ارزیابی دستگاه قلبی عروقی توله سگ‌ها نیازمند آگاهی از تغییرات آناتومیکی و فیزیولوژیکی آن‌ها از تولد تا شش ماهگی است. هدف از ارائه این مقاله گزارش تغییرات الکتروکاردیوگرافی سگ‌های مخلوط همزاد از تولد تا شش ماهگی می‌باشد. به منظور مشاهده تغییرات شکل امواج قلبی و فواصل آن‌ها، شکل کمپلکس QRS، ریتم و تعداد ضربان قلب بر اساس سن، الکتروکاردیوگرام‌های سریال ده قلاده سگ بومی در وضعیت جانبی راست و از سن تولد تا شش ماهگی تهیه گردید. تعداد ضربان قلب به شکل معنی‌داری تا سن شش ماهگی کاهش یافت تا به تعداد 5 ± 99 در دقیقه رسید. فاکتور سن تاثیر مثبتی در ضربان قلب، فاصله زمانی موج P، کمپلکس QRS، فواصل P-R و Q-T، قطعه S-T و نیز ارتفاع امواج R و T داشت. ریتم سینوسی در حیوانات زیر 18 هفته غالب بود و آریتمی سینوسی نیز از سن 16 هفتگی ظاهر گردید. فاکتور جنس فقط بر ارتفاع امواج R و Q موثر بود. سگ‌های نر            (050/0 ± 991/0) دارای ارتفاع موج R بیشتری نسبت به جنس ماده (039/0 ± 740/0) بوده در حالیکه در سگ‌های ماده    (013/0 ± 256/0) مقادیر ارتفاع موج Q بیشتر از نرها (010/0 ± 217/0) بود. متوسط (± انحراف معیار) امواج QRS در این مطالعه 47/21 ± 61/69 درجه بود. بر همین اساس تغییرات احتمالی الکتروکاردیوگرافی سنین مختلف سگ باید در هنگام کار بر روی حیوانات با سنین متفاوت مد نظر قرار گیرد.

 آدنوکارسینوم ریوی گوسفند در 15 ریه‌ی گوسفندان مبتلا (9 مورد شکل کلاسیک و 6 مورد شکل آتیپیک بیماری) به وسیله میکروسکوپ الکترونی انتقالی مورد مطالعه قرار گرفت. دو نمونه از ریه‌های گوسفندان سالم و فاقد تومور جهت ارزیابی و مقایسه معیارهای فراساختاری استفاده شد. ضایعات پاتولوژیک شامل ندول‌های کانونی-چند کانونی تا توده‌های وسیع با قوام سفت در لوب‌های قدامی شکمی یا دیافراگماتیک ریه بود. بر اساس خصوصیات فراساختاری، سلول‌های توموری در الوئول‌ها و برونشیول‌ها به سه گروه. پنوموسیت‌های نوع II، سلول‌های کلارا و سلول‌های توموری تمایز نیافته طبقه‌بندی شدند. پنوموسیت‌های نوع II توموری که حاوی تعداد زیادی اجسام لایه‌ای داخل سیتوپلاسمی، شبکه‌ی اندوپلاسمیک خشن به خوبی توسعه یافته و ذرات گلیکوژن بودند اجسام لایه‌ای به اندازه‌های مختلف و پراکنده به طور نامنظم یا مجتمع در قسمت‌های رأسی سلول بوده و به اشکال اثر انگشتی یا به صورت لایه‌های متحدالمرکز یا موازی مشاهده شدند. سلول‌های کلارای توموری حاوی تعداد قابل توجهی گرانول‌های الکترون دنس راسی و شبکه اندوپلاسمیک صاف به خوبی توسعه یافته بودند. سلول‌های توموری تمایز نیافته در الوئول‌ها فاقد اجسام لایه‌ای و در برونشیول‌ها فاقد گرانول‌های الکترون دنس بودند. هیچگونه ویریون‌های کامل یا گنجیدگی‌های ویروسی در سلول‌های توموری مشاهده نشد. در مطالعه حاضر خصوصیات فراساختاری سلول‌های توموری در اشکال کلاسیک و آتیپیک بیماری تقریبا مشابه تشخیص داده شد. به نظر می‌رسد پنوموسیت‌های نوع II و سلول‌های کلارا به ترتیب منشا ایجاد تومور در الوئول‌ها و برونشیول‌ها می‌باشند.

 تکنیک‌های بسیاری برای تزریق و دسترسی به بورس استخوان کنجدی پایینی (بورس نویکولار) به ویژه در اسب معرفی شده است، اما تعاریف علمی‌ اندکی در این زمینه در مورد گاو وجود دارد. لذا، در این مطالعه پنج تکنیک مختلف که شامل رهیافت دیستال پلانتار موازی با نوار تاجی (DPPCB)، رهیافت دیستال پلانتار موازی با کف سم (DPPS)، رهیافت غیر محوری (Ab45)، رهیافت پروکسیمال پلانتار (PP30) و رهیافت تزریق به داخل مفصل بین بند انگشتی تحتانی (DIPJ) بوده، برای دسترسی و تزریق به بورس استخوان کنجدی پایینی در گاو مقایسه شده است. بر اساس نتایج به دست آمده، تعداد دفعات ورود سر سوزن تا قرار گیری صحیح آن در رهیافت DIPJ و DPPS به طور محسوسی کمتر از دیگر رهیافت‌ها می‌باشد (P<0.05). همچنین تعداد دفعات تزریق موفق ماده حاجب بعد از ورود صحیح سر سوزن، در رهیافت DIPJ با رهیافت‌های DPPCB، PP30 و Ab45 دارای تفاوت معنی‌دار بود (P<0.05). با توجه به عدم وجود ارتباط مستقیم بین بورس استخوان کنجدی پایینی و مفصل بین بند انگشتی پایینی، استفاده از رهیافت دیستال پلانتار موازی با کف سم برای دسترسی و تزریق به بورس استخوان کنجدی پایینی در گاو توصیه گردید.

هدف این مطالعه بررسی اتیولوژی، تشخیص، روش‌های درمانی، یافته‌های جراحی، نتایج بعد از عمل و یافته‌های کالبدگشایی 17 بیمار سگ و گربه می‌باشد. مشخص گردید تصادف با اتومبیل، سقوط از ارتفاع، گازگرفتگی و بریدگی علل تروما به قفسه سینه می‌باشند. آسیب‌های قفسه سینه عبارت بودند از پنوموتوراکس، هموتوراکس، کوفتگی ریه‌ها، کولاپس لوب‌های ریه، شکستگی‌های دنده و موارد دیگر. روش‌های درمانی عبارت بودند از درمان دارویی، توراکوسنتز، لوله‌گذاری قفسه سینه، توراکوتومی بین دنده‌ای، استرنوتومی و revision دیواره قفسه سینه. اتلکتازی، پارگی، دریدگی یا کوفتگی لوب‌های ریه، پارگی شریان ریوی و شکستگی دنده از یافته‌های جراحی بودند. به طور کلی، 7 سگ و 4 گربه به طور کامل بهبود یافتند. دو سگ به خاطر آسیب‌های دیگر شامل شکستگی ناحیه کمری، پاراپل‍ژی و سندرم متعاقب نومونکتومی معدوم شدند. سه سگ و یک گربه در حین مطالعه تلف شدند که در کالبد گشایی آن‌ها، پارگی شریان ریوی و پارگی توراکوبرونکیال مشاهده گردید. گربه مزبور در حین جراحی توقف ناگهانی قلب داشت. از این مطالعه می‌توان نتیجه‌گیری نمود که بیماران با آسیب قفسه سینه بایستی به طور دقیق و سریع ارزیابی و مدیریت شوند و همراه با‌ آن از روش‌های جراحی مناسب بهره جست.

هدف از انجام این مطالعه مقایسه یک الیزای غیر مستقیم بر مبنای آنتی‌ژن خالص شده gp51SU با یک الیزای غیر مستقیم از شرکت پورکر (Pourquire) به منظور تشخیص آنتی‌بادی‌های ضد ویروس لکوز گاو می‌باشد. بدین منظور از گاوداری‌های مختلف، اقدام به جمع‌آوری 340 نمونه سرمی از دو نژاد سرابی و هلشتاین شد. الیزای تجاری در 17 مورد (7%) قادر به شناسایی آنتی‌بادی ضد ویروس بود. با در نظر گرفتن تجزیه و تحلیل ROC و در مقایسه با الیزای غیر مستقیم تجاری یک حد آستانه مناسب برای الیزای خانگی در نظر گرفته شد. نتایج نشان می‌دهد که با در نظر گرفتن حد آستانه 34/0 حساسیت و ویژگی نسبی الیزای خانگی به ترتیب 97% و 92% خواهد بود و می‌توان با در نظر گرفتن حساسیت و ویژگی مناسب از این الیزا در تشخیص عفونت با ویروس لکوز گاو استفاده نمود. مقایسه نتایج بین نژاد بومی سرابی و نژاد هلشتاین نشان می‌دهد که تفاوت معنی‌داری (P>0.05) در فراوانی عفونت بین این دو نژاد وجود ندارد.

زیره یکی از گیاهان دارویی است که در طب سنتی برای درمان اختلالات گوارشی استفاده می‌شود. اما گزارشات نشان می‌دهد که افرادی به میزان زیاد و به مدت طولانی مبادرت به خوردن زیره نموده‌اند، دچار عوارضی مثل لاغری، ریزش مو، لرزش دست و تعریق شدید شده‌اند و علائمی شبیه پرکاری غده تیروئید را نشان داده‌اند. بنابراین هدف از این مطالعه بررسی تاثیر عصاره هیدور الکلی زیره بر میزان هورمون‌های تیروئید و مطالعه تغییرات ساختمانی این غده در موش صحرایی است. برای این منظور تعداد 60 موش صحرایی به 5 گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند. به گروه‌های آزمایش از عصاره گیاه فوق به میزان‌های 1600، 800، 400 و 100 میلی‌گرم/کیلوگرم و به گروه کنترل نرمال سایلین، به مدت 45 روز و به وسیله گاواژ تجویز گردید. در روز اول و روز آخر آزمایش از ورید دمی خونگیری برای آزمایش‌های هورمونی به عمل آمد. بعد از مدت زمان مذکور، موش‌ها تحت بیهوشی عمیق تشریح شدند و غده تیروئید آن‌ها خارج و بعد از انجام مراحل مختلف پاساژ بافتی تمام اسلایدها با H&E رنگ‌آمیزی گردید. نتایج نشان داد که میزان هورمون‌های T3 و T4 افزایش یافته بود ولی تاثیر معنی‌داری بر روی ساختمان غده تیروئید و اندازه فولیکول‌ها نداشت. به نظر می‌رسد زیره می‌تواند به طور موقت سبب افزایش هورمون‌های تیروئید شود و عوارض پرکاری تیروئید را نشان دهد ولی برای رسیدن به نتایج قطعی، احتیاج به آزمایش‌های تکمیلی است.

از تعداد 200 ماهی قزل‌آلای پرورشی با علائم سپتی سمی و خونریزی حاد، متعلق به کارگاه‌های پرورشی ماهی قزل‌آلای رنگین کمان استان‌های فارس، کهکیلویه و بویر احمد و چهارمحال و بختیاری واقع در جنوب و جنوب غرب ایران (طی تابستان 2002 تا زمستان 2008) به منظور شناسایی لاکتوکوکوس گارویه عامل لاکتوکوکوزیس نمونه‌گیری به عمل آمد. به منظور جداسازی باکتری، از بافت کلیه ماهی‌ها نمونه‌برداری و بر روی محیط آگار برین هارت کشت و پلیت‌ها در درجه حرارت 25 درجه سانتی‌گراد به مدت 48 ساعت نگهداری شدند. با استفاده از آزمایش‌های معمول بیوشیمیایی در آزمایشگاه باکتری، باکتری لاکتوکوکوس گارویه از 32 ماهی (16% کل نمونه‌ها) جدا گردید. تمام جدایه‌های لاکتوکوکوس گارویه که به روش‌های معمول باکتریولوژی مورد شناسایی قرار گرفته بودند با استفاده از روش واکنش زنجیره‌ای پلیمراز اختصاصی و بر اساس تولید محصول 1107 بازی از ژن 16S rDNA مورد تأیید قرار گرفتند. آنالیز ترادف محصول 16S rDNA نمونه‌ها، نشان داد که تمامی جدایه‌های این مطالعه دارای شباهت 100% در ترادف مربوطه بود و همچنین این ترادف در مقایسه با موارد قبلی ثبت شده در بانک ژن، دارای تشابه ژنتیکی نزدیکی با موارد گزارش شده از ماهی کفال از کشور تایوان به شماره دسترسی ژن 216635AF و همچنین جدایه مربوط به ماهی دم زرد از کشور ژاپن به شماره دسترسی 267897AB می‌باشد. نتایج حاصل از آنتی‌بیوگرام جدایه‌های لاکتوکوکوس گارویه نشان از حساسیت زیاد جدایه‌ها به اریترومایسین، انروفلوکساسین، کلرامفنیکل و کلاریترومایسین نسبت به سایر آنتی‌بیوتیک‌ها داشت. در آزمایش تعیین پاتوژنیسیتی، مقدار 105 × 6 باکتری در میلی‌لیتر به صورت حمام، باعث 60% تلفات در ظرف 14 روز شد. ماهی‌های آلوده به روش تجربی، علائمی از قبیل تیرگی مشخص پوست، خونریزی، بیرون‌زدگی چشم و خونریزی وسیع بر روی اندام‌های داخلی را نشان دادند.

هدف از مطالعه حاضر تعیین وجود همبستگی میان اثرات کاهنده لیپید و محافظت کننده از استخوان ایکوزاپنتاانوئیک اسید در گروهی از موش‌های صحرایی بود که در معرض تغییرات استخوانی ناشی از استروئید بودند. 21 موش صحرایی نر نژاد ویستار با سن 10 هفته به 3 گروه (هر گروه 7 حیوان) تقسیم شده و به مدت 6 هفته با کلرید سدیم 9/0% زیر جلدی (گروه 1)، متیل پردنیزولون 7 میلی‌گرم بر کیلوگرم، زیر جلدی یک بار در هفته (گروه 2) و متیل پردنیزولون 7 میلی‌گرم بر کیلوگرم، زیر جلدی یک‌ بار در هفته + ایکوزاپنتاانوئیک اسید 160 میلی‌گرم بر کیلوگرم خوراکی به طور روزانه (گروه 3) درمان شدند. در پایان آزمون، غلظت تری‌گلیسرید و کلسترول تام سرمی با روش کالریمتریک آنزیمی تعیین شده و استخوان اسفنجی در اپی‌فیز و متافیز فمور از دید هیستومورفومتری با استفاده از میکروسکوپ نوری و دوربین دیجیتال بررسی شد. پارامترهای هیسستومورفومتریک نشانگر تحلیل معنی‌دار استخوان در نتیجه تجویز متیل پردنیزولون بود که این امر در گروه درمان شده با ایکوزاپنتاانوئیک اسید تا حدی بهبود نشان داد. میزان کلسترول تام سرمی و ضخامت ترابکول‌های اپی فیزیال و نیز ضخامت استیوئید ترابکول‌های متافیزیال، همبستگی قوی و معکوس داشتند (به ترتیب 04/0 P = -82/0R = - و 01/0 P = 86/0R = -). همین طور چنین همبستگی میان غلظت تری‌گلیسریدهای سرمی و پارامترهای فوق وجود داشت (02/0 = P   88/0R = - در مورد ضخامت ترابکول‌های اپی فیزیال و 02/0P =  81/0- R = در مورد ضخامت استیوئید ترابکول‌های متافیزیال). همبستگی میان اثرات کاهنده لیپید و محافظ استخوان ایکوزاپنتاانوئیک اسید ممکن است در آشکار ساختن چگونگی تاثیر آن بر متابولیسم لیپید استخوان سودمند باشد.

عفونت کرم قلب یکی از مهم‌ترین بیماری‌های انگلی سگ‌ها می‌باشد که سالانه موارد رو به افزایشی از آن در سگ‌های کالبد‌گشایی شده در اهواز (داده‌های منتشر نشده) گزارش می‌شود. مطالعه فعلی به منظور تعیین میزان شیوع دیروفیلاریا ایمیتیس و بررسی عوامل خطر مربوط به بیماری کرم قلب در سگ‌های شهری این منطقه انجام شد. نمونه‌های خون 100 قلاده سگ از بهمن ماه 1385 تا بهمن ماه 1386 تهیه شد. تمام نمونه‌ها به وسیله روش‌های نات تغییر یافته، گسترش مستقیم و بررسی حضور آنتی‌ژن (به وسیله کیت ایمونوکروماتوگرافی) مورد آزمایش قرار گرفتند. از 100 قلاده سگ 1% با گسترش مستقیم،‌ 5% با نات تغییر یافته و 6% با کیت تشخیص آنتی‌ژن،‌ مثبت بودند. به علاوه در 1% از سگ‌های آلوده،‌ دیروفیلاریوزیس مخفی شناسایی شد. دیروفیلاریا ایمیتیس تنها انگل فیلاریایی سگ‌های منطقه در مطالعه فعلی نشان داده شد.از بین سه روش انجام شده، آزمایش نات تغییر یافته به دلیل تشخیص میکروفیلر در خون تغلیظ یافته از صحت بیشتری برخوردار بود. اختلاف بین سگ‌های نگهداری شده در محیط‌های سر بسته و سر باز معنی‌دار بود (P=0.033)، در صورتی که هیچگونه اختلاف معنی‌داری بین گروه‌های سنی، جنس‌ها و نژادهای مختلف یافت نشد (P>0.05). بیشترین شیوع آلودگی به وسیله روش نات تغییر یافته در گروه سنی بیش از 6 سال (3/8%) بود و در گروه‌های سنی 3 تا 6 سال و 6 ماه تا 3 سال آلودگی به ترتیب 7/2 و 5/3% نشان داده شد. شیوع آلودگی به انگل مذکور در بین سگ‌های نر و نژادهای مو کوتاه بیشتر بود. نتایج حاصل از این مطالعه لزوم درمان و پیشگیری از کرم قلب را در سگ‌های شهر اهواز نشان می‌دهد.

هدف از انجام این مطالعه مقدماتی تعیین میزان آلودگی شیر خام به باکتری لیستریا منوسایتوژنز بود. در این مطالعه به صورت تصادفی تعداد یکصد نمونه شیر خام که به مجتمع شیر پاستوریزه پگاه مشهد تحویل گردیده بود جمع‌آوری گردید. جهت شناسایی و تشخیص جنس لیستریا و گونه منوسایتوژنز نمونه‌ها ابتدا در محیط آبگوشت غنی کننده لیستریا در دمای یخچال غنی‌سازی گردید و سپس در محیط آگار آکسفورد حاوی مکمل کشت داده شد. جهت تشخیص نهایی، تست PCR چند گانه با استفاده از دو جفت پرایمر انجام گردید. پرایمرهای prs اختصاصی ژن Putative phosphoribosyl pyrophosphate synthetase جهت تشخیص جنس لیستریا و پرایمرهای LM lip1 اختصاصی ژن prf A جهت تشخیص گونه منوسایتوژنز مورد استفاده قرار گرفت. با استفاده از این روش میزان آلودگی شیر خام به باکتری لیستریا منوسایتوژنز 4% تعیین گردید. حساسیت پرایمرهای مورد استفاده  cfu ml-1 103 × 5/3 و ویژگی آن‌ها 100% تعیین گردید. با توجه به حساسیت و ویژگی بالای روش m-PCR مورد استفاده، این روش جهت تشخیص باکتری لیستریا منوسایتوژنز از کلنی‌های مشکوک توصیه می‌گردد.

آسپارتیک پروتئازها گروه نسبتا کوچکی از آنزیم‌ها می‌باشند که در نماتودهای متفاوتی از جمله آنکوسرکا ولولوس بیان می‌شوند. در این تحقیق، یک گمانه زنی در مورد تعداد نسخه‌های ژن مربوط به کلون OV7A در یک گونه نزدیک به آنکوسرکا ولولوس به نام آنکوسرکا گیبسونی صورت می‌گیرد. این کار به کمک روش بلوتینگ شکافی انجام می‌شود. کلون OV7A حاوی یک cDNA کد کننده مربوط به دو سوم از کل ناحیه کد شونده پروتیئن آسپارتیک پروتئاز آنکوسرکا ولولوس می‌باشد. به منظور انجام هیبریداسیون، میزان معینی از رقت‌های سریالی مربوط به DNA ژنومی و DNA پلاسمیدی کلون OV7A به موازات یکدیگر بر روی پرده نایلونی بارگذاری گردید. به منظور تهیه جستجوگر نشاندار، cDNA کلون OV7A توسط پرایمر اختصاصی و به کمک روش PCR تکثیر یافت. پس از انجام هیبریداسیون شکافی، شدت رنگ لکه‌های ایجاد شده مربوط به DNA ژنومی و پلاسمیدی با یکدیگر مقایسه و سپس فراوانی توالی‌های مشابه نسبت به cDNA نشاندار محاسبه گردید. به منظور تایید نتایج به دست آمده، تکنیک بلوتیگ سوترن با کمک هضم DNA ژنومی به وسیله تعدادی از آنزیم‌های اندونوکلئاز محدودالاثر صورت گرفت. در بلوتینگ سوترن، عمل هیبریداسیون با جستجوگر اولیه نشان داد که در مواردی که توالی اختصاصی شناسایی آنزیم‌های اندونوکلئاز در جستجوگر موجود نیست، عمل هیبریداسیون منجر به مشاهد یک باند می‌گردد. این مطالعه آشکار ساخت که ژنوم آنکوسرکا حاوی یک نسخه از cDNA نشاندار به ازای هر هاپلوئید ژنوم می‌باشد.

به منظور کسب آگاهی از رابطه بین جدایه‌های بزی و گوسفندی باکتری پاستورلا مولتوسیدا تیپ کپسولی، حضور ژن toxA و توالی ژن S rRNA16 در 9 جدایه بزی (5) و گوسفندی (4) مورد مطالعه واقع گردید. همه جدایه‌ها، به جز یک مورد متعلق به تیپ A بوده و پراکندگی ژن toxA در میان سویه‌های جدا شده از هر دو گونه مشهود بود. مقایسه توالی ژنی S rRNA16 نشان از نقش بز به عنوان مخزن باکتری پاستورلا مولتوسیدا مستقل از انتقال ژن toxA برای گوسفند داشت.

مگاازوفاگوس (اتساع مری) یک بیماری عصبی-عضلانی است. در این عارضه، مری به شکل غیر طبیعی اتساع یافته و هوا همراه با غذا در آن تجمع می‌یابد. 2 قلاده سگ نر 4 و 6 ساله، از نژاد ژرمن شفرد و با وزن 4/18 و 2/23 کیلوگرم با علائم برگشت غذای هضم نشده، کم آبی، کم اشتهایی، کسالت، اشکال در بلع، تیک‌های عضلانی، ریزش بزاق، صدای قل قل مانند به هنگام بلع و خستگی در طی یک ماه گذشته به بیمارستان دامپزشکی دانشگاه شهید چمران ارجاع داده شده بودند. آن‌ها بر علیه دیستمپر و دیگر بیماری‌های ویروسی، واکسینه نشده بودند. معاینه بالینی، یک وضعیت بدنی نسبتا ضعیف را در آن‌ها نشان داد. رادیوگرافی ساده از قفسه سینه، مگاازوفاگوس پیشرفته همراه با پنومونی استنشاقی را تایید کرد. آزمایش آنتی‌ژنیکی سریع (ایمونوکروماتوگرافی اسی)، برای دیستمپر مثبت بود. تابلوی خونی در هر دو آن‌ها به صورت غیر طبیعی بود (لکوپنی، لنفوپنی و نوتروپنی). درمان‌های حمایتی برای آن‌ها تجویز شده بود. توصیه گردید که سگ‌ها، برای مدت 15 دقیقه بعد از خوردن غذا، در یک موقعیت عمودی، نگهداشته شوند. تنها یک قلاده سگ، 4 هفته بعد، در سلامت خوب، به خانه برگشته و بیماری تا 6 ماه بعد عود نکرده بود. سگ دوم همچنان علائم مگاازوفاگوس را داشت و به طور کامل به درمان‌های حمایتی پاسخ نداد. یک ارتباط احتمالی بین مگاازوفاگوس و عفونت ناشی از دیستمپر در تحقیق اخیر گزارش شده است.

انگل داخل سلولی نئوسپورا کانینوم در چندین کشور شایع بوده و به عنوان عامل مهمی در سقط جنین و مرده‌زایی در گاوان شناخته می‌شود. برای مشخص نمودن آنتی‌ژن تاکی زوئیت این انگل116 نمونه سرم از گاوان سقط نموده در سه ماهه سوم آبستنی که دارای آنتی‌بادی‌های ضد نئوسپورا بودند بررسی گردید. جهت فراهم نمودن محتوی پروتئینی نئوسپورا، تاکی زوئیت خالص انگل لیز گردید و بعد از الکتروفورز، در غشا نیتروسلولزی جهت رنگ‌آمیزی ایمنی لکه‌گذاری گردید. حداقل 9 و حداکثر 13 باند پروتئینی با وزن مولکولی 10 تا 90 کیلو دالتون مشخص گردید. به نظر می‌رسد که تقریبا در سرم تمام گاوهای سقط نموده دو باند پروتئین با وزن مولکولی 45 و 41 کیلو دالتون، برجسته‌ترین واکنش را در آزمون وسترن بلات نشان می‌دهند. بر اساس این مشاهدات این دو باند پروتئینی مهمترین آنتی‌ژن‌های مشاهده شده بعد از وسترن بلات در گاوان ماده سقط کرده می‌باشند.