDR), extensively drug resistant (XDR), and pan-drug resistant (PDR) Gram-negative infections are prevalent, it is crucial to identify the primary sources of antibiotic resistance, understand resistant mechanisms, and develop strategies to combat these mechanisms. The emergence of resistance to last-resort antibiotics like colistin has sparked a war between humanity and resistant bacteria, leaving humanity struggling to find effective countermeasures. Although colistin is used as a highly toxic antibiotic in infections that are not treated with routine antibiotics, its widespread use in animal breeding and veterinary medicine has contributed to the spread of colistin-resistant bacteria, plasmid-borne colistin resistance genes (mcr), and antibiotic residues in livestock and animal-derived foods. These sources can potentially transmit colistin resistance to humans through various routes. Therefore, managing the use of colistin in livestock and animal foods, implementing strict monitoring, and establishing guidelines for its proper use are essential to prevent the escalation of colistin resistance. This review article discusses the latest mechanisms of colistin antibiotic resistance, particularly biofilm production as a public health threat, the livestock and animal food sources of this resistance, and the routes of transmission to humans. در عصر مقاومت آنتی‌بیوتیکی، جایی که عفونت‌های گرم منفی مقاوم به چند دارو (MDR)، مقاوم گسترده به دارو (XDR) و مقاوم به تمام داروها (PDR) شایع هستند، شناسایی منابع اولیه مقاومت آنتی‌بیوتیکی، درک مکانیسم‌های مقاوم، و توسعه استراتژی برای مبارزه با این مکانیسم‌ها بسیار مهم است. ظهور مقاومت در برابر آنتی‌بیوتیک‌های آخرین خط درمان مانند کولیستین، جنگی را بین بشریت و باکتری‌های مقاوم به راه انداخته است و بشریت را برای یافتن اقدامات متقابل مؤثر، با مشکل مواجه کرده است. اگرچه کولیستین به عنوان یک آنتی بیوتیک بسیار سمی در عفونت‌هایی استفاده می‌شود که با آنتی‌بیوتیک‌های معمولی درمان نمی‌شوند، اما استفاده گسترده از آن در پرورش حیوانات و دامپزشکی به گسترش باکتری‌های مقاوم به کولیستین، ژن‌های مقاومت به کولیستین منتقل شده از پلاسمید (mcr) و وجود بقایای آنتی‌بیوتیک در دام و غذاهای حیوانی کمک کرده است. این منابع به طور بالقوه می‌توانند مقاومت کولیستین را از راه‌های مختلف به انسان منتقل کنند. بنابراین، مدیریت استفاده از کولیستین در دام و غذاهای حیوانی، اجرای نظارت دقیق و ایجاد دستورالعمل برای استفاده صحیح از آن برای جلوگیری از تشدید مقاومت به کولیستین ضروری است. این مقاله مروری آخرین مکانیسم‌های مقاومت آنتی‌بیوتیکی کولیستین، به‌ویژه تولید بیوفیلم به عنوان یک تهدید سلامت عمومی، منابع غذایی دام و حیوانی این مقاومت و راه‌های انتقال به انسان را مورد بحث قرار می‌دهد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_7987_14e49cdf00450997b7b431e4e0057d56.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 25 4 2024 12 20 MHC-linked microsatellite LEI0258 variability and population structure of chicken ecotypes in Iran تنوع ریزماهواره LEI0258 مرتبط با MHC و ساختار جمعیتی اکوتیپ‌های طیور در ایران 312 318 8005 10.22099/ijvr.2024.50968.7544 EN A. Ramezani Ph.D. Student in Immunology, Department of Pathobiology, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran G. Nikbakht Brujeni Department of Microbiology and Immunology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran N. Sheikhi Department of Clinical Science, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran K. Parvandar Asadollahi Department of Clinical Science, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran Journal Article 2024 08 13 Background: Investigation of chicken major histocompatibility complex (MHC) genes along with their diversity across native regions and populations, as a genetic resource, can be used in the breeding programs. Important characteristics of MHC genes, such as the association with immunological and production traits, make them exceptional candidates for marker assisted selection. Aims: The aim of this study was to characterize MHC based on the LEI0258 microsatellite marker to evaluate the genetic variability and diversity within and between Iranian chicken populations. Methods: Blood samples were collected from six indigenous ecotypes (n=633) and Ross 308 (n=216) as a commercial breed. The MHC variability was determined based on a microsatellite marker located within MHC, LEI0258. Polymerase chain reaction and fragment analysis was used for microsatellite polymorphism detection. Results: Based on the fragment analysis, 7 alleles were found in Ross 308 and 25 alleles across all 6 populations. The population with the maximum genetic diversity was Mazandaran (0.939), while the population with the minimum genetic diversity was Ross 308 (0.794). Out of the 6 Iranian chicken ecotypes, all except Arian and Khorasan, were in Hardy-Weinberg equilibrium (P<0.05). The genetic variations within (84.92%) and between (15.08%) populations were statistically significant (P<0.001). Conclusion: A significant genetic structure that is not completely homogeneous among the Iranian chicken populations can be considered as distinct genetic resources. This study highlights the value of using markers such as LEI0258 to investigate the diversity of genes that play dual roles in immunity and production. پیشینه: بررسی ژن‌های مجتمع عمده پذیرش بافتی (MHC) و تنوع آن‌ها در مناطق و جمعیت‌های مختلف طیور بومی به عنوان ذخایر ژنتیکی می‌تواند در برنامه‌های اصلاح نژاد و پرورش استفاده شود. ویژگی‌های مهم ژن‌های MHC مانند ارتباط آن‌ها با صفات ایمنی شناختی و تولیدی، آن‌ را به گزینه‌ای بسیار مناسب برای انتخاب مبتنی بر شاخص ژنتیکی مبدل کرده است. هدف: هدف این مطالعه بررسی MHC بر اساس نشانگر ریزماهواره LEI0258 بوده تا تنوع و تغییرپذیری ژنتیکی درون و بین جمعیت‌های طیور بومی ایران را ارزیابی کند. روش کار: نمونه‌های خون از شش اکوتیپ بومی (633 نمونه) و راس 308 (216 نمونه) به عنوان یک نژاد تجاری جمع آوری شدند. تنوع MHC بر اساس نشانگر ریزماهواره واقع در ناحیه MHC، LEI0258 تعیین گردید. از واکنش زنجیره‌ای پلیمراز و تحلیل قطعات برای شناسایی پلی‌مرفیسم استفاده شد. نتایج: بر اساس تحلیل قطعات، 7 آلل در راس 308 و 25 آلل در مجموع شش جمعیت ایرانی شناسایی شد. جمعیتی که بیشترین تنوع ژنتیکی را داشته است، مازندران (939/0) و جمعیتی که کمترین تنوع ژنتیکی را داشته، راس 308 (794/0) بود. از شش اکوتیپ مرغ ایرانی، تمام اکوتیپ‌ها به جز آرین و خراسان، در تعادل هاردی-واینبرگ بودند (P<0.05). تنوع‌ ژنتیکی درون (92/84%) و بین (08/15%) جمعیت‌ها از نظر آماری معنی‌دار بودند (P<0.001). نتیجه‌گیری: در میان جمعیت‌های مرغ ایرانی با ساختار ژنتیکی مشخص، که کاملا همسان نیستند، می‌توانند به عنوان ذخایر ژنتیکی متمایز تلقی شوند. این تحقیق ارزش استفاده از نشانگرهایی مانند LEI0258 را برای بررسی تنوع ژن‌هایی نشان می‌دهد که نقشی دوگانه در ایمنی و تولید دارند.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_8005_c98abab539f63b65aa6c7c8181e37c5e.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 25 4 2024 12 20 The effects of music and darkness on radionuclide distribution during mice FDG-PET scan اثرات موسیقی و تاریکی بر توزیع رادیونوکلئید در اسکن FDG-PET موش 319 325 8025 10.22099/ijvr.2024.49641.7306 EN K. Tanha Graduated from Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences (TUMS), Tehran, Iran, and Research Center for Molecular and Cellular Imaging (RCMCI), Advanced Medical Technologies and Equipment Institute (AMTEI), Tehran University of Medical Sciences (TUMS), Tehran, Iran M. Seyedabadi Department of Toxicology and Pharmacology, Faculty of Pharmacy, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran, and Pharmaceutical Sciences Research Center, Faculty of Pharmacy, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran H. Ghadiri Department of Medical Physics and Biomedical Engineering, Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences (TUMS), Tehran, Iran, and Research Center for Molecular and Cellular Imaging (RCMCI), Advanced Medical Technologies and Equipment Institute (AMTEI), Tehran University of Medical Sciences (TUMS), Tehran, Iran M. Ay Department of Medical Physics and Biomedical Engineering, Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences (TUMS), Tehran, Iran, and Research Center for Molecular and Cellular Imaging (RCMCI), Advanced Medical Technologies and Equipment Institute (AMTEI), Tehran University of Medical Sciences (TUMS), Tehran, Iran Journal Article 2024 03 09 Background: There is growing interest in the therapeutic potential of music or light in different human disorders. Aims: This study aimed to evaluate the effects of music as well as darkness on FDG uptake in 4T1 tumor-bearing BALB/c mice using a PET scan. Methods: The music, darkness, and music plus darkness groups were subjected to either song or darkness and their combination, respectively, 30 min before the radiopharmaceutical injection until the end of the experiments. The control group was imaged in silence under ambient conditions. Results: Our results revealed that music did not significantly alter the range of tumor SUVmean, but showed a slight increase in brain SUVmean (18.2%) and about 100% increase in brain percentage of injected dose per gram (%ID/g) in ex vivo analysis. In contrast, heart SUVmean and heart %ID/g were approximately half those of the silence group. The muscle SUVmean and blood activity measurements showed a decrement upon music exposure. Also, results showed a significant difference in tumor-to-muscle ratio (85% increment) and brain-to-muscle ratio (105% increment) between the silence and music groups. The muscle SUVmean decreased by 50%, and tumor-to-muscle and brain-to-muscle ratios were observed to increase by 44% and 60% in the group exposed to darkness, respectively. Conclusion: Our results suggest that music and environmental factors may influence FDG uptake in small-animal PET imaging, and provide important insights into the reliability of FDG-PET imaging for music intervention research and may aid researchers in investigating the effects of music on brain changes and tissue metabolism. پیشینه: علاقه روزافزونی به پتانسیل درمانی موسیقی یا نور در اختلالات مختلف انسانی وجود دارد. هدف: در این مطالعه اثرات موسیقی و همچنین تاریکی بر جذب رادیوداروی FDG در موش‌های BALB/c حامل تومور 4T1 با استفاده از تصویربرداری PET مورد ارزیابی قرار گرفت. روش کار: گروه‌های موسیقی، تاریکی و موسیقی بعلاوه تاریکی به ترتیب 30 دقیقه قبل از تزریق رادیودارو تا پایان آزمایش تحت شرایط پخش موسیقی یا تاریکی و ترکیب آن‌ها قرار گرفتند. گروه کنترل در شرایط محیطی و در سکوت تصویربرداری شد. نتایج: نتایج نشان داد که موسیقی میزان SUVmean تومور را تغییر نداد، اما افزایش جزئی در SUVmean مغز (2/18%) و افزایش حدود 100% در میزان درصد دوز تزریقی در هر گرم از بافت مغز (%ID/g) مشاهده گردید. در مقابل، نتایج اندازه‌گیری‌ها نشان داد SUVmean قلب و %ID/g در بافت قلب گروه موسیقی تقریبا نصف گروه سکوت بود. همچنین SUVmean عضله و میزان اکتیویته موجود در خون در اثر مواجهه با موسیقی کاهش یافت. نتایج نشان داد که تفاوت معنی‌داری در نسبت جذب تومور به عضله (85% افزایش) و نسبت جذب مغز به عضله (افزایش 105%) بین گروه سکوت و موسیقی وجود دارد. در گروهی که در معرض تاریکی قرار داشتند، SUVmean عضله 50% کاهش یافت و نسبت تومور به عضله و مغز به عضله به ترتیب 44% و 60% افزایش یافت. نتیجه‌گیری: نتایج ما نشان می‌دهد که موسیقی و عوامل محیطی ممکن است بر جذب FDG در تصویربرداری PET حیوانات کوچک تاثیر بگذارد و همچنین نشان داده شد تصویربرداری FDG-PET به عنوان یک روش تصویربرداری در مطالعات ارزیابی مداخله موسیقی می‌تواند به محققان در بررسی تاثیرات موسیقی بر تغییرات مغز و متابولیسم بافت کمک کند.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_8025_15ef469815de9e2efa9446d1f303cdf4.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 25 4 2024 12 20 Respiratory and intestinal zoonotic cryptosporidiosis in symptomatic domestic pigeons (Columba livia domestica) in Tabriz, Iran کریپتوسپوریدیوز زئونوتیک تنفسی و گوارشی در کبوتر اهلی (Columba livia domestica) دارای علائم در تبریز، ایران 326 332 8030 10.22099/ijvr.2024.49762.7335 EN M. Khordadmehr Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tabriz, Tabriz, Iran A. Sazmand Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, Bu-Ali Sina University, Hamedan, Iran A. Oryan Department of Pathobiology, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran P. Almasi Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, Bu-Ali Sina University, Hamedan, Iran V. Ranjbar Ph.D. in Poultry Diseases, Clinic of Poultry Diseases, Yazd Province, Yazd, Iran A. Hemphill Institute of Parasitology, Vetsuisse Faculty, University of Bern, Länggass-Strasse 122, 3012 Bern, Switzerland D. Otranto Department of Veterinary Medicine, University of Bari, Valenzano, Bari 70010, Italy Journal Article 2024 03 18 Background: Domestic pigeons (Columba livia domestica) are the oldest domesticated birds worldwide, harboring many zoonotic parasites and posing potential public health threats. Aims: To investigate cryptosporidiosis in domestic pigeons in Tabriz, Iran, 100 privately owned pigeons presenting weight loss and diarrhea were tested for Cryptosporidium spp. through parasitological, histopathological, and molecular tests. Methods: Modified Ziehl-Neelsen-stained fecal smears and histological sections of the trachea and small intestine were examined microscopically. Genomic DNA of fecal and tracheal specimens was examined by nested conventional PCR targeting 18S rDNA, followed by Sanger sequencing of histopathology-confirmed samples and phylogenetic analyses. Results: All pigeons were positive at PCR in their feces and trachea. Oocysts similar to the size of Cryptosporidium species were observed in stained fecal smears of 62% of pigeons. At the histopathological examination, Cryptosporidium-organisms were observed on the apical epithelial surfaces of the small intestine in 84% and trachea in 78% of pigeons. In 23 pigeons, simultaneous tracheal and intestinal cryptosporidiosis was determined. The lesions in affected tracheas and small intestines included hyperemia, villous atrophy and fusion, dilatation of intestinal crypts, irregular epithelial hyperplasia, and sloughing. Diffused mixed inflammatory cell infiltration in the lamina propria was observed, with dominant lymphocytes, plasma cells, and lower numbers of heterophils. Consensus sequences of detected parasites revealed infection with Cryptosporidium parvum and Cryptosporidium meleagridis. Conclusion: Considering the high frequency of cryptosporidiosis reported here in symptomatic birds and that both identified Cryptosporidium species are zoonotic parasites, findings claim a public health risk assessment of this species of animals. پیشینه: کبوترهای اهلی (Columba livia domestica) قدیمی‌ترین پرندگان اهلی در سراسر جهان هستند و می‌توانند میزبان انگل‌های مشترک بین انسان و دام باشند و تهدیدات بالقوه سلامت عمومی را به همراه دارند. هدف: جهت بررسی کریپتوسپوریدیوز در کبوترهای اهلی در تبریز، 100 کبوتر که دارای کاهش وزن و اسهال بودند از نظر گونه‌های کریپتوسپوریدیوم از طریق آزمایش‌های انگل شناسی، هیستوپاتولوژیک و مولکولی مورد آزمایش قرار گرفتند. روش کار: اسمیر مدفوع رنگ آمیزی شده با Ziehl-Neelsen اصلاح شده و مقاطع بافتی نای و روده کوچک به صورت میکروسکوپی مورد بررسی قرار گرفتند. DNA ژنومی نمونه‌های مدفوع و نای توسط PCR معمولی که 18S rDNA را هدف قرار می‌دهد، و به دنبال آن توالی‌یابی سانگر نمونه‌های تایید شده با هیستوپاتولوژی و آنالیزهای فیلوژنتیک مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: همه کبوترها در مدفوع و نای خود در PCR مثبت تشخیص داده شدند. در 62% از کبوترها، اووسیست‌هایی مشابه گونه‌های کریپتوسپوریدیوم در اسمیر مدفوع رنگ آمیزی شده مشاهده شد. در بررسی هیستوپاتولوژیک، ارگانیسم کریپتوسپوریدیوم در سطوح اپی‌تلیال آپیکال روده کوچک در 84% و نای در 78% کبوترها مشاهده شد. در 23 کبوتر، کریپتوسپوریدیوز نای و روده به طور همزمان در آن‌ها مشاهده شد. ضایعات در نای و روده کوچک آسیب دیده شامل پرخونی، آتروفی و فیوژن پرزها، اتساع کریپت‌های روده، هایپرپلازی نامنظم اپیتلیال، و کند شدن پرزها بود. نفوذ سلول‌های التهابی مخلوط منتشر در لامینا پروپریا، با لنفوسیت‌های غالب، سلول‌های پلاسما، و تعداد کمتری از هتروفیل‌ها مشاهده شد. بررسی توالی‌های انگل‌های شناسایی شده، عفونت با کریپتوسپوریدیوم پارووم و کریپتوسپوریدیوم مله آگریدیس را نشان داد. نتیجه‌گیری: با توجه به فراوانی بالای کریپتوسپوریدیوز گزارش شده در این پرندگان دارای علامت و اینکه هر دو گونه کریپتوسپوریدیوم شناسایی شده انگل مشترک بین انسان و دام هستند، یافته‌ها بیانگر ارزیابی خطر سلامت عمومی این گونه از حیوانات است.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_8030_fcf01820aa7477b6a2af8fc8e376ef94.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 25 4 2024 12 30 Enhancing the shelf life of rainbow trout fillets using edible sodium caseinate coating with Oliveria decumbens essential oil nanoemulsion, vitamin E and sodium dodecyl sulfate افزایش ماندگاری فیله ماهی قزل آلای رنگین کمان با استفاده از پوشش خوراکی کازئینات سدیم با نانوامولسیون اسانس لعل کوهستان Oliveria decumbens، ویتامین E و سدیم دودسیل سولفات 333 343 8040 10.22099/ijvr.2024.48884.7185 EN L. Nikravan Graduated from faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran S. Maktabi Department of Food Hygiene, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran M. Ghaderi Ghahfarrokhi Department of Food Hygiene, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran M. Mahmoodi Sourestani Department of Horticultural Science, Faculty of Agriculture, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran Journal Article 2023 12 31 Background: The use of essential oil nanoemulsions has emerged as a promising strategy for extending the shelf life of highly perishable foods, like fish, by leveraging their natural antimicrobial and antioxidant properties. Aims: This study investigated the effects of an edible sodium caseinate coating incorporating Oliveria decumbens essential oil (Od-EO) and its nanoemulsion (Od-NEO), along with vitamin E and sodium dodecyl sulfate (SDS), on the shelf life of rainbow trout fillets during refrigeration. Methods: Fish samples were coated by immersion in pure sodium caseinate (SC), SC+Od-EO, and SC+Od-NEO. Sensory (odor, color, texture, overall acceptance), chemical (pH, total volatile basic nitrogen [TVB-N], thiobarbituric acid [TBA], and peroxide value [PV]), and microbiological analyses (total mesophilic aerobic bacteria, psychrophilic anaerobic bacteria, and Pseudomonas spp. counts) were conducted over 15 days of storage at 4°C. Results: The study results indicated that fillets treated with SC+Od-NEO exhibited significantly higher quality compared with other treatments. Additionally, the combination of nanoemulsion, vitamin E, and SDS showed synergistic effects in reducing microbial growth, delaying lipid oxidation, and improving organoleptic quality, extending the shelf life of rainbow trout fillets up to 15 days. Overall, the correlation analysis highlights the interdependence of microbial, chemical, and sensory parameters and reinforces the role of SC-NEO-based treatments in mitigating spoilage and maintaining the sensory quality of fish fillets during storage. Conclusion: The results highlight the potential of nanoemulsion-based coatings as an innovative and effective strategy for extending the shelf life of highly perishable fish products. Coting with SC+Od-NEO+Vit E+SDS can be recommended as an effective food preservative. پیشینه: استفاده از اسانس‌ها (EOs) به عنوان نگهدارنده در مواد غذایی به دلیل حلالیت کم در آب، ناپایداری، عطر قوی و سمیت بالقوه محدود است. فناوری نانو برای غلبه بر این چالش‌ها و افزایش قابلیت پراکندگی آب و خواص زیست فعال EOs، راه حل مناسبی به نظر می‌رسد. هدف: این مطالعه با هدف بررسی اثرات پوشش خوراکی کازئینات سدیم غنی شده با اسانس لعل کوهستان (Oliveria decumbens) (Od-EO) و نانوامولسیون اسانس لعل کوهستان (Od-NEO) همراه با ویتامین E و سدیم دودسیل سولفات (SDS) بر افزایش ماندگاری فیله ماهی قزل آلای رنگین کمان در یخچال انجام شد. روش کار: نمونه‌های ماهی با غوطه‌وری در سدیم کازئینات خالص (SC)، SC+Od-EO و SC+Od-NEO پوشانده شدند. در یک دوره نگهداری 15 روزه در دمای 4 درجه سانتی‌گراد، خصوصیات حسی (بو، رنگ، بافت، ارزیابی کلی)، فاکتورهای شیمیایی شامل pH، TVB-N، TBA، و PV و همچنین ارزیابی‌های میکروبی شامل تعداد کل باکتری‌های مزوفیل، سایکروفیل و سودوموناس در نمونه‌ها انجام گرفت. نتایج: یافته‌های اولیه حاکی از بهبود قابل توجه کیفیت فیله‌های تیمار شده با SC-NEO نسبت به سایر تیمارها بود. علاوه بر این، نتایج نشان می‌دهد که نانوامولسیون، در ترکیب با ویتامین E و SDS، در کاهش رشد میکروبی، به تاخیر انداختن اکسیداسیون لیپید و افزایش کیفیت ارگانولپتیک اثرات هم افزایی از خود نشان می‌دهد. در نتیجه ماندگاری فیله ماهی قزل آلای رنگین کمان به 15 روز افزایش یافت. بنابراین، SC-NEO در ترکیب با ویتامین E و SDS به عنوان یک نگهدارنده موثر مواد غذایی توصیه می‌شود. علاوه بر این، تجزیه و تحلیل انجام شده، بینش‌ ارزشمندی را برای تحقیقات آینده ارائه می‌کند و بر بکارگیری فرمول‌های مناسب برای بهینه‌سازی ویژگی‌های نگهداری و حسی در محصولات غذایی متنوع تاکید می‌کند. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه تاثیر پوشش‌های مبتنی بر نانوامولسیون را به عنوان یک استراتژی نوآورانه و مؤثر برای افزایش عمر مفید ماهی را نشان می‌دهد. پوشش با SC+Od-NEO+Vit E+SDS را می‌توان به عنوان یک نگهدارنده موثر مواد غذایی توصیه کرد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_8040_420732b009149ef80cc3fd38c3d88b20.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 25 4 2024 12 20 Impact of carboxymethyl dextran-asparaginase in NALM-6 cell apoptosis and autophagy تاثیر کربوکسی متیل دکستران-آسپاراژیناز بر آپوپتوز و اتو فاژی در سلول‌های NALM-6 344 352 8048 10.22099/ijvr.2024.49166.7208 EN M. Azizian Ph.D. Student in Biochemistry, Department of Basic Sciences, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran G. H. Tamaddon Department of Laboratory Sciences, Faculty of Paramedical Sciences, Shiraz University of Medical Sciences and Health Services, Shiraz, Iran M. Ashrafi Department of Basic Sciences, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran M. Chahardahcherik Ph.D. Student in Biochemistry, Department of Basic Sciences, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran F. Gharechahi MSc Student in Hematology, Department of Laboratory Sciences, Faculty of Paramedical Sciences, Shiraz University of Medical Sciences and Health Services, Shiraz, Iran Journal Article 2024 01 13 Background: Acute lymphoblastic leukemia (ALL) is a malignant disorder in both humans and animals. L-asparaginase (L-ASNase) has limitations as a chemotherapy agent due to adverse effects and low serum stability. In a previous study, L-ASNase was chemically modified with carboxymethyl dextran to enhance its properties. Aims: This study aimed to validate the potential of these modifications using the NALM-6 cell line. Methods: NALM-6 cells were cultured and treated with various concentrations, including 0 IU/ml as negative control, 0.5, 1, 1.5, and 2 IU/ml of modified L-ASNase and L-ASNase. The optimal concentration was determined at specific intervals, and viability and metabolic activity were assessed through Trypan blue and MTT tests. Flow cytometry, using Annexin V/PI staining, was employed to evaluate apoptosis. Real-time RT-PCR techniques were used to determine changes in the expression of the ATG2B and LC3-II genes (important genes in autophagy), with data analysis conducted using PRISM software. Results: The modified L-ASNase reduced the viability of NALM-6 cells and induced higher levels of apoptosis (P=0.001). Interestingly, the modified enzyme had a lesser impact on autophagy, which is important for avoiding treatment resistance. Conclusion: The modified L-ASNase showed enhanced effectiveness in reducing the viability of NALM-6 cells and induced higher levels of apoptosis. Interestingly, the modified enzyme had a lesser effect on autophagy, which is important as excessive autophagy can lead to treatment resistance. These findings suggest that the modified L-ASNase may have the potential to be a more effective chemotherapeutic agent for ALL treatments. پیشینه: لوسمی لنفوبلاستیک حاد (ALL) یک اختلال بدخیم در انسان‌ها و حیوانات است. ال-آسپاراژیناز به عنوان یک داروی شیمی درمانی به دلیل عوارض جانبی و پایداری پایین در سرم دارای محدودیت‌هایی است. در مطالعه قبلی، اصلاح شیمیایی ال-آسپاراژیناز با کربوکسی متیل دکستران جهت بهبود خواص آن انجام شد. هدف: این مطالعه با هدف تایید پتانسیل اصلاح شیمیایی ال-آسپاراژیناز با کربوکسی متیل دکستران با استفاده از سلول‌های NALM-6 انجام شد. روش کار: پس از کشت سلول‌های NALM-6، تیمار آن‌ها با غلظت‌های 0، 5/0، 1، 5/1، و 2 IU/ml از آنزیم‌های ال-آسپاراژیناز طبیعی و اصلاح شده انجام گرفت. غلظت بهینه آنزیم، در فواصل زمانی مشخص تعیین شد و میزان زنده‌مانی و فعالیت متابولیکی سلول‌ها با تست‌های تریپان بلو و MTT تعیین شد. از فلوسایتومتری و رنگ آمیزی Annexin V/PI برای ارزیابی آپوپتوز استفاده شد. برای ارزیابی تغییرات در بیان ژن‌های ATG2B و LC3II از تکنیک RT-PCR استفاده شد. آنالیز داده‌ها با استفاده از نرم افزار PRISM انجام گرفت. نتایج: آنزیم ال-آسپاراژیناز اصلاح شده زنده‌مانی سلول‌های NALM-6 را کاهش داد از طرفی منجر به افزایش میزان آپوپتوز در آن‌ها شد (P=0.001). این آنزیم تاثیر کمتری روی اتوفاژی گذاشت. نتیجه‌گیری: آنزیم کربوکسی متیل دکستران-ال-آسپاراژیناز اثربخشی بیشتری در کاهش زنده مانی سلول‌های NALM-6 نشان داد و آپوپتوز را به میزان بیشتری القا کرد. جالب است که این آنزیم اثر کمتری بر اتوفاژی داشت. از آنجا که اتوفاژی بیش از حد می‌تواند منجر به مقاومت دارویی شود، این موضوع حائز اهمیت است. این یافته‌ها نشان می‌دهند که ال-آسپاراژیناز اصلاح شده ممکن است پتانسیل بیشتری به عنوان یک داروی شیمی درمانی موثر برای درمان لوسمی لنفوبلاستیک حاد داشته باشد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_8048_56e372188e4a36ddb295d17fc52436b8.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 25 4 2024 12 20 Immune efficacy of oprH chitosan nanoparticle DNA vaccine against Pseudomonas aeruginosa اثربخشی ایمنی واکسن DNA نانوذرات کیتوزان oprH علیه سودوموناس آئروژینوزا 353 360 8060 10.22099/ijvr.2024.49964.7371 EN G. Qiang Department of Bioengineering, Faculty of Food and Bioengineering, Henan University of Science and Technology, Luoyang, China L. Yajing MSc Student in Microbiology, Department of Bioengineering, Faculty of Food and Bioengineering, Henan University of Science and Technology, Luoyang, China Z. Shiji MSc Student in Microbiology, Department of Bioengineering, Faculty of Food and Bioengineering, Henan University of Science and Technology, Luoyang, China T. Jiayu MSc Student in Microbiology, Department of Bioengineering, Faculty of Food and Bioengineering, Henan University of Science and Technology, Luoyang, China L. Jingwen MSc Student in Food Microbiology, Henan Engineering Research Center of Food Microbiology, Faculty of Food and Bioengineering, Henan University of Science and Technology, Luoyang, China Journal Article 2024 04 15 Background: Pseudomonas aeruginosa is a zoonotic pathogen that poses a threat to human and animal health. However, no vaccine exists for controlling this bacterium. Aims: This study aimed to evaluate the immune efficacy of a chitosan nanoparticle DNA vaccine of the oprH gene from P. aeruginosa. Methods: The naked DNA vaccine based on the oprH gene of P. aeruginosa was constructed. Then, the chitosan nanoparticle DNA vaccine of the oprH gene was prepared and the shape, size, encapsulation efficiency, stability, and ability of anti-DNA enzyme degradation were detected. Chickens were divided into five groups, namely the naked DNA vaccine group (poprH group), chitosan nanoparticle DNA vaccine group (CpoprH group), outer membrane protein vaccine group (OMP group), inactive vaccine group, and PBS group. After being vaccinated with corresponding vaccines, the levels of serum antibodies, lymphocyte proliferation assays, interferon-γ (IFN-γ), interleukin-2 (IL-2), and interleukin-4 (IL-4) concentrations were detected. Groups of chickens were challenged with live virulent P. aeruginosa 2 weeks after the last vaccination and the survival numbers were counted until day 15 post challenge. Then, the protective rates were calculated. Results: The particle size of the chitosan nanoparticle DNA vaccine was approximately 200 nm and close to spherical; the encapsulation efficiency was 95.88%, and it could effectively resist degradation by DNase. Following vaccination, serum antibodies, stimulation index (SI) value, and concentrations of IFN-γ, IL-2, and IL-4 in chickens immunized with the chitosan nanoparticle DNA vaccine were significantly higher than those that were vaccinated with the naked DNA vaccine (P<0.05). The protective rates of poprH, CoprH, OMP vaccine, and inactive vaccine groups were 55%, 75%, 75%, and 90%, respectively. Conclusion: Chitosan could significantly enhance the immune response and protection provided by the naked DNA vaccine of the oprH gene. پیشینه: سودوموناس آئروژینوزا (P. aeruginosa) یک پاتوژن مشترک بین انسان و دام است که سلامت انسان و حیوانات را تهدید می‌کند. با این حال، هیچ واکسنی برای کنترل این باکتری وجود ندارد. هدف: این مطالعه با هدف بررسی کارایی ایمنی واکسن DNA نانوذره کیتوزان مربوط به ژن oprH از P. aeruginosa انجام شد. روش کار: واکسن DNA عادی بر اساس ژن oprH سودوموناس آئروژینوزا ساخته شد. سپس واکسن DNA نانوذره کیتوزان ژن oprH تهیه شد و شکل، اندازه، راندمان انکپسوله شدن، پایداری و توانایی تجزیه آنزیم ضد DNA شناسایی شد. جوجه‌ها به پنج گروه تقسیم شدند، گروه واکسن DNA عادی، (گروه poprH)، گروه واکسن DNA نانوذره کیتوزان (گروه CpoprH)، گروه واکسن پروتئین غشای خارجی (گروه OMP)، گروه واکسن غیر فعال و گروه .PBS پس از واکسینه شدن با واکسن‌های مربوطه، سطوح آنتی بادی‌های سرمی، سنجش تکثیر لنفوسیت، غلظت اینترفرون گاما (IFN-γ)، اینترلوکین-2 (IL-2) و اینترلوکین-4 (IL-4) بررسی شد. گروه‌هایی از جوجه‌ها 2 هفته پس از آخرین واکسیناسیون با P. aeruginosa زنده به چالش کشیده شدند و تعداد بقا تا روز 15 پس از چالش شمارش شد. سپس نرخ حفاظت واکسن محاسبه شد. نتایج: اندازه ذرات واکسن DNA نانوذره کیتوزان تقریبا 200 نانومتر و نزدیک به کروی بود. راندمان انکپسوله شدن 88/95% بود و می‌توانست به طور موثر در برابر تخریب توسط DNase مقاومت کند. پس از واکسیناسیون، آنتی‌بادی‌های سرمی، مقدار شاخص تحریک (SI) و غلظت IFN-γ، IL-2 و IL-4 در جوجه‌های ایمن‌شده با واکسن DNA نانوذره کیتوزان به‌ طور معنی‌داری بیشتر از آن‌هایی بود که با واکسن DNA برهنه واکسینه شده بودند (P<0.05). میزان محافظت گروه‌های واکسن poprH، CoprH، OMP و واکسن غیرفعال به ترتیب 55، 75، 75 و 90% بود. نتیجه‌گیری: کیتوزان می‌تواند به طور قابل توجهی پاسخ ایمنی و حفاظت ارائه شده توسط واکسن DNA برهنه ژن oprH را افزایش دهد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_8060_103fc6f4f9fa7c8081a3b6783f3936f6.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 25 4 2024 12 20 Investigating bovine coronavirus in Indian calves: Incidence, molecular evidence, and pathological role in bovine respiratory disease complex (BRDC) بررسی کروناویروس گاوی در گوساله‌های هندی: بروز، شواهد مولکولی و نقش پاتولوژیک در کمپلکس بیماری تنفسی گاو (BRDC) 361 367 8063 10.22099/ijvr.2024.48820.7142 EN B. Kamdi Department of Veterinary Pathology, Post Graduate Institute of Veterinary and Animal Science (MAFSU), Akola, Maharashtra, India R. Singh Division of Pathology, ICAR-Indian Veterinary Research Institute, Izatnagar, Bareilly-243122, Uttar Pradesh, India V. Singh Division of Pathology, ICAR-Indian Veterinary Research Institute, Izatnagar, Bareilly-243122, Uttar Pradesh, India S. Singh Department of Veterinary Pathology, College of Veterinary Science and Animal Husbandry (NDVSU), Rewa, Madhya Pradesh, India P. Kumar Division of Pathology, ICAR-Indian Veterinary Research Institute, Izatnagar, Bareilly-243122, Uttar Pradesh, India G. Kashyap Ph.D. in Veterinary Pathology, Division of Pathology, ICAR-Indian Veterinary Research Institute, Izatnagar, Bareilly-243122, Uttar Pradesh, India K. Dhama Division of Pathology, ICAR-Indian Veterinary Research Institute, Izatnagar, Bareilly-243122, Uttar Pradesh, India Journal Article 2023 11 11 Background: Bovine coronavirus (BCoV) and bacterial pathogens contribute to bovine respiratory disease complex (BRDC) in young calves. However, the role of BCoV in BRDC occurrence and site-specific respiratory pathology in India remains poorly explored. Aims: This study aimed to assess BCoV prevalence in BRDC cases. Methods: We investigated 406 weaner calves (166 cattle, 240 buffaloes) up to ≤1 year, with respiratory distress and pulmonary lesions. Results: BRDC cases exhibited 0.98% BCoV occurrence, confirmed by partial N gene amplification (172 bp) via RT-PCR and immunohistochemistry (IHC). Grossly, 4 BCoV positive cases showed variable degrees of consolidation of cranioventral lobes and non-collapsed caudodorsal lobes, associated with congestion and emphysema. Microscopically, the inflated sites of the lung tissue sections showed hallmark changes of interstitial pneumonia characterized by moderate infiltration with lymphocytes and increased numbers of fibroblasts in the interalveolar septa and the stroma of bronchioles and bronchi. In concomitant Pasteurella multocida infected cases, cranioventral lobes exhibited suppurative bronchopneumonia with neutrophilic exudate. The above lesions were well colocalized with BCoV antigen in the epithelial cells and in the debris of the lumen of the alveoli and the bronchi/bronchioles. The sequence comparison of the 172 bp amplicon with the published BCoV N gene showed close relatedness. Conclusion: The present study implicated BCoV as a component of BRDC in India that should be considered in the diagnosis of BRDC outbreaks. پیشینه: کروناویروس گاوی (BCoV) و پاتوژن‌های باکتریایی در کمپلکس بیماری تنفسی گاو (BRDC) در گوساله‌های جوان مشارکت دارند. با این حال، نقش BCoV در بروز BRDC و آسیب شناسی تنفسی مختص به مکان، در هند هنوز به خوبی بررسی نشده است. هدف: این مطالعه با هدف ارزیابی شیوع BCoV در موارد BRDC انجام شد. روش کار: ما 406 گوساله از شیر گرفته شده (166 راس گاو، 240 گاومیش) کمتر از یک سال، با دیسترس تنفسی و ضایعات ریوی را بررسی کردیم. نتایج: موارد BRDC 98/0% بروز BCoV را نشان دادند که با تکثیر قسمتی از ژن N (172 جفت باز) از طریق RT-PCR و ایمونوهیستوشیمی تایید شد. از نظر ظاهری، 4 مورد BCoV مثبت، درجات متغیری از سفت شدن لوب‌های قدامی-شکمی و لوب‌های خلفی-پشتی کلاپس نشده، همراه با احتقان و آمفیزم را نشان دادند. از نظر میکروسکوپی، محل‌های ملتهب مقاطع بافتی ریه، تغییرات بارز پنومونی بینابینی را نشان داد که با نفوذ متوسط لنفوسیت‌ها و افزایش تعداد فیبروبلاست‌ها در سپتوم بین آلوئولار و استرومای مشخص گردید. مواردی که همزمان به پاستورلا مولتوسیدا آلوده بودند، لوب‌های قدامی-شکمی برونکوپنومونی چرکی همراه با اگزودای نوتروفیل را نشان دادند. ضایعات فوق با حضور آنتی ژن BCoV در سلول‌های اپیتلیال و در بقایای لومن آلوئول‌ها و نایژک‌ها/نایژه‌ها به خوبی لوکالیزه شدند. مقایسه توالی آمپلیکون 172 جفت باز با ژن BCoV N ارتباط نزدیکی را نشان داد. نتیجه‌گیری: مطالعه حاضر، BCoV را به عنوان یکی از اجزای BRDC در هند نشان داد که باید در تشخیص شیوع BRDC مورد توجه قرار گیرد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_8063_0ccff75991c3593877c6798bb65a4f69.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 25 4 2024 12 20 Heat shock protein D1 is up-regulated in various types of canine mammary tumors پروتئین شوک حرارتی D1 در انواع مختلف تومورهای پستان سگ افزایش بیان پیدا می‌کند 368 375 8066 10.22099/ijvr.2024.50204.7404 EN G. Kaur MSc Student in Biotechnology, Department of Microbial and Environmental Biotechnology, College of Animal Biotechnology, Guru Angad Dev Veterinary and Animal Sciences University, Ludhiana-141004, Punjab, India B. V. S. Kumar Department of Microbial and Environmental Biotechnology, College of Animal Biotechnology, Guru Angad Dev Veterinary and Animal Sciences University, Ludhiana-141004, Punjab, India K. Gupta Department of Veterinary Pathology, College of Veterinary Science, Guru Angad Dev Veterinary and Animal Sciences University, Ludhiana-141004, Punjab, India Journal Article 2024 05 14 Background: Mammary tumors are the most common tumors in female dogs. An early diagnosis makes the treatment easier. Aims: The present study aimed to assess heat shock protein D1 (HSPD1) expression in canine mammary tumors. Methods: Canine mammary tumor (CMT) samples were collected from clinics after surgery. Expression of HSPD1 transcript in CMT and apparently healthy mammary tissues was analyzed by SYBR green based real-time PCR (qRT-PCR). Further, gene encoding the immuno-dominant region of HSPD1 was cloned using the expression vector pPROEX-HTa and expressed in a prokaryotic system and recombinant HSPD1 (rHSPD1) was purified by affinity chromatography. Hyperimmune serum was raised against rHSPD1 in mice, and immunohistochemistry was standardized to assess the expression of this protein in various histotypes of canine mammary tumors. Results: An elevated HSPD1 mRNA expression (5.973 ± 0.862 folds) was observed in canine mammary tumors. Upon purification, a 60 kDa recombinant protein was obtained and confirmed by Western blotting. In 83.3% of healthy mammary tissues, a mild/feeble HSPD1 expression was observed whereas, a strong expression of HSPD1 was seen in 80% CMT samples. Conclusion: The findings suggested that HSPD1 could be used as a molecular marker for canine mammary tumors. پیشینه: تومورهای پستانی شایع‌ترین تومور در سگ‌های ماده هستند. تشخیص زود هنگام درمان را آسان‌تر می‌کند. هدف: پژوهش حاضر با هدف ارزیابی بیان پروتئین شوک حرارتی D1 (HSPD1) در تومورهای پستان سگ انجام شد. روش‌کار: نمونه‌های تومور پستان سگ (CMT) پس از جراحی از کلینیک‌ها جمع‌آوری شد. بیان رونوشت HSPD1 در CMT و بافت‌های پستانی ظاهرا سالم با روش Real-time PCR مبتنی بر سایبرگرین (qRT-PCR) آنالیز شد. علاوه بر این، ژن کد کننده ناحیه ایمنی غالب HSPD1 با استفاده از وکتور بیان pPROEX-HTa کلون شد و در یک سیستم پروکاریوتی بیان شد و HSPD1 نوترکیب (rHSPD1) با کروماتوگرافی میل ترکیبی خالص شد. سرم هایپرایمیون در برابر rHSPD1 در موش ایجاد شد و ایمونوهیستوشیمی برای ارزیابی بیان این پروتئین در هیستوتیپ‌های مختلف تومورهای پستان سگ استاندارد شد. نتایج: افزایش بیان mRNA HSPD1 (862/0±973/5 برابر) در تومورهای پستان سگ مشاهده شد. پس از خالص سازی، پروتئین نوترکیب 60 کیلو دالتون به دست آمد و با وسترن بلات تایید شد. در 3/83% از بافت‌های پستانی سالم، بیان HSPD1 خفیف/ضعیف مشاهده شد در حالی که بیان بالای HSPD1 در 80% نمونه‌های CMT مشاهده شد. نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد که HSPD1 می‌تواند به عنوان یک نشانگر مولکولی برای تومورهای پستان سگ استفاده شود.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_8066_b4ea82e8f3ab7ad968d09bd1c7ee1122.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 25 4 2024 12 20 Nutrient content, in-vitro digestibility, and starch and protein molecular appearance of intact and ammoniated steamed-flaked and/or steamed-infrared heated-flaked barley grain مواد مغذی، هضم پذیری برون‌تنی، و شکل مولکولی نشاسته و پروتئین در دانه‌ جو فرآوری نشده و عمل‌آوری آمونیاکی شده همراه با بخارپز-پولکی یا بخارپز-حرارت پز فروسرخ-پولکی 376 387 8069 10.22099/ijvr.2024.49168.7210 EN A. Honarmand Ph.D. Student in Animal Nutrition, Department of Animal Science, Faculty of Agriculture, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran A. R. Vakili 2Department of Animal Science, Faculty of Agriculture, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran M. Danesh Mesgaran Department of Animal Science, Faculty of Agriculture, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran 0000-0002-2738-5284 A. M. Tahmasebi Department of Animal Science, Faculty of Agriculture, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran Journal Article 2024 01 01 Background: The impact of different physical and/or chemical treatments in cereal grains on starch morphology and ruminal digestibility has been evaluated. Aims: The effect of chemical and/or physical treatments on starch and protein molecular appearance and the ex-vivo digestibility of barley grain was studied. Methods: Treatments were: steam-flaked barley grain (SFB), SFB treated with ammonium bicarbonate (A), urea (U), and malic acid (M) (SFBAUM), SFB treated with A, U, and lactic acid (L) (SFBAUL), steam-infrared heated-flaked barley grain (SIFB), SIFB treated with A, U, and M (SIFBAUM), and SIFB treated with A, U, and L (SIFBAUL). Chemicals including A, U, M, and L were used as 56, 8, 10, and 10 g/kg dry matter (DM), respectively. Chemical composition and molecular morphology were determined using scanning electron microscopy and Fourier-transform infrared spectroscopy (FTIR). In situ mobile bag technique and in vitro batch culture procedure were used to estimate ruminal and post-ruminal digestibility. Results: Crude protein (CP) and starch concentrations in SFBAUL were higher than the others (P<0.05). Starch granule morphology and protein structure were altered in the chemically treated samples. The potentially digestible fraction of DM was the highest in the SFBAUM (P<0.05). Ruminal disappearance of DM, CP, and starch was improved in SFBAUL and SIFBAUL compared with other groups (P<0.05). The highest post-ruminal digestibility of starch and CP was observed in SIFBAUL and SIFB (P<0.05). Conclusion: Present results indicate that chemical processing with L and applied steam-infrared heated-flaked in barley grain may improve in vitro digestibility of starch and CP and increase granule sizes. پیشینه: تاثیر‌ روش‌های متفاوت عمل‌آوری شیمیایی و فیزیکی دانه غلات بر شکل ظاهری نشاسته و هضم شکمبه‌ای مورد بررسی قرار گرفته است. هدف: اثر فرآوری شیمیایی و فیزیکی بر شکل مولکولی نشاسته و پروتئین، و همچنین گوارش پذیری برون تنی مواد مغذی دانه جو مورد مطالعه قرار گرفت. روش کار: تیمار‌های آزمایشی عبارت بودند از: دانه جو بخارپز-پولکی شده (SFB)، SFB عمل‌آوری شده با بیکربنات آمونیوم (A)، اوره (U) و اسید مالیک (M) (SFBAUM)، SFB عمل‌آوری شده با A، U و اسید لاکتیک (L) (SFBAUL)، دانه جو بخارپز-حرارت پز با فروسرخ-پولکی شده (SIFB)، SIFB عمل‌آوری شده با A، U و M (SIFBAUM)، و SIFB عمل‌آوری شده با A، U و L (SIFBAUL). مواد شیمیایی شامل A، U، M، و L به ترتیب با مقادیر 56، 8، 10، و 10 گرم بر کیلوگرم ماده خشک استفاده شدند. ترکیب شیمیایی و ریخت‌شناسی مولکولی با استفاده از میکروسکوپ الکترونی و طیف سنجی فوریه مادون قرمز (FTIR) تعیین شد. از تکنیک کیسه نایلونی متحرک و روش کشت ثابت برون‌تنی برای تخمین هضم پذیری شکمبه‌ای و پس از شکمبه‌ای استفاده شد. نتایج: غلظت نشاسته و پروتئین خام در تیمار SFBAUL از بقیه تیمارها بیشتر بود (P<0.05). ریز ذرات نشاسته و ریخت شناسی پروتئین در دانه‌های عمل‌آوری شیمیایی شده تغییر یافت. بخش دارای پتانسیل هضم پذیری ماده خشک در تیمار SFBAUM بیشترین بود (P<0.05). ناپدید شدن شکمبه‌ای ماده خشک، پروتئین خام و نشاسته در تیمار‌های SFBAUL و SIFBAUL نسبت به سایر تیمارهای آزمایشی افزایش یافت (P<0.05). بیشترین هضم پذیری پس از شکمبه‌ای پروتئین خام و نشاسته در تیمار‌های SIFB و SIFBAUL مشاهده شد (P<0.05). نتیجه‌گیری: نتایج حاضر نشان می‌دهد که عمل‌آوری شیمیایی با اسید لاکتیک و به کاربردن فرآوری بخارپز-حرارت پز با فروسرخ-پولکی در دانه جو ممکن است هضم پذیری برون‌تنی نشاسته و پروتئین خام را بهبود بخشد و اندازه گرانول‌ها را افزایش دهد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_8069_0a7333d6cb37338869c647adf5743aad.pdf