Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 22 4 2021 12 01 L-carnitine in a certain concentration increases expression of cell surface marker CD34 and apoptosis in the rat bone marrow CD34+ hematopoietic stem cells ال-کارنیتین در غلظت‌های مشخص عامل افزایش بیان نشانگر سطح سلولی CD34 و آپوپتوز در سلول‌های بنیادی خونساز +CD34 مغز استخوان موش صحرایی 264 271 6301 10.22099/ijvr.2021.39045.5677 EN E. Fathi Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tabriz, Tabriz, Iran M. Kholosi Pashutan Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tabriz, Tabriz, Iran R. Farahzadi Hematology and Oncology Research Center, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran H. Nozad Charoudeh Department of Anatomical Sciences, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran Journal Article 2020 11 17 Background: Stem cell based therapy has been encouraged as an attractive method in regenerative medicine. Poor survival and maintenance of the cells transferred into the damaged tissue are broadly accepted as serious barriers to enhancing the efficacy of regenerative medicine. For this reason, some antioxidants such as L-carnitine (LC) are used as a favorite strategy to improve cell survival and retention properties. Aims: This study aims to evaluate the effect of LC on the expression of CD34 marker and its effect on apoptosis and SUZ12 gene expression. Methods: Rat bone marrow mono-nuclear cells (rBMNCs) were isolated. Then, CD34+ hematopoietic stem cells (HSCs) were enriched using the magnetic activated cell sorting (MACS) method. The cells were treated with 0.2 and 0.4 mM LC. Gene and protein expression levels of the CD34 were then measured by real-time PCR and flow cytometry, respectively. The percentage of apoptosis and SUZ12 gene expression were measured using the Annexin V/PI method and real-time PCR, respectively. Results: The results showed that in the experimental group, of the CD34+ HSCs treated with 0.2 mM LC, gene and protein expressions of CD34 increased by 1.7 fold and 0.49%, respectively. At the concentration of 0.4 mM, the early cell apoptosis increased by 25.9% (P<0.05). Also, in the concentration of 0.2 and 0.4 mM LC, the SUZ12 gene expression increased by 1.10 and 1.75 folds compared to the control group (P<0.05 and P<0.01), respectively. Conclusion: The results of this study could be used to improve chronic myeloid leukemia (CML) as a multidirectional therapeutic strategy. پیشینه: درمان مبتنی بر سلول‌های بنیادی به عنوان راهکاری جالب در پزشکی بازساختی مورد ترغیب قرار گرفته است. ماندگاری ضعیف و عدم امکان بقاء طولانی مدت سلول‌های انتقال یافته به بافت آسیب دیده مانع جدی در اثربخشی در پزشکی بازساختی واقع شده است. به همین دلیل، برخی آنتی اکسیدان‌ها همچون ال-کارنیتین به عنوان راهکاری مورد علاقه جهت تقویت بقای سلول مورد استفاده قرار می‌گیرد. هدف: این مطالعه با هدف بررسی تأثیر LC بر بیان نشانگر CD34 و تأثیر آن بر آپوپتوز و نیز بیان ژن SUZ12 انجام گرفته است. روش کار: سلول‌های تک هسته‌ای از مغز استخوان موش صحرایی جدا شده و از بین آن‌ها سلول‌های دارای نشانگر سطح سلولی +CD34 با استفاده از تکنیک MACS جداسازی و کشت داده شدند. سلول‌ها با غلظت‌های 2/0 و 4/0 میلی مولار ال-کارنیتین تحت تیمار قرار گرفتند. سپس میزان بیان ژن و پروتئین سطح سلولی CD34 به ترتیب با روش real-time PCR و فلوسایتومتری اندازه‌گیری شد. درصد آپوپتوز و بیان ژن SUZ12 به ترتیب با روش Annexin V/PI و real-time PCR اندازه‌گیری شد. نتایج: نتایج نشان داد که در گروه تیمار شده با غلظت 2/0 میلی مولار ال-کارنیتین، بیان ژن و پروتئین CD34 به ترتیب به میزان 7/1 و 49/0% افزایش یافته است. در غلظت 4/0 میلی مولار، آپوپتوز اولیه سلول 9/25% افزایش یافته است (P<0.05). همچنین، در غلظت 2/0 و 4/0 میلی مولار LC، بیان ژن SUZ12 در مقایسه با گروه کنترل 10/1 و 75/1 برابر افزایش یافته است P<0.01) و (P<0.05. نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از این تحقیق می‌تواند به عنوان راهکار درمانی چند جانبه در روند بهبود لوسمی میلوئید مزمن (CML) استفاده شود.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_6301_a631621c2c5c3290b65f540a160f188c.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 22 4 2021 12 01 Immunization with recombinant PlpE of ovine Mannheimia haemolytica isolate provides protection against lethal challenge in mice ایمن سازی با PlpE نوترکیب جدایه منهیمیا همولیتیکا گوسفندی بر ضد چالش کشنده در موش حفاظت ایجاد می‌کند 272 276 6302 10.22099/ijvr.2021.37923.5522 EN A. Yektaseresht Department of Pathobiology, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran Z. Hemati Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Shahrekord, Shahrekord, Iran F. Sabet Sarvestani Department of Pathobiology, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran A. Hosseini Department of Pathobiology, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran S. Vir Singh Department of Biotechnology, Institute of Applied Sciences and Humanities, GLA University, Ajhai, Mathura, Uttar Pradesh, India Journal Article 2020 07 24 Background: Mannheimia haemolytica primarily causes pneumonia leading to heavy morbidity and mortality in the domestic livestock world-wide. Recently, lipoproteins have emerged as targets for inducing protective immunity against the Pasteurella infection. Aims: This study was aimed toevaluate recombinant outer membrane lipoprotein E (PlpE) from the isolate of ovine M. haemolytica, as potential vaccine candidate’. Methods: Recombinant PlpE was constructed using pET26 (b) expression vector in Escherichia coli. Expressed recombinant PlpE was purified and injected subcutaneously in the mice. Protection index of the vaccine was evaluated by challenge of mice intraperitoneally. Results: Anti-PlpE antibody responses in the immunized mice was significantly increased which provided effective protection, when challenged with strain of virulent M. haemolytica. Conclusion: Recombinant PlpE from ovine M. haemolytica isolate had potential to be used as ‘vaccine candidate against M. haemolytica infection in sheep flocks. پیشینه: منهیمیا همولیتیکا در درجه اول سبب پنومونی در نشخوارکنندگان اهلی می‌شود که منجر به واگیری و مرگ و میر در سرتاسر جهان می‌شود. اخیرا، لیپوپروتئین‌های غشاء خارجی به عنوان اهدافی برای القاء ایمنی محافظت کننده بر ضد عفونت پاستورلا پدیدار شده‌اند. هدف: هدف از مطالعه حاضر، ارزیابی لیپوپروتئین غشاء خارجی نوترکیب (PlpE) E از جدایه منهیمیا همولیتیکا گوسفندی، به عنوان یک کاندید واکسن می‌باشد. روش کار: PlpE نوترکیب با استفاده از وکتور بیانی pET26 (b) در باکتری اشریشیا کلی ساخته شد. PlpE نوترکیب بیان شده تخلیص و زیر پوستی به موش تزریق شد. اثر محافظت کنندگی واکسن از طریق چالش داخل صفاقی موش مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: پاسخ‌های آنتی بادی ضد PlpE به طور معنی‌دار در موش‌های ایمن شده در مقایسه با گروه کنترل افزایش یافت که چالش داخل صفاقی با سویه حاد منهیمیا همولیتیکا محافظت کنندگی موثری در موش‌های ایمن شده فراهم کرد. نتیجه‌گیری: PlpE نوترکیب از جدایه منهیمیا همولیتیکا گوسفندی پتانسیل آن را داشت که به عنوان یک کاندید واکسن ضد عفونت منهیمیا همولیتیکا در گله‌های گوسفند استفاده شود.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_6302_689609ccab66eba6f62f548e087f887d.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 22 4 2021 12 01 Detection, molecular characterization, and antibiogram of multi-drug resistant and methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) isolated from pets and pet owners in Malaysia تشخیص، شناسایی مولکولی و آنتی بیوگرام استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به چند دارو و مقاوم به متی سیلین (MRSA) جدا شده از حیوانات خانگی و صاحبان آن‌ها در مالزی 277 287 6283 10.22099/ijvr.2021.39586.5752 EN M. H. Chai Ph.D. Student in Veterinary Public Health, School of Animal Science, Aquatic Science and Environment, Faculty of Bioresources and Food Industry, Universiti Sultan Zainal Abidin, Besut Campus, 22200 Besut, Terengganu, Malaysia M. Z. Sukiman Ph.D. Student in Veterinary Public Health, School of Animal Science, Aquatic Science and Environment, Faculty of Bioresources and Food Industry, Universiti Sultan Zainal Abidin, Besut Campus, 22200 Besut, Terengganu, Malaysia Y. W. Liew BSc Student in Animal Production and Health, School of Animal Science, Aquatic Science and Environment, Faculty of Bioresources and Food Industry, Universiti Sultan Zainal Abidin, Besut Campus, 22200 Besut, Terengganu, Malaysia M. S. Shapawi BSc Student in Animal Production and Health, School of Animal Science, Aquatic Science and Environment, Faculty of Bioresources and Food Industry, Universiti Sultan Zainal Abidin, Besut Campus, 22200 Besut, Terengganu, Malaysia F. S. Roslan BSc Student in Animal Production and Health, School of Animal Science, Aquatic Science and Environment, Faculty of Bioresources and Food Industry, Universiti Sultan Zainal Abidin, Besut Campus, 22200 Besut, Terengganu, Malaysia S. N. Hashim BSc Student in Animal Production and Health, School of Animal Science, Aquatic Science and Environment, Faculty of Bioresources and Food Industry, Universiti Sultan Zainal Abidin, Besut Campus, 22200 Besut, Terengganu, Malaysia N. M. Mohamad Centralised Laboratory Management Centre, Universiti Sultan Zainal Abidin, Besut Campus, 22200 Besut, Terengganu, Malaysia S. M. Z. Ariffin Department of Veterinary Preclinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Universiti Putra Malaysia, 43400 Serdang, Selangor, Malaysia M. F. Ghazali School of Animal Science, Aquatic Science and Environment, Faculty of Bioresources and Food Industry, Universiti Sultan Zainal Abidin, Besut Campus, 22200 Besut, Terengganu, Malaysia Journal Article 2021 01 25 Background: The emergence of multidrug-resistant strains such as methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) and multidrug-resistant Staphylococcus aureus (MDRSA) in animals and humans with continuous contact are a great zoonotic concern. Aims: This cross-sectional study was performed to investigate the carriage rate, genotypic characteristics, and to determine the antibiogram of S. aureus isolated from pets and pet owners in Malaysia. Methods: Nasal and oral swab samples from 40 cats, 30 dogs, and 70 pet owners were collected through convenient sampling. Presumptive colonies on mannitol salt agar were subjected to biochemical identification. S. aureus and MRSA were confirmed by PCR detection of nuc and mecA genes, respectively. Molecular profiles for antimicrobial resistance and virulence genes in S. aureus were also determined. The antibiogram was carried out via Kirby-Bauer test using 18 antibiotics. Results: 17.5% of cats, 20% of dogs, and 27% of pet owners were S. aureus positive. MRSA was also detected in dogs, and pet owners. S. aureus isolates displayed high resistance against penicillin (72.7%), and amoxicillin/clavulanate (66.7%). 39.4% of S. aureus isolates showed multidrug-resistance traits, phenotypically. Molecular characterization of S. aureus revealed the presence of mecA, tetk, tetL, ermA, ermB, ermC, msrA, scn, chp, sak, sep, and sea genes. Conclusion: This study showed the emergence of MRSA and MDRSA in pets and pet owners in Malaysia. The antibiogram findings showed resistance of S. aureus to multiple antibiotics. Furthermore, molecular analysis of immune evasion cluster (IEC) strongly suggests the spread of animal-adapted S. aureus lineages among pets and pet owners. پیشینه: ظهور سویه‌های مقاوم به چند دارو مانند استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین (MRSA) و استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به چند دارو (MDRSA) در حیوانات و انسان‌هایی که به طور مداوم در تماس باهم هستند، یک نگرانی بزرگ از نظر بیماری‌های مشترک بین انسان و دام است. هدف: این مطالعه مقطعی به منظور بررسی میزان حامل بودن برای باکتری، ویژگی‌های ژنوتیپی و همچنین تعیین آنتی بیوگرام استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از حیوانات خانگی و صاحبان حیوانات خانگی در مالزی انجام شد. روش کار: نمونه‌های سواب بینی و دهان از 40 گربه، 30 سگ، و 70 صاحب حیوان خانگی با نمونه‌گیری آسان جمع‌آوری شد. کلنی‌های احتمالی روی مانیتول سالت آگار تحت ارزیابی‌های بیوشیمیایی قرار گرفتند. S. aureus و MRSA به ترتیب از طریق شناسایی ژن‌های nuc و mecA توسط PCR، تایید شدند. پروفایل‌های مولکولی برای مقاومت ضد میکروبی و ژن‌های حدت در استافیلوکوکوس اورئوس نیز تعیین شدند. آنتی بیوگرام از طریق تست Kirby-Bauer و با استفاده از 18 آنتی بیوتیک انجام شد. نتایج: 5/17% از گربه‌ها، 20% از سگ‌ها، و 27% از صاحبان حیوانات خانگی آلوده به S. aureus بودند. MRSA نیز در سگ‌ها و صاحبان حیوانات خانگی یافت شد. جدایه‌های S. aureus مقاومت بالایی در برابر پنی سیلین (7/72%) و آموکسی سیلین/کلاوولانات (7/66%) نشان دادند. 4/39% از جدایه‌های S. aureus از نظر فنوتیپی، ویژگی مقاومت چند دارویی را نشان دادند. بررسی خصوصیات مولکولی S. aureus نشان دهنده وجود ژن‌های mecA، tetk، tetL، ermA، ermB، ermC، msrA، scn، chp، sak، sep، و sea بود. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان دهنده ظهور MRSA و MDRSA در حیوانات خانگی و صاحبان حیوانات خانگی در مالزی بود. یافته‌های آنتی بیوگرام مقاومت S. aureus را در برابر چندین آنتی بیوتیک نشان داد. علاوه بر این، تجزیه و تحلیل مولکولی خوشه گریز سیستم ایمنی (immune evasion cluster) (IEC)، گسترش شدید دودمان S. aureus سازگار با حیوانات را در بین صاحبان حیوانات خانگی و حیوانات خانگی نشان می‌دهد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_6283_43bdbcb45a97a60b0ca40d06ee85259e.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 22 4 2021 12 01 Serological and molecular surveys of Anaplasma spp. in Egyptian cattle reveal high A. marginale infection prevalence بررسی‌های سرولوژیکی و مولکولی تحت گونه‌های آناپلاسما در گاوهای مصری نشان دهنده شیوع بالای عفونت با آناپلاسما مارجیناله 288 297 6294 10.22099/ijvr.2021.40587.5879 EN A. Selim Department of Animal Medicine (Infectious Diseases), Faculty of Veterinary Medicine, Benha University, Toukh 13736, Egypt 0000-0002-0211-2853 E. Manaa Department of Animal Wealth Development, Faculty of Veterinary Medicine, Benha University, Toukh 13736, Egypt A. Abdelhady Department of Parasitology and Animal Diseases, National Research Center, Dokki, Giza, Egypt M. Ben Said Higher Institute of Biotechnology of Sidi Thabet, University of Manouba, Manouba, Tunisia, and Laboratory of Microbiology, National School of Veterinary Medicine of Sidi Thabet, University of Manouba, Manouba, Tunisia A. Sazmand Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Science, Bu-Ali Sina University, Hamedan, Iran, and Zoonotic Diseases Research Center, School of Public Health, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran Journal Article 2021 05 06 Background: Bovine anaplasmosis is an infectious disease with worldwide distribution. It spreads by various routes mainly through tick bites. Aims: This study aimed to investigate bovine related Anaplasma spp. in cattle from three northern governorates of Egypt by serological and molecular assays, to evaluate the associated risk factors and to analyze the phylogeny of revealed A. marginale isolates. Methods: During 2020, a total of 650 blood samples were collected from asymptomatic cattle in the governorates of Kafr El-Sheikh (n=240), Menofia (n=230), and Al-Gharbia (n=180). Sera samples were examined using the Anaplasma antibody test kit, cELISA v2. Blood genomic DNA of seropositive cattle was then examined by PCRs specific to A. marginale, A. centrale, and A. bovis. Selected positive samples were subjected to nucleotide sequencing. Risk factors (i.e. geographical area, breed, type of production, sex, age, herd size, season, husbandry system, tick infestation, and application of acaricides) were evaluated by logistic regression approach. Results: In total, 130 cattle (20%, 95% CI: 17.1–23.3) were recorded seropositive for Anaplasma species. Major risk factors associated with seropositivity were being crossbred, dairy cattle, aged more than 5 years, summer season, herd size of below 300, pasture grazing, tick infestation, and not being subjected to regular treatment with acaricides. By using species-specific PCR, only A. marginale was detected. Nucleotide sequencing showed the occurrence of two different msp4 genotypes. Conclusion: This study shows the high prevalence of A. marginale in cattle of Kafr El-Sheikh, Al-Gharbia, and Menofia. However, the connection between Anaplasma species and their tick vectors remains unknown in Egypt and merits further investigations. Since these infections primarily spread through ixodid tick bites, effective ectoparasite control strategies, regular examination of cattle and successful chemoprophylaxis are recommended. پیشینه: آناپلاسموز گاوی یک بیماری عفونی با انتشار جهانی است. این بیماری از طریق راه‌های مختلف و عمدتا از طریق گزش کنه منتشر می‌شود. هدف: هدف از این مطالعه بررسی گونه‌های آناپلاسما مرتبط با گاو در سه استان شمالی مصر با استفاده از روش‌های سرولوژیکی و مولکولی و همچنین ارزیابی عوامل خطر مرتبط و آنالیز فیلوژنی ایزوله‌های آناپلاسما مارجیناله بود. روش کار: در طی سال 2020، در مجموع 650 نمونه خون از گاوهای بدون نشانه بالینی در استان‌های کفرالشیخ (240n=)، منوفیه (230n=)، و الغربیه (180n=) جمع آوری شد. نمونه‌های سرم با استفاده از کیت تست آنتی بادی آناپلاسما (cELISA v2) مورد بررسی قرار گرفتند. DNA ژنومی خون گاوهای سرم-مثبت با استفاده از PCRهای اختصاصی برای آناپلاسما مارجیناله، آناپلاسما سنتراله، و آناپلاسما بوویس بررسی شدند. نمونه‌های مثبت منتخب تحت توالی‌یابی نوکلئوتیدی قرار گرفتند. عوامل خطر (شامل: منطقه جغرافیایی، نژاد، نوع تولید، جنس، سن، اندازه گله، فصل، سیستم پرورش، آلودگی با کنه‌ها، و استفاده از کنه‌کش‌ها) با روش رگرسیون لجستیک ارزیابی شدند. نتایج: در مجموع ۱۳۰ گاو (20%, 95% CI: 17.1–23.3) از نظر سرمی برای گونه‌های آناپلاسما مثبت شدند. عوامل خطر عمده مرتبط با مثبت بودن سرمی عبارتند از: دورگه بودن، گاو شیری، سن بیش از 5 سال، فصل تابستان، اندازه گله زیر 300، چرای مرتع، آلودگی به کنه، و عدم درمان منظم با کنه کش‌ها. با استفاده از PCR اختصاصی، فقط آناپلاسما مارجیناله شناسایی شد. توالی‌یابی نوکلئوتیدی، وجود دو ژنوتیپ مختلف msp4 را نشان داد. نتیجه‌گیری: این مطالعه شیوع بالای آناپلاسما مارجیناله را در گاوهای کفرالشیخ، الغربیه، و منوفیه نشان می‌دهد. با این حال، ارتباط بین گونه‌های آناپلاسما و کنه‌های ناقل آن‌ها در مصر ناشناخته باقی مانده و نیازمند بررسی بیشتر است. از آن جایی که این عفونت‌ها عمدتا از طریق گزش کنه‌های ایکسودیده منتشر می‌شوند، استراتژی‌های مؤثر کنترل انگل‌های خارجی، معاینه منظم گاوها و همچنین بهره‌گیری از درمان‌های موفقیت آمیز توصیه می‌شود.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_6294_d9bc6046c06baa17d50af7d87231a91a.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 22 4 2021 12 01 Morphology of the lips, cheeks, and the hard palate of the Egyptian water buffalo (Bubalus bubalis): a focus on histological, histochemical, and ultrastructural aspects مورفولوژی لب‌ها، گونه‌ها، و کام سخت گاومیش آبی مصری (Bubalus bubalis): تمرکزی بر جنبه‌های بافت شناسی، هیستوشیمیایی، و فراساختاری 298 309 6372 10.22099/ijvr.2021.40728.5898 EN F. A. Farrag Department of Anatomy and Embryology, Faculty of Veterinary Medicine, Kafrelsheikh University, 33511 Kafrelsheikh, Egypt K. Morsy Biology Department, College of Science, King Khalid University, Abha, Saudi Arabia, and Zoology Department, Faculty of Science, Cairo University, Cairo, Egypt H. Hamdi Biology Department, College of Science, Taif University, Taif, Saudi Arabia M. Kassab Department of Cytology and Histology, Faculty of Veterinary Medicine, Kafrelsheikh University, 33511 Kafrelsheikh, Egypt A. Hassan Department of Anatomy and Embryology, Faculty of Veterinary Medicine, Kafrelsheikh University, 33511 Kafrelsheikh, Egypt F. Abdelmohdy Department of Cytology and Histology, Faculty of Veterinary Medicine, Kafrelsheikh University, 33511 Kafrelsheikh, Egypt M. Shukry Department of Physiology, Faculty of Veterinary Medicine, Kafrelsheikh University, 33511 Kafrelsheikh, Egypt M. M. A. Abumandour Department of Anatomy and Embryology, Faculty of Veterinary Medicine, Alexandria University, Alexandria, Egypt (current address) M. Fayed Department of Anatomy and Embryology, Faculty of Veterinary Medicine, Kafrelsheikh University, 33511 Kafrelsheikh, Egypt Journal Article 2021 05 21 Background: The available data is scanty about Egyptian water buffalo lips, cheeks, and palate. Aims: The current investigation was focused on describing the morphology of the lip, cheek, and palate. Methods: Our study included the gross, light, and electron microscopic examinations of ten heads of the Egyptian water buffalos.Results: The nasolabial plate surface carried numerous scales of keratinized epithelium. Internal labial surface and labial mucocutaneous junctions were covered with stratified squamous keratinized epithelium. Two types of hair follicles in the dermis included ordinary and cavernous types characterized by cavernous space. The conical papillae on the internal aspect of the oral commissure were projected from the mucous membrane. Seromucous glands were occasionally observed under the oral mucous membrane of the commissure and gave positive PAS and AB. Conical papillae density on the inner cheek surface had some variations: the rostral part had large papillae, while the dorsal part had numerous papillae than the ventral part, the caudal part had a smaller number of papillae, while the middle part was devoid of papillae. Parotid duct opening in the buccal vestibule was without papillae. Conical papillae had two surfaces; the rostral surface was highly keratinized than the caudal one. The buccal gland was a compound tubuloacinar mixed (mucoserous) gland and mucus acini only reacted to PAS and AB. The oral surface of palatine rugae was covered with highly keratinized epithelium than the aboral surface. Palatine glands showed PAS and AB positive. Conclusion: The result describes the relationship between the available food particles, environmental conditions and the lip, cheek, and palate appearance, and structure. پیشینه: اطلاعات موجود در رابطه با لب‌ها، گونه‌ها، و کام گاومیش آبی مصری اندک و ناچیز هستند. هدف: مطالعه حاضر بر توصیف مورفولوژی لب، گونه، و کام گاومیش آبی مصری متمرکز بود. روش کار: مطالعه ما بر پایه آزمایش‌های کالبد گشایی، میکروسکوپ نوری، و میکروسکپ الکترونی از ده سر گاومیش آبی مصری انجام شد. نتایج: سطح صفحه نازولابیال دارای مقادیر زیادی از اپی‌تلیوم کراتینه شده بود. سطح داخلی لب‌ها و همچنین محل اتصال مخاطی پوستی لب‌ها با اپی‌تلیوم سنگ فرشی مطبق کراتینه شده پوشیده شده بود. فولیکول‌های مو در درمیس شامل دو نوع معمولی و کاورنوس بود که با داشتن فضای کاورنوس مشخص می‌شد. پرزهای مخروطی در سطح داخلی شکاف دهانی از غشای مخاطی بیرون زده بودند. غدد سروموکوز گهگاهی در زیر غشای مخاطی شکاف دهانی مشاهده شده و در رنگ آمیزی PAS و AB مثبت رنگ گرفتند. تراکم پرزهای مخروطی روی سطح داخلی گونه تفاوت‌هایی داشت به این صورت که قسمت قدامی دارای پرزهای بزرگ و قسمت پشتی نسبت به قسمت شکمی دارای پرزهای بیشتری بود. در قسمت خلفی تعداد پرزها کمتر و قسمت میانی فاقد پرز بود. مجرای پاروتید به وستیبول دهانی باز شده و فاقد پرز بود. پرزهای مخروطی دارای 2 سطح بوده که سطح قدامی نسبت به سطح خلفی بسیار بیشتر کراتینه شده بود. غدد دهانی از نوع مخلوط توبولی آسینی بودند (mucoserous) و آسینی‌های موکوسی تنها در رنگ آمیزی PAS و AB رنگ می‌گرفتند. سطح دهانی چین‌های کامی نسبت به سطح غیر کامی با اپی‌تلیوم بسیار کراتینه شده‌ای پوشیده شده بود. غدد کامی در رنگ آمیزی AB و PAS مثبت رنگ گرفتند. نتیجه‌گیری: نتایج ارتباط بین ذرات غذایی موجود و شرایط محیطی را با ظاهر و ساختار لب، گونه و کام توصیف می‌کند.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_6372_467af1a881d4e6efb6f8a068778f6e4c.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 22 4 2021 12 01 A neuroanatomical study of the feline brain using MRI and mulligan staining: functional and pathological considerations مطالعه نوروآناتومی مغز گربه با استفاده از MRI و رنگ آمیزی مولیگان: ملاحظات عملکردی و آسیب‌شناسی 310 317 6237 10.22099/ijvr.2021.39886.5785 EN E. Díaz Martínez Department of Anatomy and Compared Pathological Anatomy, Veterinary Faculty, Campus de Espinardo, University of Murcia, 30100, Murcia, Spain M. D. Ayala Florenciano Department of Anatomy and Compared Pathological Anatomy, Veterinary Faculty, Campus de Espinardo, University of Murcia, 30100, Murcia, Spain A. Arencibia Espinosa Department of Morphology, Veterinary Faculty, University of Las Palmas de Gran Canaria, Trasmontaña, Arucas, 35413, Las Palmas, Spain M. Soler Laguía Department of Medicine and Surgery, Veterinary Faculty, Campus de Espinardo, University of Murcia, 30100, Murcia, Spain D. Kilroy Division of Veterinary Science Centre, University College Dublin, School of Veterinary Medicine, University of Dublin, Belfield, Dublin 4, Ireland F. Martínez Gomariz Department of Anatomy and Compared Pathological Anatomy, Veterinary Faculty, Campus de Espinardo, University of Murcia, 30100, Murcia, Spain G. Ramírez Zarzosa Department of Anatomy and Compared Pathological Anatomy, Veterinary Faculty, Campus de Espinardo, University of Murcia, 30100, Murcia, Spain Journal Article 2021 02 22 Background: Despite multiple studies describing accurate diagnoses using advanced neuroimaging techniques, low and mid-field magnetic resonance imaging (MRI) are still the most frequent scanners in veterinary clinics. To date, these studies in cats do not show a clear distinction of nerve centres in MRI data. Aims: The objective of this study is to determine the efficacy of Mulligan histological staining as a tool in facilitating the location and identification of the main structures of the feline brain in MRI. This study aims to facilitate the interpretation of MRI obtained with these types of scanners. Methods: A total of 10 feline brains were used. One specimen was used for MRI (T2 sequence using a 1.5T scanner). The other 9 brains were sectioned and stained with the three Mulligan staining techniques (Mulligan, Le Masurier and Robert). Results: The uptake of stain by the grey matter in these sections allowed the determination of the location and the limits of these nervous structures within the brain. The histological location of these structures was correlated with the MRI scans, leading to the successful identification of many small, indistinct nuclei. Conclusion: Mulligan staining is proposed as a tool that facilitates the location of nerve structures in comparison with data from the most frequently-used MRI scanners in veterinary clinics. پیشینه: علی‌رغم مطالعات متعددی که با استفاده از تکنیک‌های پیشرفته تصویربرداری عصبی، تشخیص دقیقی را توصیف می‌کنند تصویرسازی تشدید مغناطیسی پایین و میانه (MRI) هنوز هم بیشترین اسکنرهای مورد استفاده در کلینیک‌های دامپزشکی هستند. این مطالعات بر روی گربه‌ها تا به امروز تمایز واضحی از مراکز عصبی در داده‌های حاصل از MRI را نشان نمی‌دهد. هدف: این مطالعه به منظور تعیین کارآیی رنگ آمیزی بافتی مولیگان به عنوان ابزاری در تسهیل مکان یابی و شناسایی ساختارهای اصلی مغز گربه در MRI انجام شد. هدف این مطالعه تسهیل تفسیر MRI به دست آمده با این نوع اسکنرها است. روش کار: در مجموع از 10 مغز گربه استفاده شد. یک نمونه برای MRI استفاده شد (توالی T2 با استفاده از اسکنر 1.5T). نه مغز دیگر برش مقطعی داده شده و با 3 روش رنگ آمیزی مولیگان (Mulligan, Le Masurier and Robert) رنگ آمیزی شدند. نتایج: جذب رنگ توسط ماده خاکستری در این بخش‌ها امکان تعیین محدوده و محل این ساختارهای عصبی در مغز را فراهم کرد. محل بافت شناسی این ساختارها با اسکن‌های MRI تطبیق سازی شدند که این منجر به شناسایی موفقیت آمیز بسیاری از هسته‌های کوچک و نامشخص شد. نتیجه‌گیری: رنگ آمیزی مولیگان به عنوان ابزاری که شناسایی موقعیت ساختارهای عصبی را در تطبیق با داده‌های رایج‌ترین اسکنر‌های MRI مورد استفاده در کلینیک‌های دامپزشکی تسهیل می‌کند، پیشنهاد می‌شود.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_6237_82ab3a6643c96ba7ffd0f2f569f71fc6.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 22 4 2021 12 01 The evaluation of ESBL genes and antibiotic resistance rate in Escherichia coli strains isolated from meat and intestinal contents of turkey in Isfahan, Iran بررسی ژن‌های ESBL و میزان مقاومت آنتی بیوتیکی در سویه‌های اشریشیا کلی جدا شده از گوشت و محتوای روده‌ بوقلمون در اصفهان، ایران 318 325 6259 10.22099/ijvr.2021.39493.5737 EN M. Gholami-Ahangaran Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahrekord Branch, Islamic Azad University, Shahrekord, Iran A. H. Moravvej Undergraduate in Faculty of Veterinary Medicine, Sanandaj Branch, Islamic Azad University, Sanandaj, Iran Z. Safizadeh Undergraduate in Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Bahonar University of Kerman, Kerman, Iran V. Sadeghi Nogoorani Graduated from Faculty of Veterinary Medicine, Shahrekord Branch, Islamic Azad University, Shahrekord, Iran M. Zokaei Department of Food Science and Technology, Faculty of Nutrition Science, Food Science and Technology/National Nutrition and Food Technology Research Institute, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran S. O. Ghasemian Department of Veterinary, Behbahan Branch, Islamic Azad University, Behbahan, Iran Journal Article 2021 01 15 Background: Extended spectrum beta-lactamase (ESBL) has been described in Escherichia coli strains that have been isolated from humans and animals; it has induced a main concern with antibiotic resistance in serious bacterial infections. Aims: This study aimed to investigate the frequency of ESBL-producing E. coli (EPE) strains in meat and intestinal contents of turkey, and to compare the antibiotic resistance profile between EPE and non-EPE strains. Methods: Totally, 70 and 110 E. coli strains were isolated from turkey meat and turkey intestinal content samples, respectively. To determine EPE strains, double disc synergy test was applied by that 20 and 22 EPE strains were finally identified in meats and intestinal contents of the turkeys, respectively. Antibiotic susceptibility was exerted using disc diffusion method. Escherichia coli isolates were then characterized for virulence genes (stx-1 and stx-2) and ESBL genes (TEM, SHV, and CTX-M). Results: None of the E. coli strains harbored stx genes. The EPE strains in comparison with non-EPE strains were significantly more resistant to ciprofloxacin (47.6 vs 26.5%), tetracycline (80.9 vs 67.3%), ampicillin (47.6 vs 22.4%), penicillin (23.8 vs 10.2%), ceftazidime (57.1 vs 16.3%), ceftriaxone (38.1 vs 18.4%), and cefotaxime (47.6 vs 8.2%). The majority of EPE strains carried CTX-M gene. SHV showed the lowest frequency and it was not detected in EPE strains isolated from the intestinal contents. In this study, 75% of TEM-producing E. coli strains and 33% of SHV-producing E. coli strains were resistant to ampicillin. In addition, 41.7% of TEM-producing E. coli strains were resistant to penicillin, and 76.9% of CTX-producing E. coli were resistant to cefotaxime. Furthermore, 4.7% of EPE strains isolated from turkey meat were imipenem resistant. Conclusion: The resistance to cefotaxime and imipenem in EPE strains induces a concern in growing antibiotic resistance against broad spectrum antibiotics in E. coli strains. پیشینه: بتالاکتاماز با طیف گسترده (ESBL) در سویه‌های اشریشیا کلی که از انسان و حیوان جدا شده‌اند، توصیف شده است؛ باعث ایجاد نگرانی زیادی در مقاومت آنتی‌بیوتیکی در عفونت‌های باکتریایی خطرناک شده است. هدف: این مطالعه با هدف بررسی فراوانی سویه‌های اشریشیا کلی تولید کننده (EPE) ESBL در گوشت و محتویات روده بوقلمون و مقایسه مشخصات مقاومت آنتی بیوتیکی بین سویه‌های EPE و غیر EPE انجام شد. روش کار: در مجموع 70 و 110 سویه اشریشیا کلی از نمونه‌های گوشت بوقلمون و از نمونه‌های روده بوقلمون جداسازی شد. برای تعیین سویه‌های EPE، از آزمایش هم‌افزایی دو دیسک استفاده شد که در نهایت 20 و 22 سویه EPE به ترتیب در گوشت و محتویات روده بوقلمون‌ها شناسایی شدند. حساسیت آنتی بیوتیکی با استفاده از روش دیسک دیفیوژن اعمال شد. سپس جدایه‌های اشریشیا کلی برای ژن‌های حدت stx-1) و (stx-2 و ژن‌های ESBL‌ TEM)، SHV و (CTX-M مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج: هیچ یک از سویه‌های اشریشیا کلی حاوی ژن stx نبودند. سویه‌های EPE در مقایسه با سویه‌های غیر EPE به طور معنی‌داری به سیپروفلوکساسین (6/47 در مقابل 5/26 درصد)، تتراسایکلین (9/80 در مقابل 3/67 درصد)، آمپی سیلین (6/47 در مقابل 4/22 درصد)، پنی سیلین (8/23 در مقابل 6/10 درصد)، سفتازیدیم (1/57 در مقابل 3/16 درصد)، سفتریاکسون (1/38 در مقابل 4/18 درصد) و سفوتاکسیم (6/47 در مقابل 2/8 درصد) مقاوم‌تر بودند. اکثر سویه‌های EPE حامل ژن CTX-M بودند. SHV کمترین فراوانی را نشان داد و در سویه‌های EPE جدا شده از محتویات روده مشاهده نشد. در این مطالعه، 75% از سویه‌های اشریشیا کلی تولید کننده TEM و 33% از سویه‌های اشریشیا کلی تولید کننده SHV به آمپی سیلین مقاوم بودند. علاوه بر این، 7/41% از سویه‌های اشریشیا کلی تولید کننده TEM به پنی سیلین مقاوم بودند و 9/76% از اشریشیا کلی تولید کننده CTX به سفوتاکسیم مقاوم بودند. علاوه بر این، 7/4% از سویه‌های EPE جدا شده از گوشت بوقلمون به ایمی پنم مقاوم بودند. نتیجه‌گیری: مقاومت به سفوتاکسیم و ایمی پنم در سویه‌های EPE باعث ایجاد نگرانی در رشد مقاومت آنتی‌بیوتیکی در برابر آنتی‌بیوتیک‌های با طیف وسیع در سویه‌های اشریشیا کلی شده است.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_6259_fb6c8a7cfd2aeb0402ebf4c66b9c63f4.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 22 4 2021 12 01 Monitoring udder health status using somatic cell counts in Holstein dairy herds located in north-east of Iran and effectiveness of 10-point mastitis control program پایش وضعیت سلامت پستان با استفاده از شمارش سلول‌های سوماتیک در گله‌های گاو شیری هولشتاین شمال شرق ایران و اثربخشی برنامه 10 گانه کنترل ورم پستان 326 330 6374 10.22099/ijvr.2021.40046.5805 EN M. R. Rahimi Graduated from Faculty of Veterinary Medicine, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran B. Khoramian Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran 0000-0002-4962-2797 M. Drillich Clinical Unit for Herd Health Management in Ruminants, University Clinic for Ruminants, Department for Farm Animals and Veterinary Public Health, University of Veterinary Medicine Vienna, Vienna, Austria M. Azizzadeh Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran Journal Article 2021 03 11 Background: The somatic cell count (SCC) of individual cow samples is a useful proxy for monitoring udder health status. Aims: The present study aimed to provide updated information about udder health in Iranian Holstein dairy cattle, and to quantify the effectiveness of the mastitis control program. Methods: A total of 17,990 monthly test-day records from 1,663 Holstein dairy cattle in 10 “regular” herds and 2,389 test-day records from 386 Holstein dairy cattle in 2 herds that were assigned to the 10-point mastitis control program (“controlled” herds) were included. Each test-day record comprised the date of recording, daily milk production (kg), fat and protein (%), days in milk, parity, and SCC. Results: Median (Q1-Q3) SCC × 103 for “regular” and “controlled” herds were 136 (52-391) and 64 (24-204) cells/ml, respectively. Also, the percentage of records containing SCC >200,000 cells/ml (elevated SCC) for these groups were 40.3% and 25.5%, respectively. Mixed effects logistic analysis revealed that milk records from cows in the first lactation, early lactation, and with >40 kg daily milk yield had lower odds of elevated SCC. The odds of elevated SCC were lower in summer and autumn than in winter. Conclusion: Host and environmental characteristics influence SCC. This should be considered for the interpretation of SCC results. Mastitis control programs can support dairy producers to reach a standard level of udder health. پیشینه: شمارش سلول‌های سوماتیک شیر (SCC) یک شاخص مناسب برای ارزیابی سلامت پستان در گله‌های گاو شیری محسوب می‌شود. هدف: مطالعه حاضر با هدف ارایه اطلاعات روزآمد در مورد وضعیت سلامت پستان در گله‌های گاو شیری هولشتاین و کمی سازی کارایی برنامه‌های کنترل ورم پستان اجرا شد. روش کار: در مجموع 17990 رکورد شیر ماهیانه از 1663 راس گاو شیری در 10 گله ”معمولی“ و 2389 رکورد از 386 گاو شیری هولشتاین در 2 گله که برنامه کنترل 10 گانه ورم پستان در آن‌ها اجرا می‌شد (گله‌های ”کنترل شده“)، ثبت و آنالیز شد. برای هر رکورد، تاریخ رکوردگیری، میزان تولید، درصد چربی و پروتئین، شکم زایش، روز شیردهی و تعداد سلول‌های سوماتیک ثبت شد. نتایج: میانه (چارک اول-چارک سوم) SCC × 103 برای گله‌های ”معمولی“ و گله‌های ”کنترل شده“ به ترتیب 136 (52 تا 391) و 64 (24 تا 204) سلول/میلی لیتر بود. همچنین درصد رکوردهای حاوی بیشتر از 200،000 سلول سوماتیک در هر میلی لیتر نیز به ترتیب 3/40% و 5/25% بود. آنالیز لوجستیک چند متغیره نشان داد که رکوردهای شیر گاوهای شکم اول، رکوردهایی که در اوایل دوره شیردهی اخذ شده بودند و رکوردهای با تولید شیر بالای 40 کیلوگرم شانس کمتری برای بالاتر بودن میزان سلول‌های سوماتیک از 200،000 را دارند. همچنین احتمال بالاتر بودن تعداد سلول‌های سوماتیک از 200،000 در رکوردهایی که در فصل تابستان و پاییز اخذ شده بودند کمتر از رکوردهایی بود که در زمستان گرفته شده بودند. نتیجه‌گیری: تعداد سلول‌های سوماتیک تحت تاثیر خصوصیات میزبان و شرایط محیطی است. این موارد بایستی در تفسیر نتایج شمارش تعداد سلول‌های سوماتیک در نظر گرفته شود. برنامه‌های کنترل ورم پستان می‌تواند به پرورش دهندگان گاو شیری در رسیدن به سطح استاندارد سلامت پستان کمک کند.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_6374_2f1e20b9b04d0697ef1679b36aba1c7f.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 22 4 2021 12 01 Molecular characterization and the first full sequencing genome of chicken infectious anemia virus (CIAV) in Iran شناسایی مولکولی و اولین توالی یابی کل ژنوم ویروس کم خونی عفونی ماکیان (CIAV) در ایران 331 336 6189 10.22099/ijvr.2021.38455.5593 EN H. Hosseini Department of Clinical Science, Karaj Branch, Islamic Azad University, Karaj, Iran S. Majidi Department of Microbiology and Immunology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Z. Ziafati Kafi Department of Microbiology and Immunology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran R. Esmaeelzadeh Dizaji Department of Microbiology and Immunology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran A. Ghalyanchilangeroudi Department of Microbiology and Immunology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Journal Article 2020 09 13 Background: The chicken infectious anemia virus (CIAV) is an important pathogen that causes severe immunosuppression in young chickens. Aims: The study aims to characterize the genotype and full-length sequencing of CIAV strains in Iran. Methods: First, the collected thymus samples were investigated by conventional PCR for CIAV detection. Second, one of the CIAV positive samples (UT-Zahraee) was chosen for full genome sequencing. Results: Throughout 2017, we detected 13 CIAVs isolated from 40 broiler flocks of different provinces of Iran. A comparison of the complete sequences of the genome and homologies of the nucleotides revealed that UT-Zahraee had a high similarity with American and Egyptian CIAV isolates. Moreover, VP1 sequence analysis showed that UT-Zahraee shared high homology with previously reported Iranian CIAV strains, Chinese, and Egyptian isolates. Conclusion: This study is the first report of full genome sequencing of CIAV strain from Iran. It will be beneficial to understand better the epidemiology and molecular characteristics of CIAV circulating in Iran. پیشینه: ویروس کم خونی عفونی ماکیان (CIAV) یک پاتوژن مهمی است که باعث سرکوب شدید سیستم ایمنی در ماکیان‌های جوان می‌شود. هدف: این مطالعه با هدف تعیین ژنوتیپ و توالی تمام طول سویه‌های CIAV در ایران انجام شد. روش کار: ابتدا، نمونه‌های تیموس جمع آوری شده با استفاده از تکنیک PCR معمولی برای تشخیص CIAV مورد بررسی قرار گرفتند. در مرحله دوم، یکی از 13 نمونه مثبت CIAV (UT-Zahraee) برای توالی یابی کامل ژنوم انتخاب شد. نتایج: ما 13 ایزوله از CIAV جدا شده از 40 گله مرغ گوشتی از استان‌های مختلف ایران را طی سال 2017 شناسایی کردیم. مقایسه توالی‌های کامل ژنوم و همسانی‌های نوکلئوتیدها نشان داد که UT-Zahraee شباهت زیادی با سویه‌های CIAV جدا شده از آمریکا و مصر دارد. علاوه بر این، تجزیه و تحلیل توالی ژن VP1 نشان داد که UT-Zahraee دارای همسانی بالایی با سویه‌های CIAV ایرانی گزارش شده در گذشته، سویه‌های چینی و مصری است. نتیجه‌گیری: این مطالعه اولین گزارش از توالی‌یابی کامل ژنوم سویه CIAV از ایران است. این گزارش می‌تواند برای درک بهتر اپیدمیولوژی و خصوصیات مولکولی ویروس کم خونی عفونی ماکیان‌‌ها در حال چرخش در ایران مفید باشد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_6189_dedbb62c9343f59c5e87a78651d09ff1.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 22 4 2021 12 01 The frequency of tetracycline resistance genes in Escherichia coli strains isolated from healthy and diarrheic pet birds فراوانی ژن‌های مقاومت به تتراسایکلین در سویه‌های اشریشیا کلی جدا شده از پرندگان زینتی سالم و اسهالی 337 341 6216 10.22099/ijvr.2021.38454.5592 EN M. Gholami-Ahangaran Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahrekord Branch, Islamic Azad University, Shahrekord, Iran M. Karimi-Dehkordi Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahrekord Branch, Islamic Azad University, Shahrekord, Iran E. Miranzadeh-Mahabadi Graduated from Faculty of Veterinary Medicine, Shahrekord Branch, Islamic Azad University, Shahrekord, Iran A. Ahmadi-Dastgerdi Department of Food Science and Technology, Ardestan Branch, Islamic Azad University, Ardestan, Iran Journal Article 2020 09 12 Background: Pet birds have close contact to human and resistant bacteria can transfer from birds to intestinal flora of human. Aims: This study was carried out to determine the tetracycline resistance genes in Escherichia coli strains associated with enteric problem in pet birds. Methods: Totally, 295 cloacal swabs were collected from 195 healthy and 100 diarrheic pet birds in Isfahan province, Iran. The presence of E. coli was identified by conventional bacteriological, biochemical, and molecular examinations. The presence of tetracycline resistance genes (tetA, tetB, tetC, tetD, tetE, tetG, tetK, tetL, tetM, tetO, and tetS genes) were examined using three multiplex PCR. Results: The results showed that 18.9% and 43% of cloacal samples of healthy and diarrheic pet birds contained E. coli, respectively. The mean percentage of E. coli isolated from cloacal samples of diarrheic birds was significantly higher than the healthy birds (46.6 vs 23.1%). In healthy birds, out of 37 E. coli isolates, 10 isolates were resistant to tetracycline, harboring tetA and tetB genes (3 tetA vs 7 tetB), but in the diarrheic birds, of 26 resistance E. coli, 11, 12, and 3 strains contained tetA (42.3%), tetB (46.15), and tetA+tetB (11.53%) genes. The percentage of tet genes were significantly higher in diarrheic birds than healthy birds (58.9 vs 24.0%). Conclusion: Both resistant genes of tetA and tetB were detected in E. coli isolates that are related with efflux pump activity. These genes can be transferred between Gram-negative bacteria and they have the potential ability to be transferred to the environment and human flora. پیشینه: پرندگان زینتی با انسان تماس نزدیک دارند و باکتری‌های مقاوم می‌توانند از پرندگان به فلور روده انسان منتقل شوند. هدف: این مطالعه به منظور تعیین ژن‌های مقاومت به تتراسایکلین در سویه‌های اشریشیا کلی مربوط به مشکلات گوارشی پرندگان خانگی انجام شد. روش کار: در مجموع، 295 سواب کلواک از 195 پرنده سالم و 100 پرنده خانگی اسهالی در استان اصفهان، ایران، جمع آوری شد. حضور اشریشیا کلی با آزمایش‌های معمول باکتری شناسی، بیوشیمیایی و مولکولی مشخص شد. حضور ژن‌های مقاومت به تتراسایکلین (ژن‌های tetA، tetB، tetC، tetD، tetE، tetG، tetK، tetL، tetM، tetO، و tetS) با استفاده از سه PCR چندگانه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که به ترتیب 9/18 و 43% نمونه‌های کلواکی پرندگان زینتی سالم و اسهالی، حاوی اشریشیا کلی بودند. میانگین درصد اشریشیا کلی جدا شده از نمونه‌های کلواکی پرندگان اسهالی به طور قابل توجهی بالاتر از پرندگان سالم بود (6/46 در مقابل 1/23%). در پرندگان سالم از 37 جدایه اشریشیا کلی، 10 جدایه در برابر تتراسایکلین که حاوی ژن tetA و tetB بود (3 tetA در مقابل 7 tetB) مقاوم بودند، اما 26 سویه اشریشیا کلی مقاوم در پرندگان اسهالی، 11، 12، و 3 سویه حاوی tetA (3/42%)، tetB (15/46%) و tetA + tetB (53/11%) بودند. درصد ژن‌های tet در پرندگان اسهالی به طور قابل توجهی بالاتر از پرندگان سالم بود (9/58 در مقابل 0/24%). نتیجه‌گیری: هر دو ژن مقاومت tetA و tetB در جدایه‌های اشریشیا کلی که با فعالیت پمپ خروجی مرتبط است، ردیابی شدند. این ژن‌ها می‌توانند بین باکتری‌های گرم منفی منتقل شوند و توانایی انتقال به محیط و فلور انسان را دارند.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_6216_8e84d70fde83177847ffa18df8f29546.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 22 4 2021 12 01 Diagnosis of poult enteritis complex (PEC) and molecular detection of avian coronaviruses in some commercial turkey flocks in Iran تشخیص کمپلکس التهاب روده‌ای جوجه بوقلمون و جستجوی مولکولی کروناویروس پرندگان در برخی گله‌های صنعتی بوقلمون در ایران 342 346 6307 10.22099/ijvr.2021.40378.5853 EN F. Kashi DVM Student, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran S. A. Madani Department of Animal and Poultry Health and Nutrition, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran A. Ghalyanchilangeroudi Department of Microbiology and Immunology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran H. Najafi Department of Microbiology and Immunology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Journal Article 2021 04 17 Background: Enteritis syndromes, also known as poult enteritis complex (PEC) with diverse etiologies, can affect turkey production. An avian coronavirus (AvCoV), turkey coronavirus (TCoV), is one of the most important viral causes of PEC in turkeys. Aims: In the present study, the occurrence of PEC and the presence of AvCoV in some commercial turkey flocks were investigated. Methods: PEC was diagnosed based on the history, clinical, and necropsy findings. A reverse transcriptase-polymerase chain reaction (RT-PCR) targeting the AvCoV nucleoprotein (N) gene was applied to detect the virus in the tissue samples. Cloacal swabs were collected from 11 flocks without a known history of PEC. Results: PEC was diagnosed in six (16.2%) out of 37 investigated turkey flocks. The daily mortality rate in affected flocks ranged from 0.2 to 1.2%. Samples from 8 flocks out of 18 (44.4%) were positive for AvCoV. Four PEC affected flocks were positive for AvCoV. Seven positive samples were sequenced and phylogenetic analysis revealed the close relationship with previously characterized avian infectious bronchitis viruses (IBV). Conclusion: The results suggested that PEC should be considered as a significant syndrome in the Iranian turkey industry. According to this preliminary study, it was shown that avian coronavirus infection is prevalent in commercial turkey farms of Iran. However, no causative association could be concluded between PEC occurrence and AvCoV infection in turkey flocks. پیشینه: سندرم‌های التهاب روده‌ای با علل گوناگون که با عنوان کمپلکس التهاب روده‌ای جوجه بوقلمون شناخته می‌شوند، می‌توانند تولید بوقلمون را متأثر نمایند. کروناویروس پرندگان، یا کروناویروس بوقلمون، یکی از مهمترین علل ویروسی کمپلکس‌های التهاب روده در بوقلمون‌ها است. هدف: در مطالعه حاضر وقوع کمپلکس‌های التهاب روده‌ای و حضور عفونت با کروناویروس پرندگان در گله‌های صنعتی بوقلمون بررسی شد. روش کار: کمپلکس التهاب روده‌ای بر اساس تاریخچه، نشانه‌های بالینی و کالبدگشایی تشخیص داده شد. واکنش زنجیره‌ای پلیمراز-رونویسی معکوس (RT-PCR) با هدف شناسایی ژن نوکلئوپروتئین (N) کروناویروس‌های پرندگان برای تشخیص این ویروس‌ها در نمونه‌های بافتی به کار گرفته شد. سواب کلوآک از 11 گله بوقلمون بدون سابقه شناخت از بروز کمپلکس التهاب روده‌ای جمع آوری شد. نتایج: کمپلکس التهاب روده‌ای در شش گله (2/16%) از 37 گله مورد بررسی تشخیص داده شد. درصد تلفات روزانه در گله‌های درگیر بین 2/0 تا 2/1% بود. نمونه‌های اخذ شده از هشت گله بوقلمون (4/44%) از 18 گله نمونه‌برداری شده از نظر حضور کروناویروس پرندگان مثبت بودند. چهار گله درگیر با کمپلکس التهاب روده‌ای نیز از نظر حضور کروناویروس پرندگان مثبت بودند. هفت نمونه مثبت سکانس شدند و تجزیه و تحلیل فیلوژنتیک نشان داد که ارتباط نزدیکی با ویروس‌های برونشیت عفونی داشته‌اند. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که کمپلکس التهاب روده‌ای باید به عنوان یک سندرم مهم در صنعت بوقلمون ایران مورد توجه قرار گیرد. بر اساس نتایج مقدماتی مطالعه حاضر، رابطه علیتی میان وقوع کمپلکس التهاب روده و عفونت کروناویروسی پرندگان در گله‌های بوقلمون قابل اثبات نیست. هرچند، نشان داده شد که عفونت کروناویروس پرندگان در گله‌های صنعتی بوقلمون ایران قابل توجه است.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_6307_a57a47a3c137e09073f2d87fa49f6697.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 22 4 2021 12 01 Phylogenetic analysis of canine parvovirus 2 subtypes from diarrheic dogs in Iran آنالیز تبارزایی تحت تیپ‌های پاروویروس تیپ 2 سگ از سگ‌های مبتلا به اسهال در ایران 347 351 6379 10.22099/ijvr.2021.40878.5925 EN M. Ghajari Department of Clinical Sciences, Karaj Branch, Islamic Azad University, Karaj, Iran H. Pourtaghi Department of Microbiology, Karaj Branch, Islamic Azad University, Karaj, IranDepartment of Microbiology, Islamic Azad University, Karaj Branch 0000-0001-7370-2909 M. Lotfi Department of Quality Control, Razi Vaccine and Serum Research Institute, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Karaj, Iran Journal Article 2021 06 06 Background: Canine parvovirus type 2 (CPV-2) causes gastroenteritis and leukopenia in dogs worldwide. They are three subtypes of CPV-2 including CPV-2a, CPV-2b, and CPV-2c. The distribution status of CPV-2 subtypes has been shown differences in many countries. Aims: The aim of the present study was detection and phylogenetic analysis of different subtypes of CPV-2 circulating in two provinces of Iran, Tehran and Alborz. Methods: CPV-2 was detected using 555 primer pairs in collected samples. Phylogenetic analysis of CPV-2 subtypes was done using sequencing of the partial length of VP2 gene. Results: Twenty-eight CPV-2 were detected using 555 primer pair. The sequences of isolates were deposited in the GenBank database. Phylogenetic analysis revealed that all CPV-2c subtype isolates had very high sequence identity to China and Zambia that form a distinct cluster. Conclusion: In conclusion, this study revealed the emergence of all CPV-2 variants in dogs in Iran. Thus, the continual monitoring of CPV-2 in domestic dogs should be further conducted on a large scale to determine the predominant variants and their distributions in the country and to follow the dynamics of CPV-2 in the Middle East region of Asia. پیشینه: پاروویروس تیپ 2 سگ (CPV-2) عامل التهاب معده و روده و کاهش گویچه‌های سفید در سگ‌های تمام دنیا می‌باشد. سه تحت تیپ از CPV-2 وجود دارد که شامل CPV-2a، CPV-2b و CPV-2c می‌باشد. وضعیت پراکندگی تحت تیپ‌های پاروویروس تیپ 2 سگ در بسیاری از کشورها متفاوت می‌باشد. هدف: هدف از مطالعه اخیر تشخیص و آنالیز تبارزایی تحت تیپ‌های CPV-2 در حال گردش در دو استان تهران و البرز در ایران بود. روش کار: تشخیص CPV-2 با استفاده از جفت پرایمر 555 انجام شد. آنالیز تبارزایی با استفاده از توالی‌یابی بخشی از ژن VP2 انجام شد. نتایج: 28 CPV-2 (5/59%) با استفاده از پرایمرهای 555 شناسایی شد. توالی‌های جدایه‌ها در پایگاه داده بانک ژن قرار داده شد. آنالیز درخت تبارزایی مشخص نمود که تمام جدایه‌های تحت تیپ CPV2c مشابهت بسیار زیادی با توالی‌های گزارش شده از چین و زامبیا دارند و با آن‌ها خوشه مجزایی ایجاد می‌کنند. نتیجه‌گیری: مطالعه حاضر نشانگر اهمیت تمام واریته‌های CPV-2 در سگ‌های ایران بود. بنابراین پایش ادامه دار تحت تیپ‌های CPV-2 در سگ‌های اهلی در مقیاس وسیع باید انجام گیرد تا واریته‌های غالب و انتشار آن‌ها در کشور مشخص شود و پویایی تحرک CPV-2 در منطقه خاورمیانه دنبال گردد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_6379_05f675ed47d6ca38584b32e10222f95f.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 22 4 2021 12 01 Prevalence of avian influenza H5, H7, and H9 viruses in commercial layers in Karachi, Pakistan شیوع ویروس آنفولاانزای پرندگان H5، H7، و H9 در مرغ تخم‌گذار تجاری در کراچی، پاکستان 352 355 6347 10.22099/ijvr.2021.41104.5964 EN A. A. Channa Department of Veterinary Pathology, Faculty of Animal Husbandry and Veterinary Sciences, Sindh Agriculture University, Tandojam, Pakistan M. Tariq Department of Veterinary Pathology, Faculty of Animal Husbandry and Veterinary Sciences, Sindh Agriculture University, Tandojam, Pakistan Z. A. Nizamani Department of Veterinary Pathology, Faculty of Animal Husbandry and Veterinary Sciences, Sindh Agriculture University, Tandojam, Pakistan N. H. Kalhoro Research and Development Section, Sindh Institute of Animal Health, Karachi, Pakistan Journal Article 2021 07 05 Background: Avian influenza viruses (AIVs) cause significant harm to the poultry industry due to mortality as well as high morbidity along with the risk of potential zoonotic transmission to humans. Aims: The study aimed to investigate the prevalence of influenza H5, H7, and H9 viruses and their co-infections in layers having respiratory distress such as sneezing, coughing, and tracheal rales. Methods: Totally, 960 tracheal swabs (240 swabs in each season) were collected from 120 poultry flocks, including 10 farms per month and 8 samples per flock, located in Karachi where the outbreaks were reported. The samples were confirmed through antigen ELISA and subtyped by RT-PCR. Results: Antigen ELISA revealed that the prevalence of avian influenza viruses was 26.45%; however, seasonal differences were not significant (P<0.05). RT-PCR subtyping of hemagglutinin (HA) gene revealed the higher prevalence of H9 virus (40.16%) as compared to H7 virus (5.51%) and H5 virus (4.73%). The co-infections comprised H5/H7/H9 (37.0%) and H5/H9 (12.6%). Conclusion: This study shows that AI is endemic in layer farms in Karachi where the H9 subtype is predominant along with co-infections of H5/H7/H9 subtypes. پیشینه: ویروس‌های آنفولاانزای پرندگان (AIVs) به علت مرگ و میر و واگیری بالا و همچنین خطر احتمالی انتقال به انسان‌ها، آسیب قابل توجهی به صنعت طیور وارد می‌کنند. هدف: این مطالعه با هدف بررسی شیوع ویروس‌های آنفولاانزا H5، H7، و H9 و عفونت همزمان آن‌ها در مرغ‌های تخم‌گذار دارای دیسترس تنفسی مانند عطسه، سرفه، و رال‌های نایی انجام شد. روش کار: در مجموع، 960 سواب نایی (240 سواب در هر فصل)، از 120 گله طیور، شامل 10 مزرعه در هر ماه و 8 نمونه از هر گله واقع در کراچی، که به عنوان محل شیوع بیماری گزارش شده بود، جمع آوری شد. نمونه‌ها با استفاده از آنتی ژن الیزا تایید و شناسایی زیر سویه‌ها با استفاده از RT-PCR انجام شد. نتایج: آنتی ژن الیزا شیوع ویروس آنفولاانزای پرندگان 45/26% بود؛ گرچه تفاوت‌های فصلی معنی‌دار نبودند (P>0.05). شناسایی زیر سویه‌ها با استفاده از RT-PCR ژن هماگلوتینین (HA) نشان دهنده شیوع بیشتر ویروس H9 (16/40%) در مقایسه با ویروس H7 (51/5%) و ویروس H5 (73/4%) بود. عفونت همزمان شامل H5/H7/H9 (0/37%) و H5/H9 (6/12%) بود. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان می‌دهد که AI در مزارع مرغ تخم‌گذار در کراچی اندمیک است به طوری که زیر سویه H9 همراه با عفونت‌های همزمان با زیر سویه‌های H5/H7/H9 نوع غالب به شمار می‌روند.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_6347_f7bdd9a59eb1712500c7aed072ec85c4.pdf