Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 21 4 2020 12 01 Molecular epidemiology, risk factors and hematological evaluation of asymptomatic Theileria annulata infected cattle in Odisha, India .اپیدمیولوژی مولکولی، فاکتورهای خطر و ارزیابی هماتولوژیک گاوهای بدون علامت مبتلا به تیلریا آنولاتا در اودیشا، هند 250 256 5859 10.22099/ijvr.2020.37685.5476 EN A. M. Selim Department of Internal Medicine and Infectious Diseases, Faculty of Veterinary Medicine, Mansoura University, Mansoura 35516, Egypt M. Das Department of Clinical Medicine, College of Veterinary Science and Animal Husbandry, Odisha University of Agriculture and Technology, Bhubaneshwar 751003, Odisha, India S. K. Senapati Department of Clinical Medicine, College of Veterinary Science and Animal Husbandry, Odisha University of Agriculture and Technology, Bhubaneshwar 751003, Odisha, India G. R. Jena Department of Clinical Medicine, College of Veterinary Science and Animal Husbandry, Odisha University of Agriculture and Technology, Bhubaneshwar 751003, Odisha, India C. Mishra Department of Animal Breeding and Genetics, College of Veterinary Science and Animal Husbandry, Odisha University of Agriculture and Technology, Bhubaneshwar 751003, Odisha, India B. Mohanty Department of Veterinary Parasitology, College of Veterinary Science and Animal Husbandry, Odisha University of Agriculture and Technology, Bhubaneshwar 751003, Odisha, India S. K. Panda Department of Veterinary Pathology, College of Veterinary Science and Animal Husbandry, Odisha University of Agriculture and Technology, Bhubaneshwar 751003, Odisha, India R. C. Patra Department of Clinical Medicine, College of Veterinary Science and Animal Husbandry, Odisha University of Agriculture and Technology, Bhubaneshwar 751003, Odisha, India Journal Article 2020 06 27 Background: Theileria annulata is a tick-borne apicomplexan parasite that affects bovine and causes severe economic losses. Aims: Our study aimed to determine the molecular prevalence of T. annulata infection in asymptomatic carrier cattle in Odisha, India, to study the association of potential risk factors with theileriosis, and to investigate the effect of the parasite infection on hematological parameters in naturally affected animals. Methods: A total of 226 cattle blood samples were collected from seven districts of Odisha, India. Molecular diagnoses of tropical theileriosis by polymerase chain reaction (PCR), cloning, sequencing, and phylogenetic analysis of isolated parasites were performed. Potential risk factors were investigated by univariable and multivariable logistic regression statistical analysis. Hematological parameters were compared between positive and negative animals. Results: All animals included in our study were clinically normal, however, 54.86% (124/226) of examined animals were positive by PCR for T. annulata. The multivariable logistic regression showed that contact with other cattle from different herds during grazing (P<0.0001; OR: 12.75; 95% CI: 5.21-31.21), previous history of clinical signs (P=0.002; OR: 3.31; 95% CI: 1.53-6.31), and frequency of a ectoparasiticides application pre year (P<0.0001; OR: 9.22; 95% CI: 3.03-28.09) were the potential risk factors for the occurrence of tropical theileriosis. Nucleotide sequence identity data demonstrated that T. annulata strain (MN818858) Odisha shared homology of 99.6%, 99.49%, and 99.36% with Uttar Pradesh, India (MF346035), Bahrain (AF214797), and Hyderabad, India (MK034702), respectively. Conclusion: This is the first study to gain insight into the molecular epidemiology, risk factors, phylogeny, and hematological analysis of asymptomatic T. annulata infected cattle from India. پیشینه: تیلریا آنولاتا انگلی از راسته اِپی‌کمپلکس که از طریق کنه منتقل می‌شود و گاوها را آلوده می‌کند و سبب خسارات اقتصادی شدیدی می‌شود. هدف: هدف از انجام مطالعه ما، تعیین شیوع مولکولی عفونت با تیلریا آنولاتا در گاوهای بدون علامت در اودیشا، هند، به منظور بررسی ارتباط عوامل خطر بالقوه و ارزیابی اثر عفونت این انگل بر پارامترهای هماتولوژی در حیوان‌هایی که به صورت طبیعی آلوده شدند، بود. روش کار: در مجموع 226 نمونه خون گاو از هفت منطقه اودیشا، هند، جمع آوری شد. تشخیص مولکولی تیلریوز حاره‌ای به وسیله واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR)، کلونینگ، توالی‌ یابی و تجزیه و تحلیل مطالعه فیلوژنی انگل‌های جدا شده انجام شد. عوامل خطر بالقوه به وسیله تحلیل آماری رگرسیون لجستیک تک متغیره و چند متغیره مورد بررسی قرار گرفتند. پارامترهای هماتولوژی بین حیوان‌های مثبت و منفی مقایسه شد. نتایج: همه حیوان‌های مورد مطالعه ما از نظر علائم بالینی سالم بودند، هرچند 86/54% (226/124) از حیوان‌های آزمون شده با PCR از نظر تیلریا آنولاتا، مثبت شدند. رگرسیون لجستیک چند ‌متغیره نشان داد که تماس با سایر گاوهای گله‌های مختلف در هنگام چرا (P<0.0001; OR: 12.75; 95% CI: 5.21-31.21)، سابقه قبلی علائم بالینی (P=0.002; OR: 3.31; 95% CI: 1.53-6.31) و فراوانی استفاده از مواد کشنده انگل‌های خارجی در یک سال (P<0.0001; OR: 9.22; 95% CI: 3.03-28.09)، عوامل خطر بالقوه برای بروز تیلریوز حاره‌ای بودند. داده‌های مربوط به تطابق توالی‌ نوکلئوتیدی نشان داد که سویه تیلریا آنولاتا اودیشا (MN818858) به ترتیب 6/99%، 49/99%، و 36/99% با سویه‌های اوتار پرادش، هند (MF346035)، بحرین (AF214797)، و حیدر آباد، هند (MK034702) تشابه دارد. نتیجه‌گیری: این اولین مطالعه با بینش اپیدمیولوژی مولکولی، عوامل خطر و تجزیه و تحلیل فیلوژنی و هماتولوژی گاوهای بدون علامت آلوده به تیلریا آنولاتا از هند است.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_5859_cc4a1b30163bb5227043be6c19321add.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 21 4 2020 12 01 Pulsed wave Doppler echocardiographic assessment after sedation by intravenous injection of medetomidine and xylazine hydrochloride on cardiac output and systolic time intervals in one-humped camel calves (Camelus dromedarious) ارزیابی اکوکاردیوگرافی داپلر طیفی پس از آرام بخشی با تزریق داخل وریدی مدتومیدین و زایلازین هیدروکلراید بر خروجی قلب و فواصل زمانی سیستولیک در‌ بچه شترهای تک کوهانه (کملوس درومداریوس) 257 262 5763 10.22099/ijvr.2020.35510.5210 EN M. Masoudifard Department of Surgery and Radiology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran M. R. Esmailinejad Department of Surgery and Radiology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran E Sakhaee Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Bahonar University of Kerman, Kerman, Iran O. Azari Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Bahonar University of Kerman, Kerman, Iran R. Vafaei Ph.D. Student in Clinical Pathology, Department of Clinical Pathology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran N. Ghalekhani Ph.D. Student in Epidemiology, Department of Food Hygiene and Quality Control, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Journal Article 2019 11 13 Background: Pulsed wave (PW) Doppler echocardiography provides a convenient and noninvasive tool for measuring cardiac output (CO) alternations after the administration of sedative drugs, but this is not a usual method for camelids. Aims: The aim of the present study was to investigate the changes of the left and right ventricular outflow tracts (LVOT and RVOT), CO, and systolic time intervals following the intravenous (IV) injection of medetomidine (M) and xylazine (X) using PW Doppler echocardiography. Methods: Twenty apparently healthy immature male one-humped camels (Camelus dromedarious) were selected and divided into four groups (five animals per group). Medetomidine and X were injected to the left jugular vein at two different doses of 10 and 20 μg/kg, and 0.2 and 0.4 mg/kg, respectively. Effects on echocardiographic parameters were assessed at 4 intervals: before, 3, 60, and 120 min after drug administrations. Results: Velocity time integrity (VTI), maximum/mean flow velocity (Vmax and Vmean) and maximum/mean pressure gradient (PGmax and PGmean) decreased in aortic and pulmonic valves. Left ventricular ejection time (LVET) and LVET + pre ejection period (PEP) decreased and PEP and PEP/LVET increased in all groups except the low dose X group, 3 min after drug administration (P<0.05). The least values of VTI, velocity (V), PG and CO were observed after 60 min in the low dose X group (P<0.05). Conclusion: A relationship was found between the intensity and the duration of changes in cardiac parameters and both types and dosages of the injected drugs. We concluded that X and M have transient depressor effects on the ventricular outflow tract and CO of healthy camels. پیشینه: اکوکاردیوگرافی داپلر طیفی (PW)، یک ابزار راحت و غیر تهاجمی برای اندازه‌گیری تغییرات برون‌ده قلبی (CO) بعد از تجویز داروهای آرام‌بخش می‌باشد، اما در مورد شترسانان این یک روش معمول نیست. هدف: هدف از مطالعه حاضر ارزیابی تغییرات جریان خون خروجی از بطن چپ و راست LVOT) و (RVOT، CO و فواصل زمانی سیستولیک پس از تزریق داخل وریدی (IV) مدتومیدین (M) و زایلازین (X) با استفاده از اکوکاردیوگرافی داپلر طیفی می‌باشد. روش کار: بیست نفر شتر نر تک‌کوهانه، نابالغ و به ظاهر سالم به چهار گروه (پنج حیوان در هر گروه) تقسیم شدند. مدتومیدین و زایلازین در دو دوز مختلف به ترتیب 10 و 20 میکروگرم/کیلوگرم و 2/0 و 4/0میلی گرم/کیلوگرم در داخل ورید وداج سمت چپ تزریق شدند. تاثیرات روی پارامترهای اکوکاردیوگرافی در چهار زمان قبل از تزریق، 3، 60 و 120 دقیقه بعد از تزریق بررسی شدند. نتایج: یکپارچگی سرعت بر حسب زمان (VTI)، حداکثر/میانگین سرعت جریان Vmax) و (Vmean و حداکثر/میانگین فشار مقاومتی PGmax) و (PGmean در دریچه‌های آئورت و ششی کاهش یافت. زمان تخلیه بطن چپ (LVET) و LVET + مدت زمان قبل از تخلیه (PEP) کاهش یافت و PEP و PEP/LVET در همه گروه‌ها به جز گروه زایلازین با دوز کم، در 3 دقیقه پس از تجویز دارو افزایش یافت (P<0.05). کمترین مقدار VTI، سرعت (V)، PG و CO پس از 60 دقیقه در گروه زایلازین با دوز کم مشاهده شد (P<0.05). نتیجه‌گیری: ارتباطی بین شدت و مدت زمان تغییرات در پارامترهای قلبی با نوع و دوز داروی تزریق شده وجود دارد. ما نتیجه گرفتیم که زایلازین و مدتومیدین باعث کاهش جریان خروجی بطن چپ و برون ده قلبی به صورت گذرا در شترهای سالم می‌شوند.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_5763_ac8b6a804f9b32c4113a7b527adc07d1.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 21 4 2020 12 01 Cytotoxicity effect of trastuzumab on canine peripheral blood mononuclear cells اثرات تراستوزوماب بر سیتوتوکسیسیتی سلول‌های تک هسته‌ای خون محیطی سگ 263 268 5875 10.22099/ijvr.2020.38112.5553 EN T. Oyamada Animal Medical Center, Faculty of Agriculture, Tokyo University of Agriculture and Technology, Tokyo, 183-0054, Japan S. Okano Laboratory of Small Animal Surgery 2, School of Veterinary Medicine, Kitasato University, Aomori, 034-8628, Japan Journal Article 2020 08 11 Background: Trastuzumab is an antibody drug used to treat human epidermal growth factor receptor 2 (HER2) overexpressing human metastatic breast cancer. Antibody-dependent cellular cytotoxicity (ADCC) is considered to be the major mechanism of cytotoxicity of the drug. However, its ability to induce an ADCC response in canine peripheral blood mononuclear cells (PBMCs) is not well established. Aims: We aimed to evaluate the ability of trastuzumab in enhancing the cytotoxicity of PBMCs against canine tumor cells. Methods: We used canine tumor cell lines isolated from metastatic mammary gland tumors (CHMm and CIPm) and thyroid adenocarcinoma (CTAC). The binding of trastuzumab to the cells was confirmed using flow cytometry analysis. Peripheral blood mononuclear cells obtained from healthy beagles and lymphokine-activated killer (LAK) cells, generated by interleukin-2 (IL-2) stimulation of PBMCs, were used as effector cells. Standard lactate dehydrogenase (LDH) release assay was used to measure the cytotoxicity of the LAK cells against tumor cell lines in the presence of trastuzumab. Results: Trastuzumab enhanced the cytotoxicity of PBMCs against CHMm. Moreover, LAK cells killed CHMm synergistically in the presence of trastuzumab. However, the presence of trastuzumab did not produce such a synergistic effect when LAK cells acted against CIPm and CTAC. Conclusion: We confirmed the ability of trastuzumab to induce an ADCC response in canine PBMCs and determined its synergistic effect with LAK cells. Although the in vitro system in the present study did not show the induction of trastuzumab-mediated ADCC response against all canine tumor cell lines, the results of this study indicate the potential antitumor activity of trastuzumab in canines. پیشینه: تراستوزوماب یک داروی آنتی بادی است که برای درمان گیرنده ۲ فاکتور رشد سلول‌های اپیدرم انسان (HER2) استفاده می‌شود که این HER2 باعث بیان بیش از حد سرطان‌ متاستاتیک پستان انسان می‌گردد. سیتوتوکسیسیتی وابسته به پادتن (ADCC) به عنوان مکانیسم اصلی سیتوتوکسیسیتی این دارو در نظر گرفته می‌شود. با این حال، توانایی این دارو در القای پاسخ ADCC در سلول‌های تک هسته‌ای خون محیطی سگ (PBMCs) به خوبی ثابت نشده است. هدف: هدف ما ارزیابی توانایی تراستوزوماب در افزایش سیتوتوکسیسیتی PBMCs ها علیه سلول‌های توموری سگ بود. روش کار: ما از لاین‌های سلولی توموری سگ جدا شده از تومورهای متاستاتیک غدد پستانی CIPm) و (CHMm و آدنوکارسینوم تیروئید (CTAC) استفاده کردیم. اتصال تراستوزوماب به سلول‌ها با استفاده از آزمایش فلوسایتومتری تایید شد. سلول‌های تک هسته‌ای خون محیطی به دست آمده از سگ‌های بیگل سالم و همچنین سلول‌های کشنده فعال شده توسط لنفوکین‌ها (LAK) که با تحریک PBMCs توسط اینترلوکین-2 (IL-2) تولید شده بودند، به عنوان سلول‌های کارگزار استفاده شدند. از روش اندازه‌گیری آزادسازی استاندارد لاکتات دهیدروژناز (LDH) برای اندازه‌گیری سیتوتوکسیسیتی سلول‌های LAK در حضور تراستوزوماب علیه لاین‌های سلولی توموری استفاده شد. نتایج: تراستوزوماب سبب افزایش سیتوتوکسیسیتی PBMCs علیه CHMm شد. علاوه بر این، حضور تراستوزوماب اثر هم افزایی بر از بین بردن CHMm توسط سلول‌های LAK داشت. اما هنگامی که سلول‌های LAK علیه CIPm و CTAC عمل کرد، وجود تراستوزوماب چنین اثر هم افزایی ایجاد نکرد. نتیجه‌گیری: ما توانایی تراستوزوماب برای القای پاسخ ADCC در PBMCs سگ را تایید و اثر هم افزایی آن را با سلول‌های LAK تعیین کردیم. اگرچه سیستم خارج از بدن موجود زنده در مطالعه حاضر القای پاسخ ADCC توسط تراستوزوماب را علیه همه لاین‌های سلولی توموری سگ نشان نداد، ولی نتایج این مطالعه بیان کننده فعالیت ضدتوموری بالقوه تراستوزوماب در سگ‌ها است.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_5875_9071ff6288248583bfe230e8e4e02cc5.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 21 4 2020 12 01 Serogroups, and drug resistance of nontyphoidal Salmonella in symptomatic patients with community-acquired diarrhea and chicken meat samples in Tehran سروگروه‌ها، و مقاومت دارویی سالمونلای غیر تیفوئیدی در بیماران علامت‌دار با اسهال اکتسابی از جامعه و نمونه‌های گوشت مرغ در تهران 269 278 5868 10.22099/ijvr.2020.36912.5387 EN S. Besharati MSc in Microbiology, Department of Microbiology, Faculty of Medicine, Shahed University, Tehran, Iran A. Sadeghi MSc in Microbiology, Department of Microbiology, Faculty of Medicine, Shahed University, Tehran, Iran F. Ahmadi MSc Student in Microbiology, Department of Microbiology, Faculty of Basic Sciences, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran E. Tajeddin MSc in Microbiology, Division of Microbiology, National Nutrition and Food Technology Research Institute, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran R. Mohammad Salehi Molecular Microbiology Research Center, Faculty of Medicine, Shahed University, Tehran, Iran F. Fani Division of Microbiology, Professor Alborzi Clinical Microbiology Research Center, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran Gh. Pouladfar Division of Microbiology, Professor Alborzi Clinical Microbiology Research Center, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran B. Nikmanesh Department of Medical Laboratory Sciences, School of Allied Medical Sciences, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran A. Majidpour Division of Microbiology, Anti-Microbial Resistance Research Center, Institute of Immunology and Infectious Diseases (IIID), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran S. Soleymanzadeh Moghadam MSc in Microbiology, Division of Microbiology, Anti-Microbial Resistance Research Center, Institute of Immunology and Infectious Diseases (IIID), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran S. Mirab Samiee Health Reference Laboratory, Health Reference Laboratory Research Center, Ministry of Health and Medical Education, Tehran, Iran M. Rahnamaye Farzami Health Reference Laboratory, Health Reference Laboratory Research Center, Ministry of Health and Medical Education, Tehran, Iran M. Rahbar Health Reference Laboratory, Health Reference Laboratory Research Center, Ministry of Health and Medical Education, Tehran, Iran P. Eslami MSc in Microbiology, Department of Microbiology, Central Laboratory, Milad Hospital, Tehran, Iran N. Rakhshani Pathology Laboratory, Mehr Hospital, Tehran, Iran B. Eshrati Center for Communicable Disease Control, Ministry of Health and Medical Education, Tehran, Iran M. M. Gouya Center for Communicable Disease Control, Ministry of Health and Medical Education, Tehran, Iran F. Fallah Department of Microbiology, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran A. Karimi Pediatric Infections Research Center, Research Institute for Children’s Health, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran P. Owlia Molecular Microbiology Research Center, Faculty of Medicine, Shahed University, Tehran, Iran M. Alebouyeh Pediatric Infections Research Center, Research Institute for Children’s Health, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran 0000-0001-7474-2515 Journal Article 2020 04 25 Background: Salmonella is considered as a main cause of community-acquired diarrhea in humans, however, sources of the multi-drug resistant (MDR) strains and their link with the disease are not well known. Aims: This study aimed to investigate the frequency, serogroup diversity, and antimicrobial susceptibility patterns of Salmonella strains in poultry meat and stool samples of patients with community acquired diarrhea in Tehran. Methods: We compared the frequency of non-typhoidal Salmonella serogroups, the similarities of their resistance patterns to 10 antimicrobial compounds, the prevalence of extended spectrum β-lactamase (ESBL) and ampicillinase C (AmpC) genetic determinants, and class 1 and 2 integrons in 100 chicken meat and 400 stool samples of symptomatic patients in Tehran during June 2018 to March 2019. Results: Salmonella was isolated from 75% and 5.5% of the chicken meats and human stool samples, respectively. The chicken meat isolates mainly belonged to serogroup C (88%, 66/75), while the human stool isolates were mainly related to serogroup D (59.1%, 13/22). The MDR phenotype and the most common rates of resistance to antibiotics, including tetracycline, trimethoprim/sulfamethoxazole (TS) and azithromycin, were detected in 4.5% and 45.3%, 59% and 13.6%, 43% and 9.1%, 42% and 9.1% of the human stool and chicken meat samples, respectively. Carriage of blaCTX, blaSHV, and blaPER genes in the meat isolate with ESBL resistance phenotype and blaACC, blaFOX, and blaCMY-2 among the 7 meat strains with AmpC resistance phenotype was not confirmed using polymerase chain reaction (PCR). High prevalence of class 1 and 2 integrons was characterized and showed a correlation with resistance to TS and chloramphenicol. Conclusion: These findings showed a lack of association between chicken meats and human isolates due to discrepancy between the characterized serogroups and resistance phenotypes. پیشینه: سالمونلا به عنوان عامل اصلی اسهال اکتسابی از جامعه در انسان در نظر گرفته می‌شود، هرچند مخازن سویه‌های دارای الگوی مقاومت چند دارویی (MDR) و ارتباط آن‌ها با این بیماری به طور کامل مشخص نیست. هدف: این مطالعه به بررسی فراوانی، تنوع سروگروه‌ها و الگوهای مقاومت دارویی سویه‌های سالمونلا در نمونه‌های گوشت مرغ و مدفوع بیماران مبتلا به اسهال اکتسابی از جامعه در تهران می‌پردازد. روش کار: در این مطالعه، فراوانی سروگروه‌های سالمونلا غیر تیفوئیدی، شباهت الگوی‌های مقاومت آن‌ها به 10 ترکیب ضد میکروبی، شیوع β-لاکتامازهای طیف گسترده (ESBL) و عوامل تعیین کننده ژنتیکی AmpC، و کلاس‌های 1 و 2 اینتگرون‌ها در بین 100 نمونه گوشت مرغ و 400 نمونه مدفوع بیماران علامت‌دار در تهران از ژوئن 2018 تا مارس 2019 مقایسه شد. نتایج: سالمونلا به ترتیب از 75% و 5/5% نمونه‌های گوشت مرغ و مدفوع انسانی جدا شد. جدایه‌های گوشت مرغ به طور عمده به سروگروه C تعلق داشتند (88%، 75/66)، در حالی که جدایه‌های مدفوع انسان عمدتا مربوط به سروگروه D بود (1/59%، 22/13). فنوتیپ MDR و متداول‌ترین میزان مقاومت در برابر آنتی بیوتیک‌ها، از جمله تتراسایکلین، تری متوپریم/سولفامتوکسازول (TS)، و آزیترومایسین در 5/4% و 3/45%، 59% و 6/13%، 43% و 1/9%، 42% و 1/9% نمونه‌های مدفوع انسانی و گوشت مرغ به ترتیب تشخیص داده شد. حضور ژن‌های blaCTX، blaSHV و blaPER در جدایه‌های گوشت دارای فنوتیپ مقاومتی ESBL و ژن‌های blaACC، blaFOX و blaCMY-2 در میان 7 سویه گوشت دارای فنوتیپ مقاومتی AmpC با استفاده از واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) مورد تایید قرار نگرفت. شیوع بالایی از اینتگرون‌های کلاس 1 و 2 در این جدایه‌ها مشخص شد، که ارتباطی با مقاومت به TS و کلرامفنیکل نشان دادند. نتیجه‌گیری: این یافته‌ها عدم ارتباط بین جدایه‌های گوشت مرغ و انسانی را به دلیل عدم تطابق بین سروگروه‌های شناسایی شده و فنوتیپ‌های مقاومت نشان داد.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_5868_0167f2532df15434c18a42b585c742e9.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 21 4 2020 12 01 Sectional anatomic and tomographic study of the feline abdominal cavity for obtaining a three-dimensional vascular model مطالعه توموگرافیک و آناتومیک مقطعی محوطه شکمی گربه جهت دستیابی به یک مدل عروقی سه بعدی 279 286 5843 10.22099/ijvr.2020.37273.5435 EN D. Rojo Department of Anatomy and Comparative Pathological Anatomy, Veterinary Faculty, Campus of Espinardo, University of Murcia, 30100, Murcia, Spain J. M. Vázquez Department of Anatomy and Comparative Pathological Anatomy, Veterinary Faculty, Campus of Espinardo, University of Murcia, 30100, Murcia, Spain C. Sánchez Department of Anatomy and Comparative Pathological Anatomy, Veterinary Faculty, Campus of Espinardo, University of Murcia, 30100, Murcia, Spain A. Arencibia Department of Morphology, Veterinary Faculty, University of Las Palmas de Gran Canaria, Trasmontaña, Arucas, 35413 Las Palmas, Spain M. I. García Support Research Service, University of Murcia, 30100, Murcia, Spain M. Soler Department of Animal Medicine and Surgery, Veterinary Faculty, Campus of Espinardo, University of Murcia, 30100, Murcia, Spain D. Kilroy Division of Veterinary Science Centre, University College Dublin, School of Veterinary Medicine, Belfield, Dublin 4, Ireland G. Ramírez Department of Anatomy and Comparative Pathological Anatomy, Veterinary Faculty, Campus of Espinardo, University of Murcia, 30100, Murcia, Spain Journal Article 2020 05 17 Background: Unlike dogs, feline abdominal studies are rare. Note that anatomical estudies in felines are scarce and almost unique using feline cadaver by means of sectional anatomy and computed tomography (CT) or magnetic resonance imaging (MRI). Aims: In this study, a non-pathological vascularization model of feline abdomen was conducted on three adult cats was using anatomical and diagnostic imaging techniques. Methods: A live pet cat and two cat cadavers were used in this study. Cat cadavers were injected with colored latex to show well-differentiated vascular structures and serial sections of cat abdomen were then provided. Computed tomography was performed by injecting an iodinated contrast medium through the cephalic vein of a live cat immediately before scanning. The CT images showed the arterial and venous vascular formations hyper-attenuated with two tomographic windows. The correlation between anatomical sections and their CTs was studied to identify vascular and and visceral structures. Results: Hyper-attenuated vascular structures with the contrast medium were identified and marked along their path in the series of Dicom images with the Amira program. In this approach, sequentially and semiautomatically, vascular volumetric reconstruction was obtained without visceral formations. With the OsiriX program, volumetric reconstruction was automatic and maintained the fidelity of all visceral and vascular formations. Conclusion: We conclude that these improved prototypes could be used in veterinary clinics as normal vascular models and as a basis for obtaining future 3D models of vascular anomalies such as portosystemic shunts. پیشینه: بر خلاف سگ، مطالعات شکمی گربه نادر است. مطالعات تشریحی در مورد گربه‌سانان با استفاده از آناتومی مقطعی و برش‌نگاری کامپیوتری (CT) یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) با استفاده از جسد گربه‌سانان، کمیاب و تقریبا بی‌نظیر است. هدف: در این مطالعه، یک مدل عروقی غیر پاتولوژیک شکم گربه بر روی سه گربه بالغ با استفاده از تکنیک‌های تصویربرداری تشریحی و تشخیصی انجام شد. روش کار: یک گربه خانگی زنده و دو جسد گربه در این مطالعه استفاده شد. به اجساد گربه‌ها لاتکس رنگی تزریق شد تا ساختارهای عروقی کاملا متمایز نشان داده شود و سپس مقاطع پیاپی از شکم گربه تهیه شدند. برش نگاری کامپیوتری با تزریق ماده حاجب یددار از طریق ورید سفالیک گربه زنده بلافاصله قبل از اسکن انجام شد. تصاویر CT نشان داد که ساختارهای عروقی شریانی و وریدی روشن‌تر از حد معمول با دو پنجره برش‌نگاری دیده می‌شوند. ارتباط بین مقاطع آناتومیکی و CT آن‌ها برای شناسایی ساختارهای عروقی و احشایی مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج: ساختارهای عروقی روشن‌تر از حد معمول با ماده حاجب شناسایی شدند و در مسیر خود در سلسله تصاویر دایکوم با برنامه آمیرا مشخص شدند. در این روش، بازسازی حجمی عروقی به صورت پشت سر هم و نیمه اتوماتیک بدون ساختارهای احشایی به دست آمد. با برنامه اسیری اکس، بازسازی حجمی به صورت اتوماتیک انجام شد که تمام ساختارهای عروقی و احشایی را کاملا دربر گرفت. نتیجه‌گیری: ما نتیجه می‌گیریم که این نمونه‌های اولیه بهبود یافته می‌توانند در کلینیک‌های دامپزشکی به عنوان مدل‌های عروقی طبیعی و نیز به عنوان پایه‌ای برای مدل‌های سه بعدی آتی از ناهنجاری‌های عروقی مانند شانت‌های پورتوسیستمیک مورد استفاده قرار بگیرند.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_5843_6593f8eabbd5d1f3504fb0266a80ec20.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 21 4 2020 12 01 Prevalence and antimicrobial resistance of Salmonella isolates from goose farms in Northeast China شیوع و مقاومت ضد میکروبی جدایه‌های سالمونلا از مزارع غاز در شمال شرقی چین 287 293 5858 10.22099/ijvr.2020.37804.5498 EN Z. Z. Cao Key Laboratory of Zoonosis of Liaoning Province, College of Animal Science and Veterinary Medicine, Shenyang Agricultural University, Shenyang, 110866, China J. W. Xu MSc Student in Basic Veterinary Medicine, Key Laboratory of Zoonosis of Liaoning Province, College of Animal Science and Veterinary Medicine, Shenyang Agricultural University, Shenyang, 110866, China M. Gao Key Laboratory of Zoonosis of Liaoning Province, College of Animal Science and Veterinary Medicine, Shenyang Agricultural University, Shenyang, 110866, China X. S. Li MSc Student in Basic Veterinary Medicine, Key Laboratory of Zoonosis of Liaoning Province, College of Animal Science and Veterinary Medicine, Shenyang Agricultural University, Shenyang, 110866, China Y. J. Zhai MSc Student in Basic Veterinary Medicine, Key Laboratory of Zoonosis of Liaoning Province, College of Animal Science and Veterinary Medicine, Shenyang Agricultural University, Shenyang, 110866, China K. Yu MSc Student in Basic Veterinary Medicine, Key Laboratory of Zoonosis of Liaoning Province, College of Animal Science and Veterinary Medicine, Shenyang Agricultural University, Shenyang, 110866, China M. Wan MSc Student in Basic Veterinary Medicine, Key Laboratory of Zoonosis of Liaoning Province, College of Animal Science and Veterinary Medicine, Shenyang Agricultural University, Shenyang, 110866, China X. H. Luan Key Laboratory of Zoonosis of Liaoning Province, College of Animal Science and Veterinary Medicine, Shenyang Agricultural University, Shenyang, 110866, China Journal Article 2020 07 10 Background: Salmonella is one of the most important enteric pathogenic bacteria that threatened poultry health. Aims: This study aimed to investigate the prevalence and antimicrobial resistance of Salmonella isolates in goose farms. Methods: A total of 244 cloacal swabs were collected from goose farms to detect Salmonella in Northeast China. Antimicrobial susceptibility, and resistance gene distribution of Salmonella isolates were investigated. Results: Twenty-one Salmonella isolates were identified. Overall prevalence of Salmonella in the present study was 8.6%. Among the Salmonella isolates, the highest resistance frequencies belonged to amoxicillin (AMX) (85.7%), tetracycline (TET) and trimethoprim/sulfamethoxazole (SXT) (81%), followed by chloramphenicol (CHL) (76.2%), florfenicol (FLO) (71.4%), kanamycin (KAN) (47.6%), and gentamycin (GEN) (38.1%). Meanwhile, only 4.8% of the isolates were resistant to ciprofloxacin (CIP) and cefotaxime (CTX). None of the isolates was resistant to cefoperazone (CFP) and colistin B (CLB). Twenty isolates (95%) were simultaneously resistant to at least two antimicrobials. Ten resistance genes were detected among which the blaTEM-1, cmlA, aac(6’)-Ib-cr, sul1, sul2, sul3, and mcr-1.1 were the most prevalent, and presented in all 21 isolates followed by tetB (20/21), qnrB (19/21), and floR (15/21). Conclusion: Results indicated that Salmonella isolates from goose farms in Northeast China exhibited multi-drug resistance (MDR), harboring multiple antimicrobial resistance genes. Our results will be useful to design prevention and therapeutic strategies against Salmonella infection in goose farms. پیشینه: سالمونلا یکی از مهمترین باکتری‌های بیماری‌زای روده‌ای است که سلامت طیور را تهدید می‌کند. هدف: این مطالعه با هدف بررسی شیوع و مقاومت ضد میکروبی جدایه‌های سالمونلا در مزارع غاز انجام شد. روش کار: در مجموع 244 سواپ از ناحیه کلواک غازهای مزارع واقع در شمال شرقی چین به منظور شناسایی سالمونلا جمع آوری شدند. سپس حساسیت ضد میکروبی و توزیع ژن‌های مقاومت جدایه‌های سالمونلا مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: بیست و یک جدایه سالمونلا شناسایی شدند. شیوع کلی سالمونلا در مطالعه حاضر 6/8% بود. در میان جدایه‌های سالمونلا، بیشترین فراوانی مقاومت مربوط به آموکسی سیلین (AMX) (7/85%)، تتراسیکلین (TET) و تریمتوپریم/سولفامتوکسازول (SXT) (81%) و به دنبال آن کلرامفنیکل (CHL) (2/76%)، فلورفنیکل (FLO) (4/71%)، کانامایسین (KAN) (6/47%) و جنتامایسین (GEN) (1/38%) بود. در ضمن تنها 8/4% از جدایه‌ها به سیپروفلوکساسین (CIP) و سفوتاکسیم (CTX) مقاوم بودند. هیچ یک از جدایه‌ها به سفوپرازون (CFP) و کلیستین B (CLB) مقاوم نبودند. بیست جدایه (95%) به طور همزمان حداقل به دو ضد ماده میکروبی مقاوم بودند. ده ژن مقاومت شناسایی شدند که در میان آن‌ها blaTEM-1، cmlA، aac(6’)-Ib-cr، sul1، sul2، sul3، و mcr-1.1 از همه شایع‌تر بودند و در تمام 21 جدایه وجود داشتند و به دنبال آن‌ها tetB (21/20)، qnrB (21/19)، و floR (21/15) شایع‌ترین‌ها بودند. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که جدایه‌های سالمونلا از مزارع غاز واقع در شمال شرقی چین مقاومت چند دارویی (MDR) داشتند که چندین ژن‌ مقاومت ضد میکروبی را در خود جای داده‌اند. نتایج ما به منظور طراحی استراتژی‌های پیشگیری و درمانی علیه عفونت با سالمونلا در مزارع غاز مفید خواهد بود.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_5858_6c44046cf97c23a4c66d84751d64283c.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 21 4 2020 12 01 Development of a DNA aptamer to detect Brucella abortus and Brucella melitensis through cell SELEX توسعه DNA آپتامر به منظور شناسایی بروسلا آبورتوس و بروسلا ملیتنسیس به روش سلکس سلولی 294 300 5873 10.22099/ijvr.2020.36855.5378 EN Z. Nosaz MSc in Microbial Biotechnology, Department of Biology, Faculty of Basic Sciences, Shahed University, Tehran, Iran S. Rasoulinejad Max Planck Institute for Polymer Research, Ackermannweg 10, 55128, Mainz, Germany S. L. Mousavi Gargari Department of Biology, Faculty of Basic Sciences, Shahed University, Tehran, Iran 0000-0002-4635-8716 Journal Article 2020 04 02 Background: Brucellosis is a zoonosis, caused by Brucella spp. which are small aerobic intracellular coccobacilli, localized in the reproductive organs of host animals, causing abortion and sterility. The diagnosis of this zoonosis is based on microbiological, serological or real time-polymerase chain reaction (RT-PCR) laboratory tests. Although the common microbiological and serological based assays have advantages, they are not able to solve the diagnosis problems. Aims: To overcome some of the limitations of present techniques, in this study, we developed an aptamer through whole-cell systematic evolution of Ligands by EXponential enrichment (SELEX) procedures to detect Brucella. Methods: We used mixture of Brucella melitensis and Brucella abortus as the target. In order to prepare the single-stranded DNA (ssDNA) aptamer, the DNA library was amplified with 5´-phosphorylated reverse primer and treated with lambda exonuclease. The SELEX procedure was performed by incubating the ssDNA pool with a bacterial suspension in a binding buffer. The selected procedures were monitored by flow cytometry using FITC-labelled forward primer. Aptamers with the highest binding affinity towards the target and the lowest to other strains were selected. Results: Two aptamers namely B20 and B21 showed significant binding affinity toward B. melitensis and B. abortus. The dissociation constant (Kd) for aptamers B20 and B21 was 40.179 ± 3.06 pM and 184.396 ± 465 pM, respectively. Conclusion: The isolated aptamers were able to identify B. melitensis and B. abortus with a remarkable binding efficiency and appropriated Kd in a picoMolar range and therefore can be good candidates in the development of any rapid assay test implanted on routine brucellosis diagnoses. پیشینه:بروسلوز یک بیماری مشترک بین انسان و دام است، توسط گونه‌های بروسلا حادث می‌شود که کوکوباسیل‌های هوازی کوچک درون سلولی هستند، در اندام‌های تناسلی جانوران میزبان قرار می‌گیرند، باعث سقط جنین و عقیم شدن می‌شوند. شناسایی این بیماری بر مبنای روش‌های آزمایشگاهی میکروبیولوژی، سرولوژی و یا واکنش زنجیره‌ای پلیمراز زمان واقعی (RT-PCR) است. اگرچه آزمون‌های میکروبیولوژی و سرولوژی رایج مزایایی دارند، اما قادر به رفع مشکلات تشخیصی نیستند. هدف: برای فایق آمدن بر برخی از محدودیت‌های تکنیک‌های موجود، در مطالعه حاضر ما یک آپتامر را از طریق روش تکامل سیستماتیک لیگاند از طریق غنی‌سازی نمایی (سلکس) در سلول کامل برای تشخیص بروسلا ایجاد کردیم. روش کار: ما از مخلوط بروسلا ملیتنسیس و بروسلا آبورتوس به عنوان هدف استفاده کردیم. به منظور تهیه آپتامر DNA تک‌-رشته‌ای (ssDNA)، کتابخانه DNA با پرایمر معکوس ´5-فسفریله تقویت و با اگزونوکلئاز لامبدا تیمار شد. روش سلکس با انکوباسیون مجموعه ssDNA به همراه سوسپانسیون باکتریایی در بافر اتصال انجام شد. روش‌های منتخب، توسط فلوسایتومتری و با استفاده از پرایمر آغازگر پیش‌رو نشان‌دار شده با FITC کنترل شد. آپتامرهایی با بالاترین میل اتصال به سمت هدف و پایین‌ترین تمایل نسبت به سویه‌های دیگر انتخاب شدند. نتایج: دو آپتامر یعنی B20 و B21 میل اتصال قابل ملاحظه‌ای به بروسلا ملیتنسیس و بروسلا آبورتوس نشان دادند. ثابت تفکیک (Kd) برای آپتامرهای B20 و B21 به ترتیب 06/3 ± 179/40 pM و 465 ± 396/184 pM بود. نتیجه‌گیری: آپتامرهای جدا شده قادر به شناسایی بروسلا ملیتنسیس و بروسلا آبورتوس با راندمان اتصال قابل توجه و Kd اختصاصی در محدوده پیکومول هستند و بنابراین می‌توانند کاندیدای مناسبی در جهت انجام هر آزمایش سنجش سریع در تشخیص معمول بروسلوز باشند.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_5873_7965d25b65a3ece3661908d86561cf35.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 21 4 2020 12 01 Evaluating the efficacy of surgical excision and topical dimethyl sulphoxide (DMSO) in the treatment of equine cutaneous pythiosis بررسی اثر برداشتن به روش جراحی و دی متیل سولفوکساید (DMSO) موضعی در درمان پیتیوزیس پوستی اسب 301 307 5812 10.22099/ijvr.2020.37825.5502 EN A. Atiba Department of Surgery, Anesthesiology and Radiology, Faculty of Veterinary Medicine, Kafrelsheikh University, Kafrelsheikh 33516, Egypt A. Ghazy Department of Surgery, Anesthesiology and Radiology, Faculty of Veterinary Medicine, Kafrelsheikh University, Kafrelsheikh 33516, Egypt M. H. Hamad Department of Animal Medicine, Faculty of Veterinary Medicine, Zagazig University, Zagazig, Egypt Journal Article 2020 07 12 Background: Cutaneous pythiosis in horses is a chronic ulcerative granulomatous disease caused by the oomycete Pythium insidiosum. Aims: The objective of the present study was to evaluate the response of cutaneous pythiosis in horses to surgical excision and topical dimethyl sulphoxide (DMSO). Methods: Thirty horses were presented clinically with pruritus, fistulae discharging serosanguineous fluid, and output kunkers in different body areas (limb, abdomen, neck, and face). The clinical diagnosis was confirmed by isolation of the causative agent and histopathology. All animals were treated by surgical excision alone, or surgical excision followed by topical DMSO. The healing process was monitored every week macroscopically to evaluate the response to treatment until complete recovery. Results: The existence of Pythium insidiosum was confirmed in all cases. Histologically, affected horses were characterized by granulation tissue with abundant eosinophils. The size of wounds and the clinical features of pythiosis lesions decreased more after surgical debridement with DMSO application than surgical excision alone. The cutaneous pythiosis lesions were completely recovered at 35 ± 7 and 60 ± 5 days after the surgical excision with topical DMSO and surgical excision alone, respectively. Conclusion: The combination of surgical excision and topical DMSO is found an effective treatment for cutaneous pythiosis in horses. پیشینه: پیتیوزیس پوستی در اسب‌ها یک بیماری گرانولوماتوز جراحت‌دار مزمن است که توسط اوومیست پیتیوم اینسیدیوزوم ایجاد می‌شود. هدف: هدف از مطالعه حاضر ارزیابی پاسخ پیتیوزیس پوستی در اسب‌ها به برداشتن به روش جراحی و دی متیل سولفوکساید (DMSO) موضعی بود. روش کار: سی رأس اسب با علائم بالینی خارش، فیستول با ترشحات سروزی خونی و خروج کونکر در نقاط مختلف بدن (اندام‌های حرکتی، شکم، گردن و صورت) معرفی شدند. تشخیص بالینی با جدا سازی عامل ایجاد کننده و هیستوپاتولوژی تایید شد. همه حیوان‌ها، یا تنها با برداشتن به روش جراحی و یا با برداشتن به روش جراحی و به دنبال آن DMSO موضعی درمان شدند. روند بهبودی هر هفته به منظور ارزیابی پاسخ به درمان، تا بهبودی کامل به صورت ماکروسکوپی بررسی شد. نتایج: وجود پیتیوم اینسیدیوزوم در تمام اسب‌های بیمار تایید شد. از نظر بافت شناسی، بافت گرانوله همراه با ائوزینوفیل‌های فراوان در اسب‌های درگیر بیماری مشخص شد. کاهش اندازه زخم‌ها و ویژگی‌های بالینی ضایعات پیتیوزیس، بعد از برداشتن به روش جراحی و به دنبال آن استفاده از DMSO نسبت به برداشتن به روش جراحی به تنهایی، بیشتر بود. ضایعات پوستی پیتیوزیس به ترتیب 7 ± 37 و 5 ± 60 روز پس از برداشتن به روش جراحی به همراه استفاده از DMSO موضعی و برداشتن به روش جراحی به تنهایی، به طور کامل بهبود یافت. نتیجه‌گیری: ترکیب برداشتن به روش جراحی و استفاده از DMSO موضعی یک درمان موثر برای پیتیوزیس پوستی در اسب‌ها شناسایی شده است.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_5812_7bc8a0b215b2e87fdb6f0552eb4cc168.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 21 4 2020 12 01 Morphological and molecular identification of Corynosoma caspicum, and its histopathological effect on the intestinal tissue of a Caspian seal (Pusa caspica) شناسایی ریخت ‌شناسی و مولکولی کورینوزوما کاسپیکوم و تاثیر آسیب شناسی آن بر بافت روده یک فوک خزری (پوسا کاسپیکا) 308 313 5876 10.22099/ijvr.2020.37539.5466 EN Sh. Omidzahir Department of Marine Biology, Faculty of Marine Sciences, University of Mazandaran, Babolsar, Iran A. Sayyad Shirazi Caspian Seal Rehabilitation and Research Center, Ashooradeh Island, Iran S. M. Hosseini Department of Veterinary Pathology, Faculty of Veterinary Medicine, Babol Branch, Islamic Azad University, Babol, Iran Journal Article 2020 06 09 Background: Corynosoma is a parasite from the Acanthocephala phylum with worldwide distribution. Corynosoma parasites are found in pinnipeds as their definitive host. Aims: This study aimed to investigate the morphological and molecular characteristics of Corynosoma, and its histopathological effect on the intestinal tissue of Pusa caspica. Methods: A severe Corynosoma infection was observed in the small intestine of a juvenile male Caspian seal (P. caspica). The morphological descriptions were done using light microscopy, and scanning electron microscopy (SEM). The molecular diagnosis was performed using partial sequences of internal transcribed spacer 1 (ITS1) and 5.8S ribosomal RNA (rRNA) gene. Results: According to the results, the Corynosoma specimens were identified as Corynosoma caspicum. The histopathological inspection of intestinal tissue revealed lesions in epithelial cells, mucosa, submucosa and muscle layers, destruction of intestinal glands, and infiltration of inflammatory cells. Conclusion: Presence of such a severe infection in one of the individual Caspian seals can suggest the possibility of morbidity among other seals in the landlocked Caspian Sea. Thus, further research on their parasite infections is required for understating the status of the Caspian seal population and conserving this endangered species. پیشینه: کورینوزوما انگلی از شاخه خاربرسران (آکانتوسفالا) با گسترش جهانی است. انگل‌های کورینوزوما در پپنیپدها به عنوان میزبان نهایی یافت می‌شوند. هدف: هدف این مطالعه بررسی ویژگی‌های ریخت شناسی و مولکولی کورینوزوما و تاثیر بافت شناسی این انگل بر بافت روده پوسا کاسپیکا بود. روش کار: در مطالعه حاضر، آلودگی شدید کورینوزوما در روده کوچک یک فوک خزری (پوسا کاسپیکا) نابالغ مشاهده شد. توصیف ریخت شناسی با استفاده از میکروسکوپ نوری و میکروسکوپ الکترونی (SEM) انجام شد. تشخیص مولکولی با استفاده از قسمتی از توالی‌های فضای رونویسی شده داخلی 1 (ITS1) و 5.8S ژن RNA ریبوزومی (rRNA) صورت گرفت. نتایج: بر طبق نتایج، نمونه‌های کورینوزوما به عنوان کورینوزوما کاسپیکوم شناسایی شدند. بررسی آسیب شناسی بافت روده، آسیب در سلول‌های بافت پوششی، لایه‌های مخاط، زیر مخاط و عضلانی، تخریب غدد روده‌ای و نفوذ سلول‌های التهابی را نشان داد. نتیجه‌گیری: وجود چنین آلودگی شدیدی در یکی از فوک‌های خزری می‌تواند احتمال ابتلا در سایر فوک‌ها را در دریای خزر محصور در خشکی نشان دهد. بنابراین، تحقیقات بیشتری در مورد آلودگی‌های انگلی آن‌ها برای درک وضعیت جمعیت فوک‌ خزری و حفظ این گونه در معرض خطر انقراض مورد نیاز است.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_5876_bf1ef0b5ef68a22133463082be457a3c.pdf

Shiraz University Iranian Journal of Veterinary Research 1728-1997 21 4 2020 12 01 A primary occurrence of inclusion body hepatitis in absence of predisposing agents in commercial broilers in Iran: a case report رخداد اولیه هپاتیت همراه با گنجیدگی در غیاب عوامل مستعد کننده در جوجه‌های گوشتی تجاری در ایران: یک گزارش موردی 314 318 5864 10.22099/ijvr.2020.36735.5360 EN A. Mirzazadeh Graduated from School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran K. Asasi Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran N. Mosleh Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran M. Abbasnia Graduated from School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran B. Abdi Hachesoo Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran Journal Article 2020 03 15 Background: Fowl adenoviruses (FAdVs) associated with certain clinical diseases including inclusion body hepatitis (IBH) have become of considerable importance in the poultry industry. Currently, an increasing number of IBH outbreaks in different parts of Iranian poultry industries is a growing concern. Infectious bursal disease virus (IBDV) or chicken infectious anemia virus (CIAV) have historically been incriminated as predisposing factors for FAdVs to cause IBH. Furthermore, some have speculated whether IBDV vaccine strains impact on IBH clinical manifestation. The present report assesses the potential predisposing role of IBDV, CIAV, and infectious bursal disease) IBD( vaccine strains for FAdVs in the course of an IBH occurrence in the field. Case description: 90000 day-old broiler chickens with the same parent source were housed, at 4 day-interval, in two commercial farms in Shiraz, Iran. Increased mortality with lesions of hepatitis, suggestive of IBH, started in the primitive farm right after blind prescription of IBD vaccine at the age of 12-days-old. Consequently, IBD vaccination was postponed for the apparently healthy chickens of the other farm in which chickens were monitored for the occurrence of IBH afterwards. Laboratory examination was followed by histopathology and polymerase chain reaction (PCR) on liver, cloacal bursa, and thymus samples to determine the involvement of FAdV, IBDV, and CIAV in the occurrence of the disease. Findings/treatment and outcome: No evidence was found to support the predisposing role of neither IBD vaccination nor IBDV/CIAV infection in this IBH occurence. The results also demonstrated a primary role of the FAdV-11 as a causal agent of the IBH occurrence. Conclusion: The findings suggest that certain FAdVs are pathogenic enough to primarily induce IBH in young broilers. پیشینه: آدنوویروس‌های پرندگان (FAdV) که با برخی بیماری‌های بالینی شامل هپاتیت همراه با گنجیدگی (IBH) مرتبط است، از اهمیت بالایی در صنعت طیور برخوردار هستند. در حال حاضر، افزایش تعداد موارد شیوع IBH در بخش‌های مختلف صنایع طیور ایران از جمله نگرانی‌های روز افزون است. ویروس بیماری بورس عفونی (IBDV) یا ویروس کم خونی عفونی ماکیان (CIAV)، از نظر تاریخچه، به عنوان فاکتورهای مستعد کننده برای FAdVs در ایجاد IBH قلمداد شده‌اند. علاوه بر این، حدس زده می‌شود که سویه‌های واکسن IBDV بر تظاهرات بالینی IBH اثر می‌گذارد. مطالعه حاضر به ارزیابی نقش مستعد کننده احتمالی IBDV، CIAV و سویه‌های واکسن بیماری بورس عفونی (IBD) برای FAdV در جریان رخداد بیماری IBH در سطح مزرعه می‌پردازد. توصیف بیمار: نود هزار قطعه جوجه گوشتی یک روزه از گله مادر یکسان، با فاصله زمانی 4 روز در دو مزرعه گوشتی تجاری در شیراز قرار داده شدند. افزایش مرگ ‌و ‌میر همراه با ضایعات هپاتیت، که نشان دهنده ابتلا به IBH است، درست بعد از تجویز کور واکسن IBD در سن 12 روزگی در مزرعه اول شروع شد. به دنبال آن، واکسیناسیون در برابر IBD برای جوجه‌های به ظاهر سالم که در مزرعه دیگر جهت رخداد IBH مورد بررسی قرار گرفته بودند، به تعویق افتاد. آزمون‌های آزمایشگاهی هیستوپاتولوژی و واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) بر روی نمونه‌های کبد، بورس کلوآکی و تیموس انجام شد تا عوامل دخیل FAdV، IBDV و CIAV در رخداد این بیماری، تعیین شود. یافته‌ها/درمان و نتیجه درمان: هیچ نشانه‌ای مبنی بر نقش مستعد کننده واکسیناسیون IBD یا ابتلا به عفونت IBDV/CIAV در این مورد از وقوع IBH یافت نشد. همچنین نتایج نشان داد که FAdV-11 به عنوان عامل اصلی در ایجاد بیماری IBH می‌باشد. نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد که برخی از FAdV بیماری‌زا هستند و به صورت اولیه موجب IBH در جوجه‌های گوشتی جوان می‌شوند.

https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_5864_c82aa1c7f2e8ad7757ea8ea91c91ec61.pdf