1 تاثیر سن روی شیوع آریتمی‌های قلبی در اسبچه Effects of age on the prevalence of cardiac dysrhythmias in ponies https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_120.html 10.22099/ijvr.2010.120 1 This study describes the prevalence of cardiac dysrhythmias occurring over a single 24 h period in ponies and compares the heart rate and frequency of dysrhythmias in two groups of ponies of different ages. Electrocardiograms were recorded using a Holter monitoring system from twenty four ponies aged less than 15-year-old (n = 14) and greater than 15-year-old (n = 10). Subsequent analyses of cardiac rhythm revealed that only 3/24 ponies maintained a regular rhythm throughout the recording period. In the remaining 21 ponies, 6 different types of dysrhythmias were detected, the majority of which were vagally mediated; sinus arrhythmia (n = 12), sinoatrial block (n = 6) and second degree atrioventricular block (n = 10). Premature beats of both atrial (n = 3) and ventricular (n = 1) origin were observed only in the older group. There were no significant differences between the 2 groups with respect to mean 24-h heart rates or the prevalence of cardiac dysrhythmias. 0 این مطالعه شیوع آریتمی‌های قلبی در یک دوره ثبت 24 ساعته و مقایسه ضربان قلب و فراوانی آریتمی در دو گروه اسبچه با سنین متفاوت را نشان می‌دهد. الکتروکاردیوگرام با استفاده از سیستم هالتر مانیتورینگ از 24 اسبچه که 14 رأس کمتر از 15 سال و 10 رأس بیشتر از 15 سال سن داشتند ثبت گردید. تحلیل الکتروکاردیوگرام‌های ثبت شده نشان داد که تنها 3 رأس از 24 رأس اسبچه‌ها ریتم منظم را در یک دوره 24 ساعته نشان دادند. در 21 رأس باقیمانده 6 نوع آریتمی که اغلب آن‌ها با واسطه واگ می‌باشند عبارتند از آریتمی سینوسی (12 مورد)، بلوک سینوسی دهلیزی (6 مورد) و بلوک دهلیزی بطنی درجه 2 (10 مورد) تشخیص داده شد. ضربان‌های زودرس دهلیزی (3 مورد) و بطنی (1 مورد) تنها در اسبچه‌های مسن دیده شد. مطالعه نشان داد که بین ضربان قلب و شیوع آریتمی بین دو گروه اسبچه اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد. 200 205 علی رضاخانی A. Rezakhani Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran Iran a.rezakhani@ias.ac.ir ر. اس پیری R. S. Pirie Department of Clinical Sciences, Royal (Dick) School of Veterinary Studies, University of Edinburgh, Easter Bush Veterinary Centre, Roslin, Midlothian UK, EH25 9RG, England British Indian Ocean Terr. ک. ج بلیسیت K. J. Blissitt Department of Clinical Sciences, Royal (Dick) School of Veterinary Studies, University of Edinburgh, Easter Bush Veterinary Centre, Roslin, Midlothian UK, EH25 9RG, England British Indian Ocean Terr. قلب دیسریتمی هالتر مانیتورینگ اسبچه

1 اثر سطوح مختلف موننزین در جیره‌های حاوی پنبه دانه بر تولید و ترکیب شیر گاوهای شیری Effect of different levels of monensin in diets containing whole cottonseed on milk production and composition of lactating dairy cows https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_121.html 10.22099/ijvr.2010.121 1 The objective of this study was to determine the effects of feeding different levels of monensin on feed intake, milk production and composition, and milk fattyacid profile in lactating Holstein cows. Four multiparous cows averaging 517 ± 47 (SD) kg in body weight and 101 ± 19.8 (SD) days in milk were housed individually in tie-stalls. The study was conducted as a 4 × 4 Latin square design for four periods (14-d for adaptation and 7-d for sampling). Cows were offered four dietary treatments (0, 10, 20, or 30 mg of monensin/kg of DM) as total mixed ration, twice daily. Dry matter (DM) intake was similar among treatments. Monensin supplementation significantly increased (P<0.05) milk yield and 4% fat corrected milk (FCM). Milk fat and protein percentages were not affected by monensin supplementation, but fat yield was increased. Monensin reduced the percentage of the short-chain and saturated fatty acids in milk fat, but had no effect on the percentages of medium- and long-chain fatty acids. Monensin supplementation increased (P<0.05) unsaturated fatty acids concentrations in milk fat. Based on the results of this study, feeding monensin was effective in inhibiting the biohydrogenation of unsaturated fatty acids in the rumen, and consequently increased the percentageof unsaturated fatty acids in milk fat, which improves the health characteristics of milk for human consumption. 0 در این تحقیق، اثر سطوح مختلف موننزین بر مصرف خوراک، میزان تولید و ترکیب شیر و پروفیل اسیدهای چرب شیر گاوهای شیری بررسی شد. چهار راس گاو چند شکم زایش با میانگین وزنی 47 ± 517 کیلوگرم و 8/19 ± 101 روز شیردهی که به طور انفرادی نگهداری می‌شدند در یک طرح مربع لاتین 4× 4 با 4 دوره آزمایشی 21 روزه مورد استفاده قرار گرفتند. جیره‌های آزمایشی شامل 4 جیره دارای 0، 10، 20 و 30 میلی‌گرم موننزین در هر کیلوگرم ماده خشک جیره بود که به صورت کاملا مخلوط و دو بار در روز به گاوها تغذیه شدند. مصرف ماده خشک در بین گروه‌های آزمایشی مشابه بود. مصرف موننزین موجب افزایش تولید شیر گردید (P<0.05). درصد چربی و پروتئین شیر تحت تاثیر افزودن موننزین قرار نگرفتند اما میزان تولید چربی روزانه و چربی استاندارد شده بر اساس 4 درصد افزایش یافت (P<0.05). موننزین موجب کاهش درصد اسیدهای چرب کوتاه زنجیره و اشباع چربی شیر گردید، اما اثری بر درصد اسیدهای چرب متوسط و بلند زنجیره نداشت. اسیدهای چرب غیر اشباع با افزودن موننزین افزایش نشان داد (P<0.05). بر اساس یافته‌های این آزمایش افزودن موننزین موجب کاهش بیوهید روژنه شدن اسیدهای چرب غیراشباع در شکمبه و در نتیجه افزایش درصد اسیدهای چرب غیراشباع چربی شیر گردید که از نظر تغذیه‌ای برای سلامتی انسان اهمیت دارد. 206 213 فرشید فتاح نیا F. Fatahnia Department of Animal Sciences, College of Agriculture, Ilam University, Ilam, Iran Iran ابراهیم روغنی E. Rowghani Department of Animal Sciences, College of Agriculture, Shiraz University, Shiraz, Iran Iran rowghani@shirazu.ac.ir علیرضا حسینی A. R. Hosseini Graduated from College of Agriculture, Ilam University, Ilam, Iran Iran حسن درمانی کوهی H. Darmani Kohi Department of Animal Sciences, College of Agriculture, Gilan University, Rasht, Iran Iran محمدجواد ضمیری M. J. Zamiri Department of Animal Sciences, College of Agriculture, Shiraz University, Shiraz, Iran Iran موننزین پنبه دانه ترکیب اسیدهای چرب شیر گاوهای شیری

1 ارتباط بین پارامترهای آناتومی سیستم‌های قلبی-ریوی، میزان فشار گازهای pCO2 و pO2 خون سیاهرگی با وقوع سندرم آسیت در دو نژاد از جوجه‌های گوشتی که دارای سرعت رشد متفاوتی هستند Anatomical parameters of cardiopulmonary system, venous blood pCO2and pO2tensions and the development of ascites syndrome in two genetic line chickens that are differing in their growth rate https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_122.html 10.22099/ijvr.2010.122 1 The present study was designed to examine the anatomical parameters of the cardiopulmonary system, the function of venous blood gas parameters and the development of ascites incidence in two genetic line chickens. Three hundred forty day-old chickens from two pure broiler breeder lines, which were different in their growth rate and susceptibility to ascites syndrome were obtained. The relative heart and lung weights, the volumes of the heart, lung and thorax cavity, the incidence of ascites, and the venous blood gas parameters in these two genetic line chickens were followed. In the present study, the incidence of ascites and right ventricular hypertrophy was markedly higher in the fast-growing broiler chickens compared to the slow-growing chickens, as two genetic line chickens exhibited significant differences in their growth performance traits. The volumes of the thorax cavity, before and after removing the heart and lung tissues, were lower in fast-growing broiler chickens compared to the slow-growing chickens. The relative lung volume was significantly lower in the fast growth chickens than the slow growth chickens at the earlier age, but it did not differ at the later age. Additionally, a rise in carbon dioxide tension and a decline in oxygen pressure in the venous blood of rapid growth compared tothe slow growth broiler chickens were observed. It could be concluded that there is an association between the insufficiencies of the cardiopulmonary system with the function of the venous blood gas parameters and the development of ascites syndrome in fast growing broiler chickens. 0 جهت بررسی رابطه بین پارامترهای آناتومی قلب و سیستم تنفس و میزان گازهای تنفسی خون با وقوع سندرم آسیت در دو نژاد مختلف از جوجه‌های گوشتی که دارای سرعت رشد و حساسیت متفاوتی نسبت به وقوع آسیت بودند، 340 قطعه جوجه از هر یک از دو نژاد تهیه گردید. در طول دوره پرورش نسبت وزن و حجم قلب، نسبت وزن و حجم ریه و نیز حجم قفسه سینه پرنده قبل و بعد از خروج قلب و ریه، میزان گازهای تنفسی pCO2 و pO2 خون سیاهرگی، پارامترهای رشد و میزان وقوع آسیت آن‌ها مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه حجم ریه و حجم قفسه سینه جوجه‌های گوشتی که از سرعت رشد بیشتری برخوردار بودند و در نتیجه به سندرم آسیت بیشتری مبتلا شدند، به شکل معنی‌داری بالاتر از جوجه‌هایی که از سرعت رشد کمتری برخوردار بودند مشاهده گردید. در حالی که جوجه‌های با رشد سریع نسبت به جوجه‌های با رشد کند، همزمان فشار گاز تنفسی pCO2 بیشتر و pO2 کمتری در خون سیاهرگی خود نشان دادند. نتایج این تحقیق نشان داد که یک رابطه‌ای بین ناکافی بودن رشد و تکامل پارامترهای سیتم قلبی-ریوی و میزان گازهای تنفسی جوجه‌های گوشتی که مستعد ابتلا به سندرم آسیت هستند، وجود دارد. 214 221 فواد المصری F. Al-Masri Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Iran محمد حسن‌زاده M. Hassanzadeh Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Iran Mhzadeh@ut.ac.ir آسیت pCO2 جوجه‌های گوشتی آناتومی سیستم قلبی-ریوی

1 بررسی ویژگی‌های فنوتیپی و ریبوتایپینگ به روش PCR جدایه‌های سودوموناس فلورسنس در طی ردیابی راه‌های ایجاد آلودگی در خط تولید شیر پاستوریزه Phenotypic characterizationand PCR-ribotyping of Pseudomonas fluorescensisolates, in tracking contamination routes in the production line of pasteurized milk https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_123.html 10.22099/ijvr.2010.123 1 Contamination sites of Pseudomonas fluorescenswere traced in the production line for milk pasteurization in a large dairy plant in Shiraz, Iran. Samples of raw and pasteurized milk were collected at six sites along the line. All milk samples were incubated at 7°C until the aerobic plate count had reached 10 6 -10 7 cfu mL-1. Colonies were picked randomly and identified. No growth of gram negative psychrotrophic bacteria (GNP) was detected in the immediately pasteurized milk samples (just after the pasteurization), during long incubation at 7°C.Recontamination most often occurred in the filling step. In this study 34.1 and 4.9% of the milk packages showed contamination with GNP and P. fluorescens, respectively. Twenty threeP. fluorescensisolates were examined for phenotypic characteristics and 16S-23S PCR ribotyping. Phylogenetic analysis was conducted on the phenotypic and genotypic characteristics. TheP. fluorescensisolates were shown to belong to 6 biotypes (B1-B6). The predominance of a particular ribotype was often observed for a given biotype,although there were two ribotypes in eachof the B2 and B6 biotypes. The 16S-23S PCR-ribotyping technique allowed differentiation between the isolates. Based on this method, the isolates belonged to 5 subtypes. Phylogenetic analysis based on 16S-23S PCR-ribotyping and phenotypic characterization could be helpful in tracking contamination routes in the production line for milk pasteurization. 0 راه‌های ایجاد آلودگی با باکتری سودوموناس فلورسنس در خط تولید شیر پاستوریزه در یک کارخانه بزرگ لبنیات در جنوب ایران مورد بررسی قرار گرفت. نمونه‌های شیر خام و پاستوریزه از شش نقطه در طول خط تولید اخذ شد و تمام نمونه‌ها تا رسیدن شمارش باکتری‌های هوازی به CFU mL-1 107-106 در دمای C°7 نگهداری شد. برای تشخیص باکتری کلنی‌ها به صورت تصادفی از روی محیط کشت انتخاب گردید. در نمونه‌های شیرِ بلافاصله پس از دستگاه پاستوریزه کننده هیچ گونه باکتری گرم منفی سرماگرایی جدا نگردید. آلودگی با این باکتری‌ها اغلب در مرحله پر کردن بسته‌های شیر رخ داد. از 1/34% بسته‌های شیر پاستوریزه باکتری‌های گرم منفی سرماگرا و از 9/4% آن‌ها سودوموناس فلورسنس جدا گردید. بیست و سه جدایه‌های سودوموناس فلورسنس از نظر ویژگی‌های فنوتیپی و 16S-23S PCR ribotyping مورد بررسی قرار گرفتند و تحلیل فیلوژنتیکی بر اساس ویژگی‌های فنوتیپی و ژنوتیپی انجام شد. این جدایه‌ها در شش بیوتایپ (B1-B6) قرار گرفتند. در اغلب موارد یک ریبوتایپ مشخص برای هر بیوتایپ یافت شد، هر چند برای هر کدام از بیوتایپ‌های B2 و B6 دو ریبوتایپ مشخص گردید. روش 16S-23S PCR ribotyping امکان تفکیک جدایه‌ها را فراهم آورد و بر این اساس جدایه‌ها در 5 ریبو تایپ قرار گرفتند. 222 232 علیرضا بدل توانا A. Bedeltavana Ph.D. Student in Food Hygiene, Department of Food Hygiene and Public Health, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran Iran مسعود حق‌خواه M. Haghkhah Department of Pathobiology, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran Iran mhaghkha@shirazu.ac.ir عبدالله حسین خان ناظر A. Nazer Department of Food Hygiene and Public Health, School of Veterinary Medicine, Shiraz University, Shiraz, Iran Iran شیر آلودگی ثانویه سودوموناس فلورسنس ریبوتایپینگ فنوتایپینگ

1 اثر آب شیرین شده بر تولید شیر و چندین ترکیب خونی گاوهای هلشتاین در شرایط استرس گرمایی Effects of water desalination on milk production and several blood constituents of Holstein cows in a hot arid climate https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_124.html 10.22099/ijvr.2010.124 1 Fourteen primiparous Holstein cows (180.0 ± 4.3 days in milk) with a mean (±SD) daily milk yield of 35.0 ± 1.3 kg and a body condition score of 3.2 ± 0.2 were allotted into two groups (n = 7), and were fed a ration consisting of (dry matter basis) 35% corn silage, 25% alfalfa hay and 40% concentrates. Salt was provided free choice. The experiment was performed during the period of heat stress, i.e., when the temperature-humidity index was greater than 72. One group was offered desalinated water containing 570 mg total dissolved solids (TDS) and another group was offered water containing 1400 mg TDS per L. Milk yield was measured weekly, and milk samples were taken on days 21 and 42 for determination of milk composition. Blood samples were taken on days 21 and 42 from the median caudal vein of the tail and the serum concentrations of Na+, K+, Ca2+, Mg2+, tri-iodothyronine (T3) and thyroxine (T4) were measured. Ruminal fluid was taken by rumenocentesis on day 42 for determination of volatile fatty acids (VFA) and pH. Milk yield, milk composition, serum concentrations of T3and T4, Na+, Ca2+ and Mg2+, ruminal fluid VFA concentration and pH were not significantly affected by water TDS (P>0.05); however, cows receiving desalinated water produced 2 kg more milk per cow per day. Serum K+ concentration was significantly higher in cows consuming saline water (P<0.05). The present data indicated that water with a TDS of 1400 mg per L had no adverse effect on lactating cows; therefore, it is not necessary to desalinate water in the region under study. However, in light of the possible effects of saline water on thyroid hormones, further studies concerning the influence of saline water on the metabolism of high producing cows in hot climates are warranted. 0 دو گروه هفت رأسی از گاوهای پرتولید شکم اول با میانگین (و انحراف معیار) تولید 3/1 ± 0/35 کیلوگرم شیر در روز، روز شیردهی 3/4 ± 0/180 و وضعیت بدنی 2/0 ± 2/3 به کار برده شدند. گاوها با جیره دارای 35% سیلوی ذرت، 25% علوفه و 40% کنسانتره تغذیه شدند و به طور آزاد به نمک دسترسی داشتند. به یک گروه، آب دارای 1400 = TDS و به گروه دیگر آب شیرین شده دارای 570 = TDS در شرایط استرس گرمایی (شاخص دما-رطوبت بیشتر از ٧٢) داده شد. مقدار شیر روزانه، هفته‌ای یک بار اندازه‌گیری شد. برای اندازه‌گیری درصد پروتئین، چربی و لاکتوز شیر، نمونه‌برداری در روزهای 21 و 42 آزمایش انجام شد. برای اندازه‌گیری غلظت‌های سرمی +Na، +K، +2Ca،+2Mg و هورمون‌های T3 و T4، خونگیری در روزهای 21 و 42 آزمایش، از سیاهرگ دمی انجام شد. برای اندازه‌گیری غلظت اسیدهای چرب فرار و pH شکمبه نمونه‌گیری از مایع شکمبه در روز 42 آزمایش انجام شد. مقدار و ترکیب شیر، غلظت کانی‌ها (بجز پتاسیم) و هورمون‌های تیرویید، غلظت اسیدهای چرب فرار و اسیدیته مایع شکمبه تغییر معنی‌داری نشان نداد (P>0.05)، هر چند تولید شیر در گروه تغذیه شده با آب شیرین دو کیلوگرم بیشتر بود. غلظت پتاسیم خون به طور معنی‌داری در گروه تغذیه شده با آب شور بالاتر بود (P<0.05). با توجه به یافته‌های این آزمایش، کاهش TDS آب در گاوداری مورد مطالعه ضروری نیست. 233 238 مجتبی ارجمندفر M. Arjomandfar Graduated from College of Agriculture, Shiraz University, Shiraz, Iran Iran محمدجواد ضمیری M. J. Zamiri Department of Animal Sciences, College of Agriculture, Shiraz University, Shiraz, Iran Iran Zamiri@shirazu.ac.ir ابراهیم روغنی E. Rowghani Department of Animal Sciences, College of Agriculture, Shiraz University, Shiraz, Iran Iran rowghani@shirazu.ac.ir محمد خوروش M. Khorvash Department of Animal Sciences, College of Agriculture, Esfahan University of Technology, Esfahan, Iran Iran غلامرضا قربانی Gh. Ghorbani Department of Animal Sciences, College of Agriculture, Esfahan University of Technology, Esfahan, Iran Iran گاو شیر شیرین کردن آب شور هورمون‌های تیرویید مجموع مواد محلول در آب

1 نگهداری سلول‌های بنیادی جنینی اسب در شرایط کشت مختلف Maintenance of horse embryonic stem cells in different conditions https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_125.html 10.22099/ijvr.2010.125 1 Embryonic stem cells (ESCs) are originally derived from the ICM of blastocysts and are characterized by their ability to self-renew and their pluripotencies. Only a few reports have been published on ESC isolations and line establishment in animals, even fewer in horses. However, it is still important to isolate equine ESCs for animal biotechnology and therapeutic applications. In the present study, we tried to derive horse ESC lines from the ICM of blastocysts fertilized in vivoand maintain their pluripotencies in different conditions. The primary horse ESCs were able to self-renew when they were cultured in basic medium on γ-irradiated MEFs. After 15 passages, immunohistochemistry of the putative horse ESCs showed that some cells in the colonies were positive for Oct-4, SSEA-1, GCTM-2, TRA-1-60 and TRA-1-81. Moreover, to optimize the culture conditions, these putative horse ESCs were cultured in basic medium supplemented with human leukemia inhibitory factor (hLIF) only, human basic fibroblastic growth factor (hbFGF) only, or hbFGF plus hLIF with or without heterologous (MEF) feeder cells. Based on our results, the heterologous feeder (MEF) cells are necessary to maintain the undifferentiated state for horse ESCs, and ESC-like cell morphology of horse ESCs were well maintained in the basic medium supplemented with or without hLIF. This result suggested that hLIF was neither prerequisite nor negative for maintenance of horse ESCs; bFGF seemed to be negative for maintenance of horse ECSs and the combination of hLIF and bFGF was unable to improve the culture condition. 0 سلول‌های بنیادی جنینی از توده سلولی داخلی (ICM) بلاستوسیست استحصال شده و با توانایی خودنوزایی نامحدود و پرتوانی خود مشخص می‌شوند. تاکنون فقط تعداد محدودی گزارش از جداسازی سلول‌های بنیادی جنینی در حیوانات و به ویژه اسب ارائه شده است، در حالیکه جداسازی سلول‌های بنیادی جنینی اسب به منظور بهره‌گیری از آن‌ها در بیوتکنولوژی و درمان بیماری‌ها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در مطالعه اخیر، تلاش شد تا سلول‌های بنیادی جنینی اسب از بلاستوسیست تشکیل شده در رحم جدا شده و خصوصیت پرتوانی آن‌ها در شرایط کشت مختلف حفظ شود. سلول‌های بنیادی جنینی اولیه اسب بر روی سلول‌های فیبروبلاست جنینی موش قادر به تکثیر و خودنوزایی بودند. مطالعه ایمنوهیستوشیمی سلول‌های بنیادی جنینی اسب در پاساژ پانزدهم نشانگر وجود مارکرهای SSEA-1، Oct-4، TRA1-60، GCTM-2 و TRA1-81 در برخی از سلول‌های کلونی‌ها بود. در ادامه به منظور بهینه نمودن شرایط کشت سلولی، سلول‌های بنیادی جنینی اولیه در محیط کشت پایه واجد فاکتورهای رشد مختلف: 1) فقط hLIF، 2) فقط bFGF، 3) هم hLIF و هم bFGF و 4) بدون وجود هیچ فاکتور رشد در حضور و یا عدم حضور سلول‌های حمایت کننده هترولوگ (MEF) کشت داده شدند. نتایج حاصله نشان داد که سلول‌های حمایت کننده هترولوگ برای حفظ حالت تمایز نیافته سلول‌های بنیادی جنینی اسب ضروری هستند و مورفولوژی سلول‌های بنیادی جنینی بدون توجه به وجود و یا عدم وجود hLIF حفظ می‌شود. یافته‌های ما پیشنهاد می‌کند که hLIF نه یک فاکتور ضروری و نه یک فاکتور منفی برای رشد سلول‌های بنیادی جنینی اسب می‌باشد؛ به نظر می‌رسد که bFGF تاثیر منفی داشته و ترکیب توامان این دو فاکتور قادر به بهبود وضعیت شرایط کشت سلول‌های بنیادی جنینی اسب نمی‌باشد. 239 248 عباس ابویسانی A. Abavisani Department of Basic Sciences, Faculty of VeterinaryMedicine, and Embryonic and Stem Cell Biology and Biotechnology Research Group, Instituteof Biotechnology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran Iran parham@um.ac.ir آنگوس مک کینون A. McKinnon Goulburn Valley Equine Hospital, Shepparton, Victoria 3630, Australia Australia دکتر آر. تیفور تسیرلیوگلو R. T. Tecirlioglu Monash Immunology and Stem Cell Laboratories (MISCL), Monash University, Wellington Rd, Clayton, Victoria 3800, Australia Australia آلن اُ. ترانسن A. O. Trounson Monash Immunology and Stem Cell Laboratories (MISCL), Monash University, Wellington Rd, Clayton, Victoria 3800, Australia Australia جیتونگ گو J. Guo Monash Immunology and Stem Cell Laboratories (MISCL), Monash University, Wellington Rd, Clayton, Victoria 3800, Australia Australia سلول‌های بنیادی جنینی اسب hLIF hbFGF MEF

1 ارتباط بین حساسیت ضد میکروبی جدایه‌های ورم پستان تحت بالینی در گاو با پیامد درمان در گاوهای شیرده Relationship between in vitroantimicrobial sensitivity of bovine subclinical mastitis isolates and treatment outcome in lactating dairy cows https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_126.html 10.22099/ijvr.2010.126 1 The objective of the present study was to determine whether there was an association between the in vitroantimicrobial sensitivity test results of subclinical mastitis pathogensand bacteriological cure following intramammary treatment using a combination of nafcillin, penicillin, and streptomycin (NPS). Eighty-six intramammary pathogens from 43 cows were examined inthis study. Most intramammary infections were due to coagulase-negative staphylococci, coliforms, and environmental streptococci. The antibiotic sensitivity to NPS was determined using the Kirby-Bauer disc diffusion method. Bacteriological cure rates for sensitive, intermediate, and resistant isolates in the standard treatment group (3 intramammary infusions of NPS once daily) were 84.4, 88.9, and 100%, respectively. These figures in the extended treatment group (6 intramammary infusions of NPS once daily) were 100% for the 3 categories. Bacteriological cure was not associated with the sensitivity test result. Based on this study, Kirby-Bauer sensitivity test results were not useful as predictors of the bacteriological outcome ofsubclinical mastitis treated with intramammary NPS. 0 هدف از مطالعه حاضر تعیین ارتباط نتایج آزمون حساسیت ضد میکروبی پاتوژن‌های ورم پستان تحت بالینی با پیامد درمان به دنبال تجویز داخل پستانی فراورده داخل پستانی حاوی نفسیلین، پنی‌سیلین و دی هایدرواسترپتومایسین بوده است. در مجموع 86 پاتوژن داخل پستانی از 43 رأس گاو در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند. بیشتر عفونت‌های داخل پستانی از استافیلوکوک‌های کوآگولاز منفی، کُلیفُرم‌ها و استرپتوکوک‌های محیطی ناشی شده بود. حساسیت آنتی‌بیوتیکی به روش انتشار دیسک تعیین گردید. نرخ بهبودی باکتریولوژیک برای جدایه‌های حساس، نسبتا حساس و مقاوم در گروه درمانی استاندارد (3 تزریق داخل پستانی فراورده مذکور با فواصل 24 ساعته) به ترتیب، 4/84%، 9/88% و 100% بود. این ارقام در گروه درمانی تمدید شده (6 تزریق داخل پستانی با فواصل 24 ساعته) برای هر سه گروه حساسیت 100% به دست آمد. نتایج درمان با نتایج آزمون حساسیت ضد میکروبی همخوانی نداشت. بر اساس نتایج این مطالعه، نتایج آزمون حساسیت ضد میکروبی به روش انتشار دیسک جهت پیشگویی پیامد باکتریولوژیک در درمان عفونت‌های داخل پستانی با استفاده از ترکیب نفسیلین، پنی‌سیلین و دی هایدرواسترپتومایسین مفید نیست. 249 254 رضا کسروی R. Kasravi Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Iran kasravir@yahoo.com محمود بلورچی M. Bolourchi Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Iran نیما فرزانه N. Farzaneh Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran Iran حسام‌الدین سیفی H. A. Seifi Department of Clinical Sciences, School of Veterinary Medicine, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran Iran عباس برین A. Barin Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Iran پرویز هورشتی P. Hovareshti Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Iran فرامرز قراگزلو F. Gharagozlou Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Iran گاو شیری ورم پستان تحت بالینی آزمون حساسیت درمان

1 مطالعه بافت‌شناسی و شیمی بافتی لوله گوارشی در گربه ماهی راه رونده و پیرانا Histological and histochemical study on the alimentary canal in Walking catfish (Claris batrachus) and piranha (Serrasalmus nattereri) https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_130.html 10.22099/ijvr.2010.130 1 The purpose of this study is to describe the histological and histochemical features of digestive tract intwo aquarium fishes with different types of feeding habits which are omnivorous (Walking catfish) andcarnivorous (piranha), respectively. Five adult Walking catfish (L: 26.4 ± 3.4 cm, W: 265 ± 55 g) and fiveadult piranha (L: 23.6 ± 4.5 cm, W: 247 ± 50 g) were used for this study. The fishes were killed bydecapitation method and small pieces (0.5 cm × 0.5 cm) from the esophagus, cardiac, fundus and pyloricportions of the stomach, proximal, distal parts of intestine and pyloric caeca were fixed by immersion inBouin’s solution. The specimens were processed through routine paraffin embedding technique and cut at 5-7 μm and stained with hematoxylin and eosin, Van Gieson, Verhoof, Alcian blue, PAS, and AB+PAStechnique for different microstructural and microfibrilar structures. The morphological and histochemicalstructures of all specimens were studied with a light microscope and micrographs were prepared. Theesophagus of Walking catfish and piranha are found to have numerous deep longitudinal folds, stratifiedsquamous epithelium with numerous mucous cells which react positively to PAS and AB stains. Taste budsand muscularis mucosa were not seen in the esophagus of both species. The muscularis mucosa wasorganized in longitudinal and circular layers of striated muscular fibers. The mucosa of the stomach wasformed by simple columnar epithelium with folds and gastric pits formed by the invagination of the mucosallayer into the lamina propria. The surface epithelium of the stomach reacted positively to PAS but negativelyto AB staining. The mucosal surface of the intestine in Walking catfish and piranha has numerous folds linedby simple tall columnar cells, along with goblet cells which reacted positive to PAS and AB staining, so thatgoblet cells in the intestine of Walking catfish were significantly more than in piranha. The Caeca pyloricwas found only in piranha and it showed an elongated fold lined with columnar cells and numerous mucouscells which reacted positively to PAS. 0 مطالعه بافت‌شناسی دستگاه گوارش در گونه‌های مختلف ماهی جهت شناسایی بیماری‌های دستگاه گوارش آن‌ها از اهمیت زیادی برخوردار می‌باشد لذا در این تحقیق که برای اولین بار انجام گرفته است ساختمان بافتی و شیمی بافتی دستگاه گوارش در دو گونه ماهی، گربه ماهی راه رونده (همه چیز خوار) و پیرانا (گوشتخوار) مورد مطالعه قرار گرفت. برای این منظور 5 قطعه گربه ماهی (طول 32 سانتی‌متر و وزن 240 گرم) و 5 قطعه ماهی پیرانا (طول 22 سانتی‌متر و وزن 190 گرم) بالغ و سالم و از جنس نر تهیه گردید، سپس ماهی‌ها به روش انسانی کشته شده، برشی در سطح شکمی آن‌ها داده شده و مری، معده و روده‌ها خارج گردید، از بخش‌های مختلف شامل مری (ابتدا و انتها)، معده (کاردیا، فوندوس، پیلور) و روده‌ها (ابتدا، انتها، روده‌های کور پیلوریک) نمونه بافتی به ابعاد نیم سانتی‌متر تهیه و بعد از شستشو با فسفات بافر در محلول بوئن ثابت گردیدند، مراحل آبگیری، شفاف کردن و آغشتگی با پارافین برای تمام نمونه‌ها انجام گرفت و برش بافتی به ضخامت 5 تا 7 میکرومتر تهیه و با رنگ‌های هماتوکسیلین و ائوزین، ون گیسون، ورهوف، آلسین بلو، پاس، رنگ‌آمیزی و به وسیله میکروسکوپ نوری الیمپوس مطالعه و تصاویر بافتی تهیه گردید. نتایج نشان داد که در تمام بخش‌های دستگاه گوارش در هر دو گونه چهار لایه بافتی شامل مخاط، زیر مخاط، لایه عضلانی و سروزی از داخل به خارج مشابه سایر گونه‌های ماهی دیده می‌شود. مخاط مری در گربه ماهی و پیرانا دارای چین‌های طولی عمیق فراوان و اپیتلیومی از نوع سنگفرشی مطبق غیر شاخی به همراه سلول‌های موکوسی فراوان می‌باشد که موکوس این سلول‌ها در رنگ‌آمیزی پاس و آلسین بلو مثبت شدند، جوانه‌های چشایی و عضله مخاطی در ساختمان بافتی مقاطع عرضی مری در این دو گونه مشاهده نشد. در نمونه‌های مری گربه ماهی و پیرانا لایه عضلانی مخطط به صورت طولی داخلی و حلقوی خارجی و در تمام طول مری مشاهد گردید. مخاط معده دارای اپیتلیومی از نوع استوانه‌ای ساده بوده و دارای پیت‌های معده می‌باشد.لایه موکوسی معدی در هر دو گونه پاس مثبت و آلسین بلو منفی می‌باشد. لایه مخاطی روده در گربه ماهی و پیرانا دارای تعداد زیادی چین می‌باشد و اپیتلیوم مخاط روده نوع استوانه‌ای ساده به همراه سلول‌های موکوسی است که رنگ‌پذیری این سلول‌ها برای پاس و آلسین بلو مثبت می‌باشد، تعداد سلول‌های موکوسی در گربه ماهی به مراتب بیشتر از ماهی پیرانا مشاهده شد. روده‌های کور پیلوریک که به صورت زوائد کوچک چسبیده به معده و تنها در پیرانا مشاهده گردید دارای اپیتلیومی از نوع استوانه‌ای ساده بوده و ترشحات موکوسی در آن از نوع خنثی می‌باشد. مطالعه انجام شده نشان داد که ساختمان بافتی و هیستوشیمی در این دو گونه ماهی با وجود نوع تغذیه متفاوت تشابه زیادی با هم داشته و تفاوت‌های مشاهده شده عبارتند از وجود زوائد روده کور پیلوریک در معده پیرانا و عدم حضور آن در گربه ماهی، عدم حضور جوانه چشایی در مری هر دو گونه و همچنین حضور تعداد زیادی سلول‌های جامی با ترشحات موکوسی در اپیتلیوم روده در پیرانا نسبت به گربه ماهی. درآخر مشاهده گردید که خصوصیات هیستوشیمی ترشحات موکوسی سطح مخاطات با وجود نوع تغذیه متفاوت در دو گونه از یک نوع می‌باشد و لذا نوع تغذیه متفاوت نمی‌تواند تاثیر زیادی بر خصوصیات هیستوشیمیایی لوله گوارش در این دو گونه ماهی داشته باشد. 255 261 احمدرضا راجی A. R. Raji Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran Iran Rajireza@ferdowsi.um.ac.ir احسان نوروزی E. Norouzi Graduated from Faculty of Veterinary Medicine, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran Iran بافت‌شناسی دستگاه گوارش گربه ماهی پیرانا

1 شناسایی تیلریاهای گوسفندی در نیمه شرقی کشور با روش‌های nested PCR-RFLP و میکروسکوپی Identification of Theileria species in sheep in the eastern half of Iran using nested PCR-RFLP and microscopic techniques https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_131.html 10.22099/ijvr.2010.131 1 Theileria species are common in tropical and subtropical regions and cause great economical losses inruminants. Two species, T. lestoquardi and T. ovis, are suspected to cause ovine theileriosis in Iran. Theepidemiological aspects of ovine theileriosis in Iran are poorly understood and further investigations bysensitive and precise techniques are required. In a previous study, a sensitive and specific PCR-RFLP method was used for the identification of Theileria spp. in sheep. In the present study, Theileria species involved in ovine theileriosis were determined in five different regions in eastern half of Iran (Zabol, Lar, Ferdows, Semnan and Gorgan). Blood samples were collected in EDTA. Of 220 blood samples obtained from sheep in different regions, 60% (132.220) were positive for Theileria spp. by nested-PCR compared with 22.27% (49.220) by microscopic examination. Using RFLP of PCR products, out of 132 positive blood samples, 55.3% (73.132) were positive for T. lestoquardi and 44.7% (59.132) were positive for T. ovis. The infection with these two Theileria species in different areas is compared in the article. This is the first report in which ovine theileriosis has been studied in different regions in Iran using molecular identification techniques. 0 گونه‌های تیلریا در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری جهان شایع بوده و برخی از آن‌ها موجب خسارات اقتصادی زیادی در نشخوارکنندگان می‌گردند. دو گونه تیلریا لستوکاردی و تیلریا اویس به عنوان عوامل ایجاد کننده تیلریوز گوسفندی در ایران در نظر گرفته می‌شوند. اما جوانب اپیدمیولوژیک تیلریوز گوسفندی در ایران به خوبی شناخته نشده و انجام مطالعات بیشتر با استفاده از روش‌های حساس و اختصاصی مورد نیاز است. در مطالعه گذشته، ما یک روش nested PCR-RFLP برای تشخیص گونه‌های تیلریا در گوسفندان طراحی نمودیم. در مطالعه حاضر گونه‌های تیلریای درگیر در تیلریوز گوسفندی در پنج منطقه مختلف نیمه شرقی ایران (زابل، لار، فردوس، سمنان و گرگان) ارزیابی گردید. از 220 نمونه خون حاوی EDTA جمع‌آوری شده از گوسفندان در مناطق فوق، 60 درصد (220/132) آن‌ها در روش nested-PCR آلودگی با گونه‌های تیلریا را نشان دادند، در حالی که با بررسی میکروسکوپی تنها 27/22 درصد (220/49) نمونه‌ها مثبت تشخیص داده شدند. در آزمایش RFLP محصولات PCR، 3/55 درصد (132/73) نمونه‌های خون آلوده به تیلریا لستوکاردی و 7/44 درصد (132/59) آلوده به تیلریا اویس تشخیص داده شدند. در این مقاله میزان آلودگی با این دو گونه در مناطق مختلف مورد مقایسه قرار خواهد گرفت. مطالعه حاضر اولین مطالعه‌ای است که در آن با استفاده از روش‌های مولکولی تیلریوز گوسفندان در مناطق مختلف ایران مورد ارزیابی قرار گرفته است. 262 266 محمد حیدرپور بمی M. Heidarpour Bami Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran Iran پروانه خضرائی‌نیا P. Khazraiinia Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Iran حمیدرضا حدادزاده H. R. Haddadzadeh Department of Parasitology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Iran hhadad@ut.ac.ir بهرام کاظمی B. Kazemi Department of Parasitology, Cellular and Molecular Biology Research Center, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran Iran تیلریوز گوسفندی تیلریا اویس تیلریا لستوکاردی nested PCR-RFLP ایران

1 اثر ویتامین ث بر ویژگی‌های بیضه و منی بزهای مرخز Effects of vitamin C on testicular and seminal characteristics of Markhoz goats https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_132.html 10.22099/ijvr.2010.132 1 The effect of subcutaneous injections of vitamin C on the seminal characteristics of Markhoz bucks (2–4-year-old) was studied. The bucks, trained to serve an artificial vagina, were randomly allotted into three equal groups (n = 4) and received daily either zero (1 mL normal saline; control group), or 20 (VitC20 group) or 40 (VitC40 group) mg per kg body weight vitamin C from July 06, 2006 to Oct. 06, 2006. Blood samples were taken from the jugular vein at monthly inter, als, and semen samples were collected at 15-day intervals. Testicular dimensions in the scrotum (circumference, width, and length) were also determined on the day before semen collection. The ejaculates were evaluated for volume, sperm concentration, pH, motility, and abnormal and live sperm. Testicular measurements were not affected by administration of vitamin C. The interaction between vitamin C and the sampling time was significant (P<0.05) for the concentration of vitamin C in the blood plasma and seminal fluid, sperm motility, sperm viability, sperm abnormality, and the number of live-normal sperm in the ejaculate. Vitamin C increased the levels of vitamin C in blood and seminal plasma. Both doses of vitamin C increased the percentage of progressively motile sperm showing forward motility. VitC40 injection for 90 days increased sperm motility and the effect was still evident up to 30 days after the cessation of injections. The percentage of live sperm and mass motility showed similar trends. Both doses were equally effective in decreasing the percentage of abnormal sperm. The total number of live and normal sperm in the ejaculate increased by vitamin C injections and the effect was still evident after the injections had been discontinued. The present data indicates the importance of vitamin C in the reproduction of male goats, as also shown for several mammalian species. They further show that under certain conditions, the in vivo synthesis of this vitamin in ruminants might not be sufficient for optimum reproduction. 0 اثر تزریق زیرپوستی ویتامین ث بر ویژگی‌های منی بزهای مرخز (٢ تا ٤ سال سن) بررسی شد. بزهای نر به سه گروه چهار تایی تقسیم و به ترتیب، با مقادیر صفر (یک میلی‌لیتر محلول نمک فیزیولوژیک)، ٢٠ میلی‌گرم و ٤٠ میلی‌گرم ویتامین ث به ازای هر کیلوگرم وزن زنده و به طور روزانه بین ٦ ژوئیه ٢٠٠٦ تا ٦ اکتبر ٢٠٠٦ (١٥ تیرماه تا ١٥ مهرماه ١٣٨٥) تزریق شدند. نمونه‌های خون از سیاهرگ گردن، ماهانه و نمونه‌های منی هر ١٥ روز یکبار با به کارگیری واژن مصنوعی، گرفته شد. ابعاد بیضه (محیط بیضه‌ها درون اسکروتوم، و طول و عرض آن‌ها) یک روز پیش از اسپرم‌گیری، اندازه‌گیری شد. اثر اصلی ویتامین ث و برهم‌‌کنش بین ویتامین ث و زمان نمونه‌برداری بر اندازه‌های بیضه معنی‌دار نبود. اثر برهم‌کنش ویتامین ث و زمان نمونه‌برداری بر غلظت ویتامین ث در پلاسمای خون و مایع منی، و نیز بر میزان جنبایی اسپرم، درصد اسپرم زنده، ناهنجاری‌های اسپرم، و شمار کل اسپرم زنده و بهنجار معنی‌دار بود. ویتامین ث موجب افزایش معنی‌دار درصد اسپرم‌های دارای حرکت پیشرونده شد. مقدار ٤٠ میلی‌گرم ویتامین ث موجب افزایش میزان جنبایی اسپرم‌ها شد و این اثر تا یک ماه پس از قطع تزریق ویتامین، هم‌چنان دیده شد. درصد اسپرم‌های زنده و حرکت کلّی اسپرم‌ها نیز الگوی همانندی را نشان دادند. تأثیر دوزهای ٢٠ و ٤٠ میلی‌گرم ویتامین ث بر کاهش درصد اسپرم‌های نابهنجار یکسان بود. شمار کل اسپرم‌های زنده و بهنجار نیز در پی تزریق ویتامین ث افزایش یافت و این اثر تا مدتی پس از قطع تزریق ویتامین ث، پدیدار بود. یافته‌های این آزمایش، اهمیت ویتامین ث را برای تولیدمثل بزهای نر نشان می‌دهد، هم‌چنان که برای دیگر پستانداران نیز گزارش شده است. از سویی‏، در برخی شرایط ممکن است سنتز ویتامین ث در بدن نشخوارکنندگان برای تولید مثل بهینه، بسنده نباشد. 267 272 پریسا فاضلی P. Fazeli Graduated from College of Agriculture, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran Iran محمدجواد ضمیری M. J. Zamiri Department of Animal Sciences, College of Agriculture, Shiraz University, Shiraz, Iran Iran zamiri@shirazu.ac.ir عباس فرشاد A. Farshad Department of Animal Sciences, College of Agriculture, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran Iran بهروز خلیلی B. Khalili Graduated from College of Agriculture, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran Iran بز نر منی اسپرم بیضه ویتامین ث

1 جستجوی آنتی‌ژنی کریپتوسپوریدیوم پارووم در سگ‌های شهری و روستایی شهرستان اهواز، جنوب غرب ایران Antigenic detection of Cryptosporidium parvum in urban and rural dogs in Ahvaz district, outhwestern Iran https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_143.html 10.22099/ijvr.2010.143 1 Cryptosporidium parvum is a zoonotic protozoan parasite with a wide range of vertebrate hosts. The present study was conducted to determine the prevalence of Cryptosporidium parvum in urban and rural dogs of the Ahvaz area. Faecal samples were collected randomly from 93 dogs between May 2005 and September 2007. The studied dogs were divided into two groups (urban and rural) and based on age into three groups (<6 months, 6 months–3 years and >3 years). The results were analyzed by using Chi-square analysis and Fischer’s exact test. Prevalence to Cryptosporidium parvum antigens was 4.3% (4 of 93) by means of ELISA, indicating that this antigen is present in the ecosystem. The infection was more prevalent in rural dogs (6.4%; 3 of 47) in comparison with urban dogs (2.17%; 1 of 46), nevertheless, there were no significant differences between the different groups (P>0.05), but the infection was more prevalent in diarrheic dogs (17.65%; 3 of 17) compared with non-diarrheic dogs (1.3%; 1 of 76), and the difference was significant (P=0.019). Infection was not significant in the different age groups (P>0.05). Concurrent detection of Cryptosporidium parvum with canine distemper (one sample) and parvovirus (one sample) were shown in the studied dogs. Modified Ziehl-Neelsen staining was also carried out and the prevalence of infection was 2.15% (2 of 93). The use of ELISA allowed the detection of more positive cases than light microscopy. This study showed that Cryptosporidium parvum can be a risk factor, particularly for those dogs in contact together in the population of urban and rural dogs. 0 کریپتوسپوریدیوم پارووم یک انگل تک یاخته‌ای مشترک بین انسان و دام بوده و تعداد زیادی از میزبانان مهره‌دار را مبتلا می‌کند. مطالعه اخیر جهت تعیین شیوع کریپتوسپوریدیوم پارووم در سگ‌های شهری و روستایی منطقه اهواز انجام شده بود. نمونه‌های مدفوع از 93 قلاده سگ به صورت تصادفی و در فاصله اردیبهشت ماه 1384 تا شهریور ماه 1386 به دست آمدند. سگ‌های تحت مطالعه به 2 گروه (شهری و روستایی) و بر اساس سن به 3 گروه (کمتر از 6 ماه، 6 ماه تا 3 سال و بالای 3 سال) تقسیم بندی شدند. نتایج به دست آمده با استفاده از آزمون مربع کای و آزمون دقیق فیشر مورد آنالیز قرار گرفتند. میزان شیوع کریپتوسپوریدیوم پارووم در این سگ‌ها، 3/4% (4 تا از 93 مورد)، با استفاده از روش الایزا به دست آمد و این نشان می‌دهد که آنتی‌ژن آن در اکوسیستم محیط موجود است. اگر چه میزان شیوع عفونت در سگ‌های روستایی (3 تا از 47 مورد؛ 4/6%) در مقایسه با سگ‌های شهری (یکی از 46 مورد؛ 17/2%) بیشتر بود اما تفاوت معنی‌داری از نظر آماری بین گروه‌های مختلف دیده نشدند (P>0.05). با این وجود عفونت، شیوع بیشتری در سگ‌های اسهالی (3 تا از 17 مورد؛ 65/17%) در مقایسه با سگ‌های غیر اسهالی (یکی از 76 مورد؛ 3/1%) داشت و تفاوت از نظر آماری نیز معنی‌دار بود .(P=0.019) عفونت بین گروه‌های سنی مختلف نیز معنی‌دار نبود (P>0.05). وقوع همزمان کریپتوسپوریدیوم پارووم با دیستمپر (1 نمونه) و پاروویروس (1 نمونه) در سگ‌های مورد مطالعه دیده شد. رنگ‌آمیزی زیل-نلسون تغییر شکل یافته نیز انجام شده بود و شیوع عفونت 15/2% (2 تا از 93 مورد) به دست آمد. این مطالعه نشان داد که کریپتوسپوریدیوم پارووم می‌تواند به عنوان یک فاکتور خطر، به ویژه برای سگ‌هایی که در تماس با یکدیگر هستند در جمعیت سگ‌های شهری و روستایی مطرح باشد. 273 278 بهمن مصلی‌نژاد B. Mosallanejad Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran Iran bmosallanejad@scu.ac.ir حسین حمیدی نجات H. Hamidinejat, Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran Iran رضا آویزه R. Avizeh Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran Iran avizeh@scu.ac.ir مسعود قربانپور نجف‌آبادی M. Ghorbanpoor Najafabadi Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran Iran محمدحسین راضی جلالی M. H. Razi Jalali Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran Iran mh.jalali@scu.ac.ir کریپتوسپوریدیوم پارووم الایزا سگ اهواز ایران

1 بررسی مقایسه‌ای عیار پادتن ناشی از مصرف دو نوع واکسن تهیه شده بر روی کشت سلول (BHK) در سگ‌های تحت مطالعه به روش تست سریع ممانعت از تشکیل اجسام فلورسانس (RFFIT) در شرایط تجربی Comparative study of antibody titers produced against two BHK rabies vaccines in field trial experimental condition in dogs by RFFIT https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_144.html 10.22099/ijvr.2010.144 1 Rabies is acutely fatal encephalitis caused by a neurotropic virus. This virus belongs to the family ofRhabdoviridae and genus of Lyssavirus. The virus is almost always transmitted to human through infectedmammalian saliva. Rabies is inoculated to a wound by an infected animal bite. Since infection is establishedin the CNS, the outcome is almost always fatal. According to the outstanding role of vaccination againstrabies in animals, as well as post-exposure treatment regimen in human, production of cell-cultured rabiesvaccine is the most common interest of researchers. Two BHK-rabies vaccines, one made in the PasteurInstitute of Iran and two in Schering-Plough Animal Health of Madrid, Spain have been tested on 12 dogsdivided into two groups. Sera were taken monthly over 18 months. To evaluate the titer of the rabiesneutralizing antibody, these sera were analyzed by the rapid fluorescence focus inhibition test (RFFIT) in the end of each month. Both study groups showed a sufficient immunogenic response without any significant difference at least one year after first vaccination. With respect to the effective immunization of rabies vaccines, their annual injections would be sufficient. According to the results, at the end of the study (18th month) serum titer in only one dog (No. 7) was less than protective level. Two animals in group one (No. 2 and No. 5) also had serum titers less than protective level. Mean of post vaccination antibody titer were not different in either groups (P=0.35). 0 هاری بیماری ویروسی کشنده‌ای، با نشانه‌های بالینی آنسفالیت حاد می‌باشد که به وسیله نوعی ویروس ”نوروتروپ“ انتقال پیدا می‌کند. این ویروس در خانواده رابدوویریده و جنس ”لیسا ویروس“ قرار دارد. انتقال بیماری به انسان تقریبا در تمام موارد به دنبال آلودگی با بزاق پستانداران صورت می‌گیرد. ویروس هاری از طریق آلودگی ناحیه گاز گرفته شده به داخل محل جراحت در واقع تزریق می‌شود. با توجه به تثبیت ویروس در سیستم عصبی مرکزی، تقریبا تمام موارد بیماری باعث مرگ حیوان و یا انسان مبتلا به هاری خواهد شد. از این رو نقش واکسیناسیون در کنترل بیماری هاری در حیوانات و همچنین روش‌های درمانی پس از گزش در افراد گاز گرفته شده توسط حیوانات مشکوک به هاری، با استفاده از واکسن‌های کشت سلولی از مدت‌ها قبل مورد توجه محققین قرار داشته است. در مطالعه حاضر، واکسن هاری BHK تهیه شده در انستیتو پاستور ایران با نوع مشابه خارجی آن تهیه شده در شرکت خدمات بهداشتی حیوانی شرینگ-پلاگ اسپانیا، بر روی 12 قلاده سگ در دو گروه 6 تایی مورد بررسی قرار گرفت. از خون حیوانات مذکور در طی 18 ماه، ماهانه یکبار نمونه‌گیری به عمل آمد. در انتهای هر ماه عیار پادتن (آنتی بادی) خنثی کننده هاری با استفاده از روش تست سریع ممانعت از تشکیل اجسام فلورسانس (RFFIT) در نمونه‌های سرم در آزمایشگاه اختصاصی بخش هاری انستیتو پاستور ایران، مورد ارزیابی و اندازه‌گیری دقیق قرار گرفت. در هر دو گروه حیوانات تحت بررسی پاسخ کافی ایمنی‌زایی تا حداقل یک سال پس از تزریق واکسن‌ها، بدون ایجاد هر گونه عوارض جانبی، ادامه داشت. با توجه به اثرات ایمنی‌زایی واکسن هاری چه ایرانی و چه غیر ایرانی، تزریق سالانه یک نوبت از آن‌ها جهت ایجاد ایمنی در سگ‌های سالم برای پیشگیری از هاری کافی خواهد بود. میانگین تیتر پادتن در پایان مطالعه و در انتهای ماه هجدهم پس از تزریق واکسن ”رابدومون“ اسپانیایی در سگ‌های گروه اول (خارجی) برابر با 60/0 ولی در سگ‌های گروه دوم (ایرانی) برابر با 65/0 واحد بین‌المللی در هر میلی‌لیتر سرم بود که اختلاف از نظر آماری معنی‌دار نبود. استاندارد جهانی (WHO) میزان حداقل تیتر پادتن برای پیشگیری از هاری در انسان و دام 50/0 واحد بین‌المللی در هر میلی‌لیتر سرم خون می‌باشد که در این مطالعه میانگین آن حتی تا پایان ماه هفدهم پس از تزریق واکسن‌های BHK کشت سلولی در سطح قابل قبولی بود (نیم واحد بین‌المللی در میلی‌لیتر سرم یا بالاتر). اما، در پایان ماه هجدهم اندازه این تیتر در 2 قلاده از سگ‌های گروه اول (مصرف واکسن خارجی) و در یک قلاده سگ از گروه دوم (مصرف واکسن ایرانی) در حد 40/0 واحد بین‌المللی در یک میلی‌لیتر سرم بود که از نظر حفظ ایمنی سگ‌ها علیه هاری در حد قابل قبول نمی‌باشد. لذا، در شرایط اپیدمیولوژی و انتشار بیماری هاری در کشور ما (ایران)، تزریق واکسن هاری به طور سالانه (حداقل هر 12 ماه یکبار) در سگ‌های خانگی، زنده یاب، شکاری، و سگ‌های گله و نگهبان که در معرض خطر گاز گرفتگی توسط حیوانات دیگر هستند، همواره موکدا توصیه می‌شود. 279 282 محمدعلی راد M. A. Rad Department of Clinical Sciences and Research Center for Zoonoses, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Iran marad@ut.ac.ir شهرام جمشیدی Sh. Jamshidi Department of Clinical Sciences and Research Center for Zoonoses, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Iran شایان شعاعی Sh. Shoaei Department of Clinical Sciences and Research Center for Zoonoses, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Iran علیرضا باهنر A. R. Bahonar Department of Clinical Sciences and Research Center for Zoonoses, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Iran سوسن سیمانی S. Simani WHO Collaboration Center for Reference and Research on Rabies, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran Iran احمد فیاض A. Fayaz WHO Collaboration Center for Reference and Research on Rabies, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran Iran علیرضا زواره‌ای A. R. Zavarei WHO Collaboration Center for Reference and Research on Rabies, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran Iran علیرضا جنانی A. R. Janani WHO Collaboration Center for Reference and Research on Rabies, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran Iran محمد تقی‌خانی M. Taghikhani WHO Collaboration Center for Reference and Research on Rabies, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran Iran سید جاوید آل‌داود S. J. Aldavood Department of Clinical Sciences and Research Center for Zoonoses, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Iran علی علیاری A.3 Aliyari BSc in Veterinary Medicine Lab. Technology, Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran Iran نادر هویزی N. Howaizi BSc in Medicine Lab. Technology, WHO Collaboration Center for Reference and Research on Rabies, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran Iran ناصر اسلامی N. Eslami BSc in Medicine Lab. Technology, WHO Collaboration Center for Reference and Research on Rabies, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran Iran پیوند بیگلری P. Biglari BSc in Medicine Lab. Technology, WHO Collaboration Center for Reference and Research on Rabies, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran Iran ایمان راد I. Rad Ph.D. Student in Biophysics, Research Institute of IBB, University of Tehran, Tehran, Iran Iran تیتر پادتن واکسن هاری BHK آزمایش سریع ممانعت از تشکیل اجسام فلورسانس

1 گزارش تومور فیبروسارکوم در آلت تناسلی یک گاو نر Penile fibrosarcoma tumor in a bull https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_145.html 10.22099/ijvr.2010.145 1 This is a report of a penile fibrosarcoma in a two-year-old crossbred Holstein bull. The ulcerated tumormass with dimensions of 7 × 9 × 6.5 cm, was enveloped the glans and body of the penis. It had a white-graycolor at cross section appearance. There was no metastatic evidence of regional lymph node enlargement.Histopathologically, elongated spindle-shaped cells arranged densely in the interwoven pattern had a low rateof mitosis with oddly-shaped nuclei and pleomorphism. Immunohistochemically, the neoplastic cells werepositive for vimentin and S100, but negative for α-smooth muscle actin, desmin, C-KIT and GFAP. 0 این گزارش درباره یک مورد تومور بافت استرومایی آلت تناسلی گاو نر دو رگه نژاد هلشتاین به ابعاد 5/6 × 9 × 7 سانتی‌متر می‌باشد که در سطح مقطع رنگ سفید خاکستری داشت. هیچگونه آثار متاستاز از قبیل تورم گره‌های لنفاوی منطقه مشاهده نگردید. تومور مورد گزارش متشکل از دستجات مواج حاوی سلول‌های دوکی با هسته‌های کشیده بزرگ و رشته‌های متراکم بود. پلئومورفیسم فراوان با شاخص (ایندکس) میتوزی پایین همراه بود. در بررسی ایمونوهیستوشیمیایی، سلول‌های توموری از لحاظ وایمنتین و S100 مثبت و از لحاظ اکتین عضله صاف، دسمین، C-KIT و GFAP منفی بودند، لذا با توجه به این نتایج تومور مذکور فیبروسارکوما تشخیص داده شد. 283 286 سعید حصارکی S. Hesaraki Department of Pathology, Faculty of Specialized Veterinary Sciences, Islamic Azad University, Science and Research Branch, Tehran, Iran Iran hesarakisaeed@srbiau.ac.ir غلامرضا عابدی Gh. Abedi Department of Clinical Sciences, Faculty of Specialized Veterinary Sciences, Islamic Azad University, Science and Research Branch, Tehran, Iran Iran ساناز ریسمانچی S. Rismanchi DMV Student, Faculty of Specialized Veterinary Sciences, Islamic Azad University, Science and Research Branch, Tehran, Iran Iran گاو نر فیبروسارکوما آلت تناسلی ایمونوهیستوشیمی

1 گزارش یک مورد ناهنجاری مادر زادی نابجایی گردنی قلب توأم با حضور دو کیسه گردنی در یک راس گوساله هلشتاین A report on bovine fetal Ectopia cordis cervicalis associated with two cervical sacs https://ijvr.shirazu.ac.ir/article_146.html 10.22099/ijvr.2010.146 1 A Holstein heifer with symptoms of dystocia was admitted in the Large Animal Clinic at the University of Tabriz. In the vaginal examination, the fetus was found at posterior presentation and by doing someobstetrical maneuvers, a male calf was delivered. An interesting phenomenon was the presence of two skinsacs in dimensions of 12 × 12 cm and 12 × 18 cm at the right and left upper cervical regions, respectively;and also the heart beats under the neck skin at the lower cervical region. Due to severe dyspnea, after 2 min the calf died. At necropsy, the heart was located outside of the thoracic cavity, under the neck skin. Thedirection of the heart axis was reversed as the base was directed caudoventrally and the apex craniodorsally.Unlike a normal calf’s heart, the shape of its apex was rounded like a dog heart. Histopathologic examination revealed severe congestion, edema and hemosiderosis in the lungs, passive venous congestion and scattered foci of cardiomyolysis in the myocardium. Based on anatomical and histopathological findings, the disorder was diagnosed as bovine fetal Ectopia cordis cervicalis associated with two cervical sacs. 0 یک راس تلیسه هلشتاین با علائم سخت‌زایی به بخش مامایی کلینیک دانشکده دامپزشکی دانشگاه تبریز ارجاع داده شد. در معاینه واژینال مشخص گردید که جنین در وضعیت خلفی قرار دارد. با انجام چند مانور مامایی، یک گوساله نر به صورت زنده متولد گردید. پدیده بسیار جالب حضور دو چین پوستی کیسه‌ای شکل، به ابعاد 12 × 12 سانتی‌متر در سمت راست و 18 × 12 سانتی‌متر در سمت چپ گردن گوساله، و وجود ضربان قلب در زیر پوست ناحیه پایینی گردن آن بود. گوساله در حدود دو دقیقه بعد از تولد، به علت عدم توانایی در تنفس و آپنه شدید تلف گردید. به هنگام کالبد شکافی قلب خارج از قفسه سینه، در زیر پوست گردن قرار داشت. جهت قرار گرفتن آن به صورت معکوس بود به طوریکه، قاعده قلب در پایین گردن و راس آن به طرف سر گوساله قرار گرفته بود. نوک قلب بر خلاف گوساله‌های سالم، به شکل گرد و مدور مشابه قلب گوشتخواران بود. در مطالعات هیستوپاتولوژیکی، پر خونی شدید، ادم و هموسیدروزیس در ریه‌ها، پر خونی پاسیو سیاهرگی و آتروفی پراکنده عضلات میوکارد در قلب مشاهده گردید. بر اساس یافته‌های آناتومیکی و هیستوپاتولوژیکی، ناهنجاری به عنوان، ناهنجاری مادر زادی نابجایی گردنی قلب توأم با دو کیسه گردنی، تشخیص داده شد. 287 290 حسین حملی H. Hamali Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tabriz, Tabriz, Iran Iran hamali@tabrizu.ac.ir جواد اشرفی هلان J. Ashrafihelan Department of Pathobiology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tabriz, Tabriz, Iran Iran گوساله کیسه‌های گردنی ناهنجاری مادر زادی سخت‌زایی نابجایی گردنی قلب